Gênesis 41
Rote Lole Alkitab (LLG) vs BKJ
1 Seli teuk dua, boe ma mane Masir nalameꞌi. Ndia meꞌin, ana nambadeik nai lee Nil bifin.
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 Nggengge, tehuu nita sapi maao hitu. Lou nala manggadilak. Ala kalua leme lee ndia mai, de laꞌa naꞌu lai ndia.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Basa boe ma, sapi feꞌek hitu bali, leme lee ndia mai. Ao nala nggoda mana bebebok. Ala lambadei deka-deka lo sapi maꞌao la sila.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Boe ma, sapi kahitu nggofa kala sila, kodo heni sapi kahitu maꞌao la sila. Boe ma manek nggengge, de ana foꞌa.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Taa dook bali, boe ma ana namanee seluk. Boe ma ana nalameꞌi bali. Ana nita hade mbule neuk hitu ala kalua leme huu maꞌao esa mai.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Boe ma nita, hade mbule langgak hitu bali, mana malek so, huu ala laꞌe ani matoꞌbik.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Boe ma, basa hade mbule langga kala sila kodo heni basa hade mbule neuk kahitu kala sila. Basa boe ma, manek ana nggengge. Bei fo ana bubuluk, ana nalameꞌi seluk bali.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Foꞌa fafain, boe ma manek nameda taa malole. De ana palenda hataholi la leu loke lala basa ndolu malela kala, ma hataholi malelak malai Masir. De ana tui ndia meꞌin neu sala, tehuu taa hambu esa ana bisa bubuluk meꞌis ndia ndandaan.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Boe ma, pegawe mana makaneni manek nininun ndia, bei fo nasaneda Yusuf. Boe ma ana nafada manek, nae, “Ama manek. Au musi manaku au salang.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Makahulun, faik fo ama luli au, ma au nonoong, de tao ai mini bui dale miu,
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 de leꞌodaek esa, boe ma ai dua nggai malameꞌi. Esa-esako no ndia meꞌin, ma ndandaan kofeꞌe.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Nai bui ndia dalek, hambu hataholi Ibrani esa bei muli-soluk. Malangga bui soꞌun ana daꞌdik malangga mana makaneni nai bui ndia. Ai tui ai meꞌin neu ndia. Boe ma nafada meꞌis sila ndandaan.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Tetebes ama manek soꞌu falik au, ma au nonoong ndia, nana huku nisak. De, basa ndia ndandaan sama leo hataholi Ibrani ndia kokolan!”
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Mane namanene leondia, boe ma ana nadenu hataholi lai-lai leu haꞌi Yusuf neme bui mai. Boe ma, Yusuf neu tao neulalau ao-inan, de ana nggati baloꞌa papaken, de ana neu nasale manek.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Ana losa boe ma, manek kokolak nae, “Taꞌeanak aa! Au alameꞌi, tehuu taa hambu hataholi esa boe ana bisa nafada meꞌis ndia ndandaan. Tehuu hambu hataholi nafada au nae o bisa.”
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Boe ma Yusuf nataa nae, “Ama manek. Au boe oo taa bubuluk hata-hata. Kada Manetualain mesa kana bisa nafada no teteben meꞌis ndia ndandaan. Neu ko Ana nau nafada ama dedeꞌa neulauk.”
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Basa boe ma, manek tui nae, “Nai au meꞌing ndia, au ambadeik nai lee Nil bifin.
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 Boe ma hambu sapi maꞌao hitu, ma lou nala manggadilak. Ala kalua leme lee ndia mai, de ala laꞌa naꞌu lai lee ndia bifin.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Boe ma hambu sapi feꞌek hitu mai. Tehuu sapi la sila nggoda mana bebebok. Nai dae Masir ia, au bei taa ita itak sapi nggodak mata leondia!
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Tehuu au amanggonggoak alan seli! Huu kada nggengge boe ma sapi nggodak kahitu kala sila, kodo heni basa sapi maꞌao kahitu kala sila.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Ala kodo basa, tehuu sapi la sila bei nggodak lahele. Boe ma au nggengge de au foꞌa.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 — ausente —
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 — ausente —
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Boe ma basa, hade mbule langga kala sila, kodo heni basa hade mbule neuk kahitu kala sila. Basa ndia, boe ma au foꞌa. De, au tui meꞌis ndia neu hataholi malela kala. Tehuu, taa hambu hataholi esa boe ana bisa nafada ndandaan.”
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Boe ma Yusuf nafada nae, “Ama manek. Meꞌi kadua kala sila ndandaan kada esak. Manetualain nafada memak ama manek, hata fo Ndia sangga taon.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Meꞌis ndia ndandaan leoiak: sapi maꞌao kahitu kala sila, ma hade mbule neuk kahitu kala sila, ndia fai nakabeten teuk hitu. Sila ndandaan kada esak.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Boe ma, sapi nggoda mana bebebok sila, ma hade mbule langgak kahitu kala sila, ndia fai ndoen teuk hitu.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 De, Manetualain nafada memak hata fo Ndia sangga tao. Ndia sama leo au kokolang isinaak ndia so.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Dei fo, ita hambu fai nakabeten losa teuk hitu nai basa mamanak fo nai nusa Masir ia.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 — ausente —
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 — ausente —
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Naa! Ama manek hambu meꞌis losa laꞌi dua ndia, ndia ndandaan nae, Manetualain Ana heti memak so. Taa dook so bali, tehuu hata fo Ana hetik ndia, mulai dadi so.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 Huu ndia, de au fee duduꞌak leoiak: malolenak ama manek sangga mala hataholi malelak esa, fo ana bisa nakaneni no malole. Boe ma, soꞌu malan fo ana heti neulalau nusak ia.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Nai fai nakabeten teuk hitu ndia, malolenak ama manek soꞌu mala hataholi feꞌek esa bali, fo ana nakaduduluk buna-boa lena kala. Buna-boak sila, baꞌe limak fo mbeda babaꞌek esa.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Ala musi tungga ama manek palendan, fo ala haꞌi hade neme basa nggolo kala malai Masir mai. Boe ma, ala musi mbeꞌda hade sila lai mbole kala fo lanea neulalau sala.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Fo, dei fo fai ndoen teu kahitu kala losa, na, ita bei kananaꞌak. Ma hetin leondiak, fo taa hambu hataholi mate no ndoes.”
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Manek no ndia pegawe inahuu nala lamanene Yusuf kokolak leondia, boe ma ala tungga Yusuf duduꞌan ndia.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Boe ma manek kokolak nae, “Manetualain Dulan koasa memak Yusuf ia so. Huu ndia de ita taa bisa hambu hataholi feꞌek so, fo ana lena heni ndia.”
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Boe ma manek kokolak no Yusuf, nae, “Manetualain nafaꞌda basa ia neu o so. Hatematak ia, bei fo ai bubuluk mae, o ia malelak. Boe ma, o duduꞌam lena heni basa hataholi la.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Huu ndia de hatematak ia, au soꞌu ala o dadik neu au lima konang. Dei fo basa au lau-inggu nggala tungga o palendam. Tehuu kada au mesang lena heni o.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 — ausente —
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 — ausente —
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Basa ndia, de ana fee ndia nggili ndala neulau kaduan neu, fo Yusuf saꞌe. Hambu hataholi nalaik nesik mata, ma nanggou taa-taa nae, “Wei! Soi dalak bou! Fee haꞌdak! Hambu hataholi inahuuk ana sangga nesik ia!” No tatao leondiak, manek soꞌu nala Yusuf dadik ndia lima konan nai dae Masir.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Basa ndia, boe ma manek kokolak no Yusuf nae, “Leoiak. O bubuluk memak au ia manek. Tehuu au afada memak basa hataholi malai Masir ia, ae, mete ma o taa mboꞌi na, ala taa bole tao hata-hata.”
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Basa boe ma manek foi Yusuf nade, Safnat Panea, tungga hataholi Masir asa naden. Ndia boe oo ana nakasasaok Yusuf no inak esa, nade Asnat. Yusuf aliaman, nade Potifera. Ndia ndia, mana makaneni anggama nai Kota On. No leondiak, Yusuf dadik hataholi inahuuk nai Masir.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Faik fo ala soꞌu Yusuf ndia, na, ndia teun telu hulu so. Basa ndia, de ana laꞌok ndule basa mamanak nai Masir.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Nai fai nakabeten teuk hitu ndia, osi la buna-boan noꞌun ana seli.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Boe ma, Yusuf nakaduduluk buna-boa lena kala sila, de ana mbedan. Buna-boa hade neme mamana kala, mana dekak no kota sudi bee, na, ana mbedan neu mbolek manai kota ndia.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Hade nana nakadudulu nala kala ndia, noꞌun seli. Sama leo salaek malai tasibifi, sudi-tai nala sala so bali.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Fai ndoen bei taa losa, tehuu Yusuf saon Asnat bonggi ana touanak dua.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Boe ma, Yusuf kokolak nae, “Manetualain tao nala au afalende heni au doidosong, neu faik fo au kalua uma au amang uman mai.” Huu ndia, de ana foi ndia ana ulun nade, Manase (fo hihii leo dedeꞌa deꞌe feꞌek fo ndandaan nae ‘nafalende henin’.)
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Faik fo ana hambu ana kaduan, boe ma ana kokolak bali nae, “Au hambu doidosok noꞌun seli nai mamanak ia. Tehuu Manetualain fee au babaꞌe-babatik so, ma au hambu anak nai ia.” Boe ma ana foi kakanak ndia, nade Efraim.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Basa ndia, boe ma fai nakabete teuk kahitu kala sila lateꞌe.
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 De fai ndoen teu kahitu kala sila, mulai mai, ndandaak no hata fo makahulun Yusuf nafada mema kana ndia. Nai mamana feꞌek, hataholi la ndoe so. Tehuu nai basa mamanak nai Masir, hambu nanaꞌak.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Doo-doo, boe ma hataholi Masir asa, mulai ndoe. Boe ma, leu loke nanaꞌak nai manek. De manek nadenu sala leni Yusuf leu, fo tungga Yusuf palendan.
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Tehuu fai ndoen ndia boe napadaka, losa basa mamanak nai Masir ala ndoe. Boe ma, Yusuf mulai buka basa mbole kala, de ana seꞌo haꞌde neu hataholi Masir asa.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Basa ndia, boe ma hataholi la leme sudi bee mai, ala mai hasa nanaꞌak nai Yusuf nai Masir. Huu fai ndoen ndia, tetebes nanabiik nalan seli.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.