Gênesis 32
Rote Lole Alkitab (LLG) vs NTLH
1 Basa ndia, boe ma Yakob asa laꞌo lakandoo. Boe ma, Manetualain ata nala leme nusa-sodak mai latonggo lon.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Ledoeik nita sala, boe ma ana kokolak, nae, “Ia, Manetualain soldadu nala mamana hahaen nai ia, maa!” Huu ndia, de ana foi mamanak ndia nade, Mahanaim (fo ndandaan nae, ‘mamana hahaek dua’).
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Basa ndia, boe ma Yakob nadenu ndia hataholi nala luma, laꞌok lakahuluk leni nusa Edom leu (fo ndia Seir), fo lafada kaꞌan Esau, lae, Yakob sangga mai ndia so.
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 Yakob nafada ndia hataholi nala, nae, “Ei miu mafada au kaꞌang Esau mae leo ia: ‘Malangga Esau! Ama atan, fo fadim Yakob, haitua soda-molek noꞌun seli neu ama. Neme au lalaꞌong makahulun mai, losa hatematak ia, ama atan ndia, ana leo nai toꞌo Laban uman.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 Hatematak ia, ama atan ia, kasapik, banda keledei, biꞌiae-biꞌilombo, ma ata touk ma inak. Au haitua hataholi la ia lakahuluk, fo fee halak neu ama, laꞌeneu au mamaing. Au amahena, ama mahiik simbok ai no dale malenggak.’ ” Boe ma, hataholi la sila, ala laꞌo.
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Faik fo ala fali leni Yakob mai, ala lafaꞌda, lae, “Ai matonggo mia ama kaꞌan Esau so. Hatematak ia, ana mai no touk natun haa, fo sangga natonggo no ama.”
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Yakob namanene leondia, de dalen nduka-ndukak, ma ana bii nalan seli. Boe ma, ana baꞌe ndia hataholi nala ma basa banda nala, ala daꞌdik bubuak dua.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Ana duduꞌa, nae, “Mete ma Esau mai fo ana sambu bubua kaesan, na, bubua kaduan bisa lalai leu sangga sodak.”
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Basa ndia, boe ma Yakob hule-haladoi, nae, “Manetualain aa! Manetualain fo au baꞌing Abraham no au amang Isak, ala lakaluku-lakatele neu O. Mamanene au dei! Fain, Manetualain nadenu au fali uni au bobonggi nggala mai nai nusak ia. Manetualain helu nae, dei FO Manetualain heti tao neulalau basan.
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 Au taa andaa simbok Manetualain sususen, ma Manetualain dale kateman neu au. Makahulun, faik fo au lena lee Yarden ia, kada au uni teteꞌe-aik. Tehuu hatematak ia, au fali maing uni hataholi ma banda bubuak dua.
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 Au bii, naafo kaꞌa Esau mai sambu tao nisa ai basa nggai. De, au oke, fo Manetualain nasalaꞌe nala au, ma basa au sao-ana nggala, neme kaꞌa Esau mai.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Manetualain ndia helu nae, Manetualain fee babaꞌe-babatik makadotok neu au, ma tao au numbu-sadu nggala tamba lamanoꞌu, sama leo salaek malai tasibifik, fo hataholi la taa bisa hingga sala so bali.”
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 Boe ma, Yakob sunggu neu mamanak ndia. Foꞌa mai, boe ma ana sadia banda fo sangga ana feen neu kaꞌan.
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 Ana hele nala biꞌiae ina natun dua, biꞌiae mane dua hulu, biꞌilombo ina natun dua, biꞌilombo mane dua hulu,
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 banda onta ina telu hulu ma ana bei manasusu kala, sapi ina haa hulu, sapi mane sanahulu, banda keledei ina dua hulu, ma banda keledei mane sanahulu.
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 Boe ma, ana baꞌe banda la sila, esa-esako no numban ma ndia bubuan. De ana fee esa-esako no manahoon. Ana nafada sala, nae, “Ei laꞌok makahuluk. Dei fo au tungga dea. Tehuu ei musi manea fo bubuak esa dook fa neme bubua feꞌek mai.”
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 Boe ma, Yakob palenda manahoo la, neme bubua kaesan, nae, “Mete ma au kaꞌang Esau mai natonggo no ei, ma natane nae, ‘O sangga muni bee muu? O ia, see atan? Banda la ia, see enan?’
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 Na, ei musi mataa, mae, ‘Banda la ia, ama atan Yakob enan. Ana haitua fee kaꞌan, malangga Esau. Tehuu ndia mesa kana bei tungga dea.’ ”
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 — ausente —
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 — ausente —
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 De, ana haitua banda la sila lakahuluk. Tehuu leꞌodaen ndia, ana bei nahani nai ndia.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 Leꞌodaen ndia, Yakob foꞌa, boe ma ana heti saon dua sala, ndia sao nakaboin dua sala, ma ndia ana kasanahulu esa, fo ala lena lee Yabo selik leu.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Basa sala losa selik, boe ma ana haitua basa ndia pusaka nala ele leu.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 Tehuu Yakob mesa kana nahani ndia. Basa boe ma, touk esa mai, de naule non losa lolembilak.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Ledoeik touk ndia nameda elabaꞌik senggin, boe ma ana habo fee Yakob ikoain, losa ndia dui sesesun posi henin neme ndia mamana nanggatutuun mai.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Boe ma, touk ndia nae, “Mboꞌi au leo, huu baꞌianak bali te ledo sangga sadu ia so.”
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Boe ma, touk ndia natane, nae, “O nade see?”
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Boe ma, touk ndia ana kokolak nae, “O naꞌdem taa Yakob so bali. Tehuu mulai neme hatematak ia, hataholi la loke o, na, lae, ‘Israꞌel’ (fo ndandaan ‘naule no Manetualain’). Huu o maule-heluk laban hataholi, ma Manetualain, losa o senggi.
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Boe ma, Yakob natane, nae, “O naꞌdem see?”
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Boe ma, Yakob kokolak nae, “Au ita Manetualain matan no au mata heheling, tehuu au bei asoda.” Huu ndia, de ana foi mamanak ndia, nade Peniꞌel, fo ndandaan nae, ‘Manetualain matan’.
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Ledo sadu so, neu ledoeik Yakob laꞌo ela mamanak ndia. Tehuu ana laꞌok doka-dokak, huu ndia ikoain heok sala.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Huundia de losa hatematak ia, hataholi Israꞌel asa taa laꞌa mbaa ikoaik, huu Lamatuak tutu tao nasala sila baꞌin Yakob dui ikoain.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.