Gênesis 32

Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Basa ndia, boe ma Yakob asa laꞌo lakandoo. Boe ma, Manetualain ata nala leme nusa-sodak mai latonggo lon.
1 Jacó também seguiu o seu caminho; e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Ledoeik nita sala, boe ma ana kokolak, nae, “Ia, Manetualain soldadu nala mamana hahaen nai ia, maa!” Huu ndia, de ana foi mamanak ndia nade, Mahanaim (fo ndandaan nae, ‘mamana hahaek dua’).
2 Quando Jacó os viu, disse: Este é o exército de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Basa ndia, boe ma Yakob nadenu ndia hataholi nala luma, laꞌok lakahuluk leni nusa Edom leu (fo ndia Seir), fo lafada kaꞌan Esau, lae, Yakob sangga mai ndia so.
3 Então enviou Jacó mensageiros diante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, o território de Edom,
4 Yakob nafada ndia hataholi nala, nae, “Ei miu mafada au kaꞌang Esau mae leo ia: ‘Malangga Esau! Ama atan, fo fadim Yakob, haitua soda-molek noꞌun seli neu ama. Neme au lalaꞌong makahulun mai, losa hatematak ia, ama atan ndia, ana leo nai toꞌo Laban uman.
4 tendo-lhes ordenado: Deste modo falareis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e com ele fiquei até agora;
5 Hatematak ia, ama atan ia, kasapik, banda keledei, biꞌiae-biꞌilombo, ma ata touk ma inak. Au haitua hataholi la ia lakahuluk, fo fee halak neu ama, laꞌeneu au mamaing. Au amahena, ama mahiik simbok ai no dale malenggak.’ ” Boe ma, hataholi la sila, ala laꞌo.
5 e tenho bois e jumentos, rebanhos, servos e servas; e mando comunicar isso a meu senhor, para achar graça aos teus olhos.
6 Faik fo ala fali leni Yakob mai, ala lafaꞌda, lae, “Ai matonggo mia ama kaꞌan Esau so. Hatematak ia, ana mai no touk natun haa, fo sangga natonggo no ama.”
6 Depois os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos ter com teu irmão Esaú; e, em verdade, vem ele para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Yakob namanene leondia, de dalen nduka-ndukak, ma ana bii nalan seli. Boe ma, ana baꞌe ndia hataholi nala ma basa banda nala, ala daꞌdik bubuak dua.
7 Jacó teve muito medo e ficou aflito; dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, bem como os rebanhos, os bois e os camelos;
8 Ana duduꞌa, nae, “Mete ma Esau mai fo ana sambu bubua kaesan, na, bubua kaduan bisa lalai leu sangga sodak.”
8 pois dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Basa ndia, boe ma Yakob hule-haladoi, nae, “Manetualain aa! Manetualain fo au baꞌing Abraham no au amang Isak, ala lakaluku-lakatele neu O. Mamanene au dei! Fain, Manetualain nadenu au fali uni au bobonggi nggala mai nai nusak ia. Manetualain helu nae, dei FO Manetualain heti tao neulalau basan.
9 Disse mais Jacó: o Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaque, ó Senhor, que me disseste: Volta para a tua terra, e para a tua parentela, e eu te farei bem!
10 Au taa andaa simbok Manetualain sususen, ma Manetualain dale kateman neu au. Makahulun, faik fo au lena lee Yarden ia, kada au uni teteꞌe-aik. Tehuu hatematak ia, au fali maing uni hataholi ma banda bubuak dua.
10 Não sou digno da menor de todas as tuas beneficências e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; porque com o meu cajado passei este Jordão, e agora volto em dois bandos.
11 Au bii, naafo kaꞌa Esau mai sambu tao nisa ai basa nggai. De, au oke, fo Manetualain nasalaꞌe nala au, ma basa au sao-ana nggala, neme kaꞌa Esau mai.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo; acaso não venha ele matar-me, e a mãe com os filhos.
12 Manetualain ndia helu nae, Manetualain fee babaꞌe-babatik makadotok neu au, ma tao au numbu-sadu nggala tamba lamanoꞌu, sama leo salaek malai tasibifik, fo hataholi la taa bisa hingga sala so bali.”
12 Pois tu mesmo disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 Boe ma, Yakob sunggu neu mamanak ndia. Foꞌa mai, boe ma ana sadia banda fo sangga ana feen neu kaꞌan.
13 Passou ali aquela noite; e do que tinha tomou um presente para seu irmão Esaú:
14 Ana hele nala biꞌiae ina natun dua, biꞌiae mane dua hulu, biꞌilombo ina natun dua, biꞌilombo mane dua hulu,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 banda onta ina telu hulu ma ana bei manasusu kala, sapi ina haa hulu, sapi mane sanahulu, banda keledei ina dua hulu, ma banda keledei mane sanahulu.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Boe ma, ana baꞌe banda la sila, esa-esako no numban ma ndia bubuan. De ana fee esa-esako no manahoon. Ana nafada sala, nae, “Ei laꞌok makahuluk. Dei fo au tungga dea. Tehuu ei musi manea fo bubuak esa dook fa neme bubua feꞌek mai.”
16 Então os entregou nas mãos dos seus servos, cada manada em separado; e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre manada e manada.
17 Boe ma, Yakob palenda manahoo la, neme bubua kaesan, nae, “Mete ma au kaꞌang Esau mai natonggo no ei, ma natane nae, ‘O sangga muni bee muu? O ia, see atan? Banda la ia, see enan?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 Na, ei musi mataa, mae, ‘Banda la ia, ama atan Yakob enan. Ana haitua fee kaꞌan, malangga Esau. Tehuu ndia mesa kana bei tungga dea.’ ”
18 Então responderás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú, e eis que ele vem também atrás de nos.
19 — ausente —
19 Ordenou igualmente ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás das manadas, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú quando o achardes.
20 — ausente —
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Aplacá-lo-ei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 De, ana haitua banda la sila lakahuluk. Tehuu leꞌodaen ndia, ana bei nahani nai ndia.
21 Foi, pois, o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Leꞌodaen ndia, Yakob foꞌa, boe ma ana heti saon dua sala, ndia sao nakaboin dua sala, ma ndia ana kasanahulu esa, fo ala lena lee Yabo selik leu.
22 Naquela mesma noite levantou-se e, tomando suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos, passou o vau de Jaboque.
23 Basa sala losa selik, boe ma ana haitua basa ndia pusaka nala ele leu.
23 Tomou-os, e fê-los passar o ribeiro, e fez passar tudo o que tinha.
24 Tehuu Yakob mesa kana nahani ndia. Basa boe ma, touk esa mai, de naule non losa lolembilak.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutava com ele um homem até o romper do dia.
25 Ledoeik touk ndia nameda elabaꞌik senggin, boe ma ana habo fee Yakob ikoain, losa ndia dui sesesun posi henin neme ndia mamana nanggatutuun mai.
25 Quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou-lhe a juntura da coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, enquanto lutava com ele.
26 Boe ma, touk ndia nae, “Mboꞌi au leo, huu baꞌianak bali te ledo sangga sadu ia so.”
26 Disse o homem: Deixa-me ir, porque já vem rompendo o dia. Jacó, porém, respondeu: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Boe ma, touk ndia natane, nae, “O nade see?”
27 Perguntou-lhe, pois: Qual é o teu nome? E ele respondeu: Jacó.
28 Boe ma, touk ndia ana kokolak nae, “O naꞌdem taa Yakob so bali. Tehuu mulai neme hatematak ia, hataholi la loke o, na, lae, ‘Israꞌel’ (fo ndandaan ‘naule no Manetualain’). Huu o maule-heluk laban hataholi, ma Manetualain, losa o senggi.
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; porque tens lutado com Deus e com os homens e tens prevalecido.
29 Boe ma, Yakob natane, nae, “O naꞌdem see?”
29 Perguntou-lhe Jacó: Dize-me, peço-te, o teu nome. Respondeu o homem: Por que perguntas pelo meu nome? E ali o abençoou.
30 Boe ma, Yakob kokolak nae, “Au ita Manetualain matan no au mata heheling, tehuu au bei asoda.” Huu ndia, de ana foi mamanak ndia, nade Peniꞌel, fo ndandaan nae, ‘Manetualain matan’.
30 Pelo que Jacó chamou ao lugar Peniel, dizendo: Porque tenho visto Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Ledo sadu so, neu ledoeik Yakob laꞌo ela mamanak ndia. Tehuu ana laꞌok doka-dokak, huu ndia ikoain heok sala.
31 E nascia o sol, quando ele passou de Peniel; e coxeava de uma perna.
32 Huundia de losa hatematak ia, hataholi Israꞌel asa taa laꞌa mbaa ikoaik, huu Lamatuak tutu tao nasala sila baꞌin Yakob dui ikoain.
32 Por isso os filhos de Israel não comem até o dia de hoje o nervo do quadril, que está sobre a juntura da coxa, porquanto o homem tocou a juntura da coxa de Jacó no nervo do quadril.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.