Gênesis 31

Rote Lole Alkitab (LLG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Laꞌi esa, Yakob namanene Laban ana nala, lakokola lae, “Yakob namasuꞌi atu-atu, huu ana kao namada ita aman hata nala.”
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 Yakob boe oo, nita ndia aliaman matan mamada ndoos, ma taa malole no ndia, fo taa sama leo makahulun so bali.
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 Basa ndia, boe ma Manetualain kokolak no Yakob, nae, “Hatematak ia, fain losa so. De, o musi fali muni o ina-ama mala muu. Dei fo Au sama-sama ua o.”
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 Basa ndia, boe ma Yakob neu noke Rahel ma Lea, fo ala mai latonggo lo ndia nai banda la mamanan nai mok.
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 Boe ma, ana nafada sala, nae, “Fai makabuin ia, au ita ei amam matan kada mamada ndoos so, neu au. Ma ndia taa malolole no au so bali, fo sama leo makahulun. Tehuu Manetualain fo au amang, nakaluku-nakatele neu Ndia, Ana sama-sama no au.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 Ei dua nggei bubuluk, doo-doo basa ia, au tao ue-ledis mbilu-mbuse alan seli, fee ei amam!
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 Tehuu mae leondia boe oo, ana nambue kedi nala au taa-taa. Ana nggati au sesebang losa lai sanahulu. Mae leondiak boe oo, Manetualain nanea nahele au.
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 Faik fo ei amam kokolak, nae, ‘Banda kokoto kala, dadik sesebak,’ boe ma banda la sila ala bonggi basa sala kokotok. Fai seluk, ana kokolak bali, nae, ‘Hatematak ia, banda kekeꞌa kala, dadik neu au sesebang’, boe ma banda la sila, bonggi basa sala kekeꞌak.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 Manetualain tao leondiak, fo ela Ana haꞌi nala ei amam banda nala, fo feen neu au.
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 Laꞌi esa, faik fo banda la fai sasaon, au ita nai au meꞌing dale, basa banda mane mana sao kala sila, hambu kekeꞌak ma kokotok.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 Boe ma, Manetualain ata nala leme nusa-sodak mai, loke au nai meꞌis dale, lae, ‘Wei! Yakob!’
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 Boe ma, nafada nae, ‘Mete dei! Basa banda mane mana sao kala sila, kada hambu kekeꞌak ma kokotok. Au ndia heti basa sila. Huu Au ita hata fo Laban taon neu o so.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Au ia, Manetualain fo Au atudu Mataong neu o neme Betel. Nai ele, o mambadedei batu esa, boe ma o diꞌa mina neu lain, de o makaluku-makatele neu Au. Boe ma, o mbaꞌa heheluk mua Au muma ndia. Hatematak ia, o musi laꞌo ela nusak ia, fo fali muni o inama mala nusan muu leo.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 Rahel no Lea lamanene basa, de lataa lae, “Neu! Kada ai tungga! Huu ai hata nala taa so, nai ai ama Laban uman.
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 Doo-doo basa ia, na, toulasik tao ai leo hataholi feꞌek. Ana seꞌo heni basa ai, ma naꞌa heni ai belin so.
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 Basa hata fo Manetualain haꞌin neme Laban ndia mai, hatematak ia, dadik neu ita, ma ita ana nala pusakan. De mete ma, Manetualain nae leobee, na, kada ai tungga mesan!”
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 — ausente —
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Faik ndia, Laban nggute ndia biꞌilombo nala bulun. Boe ma, Rahel namanaꞌo neni aman bua dodoki sosonggo nala.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 Yakob asa laꞌo no nee-neek leo, ma taa nafada aliaman.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 Ana neni basa ndia hata nala, de ala laꞌok lai-lai lesik lee ina, boe ma lasale leni lete Gilead leu.
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Seli faik telu, boe ma Laban hambu halak nae, Yakob asa, lalai so.
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 Boe ma, Laban nakabubua nala ndia hataholi nala, de leu husi tungga ndia manefeun. Ala husi losa faik hitu, bei fo hambu sala leme lete kala manai Gilead.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Leꞌodaen ndia, boe ma Manetualain natudu Mataon neu Laban nai meꞌis dale. Ana nae, “Laban! Mete ma o kokolak mua Yakob, na, manea neulalau o bafam.”
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Leꞌodaen ndia, Yakob nambadedei uma temak neme lete Gilead. Boe ma, Laban nambadedei sila uma teman taa dook neme ndia mai.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 Basa ndia, boe ma Laban mai natonggo no Yakob. Boe ma, ana kokolak nae, “Heh! Yakob! Hatina de o malai mua au ana inana nggala no nee-neek leoiak? Sama leo o mamoa mala sala leme musu dale.
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 Talobee de o malai no nee-neek, fo taa mafada au so! Mete ma o mafada au no malole, na, neu ko au tao feta takasoe, fo ai mia ei pake meko-labu, bei fo mboꞌi ei laꞌo.
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 O salam esa bali, ndia, o taa fee au lelak fo idu au umbu-ana nggala, bei fo mboꞌi sala. O tataom ndia, nggoan ana seli!
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 No lofoanak au bisa tao soe o! Tehuu leꞌodaek, Manetualain fo o amam nakaluku-nakatele neu Ndia, Ana kaꞌi au nae, mete ma au kokolak ua o, na, au musi anea neulalau au bafang.
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 Memak au bubuluk, ae, o laꞌo huu o mahiik sangga fali. Tehuu hatina de, o musi mamanaꞌo muni au bua dodoki sosonggo nggala?”
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 Yakob nataa, nae, “Toꞌo boso mamanasa au! Au laꞌo no nee-neek ndia, huu au bii, boso losak toꞌo nakalelee nala kakana kala ia, na, talobee?”
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 Tehuu Yakob taa bubuluk, saon Rahel ndia namanaꞌo neni bua dodoki sosonggo kala sila. De, ana nae, “Toꞌo! Soaneu bua dodokik sosonggo kala sila, na, kada sangga sala leo! Mete ma, hambun nai see, na, huku nisan. Palisak basan leo! Mete ma hambu toꞌo bua pusaka feꞌen, na, haꞌi fali kana. Ela basa hataholi la ia, dadik sakasii.”
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 Boe ma, Laban neu palisak esa-esako uma teman. Sososan Yakob uma teman. Basa ndia, de, neni Lea uma teman neu. Boe ma, ata ina kadua kala sila uma tema nala. Tehuu tana hambu bua dodokik sosonggo kala sila. Babasan, de ana maso neni Rahel uma teman dale neu.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Rahel nafuni bua dodoki sosonggo kala sila lai banda onta bebelan buin, de nanggatuuk neu lain. Laban palisak lutu-lutuk nai Rahel uma teman, tehuu tana hambu sala.
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 Rahel kokolak no aman, nae, “Ama boso mamanasa. Au taa bisa ambadeik, huu au hambu bulak.” Boe ma, Laban nasanggak bali, tehuu taa hambu bua dodoki sosonggo kala sila.
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Boe ma, Yakob daan saꞌe, de nasapalak Laban, nae, “Au tao manggalauk hata neu toꞌo? Losa toꞌo husi au, nonook leo au hataholi manggalauk!
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Toꞌo palisak basa au bua nggala so. De toꞌo hambu hata? Hena taon neu mata ia, fo ita basa-nggata tita! Fo ela hataholi la ia laketu, bua sala sila, see enan.
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 Teuk dua hulu, au kuli-kuli fee toꞌo so. Faik fo au anea toꞌo banda nala, taa hambu esa kalaheni boe. Au taa uꞌa esa boe.
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Mete ma hambu banda fui tao nisa toꞌo bandan esa, na, au taa afaꞌda toꞌo, tehuu au nggatin. Ma mete ma hataholi la lamanaꞌo toꞌo bandan, na, toꞌo fee au nggati, mae au salang taa ndia.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Leledok, na, ledo hotu au. Leꞌodaek na, au dele manilik. Au beꞌe losa au taa bisa sunggu, huu au anea toꞌo banda nala.
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Memak tetebes teuk dua hulu! Au tao ue-ledis teuk sanahulu haa, fo hambu toꞌo ana inana nala. Basa ndia, de au tao ues teuk nee bali, fo bisa hambu au banda nggala. Toꞌo mambue nggati taa-taa au seseꞌbang losa laꞌi sanahulu, naa te au tao ues kuli-kuli doo basa ndia.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Uak Manetualain, fo baꞌi Abraham no ama Isak lakaluku-lakatele neun, Ana nanea au. Mete ma, taa, na, neu ko toꞌo husi heni au ua lima louk so. Tehuu Manetualain taa nakambombokek matan neu au totoꞌang, ma Ndia nita basa au ue-leꞌding. Huu ndia de leꞌodaek, Ana mai nasaneneꞌdak toꞌo.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Laban namanene basa Yakob kokolan leondia, boe ma ana nataa, nae, “Leoiak! Ina kadua kala sila, au ana nggala. Kakana kala fo ala bonggi kala sila, basa sala au umbu nggala, ma basa banda la ia au enang. Basa hata fo o mitam nai ia, memak au enang. Tehuu au sangga tao hata? Au taa bisa akalelee sala.
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 De, malolenak, dua nggata mbaꞌa heheluk. Ma ita musi tasoda tungga heheluk ndia.”
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 Basa ndia, boe ma Yakob haꞌi nala batu inahuuk esa, de nambadedein neu ndia, fo ana daꞌdik neu tanda heheluk.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Boe ma, Yakob nadenu ndia hataholi nala, fo leu lakaduduluk batu, de ala lakatotodok batu la sila. Boe ma, basa sala langgatuuk laꞌa dekak lo batu la sila.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 Boe ma, Laban foi batu nana nakatotodok ndia, nae, Yegar Sahaduta. Tehuu Yakob foin, nade, Galed.
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 Boe ma, Laban nae, “Batu nana nakatotodok ia, dadik sakasii neu ita dua nggata.” Huu ndia de mamanak ndia, nade Galed.
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 Laban boe oo, foi mamanak ndia, nade Mispa (fo hihii leo dedeꞌa deꞌe feꞌek fo ndandaan nae, ‘mamana nanea madema’), huu ana kokolak nae, “Dei fo LAMATUAK mesa kana nanea ita dua nggata, fo mae ita komododook boe oo, ita taa bole laꞌolena heheluk ia.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 Mete ma o tao manggalauk neu au ana nggala ia, do sao ina feꞌe kala, na, neu ko au taa bubuluk. Tehuu masanenedak! Manetualain dadik sakasii neu o ma au.
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 — ausente —
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Ita mbaꞌa heheluk ia, pake ita bei-baꞌi nala Manetualain, fo ndia o baꞌim Abraham, ma au baꞌing Nahor Manetualain. Dei fo Ndia mesa kana dadik manamaketuk fo naketu ita dua nggata dedeꞌan.”
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 Basa ndia, boe ma Yakob hala banda, de ana nenin dadik neu tunu-hotuk fee Manetualain nai letek ndia lain. Boe ma, noke basa hataholi la, de basa sala laꞌa, ma ala beꞌe leme ndia losa fafain.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Foꞌa fafain, boe ma Laban neu holu, ma ana idu basa ndia umbu-ana nala. Basa de ana kokolak fee babaꞌe-babatik neu sala, de ana fali neni ndia nusan neu.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.