Gênesis 32
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARA
1 Basa ndia, boe ma Yakob asa laꞌo lakandoo. Boe ma, Manetualain ata nala leme nusa-sodak mai latonggo lon.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus lhe saíram a encontrá-lo.
2 Ledoeik nita sala, boe ma ana kokolak, nae, “Ia, Manetualain soldadu nala mamana hahaen nai ia, maa!” Huu ndia, de ana foi mamanak ndia nade, Mahanaim (fo ndandaan nae, ‘mamana hahaek dua’).
2 Quando os viu, disse: Este é o acampamento de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Basa ndia, boe ma Yakob nadenu ndia hataholi nala luma, laꞌok lakahuluk leni nusa Edom leu (fo ndia Seir), fo lafada kaꞌan Esau, lae, Yakob sangga mai ndia so.
3 Então, Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom,
4 Yakob nafada ndia hataholi nala, nae, “Ei miu mafada au kaꞌang Esau mae leo ia: ‘Malangga Esau! Ama atan, fo fadim Yakob, haitua soda-molek noꞌun seli neu ama. Neme au lalaꞌong makahulun mai, losa hatematak ia, ama atan ndia, ana leo nai toꞌo Laban uman.
4 e lhes ordenou: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó manda dizer isto: Como peregrino morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Hatematak ia, ama atan ia, kasapik, banda keledei, biꞌiae-biꞌilombo, ma ata touk ma inak. Au haitua hataholi la ia lakahuluk, fo fee halak neu ama, laꞌeneu au mamaing. Au amahena, ama mahiik simbok ai no dale malenggak.’ ” Boe ma, hataholi la sila, ala laꞌo.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas; mando comunicá-lo a meu senhor, para lograr mercê à sua presença.
6 Faik fo ala fali leni Yakob mai, ala lafaꞌda, lae, “Ai matonggo mia ama kaꞌan Esau so. Hatematak ia, ana mai no touk natun haa, fo sangga natonggo no ama.”
6 Voltaram os mensageiros a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; também ele vem de caminho para se encontrar contigo, e quatrocentos homens com ele.
7 Yakob namanene leondia, de dalen nduka-ndukak, ma ana bii nalan seli. Boe ma, ana baꞌe ndia hataholi nala ma basa banda nala, ala daꞌdik bubuak dua.
7 Então, Jacó teve medo e se perturbou; dividiu em dois bandos o povo que com ele estava, e os rebanhos, e os bois, e os camelos.
8 Ana duduꞌa, nae, “Mete ma Esau mai fo ana sambu bubua kaesan, na, bubua kaduan bisa lalai leu sangga sodak.”
8 Pois disse: Se vier Esaú a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Basa ndia, boe ma Yakob hule-haladoi, nae, “Manetualain aa! Manetualain fo au baꞌing Abraham no au amang Isak, ala lakaluku-lakatele neu O. Mamanene au dei! Fain, Manetualain nadenu au fali uni au bobonggi nggala mai nai nusak ia. Manetualain helu nae, dei FO Manetualain heti tao neulalau basan.
9 E orou Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e te farei bem;
10 Au taa andaa simbok Manetualain sususen, ma Manetualain dale kateman neu au. Makahulun, faik fo au lena lee Yarden ia, kada au uni teteꞌe-aik. Tehuu hatematak ia, au fali maing uni hataholi ma banda bubuak dua.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois bandos.
11 Au bii, naafo kaꞌa Esau mai sambu tao nisa ai basa nggai. De, au oke, fo Manetualain nasalaꞌe nala au, ma basa au sao-ana nggala, neme kaꞌa Esau mai.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque eu o temo, para que não venha ele matar-me e as mães com os filhos.
12 Manetualain ndia helu nae, Manetualain fee babaꞌe-babatik makadotok neu au, ma tao au numbu-sadu nggala tamba lamanoꞌu, sama leo salaek malai tasibifik, fo hataholi la taa bisa hingga sala so bali.”
12 E disseste: Certamente eu te farei bem e dar-te-ei a descendência como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Boe ma, Yakob sunggu neu mamanak ndia. Foꞌa mai, boe ma ana sadia banda fo sangga ana feen neu kaꞌan.
13 E, tendo passado ali aquela noite, separou do que tinha um presente para seu irmão Esaú:
14 Ana hele nala biꞌiae ina natun dua, biꞌiae mane dua hulu, biꞌilombo ina natun dua, biꞌilombo mane dua hulu,
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 banda onta ina telu hulu ma ana bei manasusu kala, sapi ina haa hulu, sapi mane sanahulu, banda keledei ina dua hulu, ma banda keledei mane sanahulu.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Boe ma, ana baꞌe banda la sila, esa-esako no numban ma ndia bubuan. De ana fee esa-esako no manahoon. Ana nafada sala, nae, “Ei laꞌok makahuluk. Dei fo au tungga dea. Tehuu ei musi manea fo bubuak esa dook fa neme bubua feꞌek mai.”
16 Entregou-os às mãos dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse aos servos: Passai adiante de mim e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Boe ma, Yakob palenda manahoo la, neme bubua kaesan, nae, “Mete ma au kaꞌang Esau mai natonggo no ei, ma natane nae, ‘O sangga muni bee muu? O ia, see atan? Banda la ia, see enan?’
17 Ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante de ti?
18 Na, ei musi mataa, mae, ‘Banda la ia, ama atan Yakob enan. Ana haitua fee kaꞌan, malangga Esau. Tehuu ndia mesa kana bei tungga dea.’ ”
18 Responderás: São de teu servo Jacó; é presente que ele envia a meu senhor Esaú; e eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.
19 — ausente —
19 Ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: Falareis desta maneira a Esaú, quando vos encontrardes com ele.
20 — ausente —
20 Direis assim: Eis que o teu servo Jacó vem vindo atrás de nós. Porque dizia consigo mesmo: Eu o aplacarei com o presente que me antecede, depois o verei; porventura me aceitará a presença.
21 De, ana haitua banda la sila lakahuluk. Tehuu leꞌodaen ndia, ana bei nahani nai ndia.
21 Assim, passou o presente para diante dele; ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Leꞌodaen ndia, Yakob foꞌa, boe ma ana heti saon dua sala, ndia sao nakaboin dua sala, ma ndia ana kasanahulu esa, fo ala lena lee Yabo selik leu.
22 Levantou-se naquela mesma noite, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau de Jaboque.
23 Basa sala losa selik, boe ma ana haitua basa ndia pusaka nala ele leu.
23 Tomou-os e fê-los passar o ribeiro; fez passar tudo o que lhe pertencia,
24 Tehuu Yakob mesa kana nahani ndia. Basa boe ma, touk esa mai, de naule non losa lolembilak.
24 ficando ele só; e lutava com ele um homem, até ao romper do dia.
25 Ledoeik touk ndia nameda elabaꞌik senggin, boe ma ana habo fee Yakob ikoain, losa ndia dui sesesun posi henin neme ndia mamana nanggatutuun mai.
25 Vendo este que não podia com ele, tocou-lhe na articulação da coxa; deslocou-se a junta da coxa de Jacó, na luta com o homem.
26 Boe ma, touk ndia nae, “Mboꞌi au leo, huu baꞌianak bali te ledo sangga sadu ia so.”
26 Disse este: Deixa-me ir, pois já rompeu o dia. Respondeu Jacó: Não te deixarei ir se me não abençoares.
27 Boe ma, touk ndia natane, nae, “O nade see?”
27 Perguntou-lhe, pois: Como te chamas? Ele respondeu: Jacó.
28 Boe ma, touk ndia ana kokolak nae, “O naꞌdem taa Yakob so bali. Tehuu mulai neme hatematak ia, hataholi la loke o, na, lae, ‘Israꞌel’ (fo ndandaan ‘naule no Manetualain’). Huu o maule-heluk laban hataholi, ma Manetualain, losa o senggi.
28 Então, disse: Já não te chamarás Jacó, e sim Israel, pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Boe ma, Yakob natane, nae, “O naꞌdem see?”
29 Tornou Jacó: Dize, rogo-te, como te chamas? Respondeu ele: Por que perguntas pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Boe ma, Yakob kokolak nae, “Au ita Manetualain matan no au mata heheling, tehuu au bei asoda.” Huu ndia, de ana foi mamanak ndia, nade Peniꞌel, fo ndandaan nae, ‘Manetualain matan’.
30 Àquele lugar chamou Jacó Peniel, pois disse: Vi a Deus face a face, e a minha vida foi salva.
31 Ledo sadu so, neu ledoeik Yakob laꞌo ela mamanak ndia. Tehuu ana laꞌok doka-dokak, huu ndia ikoain heok sala.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel; e manquejava de uma coxa.
32 Huundia de losa hatematak ia, hataholi Israꞌel asa taa laꞌa mbaa ikoaik, huu Lamatuak tutu tao nasala sila baꞌin Yakob dui ikoain.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.