Gênesis 41
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARC
1 Seli teuk dua, boe ma mane Masir nalameꞌi. Ndia meꞌin, ana nambadeik nai lee Nil bifin.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Nggengge, tehuu nita sapi maao hitu. Lou nala manggadilak. Ala kalua leme lee ndia mai, de laꞌa naꞌu lai ndia.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Basa boe ma, sapi feꞌek hitu bali, leme lee ndia mai. Ao nala nggoda mana bebebok. Ala lambadei deka-deka lo sapi maꞌao la sila.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne, e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Boe ma, sapi kahitu nggofa kala sila, kodo heni sapi kahitu maꞌao la sila. Boe ma manek nggengge, de ana foꞌa.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Taa dook bali, boe ma ana namanee seluk. Boe ma ana nalameꞌi bali. Ana nita hade mbule neuk hitu ala kalua leme huu maꞌao esa mai.
5 Depois, dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Boe ma nita, hade mbule langgak hitu bali, mana malek so, huu ala laꞌe ani matoꞌbik.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
7 Boe ma, basa hade mbule langga kala sila kodo heni basa hade mbule neuk kahitu kala sila. Basa boe ma, manek ana nggengge. Bei fo ana bubuluk, ana nalameꞌi seluk bali.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Foꞌa fafain, boe ma manek nameda taa malole. De ana palenda hataholi la leu loke lala basa ndolu malela kala, ma hataholi malelak malai Masir. De ana tui ndia meꞌin neu sala, tehuu taa hambu esa ana bisa bubuluk meꞌis ndia ndandaan.
8 E aconteceu que, pela manhã, o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que os interpretasse a Faraó.
9 Boe ma, pegawe mana makaneni manek nininun ndia, bei fo nasaneda Yusuf. Boe ma ana nafada manek, nae, “Ama manek. Au musi manaku au salang.
9 Então, falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Dos meus pecados me lembro hoje.
10 Makahulun, faik fo ama luli au, ma au nonoong, de tao ai mini bui dale miu,
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 de leꞌodaek esa, boe ma ai dua nggai malameꞌi. Esa-esako no ndia meꞌin, ma ndandaan kofeꞌe.
11 então, sonhamos um sonho na mesma noite, eu e ele, cada um conforme a interpretação do seu sonho sonhamos.
12 Nai bui ndia dalek, hambu hataholi Ibrani esa bei muli-soluk. Malangga bui soꞌun ana daꞌdik malangga mana makaneni nai bui ndia. Ai tui ai meꞌin neu ndia. Boe ma nafada meꞌis sila ndandaan.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhos, e interpretou-nos os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Tetebes ama manek soꞌu falik au, ma au nonoong ndia, nana huku nisak. De, basa ndia ndandaan sama leo hataholi Ibrani ndia kokolan!”
13 E como ele nos interpretou, assim mesmo foi feito: a mim me fez tornar ao meu estado, e a ele fez enforcar.
14 Mane namanene leondia, boe ma ana nadenu hataholi lai-lai leu haꞌi Yusuf neme bui mai. Boe ma, Yusuf neu tao neulalau ao-inan, de ana nggati baloꞌa papaken, de ana neu nasale manek.
14 Então, enviou Faraó e chamou a José, e o fizeram sair logo da cova; e barbeou-se, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Ana losa boe ma, manek kokolak nae, “Taꞌeanak aa! Au alameꞌi, tehuu taa hambu hataholi esa boe ana bisa nafada meꞌis ndia ndandaan. Tehuu hambu hataholi nafada au nae o bisa.”
15 E Faraó disse a José: Eu sonhei um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que, quando ouves um sonho, o interpretas.
16 Boe ma Yusuf nataa nae, “Ama manek. Au boe oo taa bubuluk hata-hata. Kada Manetualain mesa kana bisa nafada no teteben meꞌis ndia ndandaan. Neu ko Ana nau nafada ama dedeꞌa neulauk.”
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Basa boe ma, manek tui nae, “Nai au meꞌing ndia, au ambadeik nai lee Nil bifin.
17 Então, disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na praia do rio.
18 Boe ma hambu sapi maꞌao hitu, ma lou nala manggadilak. Ala kalua leme lee ndia mai, de ala laꞌa naꞌu lai lee ndia bifin.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista e pastavam no prado.
19 Boe ma hambu sapi feꞌek hitu mai. Tehuu sapi la sila nggoda mana bebebok. Nai dae Masir ia, au bei taa ita itak sapi nggodak mata leondia!
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Tehuu au amanggonggoak alan seli! Huu kada nggengge boe ma sapi nggodak kahitu kala sila, kodo heni basa sapi maꞌao kahitu kala sila.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Ala kodo basa, tehuu sapi la sila bei nggodak lahele. Boe ma au nggengge de au foꞌa.
21 e entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado em suas entranhas, porque o seu aspecto era feio como no princípio. Então, acordei.
22 — ausente —
22 Depois, vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 — ausente —
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
24 Boe ma basa, hade mbule langga kala sila, kodo heni basa hade mbule neuk kahitu kala sila. Basa ndia, boe ma au foꞌa. De, au tui meꞌis ndia neu hataholi malela kala. Tehuu, taa hambu hataholi esa boe ana bisa nafada ndandaan.”
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu disse-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Boe ma Yusuf nafada nae, “Ama manek. Meꞌi kadua kala sila ndandaan kada esak. Manetualain nafada memak ama manek, hata fo Ndia sangga taon.
25 Então, disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Meꞌis ndia ndandaan leoiak: sapi maꞌao kahitu kala sila, ma hade mbule neuk kahitu kala sila, ndia fai nakabeten teuk hitu. Sila ndandaan kada esak.
26 As sete vacas formosas são sete anos; as sete espigas formosas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Boe ma, sapi nggoda mana bebebok sila, ma hade mbule langgak kahitu kala sila, ndia fai ndoen teuk hitu.
27 E as sete vacas magras e feias à vista, que subiam depois delas, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental; serão sete anos de fome.
28 De, Manetualain nafada memak hata fo Ndia sangga tao. Ndia sama leo au kokolang isinaak ndia so.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Dei fo, ita hambu fai nakabeten losa teuk hitu nai basa mamanak fo nai nusa Masir ia.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 E, depois deles, levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 — ausente —
31 e não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois, porquanto será gravíssima.
32 Naa! Ama manek hambu meꞌis losa laꞌi dua ndia, ndia ndandaan nae, Manetualain Ana heti memak so. Taa dook so bali, tehuu hata fo Ana hetik ndia, mulai dadi so.
32 E o sonho foi duplicado duas vezes a Faraó é porque esta coisa é determinada de Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Huu ndia, de au fee duduꞌak leoiak: malolenak ama manek sangga mala hataholi malelak esa, fo ana bisa nakaneni no malole. Boe ma, soꞌu malan fo ana heti neulalau nusak ia.
33 Portanto, Faraó se proveja agora de um varão inteligente e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Nai fai nakabeten teuk hitu ndia, malolenak ama manek soꞌu mala hataholi feꞌek esa bali, fo ana nakaduduluk buna-boa lena kala. Buna-boak sila, baꞌe limak fo mbeda babaꞌek esa.
34 Faça isso Faraó, e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Ala musi tungga ama manek palendan, fo ala haꞌi hade neme basa nggolo kala malai Masir mai. Boe ma, ala musi mbeꞌda hade sila lai mbole kala fo lanea neulalau sala.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Fo, dei fo fai ndoen teu kahitu kala losa, na, ita bei kananaꞌak. Ma hetin leondiak, fo taa hambu hataholi mate no ndoes.”
36 Assim, será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Manek no ndia pegawe inahuu nala lamanene Yusuf kokolak leondia, boe ma ala tungga Yusuf duduꞌan ndia.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Boe ma manek kokolak nae, “Manetualain Dulan koasa memak Yusuf ia so. Huu ndia de ita taa bisa hambu hataholi feꞌek so, fo ana lena heni ndia.”
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um varão como este, em quem haja o Espírito de Deus?
39 Boe ma manek kokolak no Yusuf, nae, “Manetualain nafaꞌda basa ia neu o so. Hatematak ia, bei fo ai bubuluk mae, o ia malelak. Boe ma, o duduꞌam lena heni basa hataholi la.
39 Depois, disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão inteligente e sábio como tu.
40 Huu ndia de hatematak ia, au soꞌu ala o dadik neu au lima konang. Dei fo basa au lau-inggu nggala tungga o palendam. Tehuu kada au mesang lena heni o.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 — ausente —
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 — ausente —
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de vestes de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Basa ndia, de ana fee ndia nggili ndala neulau kaduan neu, fo Yusuf saꞌe. Hambu hataholi nalaik nesik mata, ma nanggou taa-taa nae, “Wei! Soi dalak bou! Fee haꞌdak! Hambu hataholi inahuuk ana sangga nesik ia!” No tatao leondiak, manek soꞌu nala Yusuf dadik ndia lima konan nai dae Masir.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim, o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Basa ndia, boe ma manek kokolak no Yusuf nae, “Leoiak. O bubuluk memak au ia manek. Tehuu au afada memak basa hataholi malai Masir ia, ae, mete ma o taa mboꞌi na, ala taa bole tao hata-hata.”
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Basa boe ma manek foi Yusuf nade, Safnat Panea, tungga hataholi Masir asa naden. Ndia boe oo ana nakasasaok Yusuf no inak esa, nade Asnat. Yusuf aliaman, nade Potifera. Ndia ndia, mana makaneni anggama nai Kota On. No leondiak, Yusuf dadik hataholi inahuuk nai Masir.
45 E chamou Faraó o nome de José Zafenate-Paneia e deu-lhe por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Faik fo ala soꞌu Yusuf ndia, na, ndia teun telu hulu so. Basa ndia, de ana laꞌok ndule basa mamanak nai Masir.
46 E José era da idade de trinta anos quando esteve diante da face de Faraó, rei do Egito. E saiu José da face de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Nai fai nakabeten teuk hitu ndia, osi la buna-boan noꞌun ana seli.
47 E a terra produziu nos sete anos de fartura a mãos-cheias.
48 Boe ma, Yusuf nakaduduluk buna-boa lena kala sila, de ana mbedan. Buna-boa hade neme mamana kala, mana dekak no kota sudi bee, na, ana mbedan neu mbolek manai kota ndia.
48 E ajuntou todo o mantimento dos sete anos que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas cidades o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Hade nana nakadudulu nala kala ndia, noꞌun seli. Sama leo salaek malai tasibifi, sudi-tai nala sala so bali.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar, porquanto não havia numeração.
50 Fai ndoen bei taa losa, tehuu Yusuf saon Asnat bonggi ana touanak dua.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse o ano de fome), que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Boe ma, Yusuf kokolak nae, “Manetualain tao nala au afalende heni au doidosong, neu faik fo au kalua uma au amang uman mai.” Huu ndia, de ana foi ndia ana ulun nade, Manase (fo hihii leo dedeꞌa deꞌe feꞌek fo ndandaan nae ‘nafalende henin’.)
51 E chamou José o nome do primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho e de toda a casa de meu pai.
52 Faik fo ana hambu ana kaduan, boe ma ana kokolak bali nae, “Au hambu doidosok noꞌun seli nai mamanak ia. Tehuu Manetualain fee au babaꞌe-babatik so, ma au hambu anak nai ia.” Boe ma ana foi kakanak ndia, nade Efraim.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Basa ndia, boe ma fai nakabete teuk kahitu kala sila lateꞌe.
53 Então, acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito,
54 De fai ndoen teu kahitu kala sila, mulai mai, ndandaak no hata fo makahulun Yusuf nafada mema kana ndia. Nai mamana feꞌek, hataholi la ndoe so. Tehuu nai basa mamanak nai Masir, hambu nanaꞌak.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Doo-doo, boe ma hataholi Masir asa, mulai ndoe. Boe ma, leu loke nanaꞌak nai manek. De manek nadenu sala leni Yusuf leu, fo tungga Yusuf palendan.
55 E, tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Tehuu fai ndoen ndia boe napadaka, losa basa mamanak nai Masir ala ndoe. Boe ma, Yusuf mulai buka basa mbole kala, de ana seꞌo haꞌde neu hataholi Masir asa.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Basa ndia, boe ma hataholi la leme sudi bee mai, ala mai hasa nanaꞌak nai Yusuf nai Masir. Huu fai ndoen ndia, tetebes nanabiik nalan seli.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.