Gênesis 31

Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Laꞌi esa, Yakob namanene Laban ana nala, lakokola lae, “Yakob namasuꞌi atu-atu, huu ana kao namada ita aman hata nala.”
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Yakob boe oo, nita ndia aliaman matan mamada ndoos, ma taa malole no ndia, fo taa sama leo makahulun so bali.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Basa ndia, boe ma Manetualain kokolak no Yakob, nae, “Hatematak ia, fain losa so. De, o musi fali muni o ina-ama mala muu. Dei fo Au sama-sama ua o.”
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Basa ndia, boe ma Yakob neu noke Rahel ma Lea, fo ala mai latonggo lo ndia nai banda la mamanan nai mok.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Boe ma, ana nafada sala, nae, “Fai makabuin ia, au ita ei amam matan kada mamada ndoos so, neu au. Ma ndia taa malolole no au so bali, fo sama leo makahulun. Tehuu Manetualain fo au amang, nakaluku-nakatele neu Ndia, Ana sama-sama no au.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Ei dua nggei bubuluk, doo-doo basa ia, au tao ue-ledis mbilu-mbuse alan seli, fee ei amam!
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 Tehuu mae leondia boe oo, ana nambue kedi nala au taa-taa. Ana nggati au sesebang losa lai sanahulu. Mae leondiak boe oo, Manetualain nanea nahele au.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Faik fo ei amam kokolak, nae, ‘Banda kokoto kala, dadik sesebak,’ boe ma banda la sila ala bonggi basa sala kokotok. Fai seluk, ana kokolak bali, nae, ‘Hatematak ia, banda kekeꞌa kala, dadik neu au sesebang’, boe ma banda la sila, bonggi basa sala kekeꞌak.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Manetualain tao leondiak, fo ela Ana haꞌi nala ei amam banda nala, fo feen neu au.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Laꞌi esa, faik fo banda la fai sasaon, au ita nai au meꞌing dale, basa banda mane mana sao kala sila, hambu kekeꞌak ma kokotok.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Boe ma, Manetualain ata nala leme nusa-sodak mai, loke au nai meꞌis dale, lae, ‘Wei! Yakob!’
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Boe ma, nafada nae, ‘Mete dei! Basa banda mane mana sao kala sila, kada hambu kekeꞌak ma kokotok. Au ndia heti basa sila. Huu Au ita hata fo Laban taon neu o so.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Au ia, Manetualain fo Au atudu Mataong neu o neme Betel. Nai ele, o mambadedei batu esa, boe ma o diꞌa mina neu lain, de o makaluku-makatele neu Au. Boe ma, o mbaꞌa heheluk mua Au muma ndia. Hatematak ia, o musi laꞌo ela nusak ia, fo fali muni o inama mala nusan muu leo.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Rahel no Lea lamanene basa, de lataa lae, “Neu! Kada ai tungga! Huu ai hata nala taa so, nai ai ama Laban uman.
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Doo-doo basa ia, na, toulasik tao ai leo hataholi feꞌek. Ana seꞌo heni basa ai, ma naꞌa heni ai belin so.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Basa hata fo Manetualain haꞌin neme Laban ndia mai, hatematak ia, dadik neu ita, ma ita ana nala pusakan. De mete ma, Manetualain nae leobee, na, kada ai tungga mesan!”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Faik ndia, Laban nggute ndia biꞌilombo nala bulun. Boe ma, Rahel namanaꞌo neni aman bua dodoki sosonggo nala.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Yakob asa laꞌo no nee-neek leo, ma taa nafada aliaman.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Ana neni basa ndia hata nala, de ala laꞌok lai-lai lesik lee ina, boe ma lasale leni lete Gilead leu.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Seli faik telu, boe ma Laban hambu halak nae, Yakob asa, lalai so.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Boe ma, Laban nakabubua nala ndia hataholi nala, de leu husi tungga ndia manefeun. Ala husi losa faik hitu, bei fo hambu sala leme lete kala manai Gilead.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Leꞌodaen ndia, boe ma Manetualain natudu Mataon neu Laban nai meꞌis dale. Ana nae, “Laban! Mete ma o kokolak mua Yakob, na, manea neulalau o bafam.”
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Leꞌodaen ndia, Yakob nambadedei uma temak neme lete Gilead. Boe ma, Laban nambadedei sila uma teman taa dook neme ndia mai.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Basa ndia, boe ma Laban mai natonggo no Yakob. Boe ma, ana kokolak nae, “Heh! Yakob! Hatina de o malai mua au ana inana nggala no nee-neek leoiak? Sama leo o mamoa mala sala leme musu dale.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Talobee de o malai no nee-neek, fo taa mafada au so! Mete ma o mafada au no malole, na, neu ko au tao feta takasoe, fo ai mia ei pake meko-labu, bei fo mboꞌi ei laꞌo.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 O salam esa bali, ndia, o taa fee au lelak fo idu au umbu-ana nggala, bei fo mboꞌi sala. O tataom ndia, nggoan ana seli!
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 No lofoanak au bisa tao soe o! Tehuu leꞌodaek, Manetualain fo o amam nakaluku-nakatele neu Ndia, Ana kaꞌi au nae, mete ma au kokolak ua o, na, au musi anea neulalau au bafang.
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Memak au bubuluk, ae, o laꞌo huu o mahiik sangga fali. Tehuu hatina de, o musi mamanaꞌo muni au bua dodoki sosonggo nggala?”
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Yakob nataa, nae, “Toꞌo boso mamanasa au! Au laꞌo no nee-neek ndia, huu au bii, boso losak toꞌo nakalelee nala kakana kala ia, na, talobee?”
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Tehuu Yakob taa bubuluk, saon Rahel ndia namanaꞌo neni bua dodoki sosonggo kala sila. De, ana nae, “Toꞌo! Soaneu bua dodokik sosonggo kala sila, na, kada sangga sala leo! Mete ma, hambun nai see, na, huku nisan. Palisak basan leo! Mete ma hambu toꞌo bua pusaka feꞌen, na, haꞌi fali kana. Ela basa hataholi la ia, dadik sakasii.”
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Boe ma, Laban neu palisak esa-esako uma teman. Sososan Yakob uma teman. Basa ndia, de, neni Lea uma teman neu. Boe ma, ata ina kadua kala sila uma tema nala. Tehuu tana hambu bua dodokik sosonggo kala sila. Babasan, de ana maso neni Rahel uma teman dale neu.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Rahel nafuni bua dodoki sosonggo kala sila lai banda onta bebelan buin, de nanggatuuk neu lain. Laban palisak lutu-lutuk nai Rahel uma teman, tehuu tana hambu sala.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Rahel kokolak no aman, nae, “Ama boso mamanasa. Au taa bisa ambadeik, huu au hambu bulak.” Boe ma, Laban nasanggak bali, tehuu taa hambu bua dodoki sosonggo kala sila.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Boe ma, Yakob daan saꞌe, de nasapalak Laban, nae, “Au tao manggalauk hata neu toꞌo? Losa toꞌo husi au, nonook leo au hataholi manggalauk!
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Toꞌo palisak basa au bua nggala so. De toꞌo hambu hata? Hena taon neu mata ia, fo ita basa-nggata tita! Fo ela hataholi la ia laketu, bua sala sila, see enan.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Teuk dua hulu, au kuli-kuli fee toꞌo so. Faik fo au anea toꞌo banda nala, taa hambu esa kalaheni boe. Au taa uꞌa esa boe.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Mete ma hambu banda fui tao nisa toꞌo bandan esa, na, au taa afaꞌda toꞌo, tehuu au nggatin. Ma mete ma hataholi la lamanaꞌo toꞌo bandan, na, toꞌo fee au nggati, mae au salang taa ndia.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Leledok, na, ledo hotu au. Leꞌodaek na, au dele manilik. Au beꞌe losa au taa bisa sunggu, huu au anea toꞌo banda nala.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Memak tetebes teuk dua hulu! Au tao ue-ledis teuk sanahulu haa, fo hambu toꞌo ana inana nala. Basa ndia, de au tao ues teuk nee bali, fo bisa hambu au banda nggala. Toꞌo mambue nggati taa-taa au seseꞌbang losa laꞌi sanahulu, naa te au tao ues kuli-kuli doo basa ndia.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Uak Manetualain, fo baꞌi Abraham no ama Isak lakaluku-lakatele neun, Ana nanea au. Mete ma, taa, na, neu ko toꞌo husi heni au ua lima louk so. Tehuu Manetualain taa nakambombokek matan neu au totoꞌang, ma Ndia nita basa au ue-leꞌding. Huu ndia de leꞌodaek, Ana mai nasaneneꞌdak toꞌo.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Laban namanene basa Yakob kokolan leondia, boe ma ana nataa, nae, “Leoiak! Ina kadua kala sila, au ana nggala. Kakana kala fo ala bonggi kala sila, basa sala au umbu nggala, ma basa banda la ia au enang. Basa hata fo o mitam nai ia, memak au enang. Tehuu au sangga tao hata? Au taa bisa akalelee sala.
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 De, malolenak, dua nggata mbaꞌa heheluk. Ma ita musi tasoda tungga heheluk ndia.”
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Basa ndia, boe ma Yakob haꞌi nala batu inahuuk esa, de nambadedein neu ndia, fo ana daꞌdik neu tanda heheluk.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Boe ma, Yakob nadenu ndia hataholi nala, fo leu lakaduduluk batu, de ala lakatotodok batu la sila. Boe ma, basa sala langgatuuk laꞌa dekak lo batu la sila.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Boe ma, Laban foi batu nana nakatotodok ndia, nae, Yegar Sahaduta. Tehuu Yakob foin, nade, Galed.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Boe ma, Laban nae, “Batu nana nakatotodok ia, dadik sakasii neu ita dua nggata.” Huu ndia de mamanak ndia, nade Galed.
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Laban boe oo, foi mamanak ndia, nade Mispa (fo hihii leo dedeꞌa deꞌe feꞌek fo ndandaan nae, ‘mamana nanea madema’), huu ana kokolak nae, “Dei fo LAMATUAK mesa kana nanea ita dua nggata, fo mae ita komododook boe oo, ita taa bole laꞌolena heheluk ia.
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Mete ma o tao manggalauk neu au ana nggala ia, do sao ina feꞌe kala, na, neu ko au taa bubuluk. Tehuu masanenedak! Manetualain dadik sakasii neu o ma au.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 — ausente —
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Ita mbaꞌa heheluk ia, pake ita bei-baꞌi nala Manetualain, fo ndia o baꞌim Abraham, ma au baꞌing Nahor Manetualain. Dei fo Ndia mesa kana dadik manamaketuk fo naketu ita dua nggata dedeꞌan.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Basa ndia, boe ma Yakob hala banda, de ana nenin dadik neu tunu-hotuk fee Manetualain nai letek ndia lain. Boe ma, noke basa hataholi la, de basa sala laꞌa, ma ala beꞌe leme ndia losa fafain.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Foꞌa fafain, boe ma Laban neu holu, ma ana idu basa ndia umbu-ana nala. Basa de ana kokolak fee babaꞌe-babatik neu sala, de ana fali neni ndia nusan neu.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.