Gênesis 31
Rote Lole Alkitab (LLG) vs NVI
1 Laꞌi esa, Yakob namanene Laban ana nala, lakokola lae, “Yakob namasuꞌi atu-atu, huu ana kao namada ita aman hata nala.”
1 Jacó, porém, ouviu falar que os filhos de Labão estavam dizendo: "Jacó tomou tudo que o nosso pai tinha e juntou toda a sua riqueza à custa do nosso pai".
2 Yakob boe oo, nita ndia aliaman matan mamada ndoos, ma taa malole no ndia, fo taa sama leo makahulun so bali.
2 E Jacó percebeu que a atitude de Labão para com ele já não era a mesma de antes.
3 Basa ndia, boe ma Manetualain kokolak no Yakob, nae, “Hatematak ia, fain losa so. De, o musi fali muni o ina-ama mala muu. Dei fo Au sama-sama ua o.”
3 E o Senhor disse a Jacó: "Volte para a terra de seus pais e de seus parentes, e eu estarei com você".
4 Basa ndia, boe ma Yakob neu noke Rahel ma Lea, fo ala mai latonggo lo ndia nai banda la mamanan nai mok.
4 Então Jacó mandou chamar Raquel e Lia para virem ao campo onde estavam os seus rebanhos,
5 Boe ma, ana nafada sala, nae, “Fai makabuin ia, au ita ei amam matan kada mamada ndoos so, neu au. Ma ndia taa malolole no au so bali, fo sama leo makahulun. Tehuu Manetualain fo au amang, nakaluku-nakatele neu Ndia, Ana sama-sama no au.
5 e lhes disse: "Vejo que a atitude do seu pai para comigo não é mais a mesma, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Ei dua nggei bubuluk, doo-doo basa ia, au tao ue-ledis mbilu-mbuse alan seli, fee ei amam!
6 Vocês sabem que trabalhei para seu pai com todo o empenho,
7 Tehuu mae leondia boe oo, ana nambue kedi nala au taa-taa. Ana nggati au sesebang losa lai sanahulu. Mae leondiak boe oo, Manetualain nanea nahele au.
7 mas ele tem me feito de tolo, mudando o meu salário dez vezes. Contudo, Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Faik fo ei amam kokolak, nae, ‘Banda kokoto kala, dadik sesebak,’ boe ma banda la sila ala bonggi basa sala kokotok. Fai seluk, ana kokolak bali, nae, ‘Hatematak ia, banda kekeꞌa kala, dadik neu au sesebang’, boe ma banda la sila, bonggi basa sala kekeꞌak.
8 Se ele dizia: ‘As crias salpicadas serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes salpicados; e se ele dizia: ‘As que têm listras serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes com listras.
9 Manetualain tao leondiak, fo ela Ana haꞌi nala ei amam banda nala, fo feen neu au.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos de seu pai e os deu a mim.
10 Laꞌi esa, faik fo banda la fai sasaon, au ita nai au meꞌing dale, basa banda mane mana sao kala sila, hambu kekeꞌak ma kokotok.
10 "Na época do acasalamento, tive um sonho em que olhei e vi que os machos que fecundavam o rebanho tinham listras, eram salpicados e malhados.
11 Boe ma, Manetualain ata nala leme nusa-sodak mai, loke au nai meꞌis dale, lae, ‘Wei! Yakob!’
11 O anjo de Deus me disse no sonho: ‘Jacó! ’ Eu respondi: ‘Eis-me aqui! ’
12 Boe ma, nafada nae, ‘Mete dei! Basa banda mane mana sao kala sila, kada hambu kekeꞌak ma kokotok. Au ndia heti basa sila. Huu Au ita hata fo Laban taon neu o so.
12 Então ele disse: ‘Olhe e veja que todos os machos que fecundam o rebanho têm listras, são salpicados e malhados, porque tenho visto tudo o que Labão lhe fez.
13 Au ia, Manetualain fo Au atudu Mataong neu o neme Betel. Nai ele, o mambadedei batu esa, boe ma o diꞌa mina neu lain, de o makaluku-makatele neu Au. Boe ma, o mbaꞌa heheluk mua Au muma ndia. Hatematak ia, o musi laꞌo ela nusak ia, fo fali muni o inama mala nusan muu leo.’ ”
13 Sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna e me fez um voto. Saia agora desta terra e volte para a sua terra natal’ ".
14 Rahel no Lea lamanene basa, de lataa lae, “Neu! Kada ai tungga! Huu ai hata nala taa so, nai ai ama Laban uman.
14 Raquel e Lia disseram a Jacó: "Temos ainda parte na herança dos bens de nosso pai?
15 Doo-doo basa ia, na, toulasik tao ai leo hataholi feꞌek. Ana seꞌo heni basa ai, ma naꞌa heni ai belin so.
15 Não nos trata ele como estrangeiras? Não apenas nos vendeu como também gastou tudo o que foi pago por nós!
16 Basa hata fo Manetualain haꞌin neme Laban ndia mai, hatematak ia, dadik neu ita, ma ita ana nala pusakan. De mete ma, Manetualain nae leobee, na, kada ai tungga mesan!”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos. Portanto, faça tudo quanto Deus lhe ordenou".
17 — ausente —
17 Então Jacó ajudou seus filhos e suas mulheres a montar nos camelos,
18 — ausente —
18 e conduziu todo o seu rebanho, junto com todos os bens que havia acumulado em Padã-Arã, para ir à terra de Canaã, à casa de seu pai Isaque.
19 Faik ndia, Laban nggute ndia biꞌilombo nala bulun. Boe ma, Rahel namanaꞌo neni aman bua dodoki sosonggo nala.
19 Enquanto Labão tinha saído para tosquiar suas ovelhas, Raquel roubou de seu pai os ídolos do clã.
20 Yakob asa laꞌo no nee-neek leo, ma taa nafada aliaman.
20 Foi assim que Jacó enganou a Labão, o arameu, fugindo sem lhe dizer nada.
21 Ana neni basa ndia hata nala, de ala laꞌok lai-lai lesik lee ina, boe ma lasale leni lete Gilead leu.
21 Ele fugiu com tudo o que tinha e, atravessando o Eufrates, foi para os montes de Gileade.
22 Seli faik telu, boe ma Laban hambu halak nae, Yakob asa, lalai so.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó tinha fugido.
23 Boe ma, Laban nakabubua nala ndia hataholi nala, de leu husi tungga ndia manefeun. Ala husi losa faik hitu, bei fo hambu sala leme lete kala manai Gilead.
23 Tomando consigo os homens de sua família, perseguiu Jacó por sete dias e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Leꞌodaen ndia, boe ma Manetualain natudu Mataon neu Laban nai meꞌis dale. Ana nae, “Laban! Mete ma o kokolak mua Yakob, na, manea neulalau o bafam.”
24 Então, de noite, Deus veio em sonho a Labão, o arameu, e o advertiu: "Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças".
25 Leꞌodaen ndia, Yakob nambadedei uma temak neme lete Gilead. Boe ma, Laban nambadedei sila uma teman taa dook neme ndia mai.
25 Labão alcançou Jacó, que estava acampado nos montes de Gileade. Então Labão e os homens se acamparam ali também.
26 Basa ndia, boe ma Laban mai natonggo no Yakob. Boe ma, ana kokolak nae, “Heh! Yakob! Hatina de o malai mua au ana inana nggala no nee-neek leoiak? Sama leo o mamoa mala sala leme musu dale.
26 Ele perguntou a Jacó: "Que foi que você fez? Não só me enganou como também raptou minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Talobee de o malai no nee-neek, fo taa mafada au so! Mete ma o mafada au no malole, na, neu ko au tao feta takasoe, fo ai mia ei pake meko-labu, bei fo mboꞌi ei laꞌo.
27 Por que você me enganou, fugindo em segredo, sem avisar-me? Eu teria celebrado a sua partida com alegria e cantos, ao som dos tamborins e das harpas.
28 O salam esa bali, ndia, o taa fee au lelak fo idu au umbu-ana nggala, bei fo mboꞌi sala. O tataom ndia, nggoan ana seli!
28 Você sequer me deixou beijar meus netos e minhas filhas para despedir-me deles. Você foi insensato.
29 No lofoanak au bisa tao soe o! Tehuu leꞌodaek, Manetualain fo o amam nakaluku-nakatele neu Ndia, Ana kaꞌi au nae, mete ma au kokolak ua o, na, au musi anea neulalau au bafang.
29 Tenho poder para prejudicá-los; mas, na noite passada, o Deus do pai de vocês me advertiu: ‘Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças’.
30 Memak au bubuluk, ae, o laꞌo huu o mahiik sangga fali. Tehuu hatina de, o musi mamanaꞌo muni au bua dodoki sosonggo nggala?”
30 Agora, se você partiu porque tinha saudade da casa de seu pai, por que roubou meus deuses? "
31 Yakob nataa, nae, “Toꞌo boso mamanasa au! Au laꞌo no nee-neek ndia, huu au bii, boso losak toꞌo nakalelee nala kakana kala ia, na, talobee?”
31 Jacó respondeu a Labão: "Tive medo, pois pensei que você tiraria suas filhas de mim à força.
32 Tehuu Yakob taa bubuluk, saon Rahel ndia namanaꞌo neni bua dodoki sosonggo kala sila. De, ana nae, “Toꞌo! Soaneu bua dodokik sosonggo kala sila, na, kada sangga sala leo! Mete ma, hambun nai see, na, huku nisan. Palisak basan leo! Mete ma hambu toꞌo bua pusaka feꞌen, na, haꞌi fali kana. Ela basa hataholi la ia, dadik sakasii.”
32 Quanto aos seus deuses, quem for encontrado com eles não ficará vivo. Na presença dos nossos parentes, veja você mesmo se está aqui comigo qualquer coisa que lhe pertença, e, se estiver, leve-a de volta". Ora, Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Boe ma, Laban neu palisak esa-esako uma teman. Sososan Yakob uma teman. Basa ndia, de, neni Lea uma teman neu. Boe ma, ata ina kadua kala sila uma tema nala. Tehuu tana hambu bua dodokik sosonggo kala sila. Babasan, de ana maso neni Rahel uma teman dale neu.
33 Então Labão entrou na tenda de Jacó, e nas tendas de Lia e de suas duas servas, mas nada encontrou. Depois de sair da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Rahel nafuni bua dodoki sosonggo kala sila lai banda onta bebelan buin, de nanggatuuk neu lain. Laban palisak lutu-lutuk nai Rahel uma teman, tehuu tana hambu sala.
34 Raquel tinha colocado os ídolos dentro da sela do seu camelo e estava sentada em cima. Labão vasculhou toda a tenda, mas nada encontrou.
35 Rahel kokolak no aman, nae, “Ama boso mamanasa. Au taa bisa ambadeik, huu au hambu bulak.” Boe ma, Laban nasanggak bali, tehuu taa hambu bua dodoki sosonggo kala sila.
35 Raquel disse ao pai: "Não se irrite, meu senhor, por não poder me levantar em sua presença, pois estou com o fluxo das mulheres". Ele procurou os ídolos, mas não os encontrou.
36 Boe ma, Yakob daan saꞌe, de nasapalak Laban, nae, “Au tao manggalauk hata neu toꞌo? Losa toꞌo husi au, nonook leo au hataholi manggalauk!
36 Jacó ficou irado e queixou-se a Labão: "Qual foi meu crime? Que pecado cometi para que você me persiga furiosamente?
37 Toꞌo palisak basa au bua nggala so. De toꞌo hambu hata? Hena taon neu mata ia, fo ita basa-nggata tita! Fo ela hataholi la ia laketu, bua sala sila, see enan.
37 Você já vasculhou tudo o que me pertence. Encontrou algo que lhe pertença? Então coloque tudo aqui na frente dos meus parentes e dos seus, e que eles julguem entre nós dois.
38 Teuk dua hulu, au kuli-kuli fee toꞌo so. Faik fo au anea toꞌo banda nala, taa hambu esa kalaheni boe. Au taa uꞌa esa boe.
38 "Vinte anos estive com você. Suas ovelhas e cabras nunca abortaram, e jamais comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Mete ma hambu banda fui tao nisa toꞌo bandan esa, na, au taa afaꞌda toꞌo, tehuu au nggatin. Ma mete ma hataholi la lamanaꞌo toꞌo bandan, na, toꞌo fee au nggati, mae au salang taa ndia.
39 Eu nunca levava a você os animais despedaçados por feras; eu mesmo assumia o prejuízo. E você pedia contas de todo animal roubado de dia ou de noite.
40 Leledok, na, ledo hotu au. Leꞌodaek na, au dele manilik. Au beꞌe losa au taa bisa sunggu, huu au anea toꞌo banda nala.
40 O calor me consumia de dia, e o frio, de noite, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Memak tetebes teuk dua hulu! Au tao ue-ledis teuk sanahulu haa, fo hambu toꞌo ana inana nala. Basa ndia, de au tao ues teuk nee bali, fo bisa hambu au banda nggala. Toꞌo mambue nggati taa-taa au seseꞌbang losa laꞌi sanahulu, naa te au tao ues kuli-kuli doo basa ndia.
41 Foi assim nos vinte anos em que fiquei em sua casa. Trabalhei para você catorze anos em troca de suas duas filhas e seis anos por seus rebanhos, e dez vezes você alterou o meu salário.
42 Uak Manetualain, fo baꞌi Abraham no ama Isak lakaluku-lakatele neun, Ana nanea au. Mete ma, taa, na, neu ko toꞌo husi heni au ua lima louk so. Tehuu Manetualain taa nakambombokek matan neu au totoꞌang, ma Ndia nita basa au ue-leꞌding. Huu ndia de leꞌodaek, Ana mai nasaneneꞌdak toꞌo.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Temor de Isaque, não estivesse comigo, certamente você me despediria de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e, na noite passada, ele manifestou a sua decisão".
43 Laban namanene basa Yakob kokolan leondia, boe ma ana nataa, nae, “Leoiak! Ina kadua kala sila, au ana nggala. Kakana kala fo ala bonggi kala sila, basa sala au umbu nggala, ma basa banda la ia au enang. Basa hata fo o mitam nai ia, memak au enang. Tehuu au sangga tao hata? Au taa bisa akalelee sala.
43 Labão respondeu a Jacó: "As mulheres são minhas filhas, os filhos são meus, os rebanhos são meus. Tudo o que você vê é meu. Que posso fazer por essas minhas filhas ou pelos filhos que delas nasceram?
44 De, malolenak, dua nggata mbaꞌa heheluk. Ma ita musi tasoda tungga heheluk ndia.”
44 Façamos agora, eu e você, um acordo que sirva de testemunho entre nós dois".
45 Basa ndia, boe ma Yakob haꞌi nala batu inahuuk esa, de nambadedein neu ndia, fo ana daꞌdik neu tanda heheluk.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a colocou de pé como coluna.
46 Boe ma, Yakob nadenu ndia hataholi nala, fo leu lakaduduluk batu, de ala lakatotodok batu la sila. Boe ma, basa sala langgatuuk laꞌa dekak lo batu la sila.
46 E disse aos seus parentes: "Juntem algumas pedras". Eles apanharam pedras e as amontoaram. Depois comeram ali, ao lado do monte de pedras.
47 Boe ma, Laban foi batu nana nakatotodok ndia, nae, Yegar Sahaduta. Tehuu Yakob foin, nade, Galed.
47 Labão o chamou Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou Galeede.
48 Boe ma, Laban nae, “Batu nana nakatotodok ia, dadik sakasii neu ita dua nggata.” Huu ndia de mamanak ndia, nade Galed.
48 Labão disse: "Este monte de pedras é uma testemunha entre mim e você, no dia de hoje". Por isso foi chamado Galeede.
49 Laban boe oo, foi mamanak ndia, nade Mispa (fo hihii leo dedeꞌa deꞌe feꞌek fo ndandaan nae, ‘mamana nanea madema’), huu ana kokolak nae, “Dei fo LAMATUAK mesa kana nanea ita dua nggata, fo mae ita komododook boe oo, ita taa bole laꞌolena heheluk ia.
49 Foi também chamado Mispá, porque ele declarou: "Que o Senhor nos vigie, a mim e a você, quando estivermos separados um do outro.
50 Mete ma o tao manggalauk neu au ana nggala ia, do sao ina feꞌe kala, na, neu ko au taa bubuluk. Tehuu masanenedak! Manetualain dadik sakasii neu o ma au.
50 Se você maltratar minhas filhas ou menosprezá-las, tomando outras mulheres além delas, ainda que ninguém saiba, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você".
51 — ausente —
51 Disse ainda Labão a Jacó: "Aqui estão este monte de pedras e esta coluna que coloquei entre mim e você.
52 — ausente —
52 São testemunhas de que não passarei para o lado de lá para prejudicá-lo, nem você passará para o lado de cá para prejudicar-me.
53 Ita mbaꞌa heheluk ia, pake ita bei-baꞌi nala Manetualain, fo ndia o baꞌim Abraham, ma au baꞌing Nahor Manetualain. Dei fo Ndia mesa kana dadik manamaketuk fo naketu ita dua nggata dedeꞌan.”
53 Que o Deus de Abraão, o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós". Então Jacó fez um juramento em nome do Temor de seu pai Isaque.
54 Basa ndia, boe ma Yakob hala banda, de ana nenin dadik neu tunu-hotuk fee Manetualain nai letek ndia lain. Boe ma, noke basa hataholi la, de basa sala laꞌa, ma ala beꞌe leme ndia losa fafain.
54 Ofereceu um sacrifício no monte e chamou os parentes que lá estavam para uma refeição. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Foꞌa fafain, boe ma Laban neu holu, ma ana idu basa ndia umbu-ana nala. Basa de ana kokolak fee babaꞌe-babatik neu sala, de ana fali neni ndia nusan neu.
55 Na manhã seguinte, Labão beijou seus netos e suas filhas e os abençoou, e depois voltou para a sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.