Gênesis 11
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARA
1 Nai lele uluk ele, basa hataholi malai daebafok ia, ala kokolak lenik kada dedeꞌak esa.
1 Ora, em toda a terra havia apenas uma linguagem e uma só maneira de falar.
2 Faik fo sila nggelok, ala mulai lali leni dulu leu, ala losa lai dae matetuk esa, nai Sinear, boe ma ala leo leu ndia.
2 Sucedeu que, partindo eles do Oriente, deram com uma planície na terra de Sinar; e habitaram ali.
3 — ausente —
3 E disseram uns aos outros: Vinde, façamos tijolos e queimemo-los bem. Os tijolos serviram-lhes de pedra, e o betume, de argamassa.
4 — ausente —
4 Disseram: Vinde, edifiquemos para nós uma cidade e uma torre cujo tope chegue até aos céus e tornemos célebre o nosso nome, para que não sejamos espalhados por toda a terra.
5 Boe ma, LAMATUAK konda, de Ana titilo sudik kota ndia, ma uma madema katatadak, fo ala lambadedein ndia.
5 Então, desceu o Senhor para ver a cidade e a torre, que os filhos dos homens edificavam;
6 Boe ma, Ana kokolak, nae, “Basa hataholi la ia, nusak esa, ma ala kokolak lenik dedeꞌak esa. Hata fo ala taok hatematak ia, bei fo kada mulai ngganggani kaesan. Mbila binesak, mete ma basa sala lakabubua leu esa, leo hatematak ia, na, neu ko ala bisa kada tao sudi hata.
6 e o Senhor disse: Eis que o povo é um, e todos têm a mesma linguagem. Isto é apenas o começo; agora não haverá restrição para tudo que intentam fazer.
7 Malolenak Ita konda, fo tao kofeꞌek sila dedeꞌa nala, suek sila taa bubuluk esa no esa kokolan.”
7 Vinde, desçamos e confundamos ali a sua linguagem, para que um não entenda a linguagem de outro.
8 Boe ma, Lamatuak konda, de Ana tao babalik sila dedeꞌa nala. No leondiak, Ana tao hataholi la sila, latanggenggelak leni basa mamanak lai daebafok ia. Boe ma, ala taa tao lakandoo kota ndia.
8 Destarte, o Senhor os dispersou dali pela superfície da terra; e cessaram de edificar a cidade.
9 Huu ndia, de ala foi kota ndia, nade Babel (fo hihii sama leo dedeꞌa deꞌek esa, fo ndandaan nae, ‘lakandaa’). Huu LAMATUAK tao babalik sila dedeꞌan, ma fee sala latanggenggelak leni sudi bee leu, lai daebafok ia.
9 Chamou-se-lhe, por isso, o nome de Babel, porque ali confundiu o Senhor a linguagem de toda a terra e dali o Senhor os dispersou por toda a superfície dela.
10 Ia Sem numbu-sadu nala. Faik fo faa tuak nateꞌe teuk dua, nandaa no Sem teun natun esa, boe ma ana hambu ana tou-anak esa, nade Arpaksad.
10 São estas as gerações de Sem. Ora, ele era da idade de cem anos quando gerou a Arfaxade, dois anos depois do dilúvio;
11 Basa ndia, de ana bei nasoda seluk teuk natun lima, ma ana hambu seluk, ana touanak, ma inanak.
11 e, depois que gerou a Arfaxade, viveu Sem quinhentos anos; e gerou filhos e filhas.
12 Arpaksad teun telu hulu lima, boe ma ana hambu ana touanak esa, nade Sela.
12 Viveu Arfaxade trinta e cinco anos e gerou a Salá;
13 Basa ndia, boe ma Arpaksad bei nasoda seluk teuk natun haa ma telu, de ana hambu seluk, ana tou-anak, ma inanak.
13 e, depois que gerou a Salá, viveu Arfaxade quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
14 Sela teun telu hulu, boe ma ana hambu ana touanak esa, nade Eber.
14 Viveu Salá trinta anos e gerou a Héber;
15 Basa ndia, boe ma Sela bei nasoda seluk teuk natun haa ma telu, ma ana hambu seluk, ana touanak, ma inanak.
15 e, depois que gerou a Héber, viveu Salá quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
16 Eber teun telu hulu haa, boe ma ana hambu ana touanak esa, nade Pelek.
16 Viveu Héber trinta e quatro anos e gerou a Pelegue;
17 Basa ndia, de, Eber bei nasoda seluk teuk natun haa ma telu hulu, ma ana bei hambu seluk, ana touanak, ma inanak.
17 e, depois que gerou a Pelegue, viveu Héber quatrocentos e trinta anos; e gerou filhos e filhas.
18 Pelek teun telu hulu, boe ma ana hambu ana touanak esa, nade Rehu.
18 Viveu Pelegue trinta anos e gerou a Reú;
19 Basa ndia, de Pelek bei ana nasoda seluk teuk natun dua ma sio, ma ana hambu seluk, ana touanak, ma inanak.
19 e, depois que gerou a Reú, viveu Pelegue duzentos e nove anos; e gerou filhos e filhas.
20 Rehu teun telu hulu dua, boe ma ana hambu ana touanak esa, nade Seruk.
20 Viveu Reú trinta e dois anos e gerou a Serugue;
21 Basa ndia, de Rehu bei nasoda seluk teuk natun dua ma hitu, ma ana hambu seluk, ana touanak, ma inanak.
21 e, depois que gerou a Serugue, viveu Reú duzentos e sete anos; e gerou filhos e filhas.
22 Seruk teun telu hulu, boe ma ana hambu ana touanak esa, nade Nahor.
22 Viveu Serugue trinta anos e gerou a Naor;
23 Basa ndia, de Seruk bei nasoda seluk teuk natun dua, ma ana hambu seluk, ana touanak, ma inanak.
23 e, depois que gerou a Naor, viveu Serugue duzentos anos; e gerou filhos e filhas.
24 Nahor teun dua hulu sio, boe ma ana hambu ana touanak esa, nade Tera,
24 Viveu Naor vinte e nove anos e gerou a Tera;
25 Basa ndia, de Nahor bei nasoda seluk teuk natun esa sanahulu sio, ma ana hambu seluk, ana touanak, ma inanak.
25 e, depois que gerou a Tera, viveu Naor cento e dezenove anos; e gerou filhos e filhas.
26 Tera teun hitu hulu lenak, boe ma ana hambu ana touanak telu, nade Abram, Nahor ma Haran.
26 Viveu Tera setenta anos e gerou a Abrão, a Naor e a Harã.
27 Ia Tera numbu-sadu nala. Tera ana nala, sila Abram, Nahor, ma Haran. Haran ana hambu ana touanak esa, nade Lot.
27 São estas as gerações de Tera. Tera gerou a Abrão, a Naor e a Harã; e Harã gerou a Ló.
28 Haran maten nai ndia nggolo fuafuni kedihusen, nade Ur, nai hataholi Kasdim daen. Ana mate, tehuu aman Tera bei kasodak.
28 Morreu Harã na terra de seu nascimento, em Ur dos caldeus, estando Tera, seu pai, ainda vivo.
29 Abram sao Sarai. Nahor sao Haran ana inanan, nade Milka. Haran boe oo, hambu anak esa, naꞌde Yiska.
29 Abrão e Naor tomaram para si mulheres; a de Abrão chamava-se Sarai, a de Naor, Milca, filha de Harã, que foi pai de Milca e de Iscá.
30 Tehuu Sarai ana tedi, de taa bisa bonggi.
30 Sarai era estéril, não tinha filhos.
31 Laꞌi esa, Tera no ndia anan Abram, ndia fetofeun Sarai, ma umbun Lot, ala kalua laꞌo ela nggolo Ur. Faik ndia, ala sangga leni dae Kanaꞌan leu. Tehuu losa nusa Haran boe ma, ala leo kada ndia.
31 Tomou Tera a Abrão, seu filho, e a Ló, filho de Harã, filho de seu filho, e a Sarai, sua nora, mulher de seu filho Abrão, e saiu com eles de Ur dos caldeus, para ir à terra de Canaã; foram até Harã, onde ficaram.
32 Nai ndia, Tera maten neu faik fo teun natun dua ma lima so.
32 E, havendo Tera vivido duzentos e cinco anos ao todo, morreu em Harã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.