Gênesis 37
Rote Lole Alkitab (LLG) vs NTLH
1 — ausente —
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 — ausente —
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 Faik fo bonggi Yusuf, Yakob namalasi so. Huu ndia, de ana sue Yusuf lena heni ndia ana feꞌe nala. Laꞌi esa, Yakob fee seu badu naluk malole hiak esa soa nue Yusuf.
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 Kaꞌa nala lita aman sue Yusuf lena heni sila, de ala lamanasan lalan seli, losa tala nau kokolak malolen lon so bali.
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 — ausente —
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 — ausente —
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 — ausente —
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 De ala kasilangga Yusuf lae, “Amakee! O maehetuk o sangga dadik malanggan fo palenda ai, bae?” Ala lamanasa ndia lalan seli, huu ana nafada meꞌis ndia.
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 Basa ndia, boe ma Yusuf nalameꞌi seluk bali. Boe ma nafada kaꞌa nala, nae, “Wei! Au alameꞌi bali. Au ita ledo, bulak, ma nduuk sanahulu esa. Basa sala lakatele neu au.”
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Boe ma, Yusuf neu tui meꞌis ndia neu aman ma kaꞌa nala. Tehuu aman kasilanggan no hala belak nae, “Meꞌi leo hatak ndia! O duduꞌa maehetuk au, ma inam, ma kaꞌa-faꞌdi mala, ai mai fo idu o eim? O hihiim dei!”
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 De Yusuf kaꞌa nala ala dale hedi ndia lalan seli. Tehuu aman duduꞌa doak meꞌis ndia.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Boe ma, faik esa, Yusuf kaꞌa nala leni sila aman biꞌiae-biꞌilombo nala losa dekak no nggolo Sikem.
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 Taa dook boe ma, aman nae, “Usu aa! Kaꞌam asa lanea biꞌiae-biꞌilombo la deka-deka nai Sikem. De, mahehele, fo muu tilo sala dei.”
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 Boe ma, aman nae, “O muu dei, fo tilo o kaꞌa mala ma au biꞌiae-biꞌilombo-nggala. Ala talobee so, na, o fali mai mafada au.”
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 Losa ele, de ana sangga nafeo kasa nai mook ndia. Basa de, ana natonggo no hataholi esa, de hataholi ndia natanen nae, “O sangga hata?”
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 Boe ma, Yusuf nataa nae, “Ama. Au sangga au kaꞌa nggala. Ala hoo biꞌiae-biꞌilombo sangga naꞌu deka-deka nai ia. Ama mita sala boe, do?”
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Boe ma, hataholi ndia nafadan nae, “Ala taa lai ia so. Huu lae, ala sangga leni deka-deka lai nggolo Dotan.”
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 Tehuu, Yusuf bei nai dook, tehuu ala litan so. Boe ma, ala lala halak, fo sangga tao lisan.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 Boe ma, sila esa nafada esa nae, “Ei mita dei. Malangga mana malameꞌik mai so!
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 De, mai leo fo ata tao tisan. Basa, na, ata mbian neni oe mata madak ndia dale neu. Dei fo ata tafada ama, tae, banda fui la laꞌa henin so! Bei fo ita tita ndia meꞌi nala sila leobee!”
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Kaꞌan Ruben namanene leondia, boe ma ana sangga dalak fo sangga ana nasalaꞌe Yusuf. Boe ma, ana nafada fadi nala nae, “Wei! Boso ata tao tisan, bae!
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 Malolenak kada ata mbian neni oe mata madak dale neu. Nai ia mamana nes, de taa hambu hataholi bubuluk. Sadi boso tao madaan.” Ana kokolak leondia, na, huu ana sangga mboꞌi heni Yusuf, fo nadenun fali.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Boe ma, ledoeik Yusuf losa sila, boe ma kaꞌa nala ala humu lalan, de ala luꞌi heni baꞌdu malolen ndia.
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 Basa ndia, boe ma ala hela loloson, de ala timban neni oe mata madak ndia dalek neu.
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Basa boe ma ala fali leu laꞌa. Ala bei laꞌa-laꞌa, tehuu nggengge neuk, ala lita hataholi bubuak esa mai. Hataholi bubua kala sila banda onta nala, fua leni bua danggan, leo ai daa kaboo menik, bumbu-fani, ma akidoo mata-matak. Naa te, bubuak ndia hataholi Ismael asa leme nggolo Gilead mai, fo ala sangga leni dook leu nai Masir.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Basa ndia, boe ma Yahuda nafada kaꞌa-faꞌdi nala nae, “Wei! Malolenak kada leo iak. Ata boso tao tisan. Ndia nanalan taa? Mae leobee boe oo, ita taa bisa tafuni tala ndia daan.
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Malolenak ata seꞌon neu hataholi Ismael asa sila. Mae ita taon leobee boe oo, ita bei fadi bonggin ndia. Huu ndia, de boso ata tao tahedin, bae!” Boe ma, basa sala lakaheik ndia kokolan ndia.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Basa ndia boe ma ndandaak no hataholi mana dangga nala sila, ala lesik ndia, boe ma Yusuf kaꞌa nala helan neme oe matak ndia dalek mai. Boe ma, ala seꞌon neu hataholi Ismael sila, belin doi lilo fulak dua hulu. Basa ndia, boe ma ala loo Yusuf neni Masir neu.
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Faik fo ala seꞌo Yusuf ndia, naa te Ruben taa bubuluk. De ledoeik ana fali neni oe matak ndia neu, boe ma ana nggengge nalan seli, huu Yusuf taa kana so bali. Boe ma, ana sisii baloꞌa papaken manai aon, huu dalen hedis nalan seli.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 Boe ma, ana fali neni faꞌdi nala neu de nae, “Awii! Kakanak taa kana so bali nai ndia! De hatematak ia, au tao hata bali?”
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 Basa de ala hala lala biꞌiaek esa, de ala haꞌi lala Yusuf baꞌdu malolen ndia, de ala dinan neni daak dale neu.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 Boe ma, ala haꞌi lala badu kaꞌdaak ndia, de lenin neu sila aman, de ala lafada lae, “Ama aa! Ai hele mala badu ia. Hena ama mita suꞌdi kana dei. Naafo fadi Usu badun ia.”
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 Nita badu ndia, boe ma Yakob nalela tuti kana. Boe ma, nataa nae, “Awii! Memak au anang badun ia. Taa bubuluk banda fui ana sii nalan neme bee. Awii! Au anang maten so!”
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Basa ndia, boe ma Yakob sisii badun, de ana pake karon akinaak, huu ana dale hedi nalan seli. Boe ma, namatani nakaleleu nakandoo ndia anan, losa doon seli.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Basa ndia boe ma ana touana nala ma ana inana nala kokoen, tehuu taa lala sana. Ana nae, “Taa! Au bisa dale heꞌdi losa mate, huu au taa bisa afalende heni kakanak esak ia.” Boe ma, Yakob dale heꞌdi nakandoo, huu nasaneda ndia anan Yusuf maten so.
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 Faik fo Yakob bei dale hedi leondia, naa te hataholi manadanggan sila losa Masir so. Boe ma ala seꞌo Yusuf neu hataholi inahuuk esa, nade Potifar. Ndia ndia, mane Masir malangga mana manean.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.