Romanos 5
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT
1 Nya mɔmɔɔ, se Onanto díyifo bo basɛɛ ɛyɛ lǝ bo bofokanɔ ǝsuǝ esoo, Onanto ǝtǝ diyuǝ édufǝ bonko wǝ nti ɛyɛ lǝ Bonamute Yesu Kristo ǝsuǝ.
1 Portanto, uma vez que pela fé fomos declarados justos, temos paz com Deus por causa daquilo que Jesus Cristo, nosso Senhor, fez por nós.
2 Nya se bófo Kristo bɔnɔ esoo, útǝ nkǝ bofo Onanto eto lefonǝ nǝ ǝsuǝ bonkpe mɔmɔ. Nya bɔnlɛ disuǝyuǝ bunyǝ sitinti, itsyise bɔlɛ kusu bobe boǝ buunyǝ kesiǝkɔ lǝ Kristo ɔflɔ lǝ Onanto eto sekakedikɔ eto diyǝnde ǝsuǝ.
2 Foi por meio da fé que Cristo nos concedeu esta graça que agora desfrutamos com segurança e alegria, pois temos a esperança de participar da glória de Deus.
3 Lǝ nnya kamaa, boǝnyǝ disuǝyuǝ lǝ bɔlɛ kanyi bunyǝ itsyise buyi boǝ kanyinyǝnyǝ kamfo eto okle lǝǝtǝ boǝńyǝ kekleke nɛ.
3 Também nos alegramos ao enfrentar dificuldades e provações, pois sabemos que contribuem para desenvolvermos perseverança,
4 Nya bo buńyǝ kekleke, ǝǝtǝ bo ditsyǝbi sɛɛ. Nyamfo luutǝ bǝ bunyǝ kusubebe.
4 e a perseverança produz caráter aprovado, e o caráter aprovado fortalece nossa esperança,
5 Nya kusubebe komfo ǝntǝ boedi kofani. Itsyise Onanto áyɛ lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ nǝ útǝ bo ǝsuǝ útǝ nkǝ wǝ lelabi ba didufǝ bo lǝ ǝsuǝ kenke.
5 e essa esperança não nos decepcionará, pois sabemos quanto Deus nos ama, uma vez que ele nos deu o Espírito Santo para nos encher o coração com seu amor.
6 Lefe nǝ diyifole saa dímensi fo bo bɔkɛɛ, Kristo ǝbǝ lǝ lefe sɛɛ ǝsuǝ nya úbǝ úkpǝ lǝ bo babuayifo eto disi.
6 Quando estávamos completamente desamparados, Cristo veio na hora certa e morreu por nós, pecadores.
7 Mɔmɔɔ, iyifo lesa nǝ nkpe ale bǝ utsyuǝ kpǝ lǝ utidi wǝ ni ɔsɛɛ eto disi. Fɛɛ yoofo budi bǝ utsyuǝ ebofo bɔtɔnɔ nkǝ lǝ ukpǝ lǝ utidi wǝ lɛlɛkɛ eto disi.
7 É pouco provável que alguém morresse por um justo, embora talvez alguém se dispusesse a morrer por uma pessoa boa.
8 Fɛɛ Onanto ǝlǝkǝ óte bo wuee kase woala bo. Itsyise lefe nǝ bɔ́kɛ lǝ lebua ǝsuǝǝ, útǝ nkǝ Kristo kpǝ lǝ bo disi.
8 Mas Deus nos prova seu grande amor ao enviar Cristo para morrer por nós quando ainda éramos pecadores.
9 Nya se ɛyɛ lǝ Kristo eto kɔtɔ ǝsuǝ nya úyifo bo basɛɛ lǝ Onanto eto ǝnǝmii, ukpǝ ǝmfo ebulǝkǝ bo utsyiko lǝ Onanto eto lɛblɔfi kplɛ ǝsuǝ eso.
9 E, uma vez que fomos declarados justos por seu sangue, certamente seremos salvos da ira de Deus por meio dele.
10 Nya lǝ Onanto álɔ bonko wǝ nti ɛyɛ lǝ wǝ ubi eto ukpǝ ǝsuǝ lǝ lefe nǝ búyifo wǝ balontidi mfóo, nyalɛ lefe nǝ bonko wǝ eto nti díkalɛkɛɛ, Onanto ebunyǝ bo kaminsǝ, úlǝkǝ bo kulaa tsya oso itsyise Kristo kpe nkpǝ.
10 Pois, se quando ainda éramos inimigos de Deus nosso relacionamento com ele foi restaurado pela morte de seu Filho, agora que já estamos reconciliados certamente seremos salvos por sua vida.
11 Nya inni nyamfo mate ete, bomu buunyǝ disuǝyuǝ tinti ku wǝ itsyise Onanto kosate, ɛyɛ lǝ Bonamute Yesu Kristo wǝ Onanto álɔ bonko wǝ eto sete nti eso.
11 Agora, portanto, podemos nos alegrar em Deus, com quem fomos reconciliados por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
12 Lebua áyɛ lǝ utidi ɔni ǝsuǝ díbǝ kawunsiǝ, nya lebua nǝmǝ dínǝ ukpǝ léboko kawunsiǝ. Nyamfo esoo, ukpǝ lǝǝbǝ utsyuǝ saa lǝ ǝsuǝ. Itsyise utsyuǝ saa éyifo lebua.
12 Quando Adão pecou, o pecado entrou no mundo, e com ele a morte, que se estendeu a todos, porque todos pecaram.
13 Lebua akɛ lǝ kawunsiǝ fɛ Onanto dítǝ bo Moses eto afi. Fɛ lǝ kaka afi lǝmbǝǝ, Onanto anlo utidi dikpi.
13 É fato que as pessoas pecaram antes que a lei fosse concedida, mas, porque ela não existia, seus pecados não foram levados em conta.
14 Fɛɛ idu lǝ Adam lefe ibǝ Moses eto lefee, ukpǝ ákaso ani kawunsiǝ kenke eto betidi ku mba dímǝnyifo lebua fe kase Adam díyifo se wényifo lǝ Onanto eto afi ǝsuǝ. Nya Adam ǝmfo ńyǝ itǝ utidi wǝ lǝǝbǝ bubǝ.
14 Mesmo assim, do tempo de Adão até o de Moisés, todos morreram, incluindo os que não desobedeceram a uma ordem explícita de Deus, como Adão desobedeceu. Na verdade, Adão é um símbolo, uma representação daquele que ainda haveria de vir.
15 Fɛɛ mǝ inuǝ bamǝ menyifo bani. Itsyise Onanto eto kafo faa eto etǝsa so Adam eto lebua nǝ úyifo. Adam ni utidi ɔni wǝ eto lebua nǝ úyifo eso betidi kpǝ díkpǝ. Fɛɛ Onanto eto lefonǝ nǝ amɔ leso nya nko ke ini wǝ kafo faa eto ǝtǝsa itǝ betidi kpǝ tsya ɛyɛ lǝ utidi ɔni ǝsuǝ nɛ, nya wǝ ni Yesu Kristo nɛ.
15 Mas há uma grande diferença entre o pecado de Adão e a dádiva de Deus. Pois o pecado de um único homem trouxe morte para muitos. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva que veio sobre muitos por meio de um único homem, Jesus Cristo.
16 Nsi nlɛ bɔtɛyi minkǝ Onanto eto lefonǝ ku asa nnya lɛbɔ itsyi abua nnya utidi ǝmfo díyifo mankate. Itsyise abua dinǝ lekpokponkpo ku dikpilolo eboko nɛ. Fɛɛ lǝ botakebu kpǝ eto kamaa, Yesu eto lefonǝ ǝtǝ bǝ betidi eyifo basɛɛ.
16 E o resultado da dádiva de Deus é bem diferente do resultado do pecado de um único homem, pois enquanto o pecado de Adão levou à condenação, a dádiva de Deus nos possibilita ser declarados justos diante dele, apesar de nossos muitos pecados.
17 Ɛyɛ lǝ utidi ɔni ǝmfo eto lebua ǝsuǝ nya ukpǝ dítǝkǝ betidi kato nɛ. Nko ke ɛyɛ lǝ Yesu Kristo ǝsuǝǝ, nya betidi ba kenke dínyǝ Onanto eto lefonǝ nǝ díyifo mǝ basɛɛ, bǝnyǝ nkpǝ manlo ku sekakedidi enso kenke nɛ.
17 A morte reinou sobre muitos por meio do pecado de um único homem. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva de justiça, e todos que a recebem reinarão em vida por meio de um único homem, Jesus Cristo.
18 Nyasoo, se ɛyɛ lǝ lebua lɔni nǝmǝ ǝsuǝ bálo betidi kenke dikpii, nko ke yɔɔyɛ lǝ kasɛɛ kani ǝsuǝ Onanto luufi ɔtsyɛ betidi nya wuutǝ mǝ lɛbɛ nɛ.
18 É verdade que um só pecado de Adão trouxe condenação a todos, mas um só ato de justiça de Cristo removeu a culpa e trouxe vida a todos.
19 Nya ɛyɛ lǝ kase utidi ɔni ǝmfo létaka úńyǝ lǝ Onanto eto ditiki ǝsuǝ nya betidi kenke lefiani babuayifoo, nko ke ɛyɛ lǝ kase utidi ɔni ǝmfo dítsyue wǝ ditiki kotoo, Onanto ebutǝ betidi kpǝ fiani basɛɛ nɛ.
19 Por causa da desobediência a Deus de uma só pessoa, muitos se tornaram pecadores. Mas, por causa da obediência de uma só pessoa a Deus, muitos serão declarados justos.
20 Se afi nyamǝ díbǝǝ, itǝ bǝ betidi ǝnyǝ mǝ abuayifoyifo bǝtsyǝ lekpo. Nya se bǝnyǝ mǝ abua kpǝ nyamǝ bǝtsyǝ lekpoo, nko ke Onanto eto lefonǝ nye kaminsǝnyǝnyǝ ka úfi útǝ bo tsya leefui kakpe nɛ.
20 A lei foi concedida para que todos percebessem a gravidade do pecado. Mas, à medida que o pecado aumentou, a graça se tornou ainda maior.
21 Nyaso kase lebua dítǝ ukpǝ dídi betidi ǝsuǝǝ, nko ke ini bǝ Onanto eto lefonǝ ebutǝ bǝnkǝ bofiani basɛɛ lǝ budufǝ lǝ nkpǝ manlo ɛyɛ lǝ Bonamute Yesu Kristo ǝsuǝ nɛ.
21 Portanto, assim como o pecado reinou sobre todos e os levou à morte, agora reina a graça, que nos declara justos diante de Deus e resulta na vida eterna por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.