Atos 28
Rote Lole Alkitab (LLG) vs NTLH
1 Ai basa nggai losa maꞌdalai no soꞌdak, bei fo ai bubuluk mae pulu Malta ndindia.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Nusak ndia isi nala, ala soluk ai no malole. Huu hambu uda ma manilik ana seli, de ala tao haꞌi inahuuk nai tasi bifi ndia, de loke ai fo ai miu dala haꞌi.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Paulus boe oo neu hehele ai, fo taon neu haꞌi. Tehuu leꞌdoeik ana ndae ai la leu haꞌi lain, te kaꞌda nggengge neuk, mengge kalasok esa ana pula mai, huu taa nakatataka haꞌi matoꞌbin. Boe ma mengge ndia ana kiki nakadita londa-londa neu Paulus liman.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ledoeik ndia, hataholi Malta lita mengge kalasok ndia, nakadita londa-londa neu Paulus liman, boe ma lakokola esa no esa lae, “Hataholi ia neu ko makanisak ia. Mae ana nakamboꞌik neme tasi manggalauk mai, tehuu memak ndia uan ndia. Huu ndia, de tana bisa nasoꞌda so! Te see ana tao manggalauk na, ana ketu-kolu ndia buna-boan.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 — ausente —
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 — ausente —
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Taa dook neme mamanak ndia mai, hambu gubenor uma nala ma daen loan ana seli. Gubenor ndia, naꞌden Publius. Ana mai soluk ai neme tasi bifi, boe ma noke ai miu leo tataak nai ndia uman. Ana ono-lau ai faik telu nai ndia.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Faik ndia, gubenor ama bonggin ana sumai, ma ana sali taa hahae. Boe ma Paulus neu tilon nai ndia kaman. Basa boe ma Paulus ana tao liman neu hataholi kamaheꞌdik ndia, de ana hule-haladoi feen. Boe ma ana hai memak.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ala lita gubenor aman ana hai so, boe ma hataholi kamaheꞌdik feꞌe kala leni Paulus mai. Loken ana fali sala, boe ma ana tao nahai sala.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Basa ndia, boe ma hataholi la latuꞌdu sila namemeꞌda makasin, de leni fee ai palasen noꞌun seli.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ai leo mima Malta bulak telu, losa fai lii ma ani sanggu ana hahae. Faik ndia, hambu ofak esa neme Aleksandria mai, de ana see pulu ndia so, neu fai lii. Ofak ndia naꞌden, Kakana Kaduak, huu hambu bua nana dokik nitu lalais kakana kaduak, nai ofak ndia langgan. Boe ma ai sangga saꞌe ofak ndia, de hataholi Malta la leni fai lepa-nggee, ma baloꞌa feꞌek fo ai paluun nai ofak lain.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ai saꞌe ofak belekoe losa kota Sirakusa nai Sisilia. Ai see neu ndia faik telu.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Neme ndia mai ai tungga-tungga Sisilia tasin bifin, de ai losa kota Regium. Foꞌa mai, boe ma ani konas ana nafumbu nalan seli, de ai ofan ana dusi lai-lai. Binesan boe ma, ai losa kota namo esa, naꞌde Putioli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ai miu ndia, de ai konda laꞌo ela ofak. Boe ma ai miu sangga Yesus hataholi nala manai ndia kala. Ai matonggo mia sala, boe ma ala loke ai fo leo tataak mia sala. De ai leo sosodaina esa mima ndia. Basa ndia boe ma ai laꞌo eik makandoo mini Roma miu.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Faik fo Yesus hataholi nala manai Roma lamanene lae, ai mini ele miu, boe ma ala mai soluk ai nai dala lalaꞌdak. Luma ala hambu ai mima Pasa Apius. Feꞌe kala ala hambu ai mima mamanak esa, naꞌde Pasanggarahan Telu. Faik fo Paulus nita sala, boe ma noke makasi noꞌuk neu Manetualain, de ndia dalen ana daꞌdi natea.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Losa Roma, [boe ma soldadu la ala tao hataholi bui la leni bui dale leu.] Tehuu Paulus taa. Ala mboꞌin fo bole ana seꞌba uma esa. Nai ndia, ana leo no soldadu esa, fo nanea nakandoon. Dua sala liman bekeselik, nana mbaꞌa mangginggiik nenik tali besi.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Basa faik telu, boe ma Paulus noke lasi-lasi Yahudi manai ndia kala, fo ala mai latonggo loon. Faik fo lakabubua so, boe ma nafaꞌda sala nae, “Basa tolanoo nggalei! Au nai ia huu hataholi Yahudi la, ala humu lala au neme Yerusalem. Boe ma ala fee au uu mana palenda liman. Naa te au taa asala hata-hata esa boe! Au taa tao hata-hata fo laꞌban ita leo hehelin. Ma au taa laꞌban ita heti-heun, fo ita simbo sala leme ita bei-baꞌi nala mai so.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Mana palenda ana palisak au dedeꞌang ia neme ele so. Tehuu taa hambu au salang esa boe, fo nandaa huku mate. Huu ndia, de ala sangga mboꞌi heni au so.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Tehuu kaꞌda hataholi Yahudi la malangga nala ala timba heni mana palenda nakeketun, fo sangga mboꞌi heni au so, de nau do taa nau oo, au musi akahehenek uni mana palenda Roma husen mai. Au tao leondiak, tehuu au taa duduꞌa kalaak seluk, au leo heheling.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Huu dedeꞌak ndia, de au akabubua tolanoo kala nai ia. Fo ela ita takokola aok dedeꞌa hatak, fo hataholi Yahudi la lahani-lahani kana: de ita basa nggata tamahena neu Manek ndia, fo Manetualain ana nau haituan mai, suek nasalaꞌe nala ita leo Israꞌel. Huu dedeꞌak ia, de ala mbaꞌa au nenik tali besi ia.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Boe ma lataa lae, “Losa hatematak ia, ai beita simbo susulak esa neme Yudea mai, fo lafaꞌda tolanook dedeꞌan ia. Leondiak boe oo, tolanoo-tolanook mana maik leme ele mai, tala lafaꞌda hata-hata esa boe, laꞌeneu tolanoo Pau.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Tehuu ai hii mamanene hata fo tolanook namahelek ndia, huu ai mamanene suꞌdi nai bee, lae hataholi la ala timba heni hata fo partei salanik lanoli kala. Te teteꞌben na leobeek, na ai beita bubuluk. De tolanook mafaꞌda suꞌdik ai dei.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Boe ma basa sala lala halak, de ala hele lala faik esa, fo ala sangga latonggo seluk. Losa fain ndia, boe ma hataholi noꞌun seli ala mai lakabubua leme Paulus uman. De ana mulai tui sala Manetualain palendan. Boe ma ana pake Baꞌi Musa susulan, ma Manetualain mana kokola nala susulan, fo sangga tao sala ala lamahele neu Yesus. Paulus ana kokolak neme fafain mai losa boꞌbok.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Leꞌdoeik fo lamanene basa Paulus kokolan, boe ma hambu luma lamahele te selu kala, na, taa.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ala esa laꞌban esa, losa hambu luma ala sangga fali. Tehuu Paulus nae, “Memak ei natokan ia, nandaa no makahulun, Manetualain Dula Malalaon nafaꞌda Baꞌi Yesaya
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 nae,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Huu leo ia, dalen batu mamates.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Basa de Paulus ana nateꞌe kokolan nae, “De leo iak, tolanoo nggalei! Ei musi bubuluk mae, hatematak ia Manetualain boe oo, Ana mulai fee soꞌdak neu leo-leo fo taa Yahudi la so, huu sila boe oo ala nau lamanene Manetualain.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 [Paulus nateꞌe leondia, boe ma hataholi la sila ala fali. Tehuu duduꞌa nala taa hambu latonggo, huu ala latoka esa no esa.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Paulus ana leo nai ndia uma seseꞌban ndia losa teuk dua. Ana simbok no namahokok hataholi fo mana sangga latonggo loon.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 No leondiak, ana hambu lelak fo ana tui sala Manetualain palendan, ma nanoli sala Lamatuak Yesus Dala Soꞌdan. Paulus ana kokolak manggaleꞌdok ma kambalanik, ma tana nakatotoꞌa hata-hata.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.