Gênesis 32
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ACF
1 Basa ndia, boe ma Yakob asa laꞌo lakandoo. Boe ma, Manetualain ata nala leme nusa-sodak mai latonggo lon.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Ledoeik nita sala, boe ma ana kokolak, nae, “Ia, Manetualain soldadu nala mamana hahaen nai ia, maa!” Huu ndia, de ana foi mamanak ndia nade, Mahanaim (fo ndandaan nae, ‘mamana hahaek dua’).
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou aquele lugar Maanaim.
3 Basa ndia, boe ma Yakob nadenu ndia hataholi nala luma, laꞌok lakahuluk leni nusa Edom leu (fo ndia Seir), fo lafada kaꞌan Esau, lae, Yakob sangga mai ndia so.
3 E enviou Jacó mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Yakob nafada ndia hataholi nala, nae, “Ei miu mafada au kaꞌang Esau mae leo ia: ‘Malangga Esau! Ama atan, fo fadim Yakob, haitua soda-molek noꞌun seli neu ama. Neme au lalaꞌong makahulun mai, losa hatematak ia, ama atan ndia, ana leo nai toꞌo Laban uman.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e me detive lá até agora;
5 Hatematak ia, ama atan ia, kasapik, banda keledei, biꞌiae-biꞌilombo, ma ata touk ma inak. Au haitua hataholi la ia lakahuluk, fo fee halak neu ama, laꞌeneu au mamaing. Au amahena, ama mahiik simbok ai no dale malenggak.’ ” Boe ma, hataholi la sila, ala laꞌo.
5 E tenho bois e jumentos, ovelhas, e servos e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça em teus olhos.
6 Faik fo ala fali leni Yakob mai, ala lafaꞌda, lae, “Ai matonggo mia ama kaꞌan Esau so. Hatematak ia, ana mai no touk natun haa, fo sangga natonggo no ama.”
6 E os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Yakob namanene leondia, de dalen nduka-ndukak, ma ana bii nalan seli. Boe ma, ana baꞌe ndia hataholi nala ma basa banda nala, ala daꞌdik bubuak dua.
7 Então Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos, em dois bandos.
8 Ana duduꞌa, nae, “Mete ma Esau mai fo ana sambu bubua kaesan, na, bubua kaduan bisa lalai leu sangga sodak.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Basa ndia, boe ma Yakob hule-haladoi, nae, “Manetualain aa! Manetualain fo au baꞌing Abraham no au amang Isak, ala lakaluku-lakatele neu O. Mamanene au dei! Fain, Manetualain nadenu au fali uni au bobonggi nggala mai nai nusak ia. Manetualain helu nae, dei FO Manetualain heti tao neulalau basan.
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o Senhor, que me disseste: Torna-te à tua terra, e a tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Au taa andaa simbok Manetualain sususen, ma Manetualain dale kateman neu au. Makahulun, faik fo au lena lee Yarden ia, kada au uni teteꞌe-aik. Tehuu hatematak ia, au fali maing uni hataholi ma banda bubuak dua.
10 Menor sou eu que todas as beneficências, e que toda a fidelidade que fizeste ao teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão, e agora me tornei em dois bandos.
11 Au bii, naafo kaꞌa Esau mai sambu tao nisa ai basa nggai. De, au oke, fo Manetualain nasalaꞌe nala au, ma basa au sao-ana nggala, neme kaꞌa Esau mai.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú; porque eu o temo; porventura não venha, e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Manetualain ndia helu nae, Manetualain fee babaꞌe-babatik makadotok neu au, ma tao au numbu-sadu nggala tamba lamanoꞌu, sama leo salaek malai tasibifik, fo hataholi la taa bisa hingga sala so bali.”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 Boe ma, Yakob sunggu neu mamanak ndia. Foꞌa mai, boe ma ana sadia banda fo sangga ana feen neu kaꞌan.
13 E passou ali aquela noite; e tomou do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Ana hele nala biꞌiae ina natun dua, biꞌiae mane dua hulu, biꞌilombo ina natun dua, biꞌilombo mane dua hulu,
14 Duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 banda onta ina telu hulu ma ana bei manasusu kala, sapi ina haa hulu, sapi mane sanahulu, banda keledei ina dua hulu, ma banda keledei mane sanahulu.
15 Trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos;
16 Boe ma, ana baꞌe banda la sila, esa-esako no numban ma ndia bubuan. De ana fee esa-esako no manahoon. Ana nafada sala, nae, “Ei laꞌok makahuluk. Dei fo au tungga dea. Tehuu ei musi manea fo bubuak esa dook fa neme bubua feꞌek mai.”
16 E deu-os na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Boe ma, Yakob palenda manahoo la, neme bubua kaesan, nae, “Mete ma au kaꞌang Esau mai natonggo no ei, ma natane nae, ‘O sangga muni bee muu? O ia, see atan? Banda la ia, see enan?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar, e te perguntar, dizendo: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 Na, ei musi mataa, mae, ‘Banda la ia, ama atan Yakob enan. Ana haitua fee kaꞌan, malangga Esau. Tehuu ndia mesa kana bei tungga dea.’ ”
18 Então dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 — ausente —
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme a esta mesma palavra falareis a Esaú, quando o achardes.
20 — ausente —
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 De, ana haitua banda la sila lakahuluk. Tehuu leꞌodaen ndia, ana bei nahani nai ndia.
21 Assim, passou o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Leꞌodaen ndia, Yakob foꞌa, boe ma ana heti saon dua sala, ndia sao nakaboin dua sala, ma ndia ana kasanahulu esa, fo ala lena lee Yabo selik leu.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Basa sala losa selik, boe ma ana haitua basa ndia pusaka nala ele leu.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Tehuu Yakob mesa kana nahani ndia. Basa boe ma, touk esa mai, de naule non losa lolembilak.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um homem, até que a alva subiu.
25 Ledoeik touk ndia nameda elabaꞌik senggin, boe ma ana habo fee Yakob ikoain, losa ndia dui sesesun posi henin neme ndia mamana nanggatutuun mai.
25 E vendo este que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Boe ma, touk ndia nae, “Mboꞌi au leo, huu baꞌianak bali te ledo sangga sadu ia so.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se não me abençoares.
27 Boe ma, touk ndia natane, nae, “O nade see?”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Boe ma, touk ndia ana kokolak nae, “O naꞌdem taa Yakob so bali. Tehuu mulai neme hatematak ia, hataholi la loke o, na, lae, ‘Israꞌel’ (fo ndandaan ‘naule no Manetualain’). Huu o maule-heluk laban hataholi, ma Manetualain, losa o senggi.
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens, e prevaleceste.
29 Boe ma, Yakob natane, nae, “O naꞌdem see?”
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Boe ma, Yakob kokolak nae, “Au ita Manetualain matan no au mata heheling, tehuu au bei asoda.” Huu ndia, de ana foi mamanak ndia, nade Peniꞌel, fo ndandaan nae, ‘Manetualain matan’.
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Ledo sadu so, neu ledoeik Yakob laꞌo ela mamanak ndia. Tehuu ana laꞌok doka-dokak, huu ndia ikoain heok sala.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Huundia de losa hatematak ia, hataholi Israꞌel asa taa laꞌa mbaa ikoaik, huu Lamatuak tutu tao nasala sila baꞌin Yakob dui ikoain.
32 Por isso os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje; porquanto tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.