Gênesis 41

Rote Lole Alkitab (LLG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Seli teuk dua, boe ma mane Masir nalameꞌi. Ndia meꞌin, ana nambadeik nai lee Nil bifin.
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 Nggengge, tehuu nita sapi maao hitu. Lou nala manggadilak. Ala kalua leme lee ndia mai, de laꞌa naꞌu lai ndia.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Basa boe ma, sapi feꞌek hitu bali, leme lee ndia mai. Ao nala nggoda mana bebebok. Ala lambadei deka-deka lo sapi maꞌao la sila.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Boe ma, sapi kahitu nggofa kala sila, kodo heni sapi kahitu maꞌao la sila. Boe ma manek nggengge, de ana foꞌa.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Taa dook bali, boe ma ana namanee seluk. Boe ma ana nalameꞌi bali. Ana nita hade mbule neuk hitu ala kalua leme huu maꞌao esa mai.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Boe ma nita, hade mbule langgak hitu bali, mana malek so, huu ala laꞌe ani matoꞌbik.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Boe ma, basa hade mbule langga kala sila kodo heni basa hade mbule neuk kahitu kala sila. Basa boe ma, manek ana nggengge. Bei fo ana bubuluk, ana nalameꞌi seluk bali.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Foꞌa fafain, boe ma manek nameda taa malole. De ana palenda hataholi la leu loke lala basa ndolu malela kala, ma hataholi malelak malai Masir. De ana tui ndia meꞌin neu sala, tehuu taa hambu esa ana bisa bubuluk meꞌis ndia ndandaan.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Boe ma, pegawe mana makaneni manek nininun ndia, bei fo nasaneda Yusuf. Boe ma ana nafada manek, nae, “Ama manek. Au musi manaku au salang.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Makahulun, faik fo ama luli au, ma au nonoong, de tao ai mini bui dale miu,
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 de leꞌodaek esa, boe ma ai dua nggai malameꞌi. Esa-esako no ndia meꞌin, ma ndandaan kofeꞌe.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Nai bui ndia dalek, hambu hataholi Ibrani esa bei muli-soluk. Malangga bui soꞌun ana daꞌdik malangga mana makaneni nai bui ndia. Ai tui ai meꞌin neu ndia. Boe ma nafada meꞌis sila ndandaan.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Tetebes ama manek soꞌu falik au, ma au nonoong ndia, nana huku nisak. De, basa ndia ndandaan sama leo hataholi Ibrani ndia kokolan!”
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Mane namanene leondia, boe ma ana nadenu hataholi lai-lai leu haꞌi Yusuf neme bui mai. Boe ma, Yusuf neu tao neulalau ao-inan, de ana nggati baloꞌa papaken, de ana neu nasale manek.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Ana losa boe ma, manek kokolak nae, “Taꞌeanak aa! Au alameꞌi, tehuu taa hambu hataholi esa boe ana bisa nafada meꞌis ndia ndandaan. Tehuu hambu hataholi nafada au nae o bisa.”
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Boe ma Yusuf nataa nae, “Ama manek. Au boe oo taa bubuluk hata-hata. Kada Manetualain mesa kana bisa nafada no teteben meꞌis ndia ndandaan. Neu ko Ana nau nafada ama dedeꞌa neulauk.”
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Basa boe ma, manek tui nae, “Nai au meꞌing ndia, au ambadeik nai lee Nil bifin.
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 Boe ma hambu sapi maꞌao hitu, ma lou nala manggadilak. Ala kalua leme lee ndia mai, de ala laꞌa naꞌu lai lee ndia bifin.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Boe ma hambu sapi feꞌek hitu mai. Tehuu sapi la sila nggoda mana bebebok. Nai dae Masir ia, au bei taa ita itak sapi nggodak mata leondia!
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Tehuu au amanggonggoak alan seli! Huu kada nggengge boe ma sapi nggodak kahitu kala sila, kodo heni basa sapi maꞌao kahitu kala sila.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Ala kodo basa, tehuu sapi la sila bei nggodak lahele. Boe ma au nggengge de au foꞌa.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 — ausente —
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 — ausente —
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Boe ma basa, hade mbule langga kala sila, kodo heni basa hade mbule neuk kahitu kala sila. Basa ndia, boe ma au foꞌa. De, au tui meꞌis ndia neu hataholi malela kala. Tehuu, taa hambu hataholi esa boe ana bisa nafada ndandaan.”
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Boe ma Yusuf nafada nae, “Ama manek. Meꞌi kadua kala sila ndandaan kada esak. Manetualain nafada memak ama manek, hata fo Ndia sangga taon.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Meꞌis ndia ndandaan leoiak: sapi maꞌao kahitu kala sila, ma hade mbule neuk kahitu kala sila, ndia fai nakabeten teuk hitu. Sila ndandaan kada esak.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Boe ma, sapi nggoda mana bebebok sila, ma hade mbule langgak kahitu kala sila, ndia fai ndoen teuk hitu.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 De, Manetualain nafada memak hata fo Ndia sangga tao. Ndia sama leo au kokolang isinaak ndia so.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Dei fo, ita hambu fai nakabeten losa teuk hitu nai basa mamanak fo nai nusa Masir ia.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 — ausente —
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Naa! Ama manek hambu meꞌis losa laꞌi dua ndia, ndia ndandaan nae, Manetualain Ana heti memak so. Taa dook so bali, tehuu hata fo Ana hetik ndia, mulai dadi so.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 Huu ndia, de au fee duduꞌak leoiak: malolenak ama manek sangga mala hataholi malelak esa, fo ana bisa nakaneni no malole. Boe ma, soꞌu malan fo ana heti neulalau nusak ia.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Nai fai nakabeten teuk hitu ndia, malolenak ama manek soꞌu mala hataholi feꞌek esa bali, fo ana nakaduduluk buna-boa lena kala. Buna-boak sila, baꞌe limak fo mbeda babaꞌek esa.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Ala musi tungga ama manek palendan, fo ala haꞌi hade neme basa nggolo kala malai Masir mai. Boe ma, ala musi mbeꞌda hade sila lai mbole kala fo lanea neulalau sala.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Fo, dei fo fai ndoen teu kahitu kala losa, na, ita bei kananaꞌak. Ma hetin leondiak, fo taa hambu hataholi mate no ndoes.”
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Manek no ndia pegawe inahuu nala lamanene Yusuf kokolak leondia, boe ma ala tungga Yusuf duduꞌan ndia.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Boe ma manek kokolak nae, “Manetualain Dulan koasa memak Yusuf ia so. Huu ndia de ita taa bisa hambu hataholi feꞌek so, fo ana lena heni ndia.”
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Boe ma manek kokolak no Yusuf, nae, “Manetualain nafaꞌda basa ia neu o so. Hatematak ia, bei fo ai bubuluk mae, o ia malelak. Boe ma, o duduꞌam lena heni basa hataholi la.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Huu ndia de hatematak ia, au soꞌu ala o dadik neu au lima konang. Dei fo basa au lau-inggu nggala tungga o palendam. Tehuu kada au mesang lena heni o.”
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 — ausente —
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 — ausente —
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Basa ndia, de ana fee ndia nggili ndala neulau kaduan neu, fo Yusuf saꞌe. Hambu hataholi nalaik nesik mata, ma nanggou taa-taa nae, “Wei! Soi dalak bou! Fee haꞌdak! Hambu hataholi inahuuk ana sangga nesik ia!” No tatao leondiak, manek soꞌu nala Yusuf dadik ndia lima konan nai dae Masir.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Basa ndia, boe ma manek kokolak no Yusuf nae, “Leoiak. O bubuluk memak au ia manek. Tehuu au afada memak basa hataholi malai Masir ia, ae, mete ma o taa mboꞌi na, ala taa bole tao hata-hata.”
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Basa boe ma manek foi Yusuf nade, Safnat Panea, tungga hataholi Masir asa naden. Ndia boe oo ana nakasasaok Yusuf no inak esa, nade Asnat. Yusuf aliaman, nade Potifera. Ndia ndia, mana makaneni anggama nai Kota On. No leondiak, Yusuf dadik hataholi inahuuk nai Masir.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 Faik fo ala soꞌu Yusuf ndia, na, ndia teun telu hulu so. Basa ndia, de ana laꞌok ndule basa mamanak nai Masir.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Nai fai nakabeten teuk hitu ndia, osi la buna-boan noꞌun ana seli.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Boe ma, Yusuf nakaduduluk buna-boa lena kala sila, de ana mbedan. Buna-boa hade neme mamana kala, mana dekak no kota sudi bee, na, ana mbedan neu mbolek manai kota ndia.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Hade nana nakadudulu nala kala ndia, noꞌun seli. Sama leo salaek malai tasibifi, sudi-tai nala sala so bali.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Fai ndoen bei taa losa, tehuu Yusuf saon Asnat bonggi ana touanak dua.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Boe ma, Yusuf kokolak nae, “Manetualain tao nala au afalende heni au doidosong, neu faik fo au kalua uma au amang uman mai.” Huu ndia, de ana foi ndia ana ulun nade, Manase (fo hihii leo dedeꞌa deꞌe feꞌek fo ndandaan nae ‘nafalende henin’.)
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Faik fo ana hambu ana kaduan, boe ma ana kokolak bali nae, “Au hambu doidosok noꞌun seli nai mamanak ia. Tehuu Manetualain fee au babaꞌe-babatik so, ma au hambu anak nai ia.” Boe ma ana foi kakanak ndia, nade Efraim.
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Basa ndia, boe ma fai nakabete teuk kahitu kala sila lateꞌe.
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 De fai ndoen teu kahitu kala sila, mulai mai, ndandaak no hata fo makahulun Yusuf nafada mema kana ndia. Nai mamana feꞌek, hataholi la ndoe so. Tehuu nai basa mamanak nai Masir, hambu nanaꞌak.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Doo-doo, boe ma hataholi Masir asa, mulai ndoe. Boe ma, leu loke nanaꞌak nai manek. De manek nadenu sala leni Yusuf leu, fo tungga Yusuf palendan.
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Tehuu fai ndoen ndia boe napadaka, losa basa mamanak nai Masir ala ndoe. Boe ma, Yusuf mulai buka basa mbole kala, de ana seꞌo haꞌde neu hataholi Masir asa.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Basa ndia, boe ma hataholi la leme sudi bee mai, ala mai hasa nanaꞌak nai Yusuf nai Masir. Huu fai ndoen ndia, tetebes nanabiik nalan seli.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.