Gênesis 37

Rote Lole Alkitab (LLG) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Jacó habitou na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 — ausente —
2 Esta é a história da família de Jacó: Quando José tinha dezessete anos, pastoreava os rebanhos com os seus irmãos. Ajudava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e contava ao pai a má fama deles.
3 Faik fo bonggi Yusuf, Yakob namalasi so. Huu ndia, de ana sue Yusuf lena heni ndia ana feꞌe nala. Laꞌi esa, Yakob fee seu badu naluk malole hiak esa soa nue Yusuf.
3 Ora, Israel gostava mais de José do que de qualquer outro filho, porque lhe havia nascido em sua velhice; por isso mandou fazer para ele uma túnica longa.
4 Kaꞌa nala lita aman sue Yusuf lena heni sila, de ala lamanasan lalan seli, losa tala nau kokolak malolen lon so bali.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai gostava mais dele do que de qualquer outro filho, odiaram-no e não conseguiam falar com ele amigavelmente.
5 — ausente —
5 Certa vez, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles passaram a odiá-lo ainda mais.
6 — ausente —
6 "Ouçam o sonho que tive", disse-lhes.
7 — ausente —
7 "Estávamos amarrando os feixes de trigo no campo, quando o meu feixe se levantou e ficou em pé, e os seus feixes se ajuntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele".
8 De ala kasilangga Yusuf lae, “Amakee! O maehetuk o sangga dadik malanggan fo palenda ai, bae?” Ala lamanasa ndia lalan seli, huu ana nafada meꞌis ndia.
8 Seus irmãos lhe disseram: "Então você vai reinar sobre nós? Quer dizer que você vai governar sobre nós? " E o odiaram ainda mais, por causa do sonho e do que tinha dito.
9 Basa ndia, boe ma Yusuf nalameꞌi seluk bali. Boe ma nafada kaꞌa nala, nae, “Wei! Au alameꞌi bali. Au ita ledo, bulak, ma nduuk sanahulu esa. Basa sala lakatele neu au.”
9 Depois teve outro sonho e o contou aos seus irmãos: "Tive outro sonho, e desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim".
10 Boe ma, Yusuf neu tui meꞌis ndia neu aman ma kaꞌa nala. Tehuu aman kasilanggan no hala belak nae, “Meꞌi leo hatak ndia! O duduꞌa maehetuk au, ma inam, ma kaꞌa-faꞌdi mala, ai mai fo idu o eim? O hihiim dei!”
10 Quando o contou ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e lhe disse: "Que sonho foi esse que você teve? Será que eu, sua mãe, e seus irmãos viremos a nos curvar até o chão diante de você? "
11 De Yusuf kaꞌa nala ala dale hedi ndia lalan seli. Tehuu aman duduꞌa doak meꞌis ndia.
11 Assim seus irmãos tiveram ciúmes dele; o pai, no entanto, refletia naquilo.
12 Boe ma, faik esa, Yusuf kaꞌa nala leni sila aman biꞌiae-biꞌilombo nala losa dekak no nggolo Sikem.
12 Os irmãos de José tinham ido cuidar dos rebanhos do pai, perto de Siquém,
13 Taa dook boe ma, aman nae, “Usu aa! Kaꞌam asa lanea biꞌiae-biꞌilombo la deka-deka nai Sikem. De, mahehele, fo muu tilo sala dei.”
13 e Israel disse a José: "Como você sabe, seus irmãos estão apascentando os rebanhos perto de Siquém. Quero que você vá até lá". "Sim, senhor", respondeu ele.
14 Boe ma, aman nae, “O muu dei, fo tilo o kaꞌa mala ma au biꞌiae-biꞌilombo-nggala. Ala talobee so, na, o fali mai mafada au.”
14 Disse-lhe o pai: "Vá ver se está tudo bem com os seus irmãos e com os rebanhos, e traga-me notícias". Jacó o enviou quando estava no vale de Hebrom. Mas José se perdeu quando se aproximava de Siquém;
15 Losa ele, de ana sangga nafeo kasa nai mook ndia. Basa de, ana natonggo no hataholi esa, de hataholi ndia natanen nae, “O sangga hata?”
15 um homem o encontrou vagueando pelos campos e lhe perguntou: "Que é que você está procurando? "
16 Boe ma, Yusuf nataa nae, “Ama. Au sangga au kaꞌa nggala. Ala hoo biꞌiae-biꞌilombo sangga naꞌu deka-deka nai ia. Ama mita sala boe, do?”
16 Ele respondeu: "Procuro meus irmãos. Pode me dizer onde eles estão apascentando os rebanhos? "
17 Boe ma, hataholi ndia nafadan nae, “Ala taa lai ia so. Huu lae, ala sangga leni deka-deka lai nggolo Dotan.”
17 Respondeu o homem: "Eles já partiram daqui. Eu os ouvi dizer: ‘Vamos para Dotã’ ". Assim José foi em busca dos seus irmãos e os encontrou perto de Dotã.
18 Tehuu, Yusuf bei nai dook, tehuu ala litan so. Boe ma, ala lala halak, fo sangga tao lisan.
18 Mas eles o viram de longe e, antes que chegasse, planejaram matá-lo.
19 Boe ma, sila esa nafada esa nae, “Ei mita dei. Malangga mana malameꞌik mai so!
19 "Lá vem aquele sonhador! ", diziam uns aos outros.
20 De, mai leo fo ata tao tisan. Basa, na, ata mbian neni oe mata madak ndia dale neu. Dei fo ata tafada ama, tae, banda fui la laꞌa henin so! Bei fo ita tita ndia meꞌi nala sila leobee!”
20 "É agora! Vamos matá-lo e jogá-lo num destes poços, e diremos que um animal selvagem o devorou. Veremos então o que será dos seus sonhos. "
21 Kaꞌan Ruben namanene leondia, boe ma ana sangga dalak fo sangga ana nasalaꞌe Yusuf. Boe ma, ana nafada fadi nala nae, “Wei! Boso ata tao tisan, bae!
21 Quando Rúben ouviu isso, tentou livrá-lo das mãos deles, dizendo: "Não lhe tiremos a vida! "
22 Malolenak kada ata mbian neni oe mata madak dale neu. Nai ia mamana nes, de taa hambu hataholi bubuluk. Sadi boso tao madaan.” Ana kokolak leondia, na, huu ana sangga mboꞌi heni Yusuf, fo nadenun fali.
22 E acrescentou: "Não derramem sangue. Joguem-no naquele poço no deserto, mas não toquem nele". Rúben propôs isso com a intenção de livrá-lo e levá-lo de volta ao pai.
23 Boe ma, ledoeik Yusuf losa sila, boe ma kaꞌa nala ala humu lalan, de ala luꞌi heni baꞌdu malolen ndia.
23 Chegando José, seus irmãos lhe arrancaram a túnica longa,
24 Basa ndia, boe ma ala hela loloson, de ala timban neni oe mata madak ndia dalek neu.
24 agarraram-no e o jogaram no poço, que estava vazio e sem água.
25 Basa boe ma ala fali leu laꞌa. Ala bei laꞌa-laꞌa, tehuu nggengge neuk, ala lita hataholi bubuak esa mai. Hataholi bubua kala sila banda onta nala, fua leni bua danggan, leo ai daa kaboo menik, bumbu-fani, ma akidoo mata-matak. Naa te, bubuak ndia hataholi Ismael asa leme nggolo Gilead mai, fo ala sangga leni dook leu nai Masir.
25 Ao se assentarem para comer, viram ao longe uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade. Seus camelos estavam carregados de especiarias, bálsamo e mirra, que eles levavam para o Egito.
26 Basa ndia, boe ma Yahuda nafada kaꞌa-faꞌdi nala nae, “Wei! Malolenak kada leo iak. Ata boso tao tisan. Ndia nanalan taa? Mae leobee boe oo, ita taa bisa tafuni tala ndia daan.
26 Judá disse então a seus irmãos: "Que ganharemos se matarmos o nosso irmão e escondermos o seu sangue?
27 Malolenak ata seꞌon neu hataholi Ismael asa sila. Mae ita taon leobee boe oo, ita bei fadi bonggin ndia. Huu ndia, de boso ata tao tahedin, bae!” Boe ma, basa sala lakaheik ndia kokolan ndia.
27 Vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não tocaremos nele, afinal é nosso irmão, é nosso próprio sangue". E seus irmãos concordaram.
28 Basa ndia boe ma ndandaak no hataholi mana dangga nala sila, ala lesik ndia, boe ma Yusuf kaꞌa nala helan neme oe matak ndia dalek mai. Boe ma, ala seꞌon neu hataholi Ismael sila, belin doi lilo fulak dua hulu. Basa ndia, boe ma ala loo Yusuf neni Masir neu.
28 Quando os mercadores ismaelitas de Midiã se aproximaram, seus irmãos tiraram José do poço e o venderam por vinte peças de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Faik fo ala seꞌo Yusuf ndia, naa te Ruben taa bubuluk. De ledoeik ana fali neni oe matak ndia neu, boe ma ana nggengge nalan seli, huu Yusuf taa kana so bali. Boe ma, ana sisii baloꞌa papaken manai aon, huu dalen hedis nalan seli.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá, rasgou suas vestes
30 Boe ma, ana fali neni faꞌdi nala neu de nae, “Awii! Kakanak taa kana so bali nai ndia! De hatematak ia, au tao hata bali?”
30 e, voltando a seus irmãos, disse: "O jovem não está lá! Para onde irei agora? "
31 Basa de ala hala lala biꞌiaek esa, de ala haꞌi lala Yusuf baꞌdu malolen ndia, de ala dinan neni daak dale neu.
31 Então eles mataram um bode, mergulharam no sangue a túnica de José
32 Boe ma, ala haꞌi lala badu kaꞌdaak ndia, de lenin neu sila aman, de ala lafada lae, “Ama aa! Ai hele mala badu ia. Hena ama mita suꞌdi kana dei. Naafo fadi Usu badun ia.”
32 e a mandaram ao pai com este recado: "Achamos isto. Veja se é a túnica de teu filho".
33 Nita badu ndia, boe ma Yakob nalela tuti kana. Boe ma, nataa nae, “Awii! Memak au anang badun ia. Taa bubuluk banda fui ana sii nalan neme bee. Awii! Au anang maten so!”
33 Ele a reconheceu e disse: "É a túnica de meu filho! Um animal selvagem o devorou! José foi despedaçado! "
34 Basa ndia, boe ma Yakob sisii badun, de ana pake karon akinaak, huu ana dale hedi nalan seli. Boe ma, namatani nakaleleu nakandoo ndia anan, losa doon seli.
34 Então Jacó rasgou suas vestes, vestiu-se de pano de saco e chorou muitos dias por seu filho.
35 Basa ndia boe ma ana touana nala ma ana inana nala kokoen, tehuu taa lala sana. Ana nae, “Taa! Au bisa dale heꞌdi losa mate, huu au taa bisa afalende heni kakanak esak ia.” Boe ma, Yakob dale heꞌdi nakandoo, huu nasaneda ndia anan Yusuf maten so.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele recusou ser consolado, dizendo: "Não! Chorando descerei à sepultura para junto de meu filho". E continuou a chorar por ele.
36 Faik fo Yakob bei dale hedi leondia, naa te hataholi manadanggan sila losa Masir so. Boe ma ala seꞌo Yusuf neu hataholi inahuuk esa, nade Potifar. Ndia ndia, mane Masir malangga mana manean.
36 Nesse meio tempo, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.