Gênesis 29
Rote Lole Alkitab (LLG) vs VC
1 Basa ndia, boe ma Yakob laꞌo nakandoo neni dulu neu.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Faik esa, nita oe matak esa deka nai nggolok esa. Deka-deka nai ndia, hambu biꞌiaek-biꞌilombo bubuak telu, lahani fo bisa linu oe nai ndia. Tehuu, hambu batu inahuuk esa nana tatanak neu oe matak ndia.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Tungga natetemek, na, mete ma basa biꞌiae-biꞌilombo la lakabubua so, na bei fo manahoo la koꞌo heok batu ndia, fo ala ndui oe fee banda la sila linu. Linu lateꞌe, na, ala tatana seluk batu ndia neu oe matak bali.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Boe ma, Yakob neu natane manahoo la sila nae, “Wei! Ei mima bee mai?”
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Yakob natane bali, nae, “Ei malelak au toꞌong Laban, do? Ndia ndia, Nahor anan.”
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Yakob natane bali, nae, “Ndia bei kasodak, do?”
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Yakob kokolak bali nae, “Hatematak ia, ledo bei madema. De, malolenak banda la bee lakabubua lai ia so, na, ei fee sala linu leo. Basa, na, ei hoo mini sala leni mok leu, fo laꞌa naꞌu bali.”
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Tehuu lae, “Wei, taa bisa leondiak! Ai musi mahani basa manahoo la, lo sila banda nala lakabubua lai ia dei. Bei fo ai koꞌo heok batu ndia, fo fee banda la linu.”
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Yakob bei kola-kola no hataholi la sila, tehuu Rahel losa no aman biꞌiae-biꞌilombo nala. Ndia ndia, nateme hoo banda la sila.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Ledoeik Yakob nita Rahel, no ndia biꞌiae-biꞌilombo nala, de ana neu koꞌo heok oe matak ndia tatanan. Boe ma, ana fee toꞌon banda nala linu.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Yakob neu holu nala Rahel, de ana idun, ma namatani.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Ana tui Rahel, nae, “Fadi aa! Au ia, o amam fetom Ribka anan.” Boe ma, Rahel nalai fali, fo neu nafada aman.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Laban namanene Rahel tutuin laꞌeneu Yakob, fo feton Ribka anan ndia, boe ma ana nalai neu solu kana. Ala latonggo leondia, boe ma Laban holu nalan de ana iꞌdu, boe ma no Yakob neni uma neu. Nai ele, Yakob ana tui basan neu Laban.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 — ausente —
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 boe ma Laban kokolak non, nae, “Leoiak, Ako! Au taa nau o tao ues hiak fee au, huu ita dua nggata bobonggik. O moke o nggadim baꞌu bee?”
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Na, Laban ndia, ana inana nala dua. Kaak nade Lea, ma fadik nade Rahel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Lea matan mana mamalek. Tehuu, Rahel matan manaꞌa hiak, ma aon lolen seli.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Yakob sue Rahel. De, ana nataa Laban nae, “Au tao ue-ledis fee toꞌo teuk hitu, sadi toꞌo makasasaok au ua Rahel.”
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Boe ma, Laban nataa, nae, “Au akaheik! Neme kada au akasasaok Rahel no hataholi feꞌek, na, malolenak no o, fo bobonggi hehelik! De o leo kada ia, fo tao ue-leꞌdis fee au.”
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Boe ma, Yakob tao ues teuk hitu, fo bisa ana hambu Rahel. Tehuu, ana sue mate-mate no Rahel, de teuk hitu ndia, nameda sama leo faik hidak.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Seli teuk hitu, boe ma Yakob nasanenedak neu Laban, nae, “Toꞌo! Au tao ues fee toꞌo teuk hitu ia so, de hatematak ia makasasaok au ua Rahel leo.”
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Boe ma, Laban tao feta kabin, de ana hoka basa hataholi la malai nusak ndia.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 — ausente —
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 — ausente —
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 — ausente —
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 — ausente —
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 — ausente —
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Yakob nakaheik. Huu ndia, de basa feta faik kahitun, bei fo Laban nakasasaok Rahel no Yakob.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Laban ana fee ndia ata inan esa bali, nade Bilha, fo ana dadik Rahel atan.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Boe ma, Yakob neu sunggu no Rahel. Ana sue Rahel lena heni Lea. De ana tao ues tamba teuk hitu fee ndia aliaman.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Tehuu LAMATUAK bubuluk Yakob sue Rahel lena Lea, de Ana mboꞌi Lea bonggi. Tehuu Rahel taa hambu anak.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Boe ma, Lea nailu, de ana bonggi ana tou-anak esa. Ana foin nade, Ruben (fo ndandaan, ‘nita au toꞌa-taang’), huu ana nae, “Memak LAMATUAK nita au toꞌa-taang. Huu ndia, de hatematak ia, au saong nau mbali au boe.”
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Basa ndia, boe ma Lea nailu seluk bali, de ana hambu ana tou-anak esa. Ana foi kakanak ndia, nade, Simeon, (fo ndandaan meda nae, ‘hataholi namanene so’), huu nae, “LAMATUAK namanene so, nae au saong taa mbali au. Huu ndia, de Ana fee au anak esa bali.”
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Basa ndia, boe ma Lea ana nailu seluk bali, de ana hambu ana touanak esa bali. Ana foi kakanak ndia, nade, Lewi, huu ana nae, “No kakanak ia au dedeꞌang basan so. Neu ko au saong dei fo nanambaꞌak no au, huu au bonggi feen ana touanak telu so.”
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Basa ndia, boe ma Lea ana nailu seluk bali, de ana hambu ana touanak esa. Ana foi kakanak ndia nade, Yahuda (fo ndandaan meda nae, ‘koa-kiok’). Huu ana nae, “Oek ia, au nau koa-kio LAMATUAK!” Basa ndia, boe ma Lea taa bonggi so.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.