Gênesis 29

Rote Lole Alkitab (LLG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Basa ndia, boe ma Yakob laꞌo nakandoo neni dulu neu.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Faik esa, nita oe matak esa deka nai nggolok esa. Deka-deka nai ndia, hambu biꞌiaek-biꞌilombo bubuak telu, lahani fo bisa linu oe nai ndia. Tehuu, hambu batu inahuuk esa nana tatanak neu oe matak ndia.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Tungga natetemek, na, mete ma basa biꞌiae-biꞌilombo la lakabubua so, na bei fo manahoo la koꞌo heok batu ndia, fo ala ndui oe fee banda la sila linu. Linu lateꞌe, na, ala tatana seluk batu ndia neu oe matak bali.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Boe ma, Yakob neu natane manahoo la sila nae, “Wei! Ei mima bee mai?”
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Yakob natane bali, nae, “Ei malelak au toꞌong Laban, do? Ndia ndia, Nahor anan.”
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Yakob natane bali, nae, “Ndia bei kasodak, do?”
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Yakob kokolak bali nae, “Hatematak ia, ledo bei madema. De, malolenak banda la bee lakabubua lai ia so, na, ei fee sala linu leo. Basa, na, ei hoo mini sala leni mok leu, fo laꞌa naꞌu bali.”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Tehuu lae, “Wei, taa bisa leondiak! Ai musi mahani basa manahoo la, lo sila banda nala lakabubua lai ia dei. Bei fo ai koꞌo heok batu ndia, fo fee banda la linu.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Yakob bei kola-kola no hataholi la sila, tehuu Rahel losa no aman biꞌiae-biꞌilombo nala. Ndia ndia, nateme hoo banda la sila.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Ledoeik Yakob nita Rahel, no ndia biꞌiae-biꞌilombo nala, de ana neu koꞌo heok oe matak ndia tatanan. Boe ma, ana fee toꞌon banda nala linu.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Yakob neu holu nala Rahel, de ana idun, ma namatani.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Ana tui Rahel, nae, “Fadi aa! Au ia, o amam fetom Ribka anan.” Boe ma, Rahel nalai fali, fo neu nafada aman.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Laban namanene Rahel tutuin laꞌeneu Yakob, fo feton Ribka anan ndia, boe ma ana nalai neu solu kana. Ala latonggo leondia, boe ma Laban holu nalan de ana iꞌdu, boe ma no Yakob neni uma neu. Nai ele, Yakob ana tui basan neu Laban.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 — ausente —
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 boe ma Laban kokolak non, nae, “Leoiak, Ako! Au taa nau o tao ues hiak fee au, huu ita dua nggata bobonggik. O moke o nggadim baꞌu bee?”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Na, Laban ndia, ana inana nala dua. Kaak nade Lea, ma fadik nade Rahel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Lea matan mana mamalek. Tehuu, Rahel matan manaꞌa hiak, ma aon lolen seli.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Yakob sue Rahel. De, ana nataa Laban nae, “Au tao ue-ledis fee toꞌo teuk hitu, sadi toꞌo makasasaok au ua Rahel.”
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Boe ma, Laban nataa, nae, “Au akaheik! Neme kada au akasasaok Rahel no hataholi feꞌek, na, malolenak no o, fo bobonggi hehelik! De o leo kada ia, fo tao ue-leꞌdis fee au.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Boe ma, Yakob tao ues teuk hitu, fo bisa ana hambu Rahel. Tehuu, ana sue mate-mate no Rahel, de teuk hitu ndia, nameda sama leo faik hidak.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Seli teuk hitu, boe ma Yakob nasanenedak neu Laban, nae, “Toꞌo! Au tao ues fee toꞌo teuk hitu ia so, de hatematak ia makasasaok au ua Rahel leo.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Boe ma, Laban tao feta kabin, de ana hoka basa hataholi la malai nusak ndia.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 — ausente —
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 — ausente —
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 — ausente —
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 — ausente —
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 — ausente —
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Yakob nakaheik. Huu ndia, de basa feta faik kahitun, bei fo Laban nakasasaok Rahel no Yakob.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Laban ana fee ndia ata inan esa bali, nade Bilha, fo ana dadik Rahel atan.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Boe ma, Yakob neu sunggu no Rahel. Ana sue Rahel lena heni Lea. De ana tao ues tamba teuk hitu fee ndia aliaman.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Tehuu LAMATUAK bubuluk Yakob sue Rahel lena Lea, de Ana mboꞌi Lea bonggi. Tehuu Rahel taa hambu anak.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Boe ma, Lea nailu, de ana bonggi ana tou-anak esa. Ana foin nade, Ruben (fo ndandaan, ‘nita au toꞌa-taang’), huu ana nae, “Memak LAMATUAK nita au toꞌa-taang. Huu ndia, de hatematak ia, au saong nau mbali au boe.”
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Basa ndia, boe ma Lea nailu seluk bali, de ana hambu ana tou-anak esa. Ana foi kakanak ndia, nade, Simeon, (fo ndandaan meda nae, ‘hataholi namanene so’), huu nae, “LAMATUAK namanene so, nae au saong taa mbali au. Huu ndia, de Ana fee au anak esa bali.”
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Basa ndia, boe ma Lea ana nailu seluk bali, de ana hambu ana touanak esa bali. Ana foi kakanak ndia, nade, Lewi, huu ana nae, “No kakanak ia au dedeꞌang basan so. Neu ko au saong dei fo nanambaꞌak no au, huu au bonggi feen ana touanak telu so.”
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Basa ndia, boe ma Lea ana nailu seluk bali, de ana hambu ana touanak esa. Ana foi kakanak ndia nade, Yahuda (fo ndandaan meda nae, ‘koa-kiok’). Huu ana nae, “Oek ia, au nau koa-kio LAMATUAK!” Basa ndia, boe ma Lea taa bonggi so.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.