Mateus 25
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NAA
1 “Lefe nǝmfóo, mmǝ seka Onanto eto sekakedikɔ luutsyǝ nɛ. Yuutsyǝ fe mbitɛ lefosi ba léto mǝ kakandiɛ bǝ beesu batsyako ɔkafɔse utsyuǝ.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Mǝ nti eto ɛnɔ eeninǝ, nya ɛnɔ fɛfɛ tsya eyifo babesibe.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Ɛnɔ ba leeninǝ étsyi kakandiɛ, fɛɛ béntsyi nnuǝbi lǝ asa ǝsuǝ báwunisǝ.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Nya babesibe bamǝ alɛɛ, mǝ étsyi nnuǝbi báwunsǝ lǝ mǝ asa ǝsuǝ ku kakandiɛ kamǝ.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Se Okafɔse ǝmǝ léfe kama ku bubǝ esoo, mbitɛ bomǝ étsyiko selabe butinkǝ nya bálabe selabe.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “Ntsyenti lefee, bánɔ kudu bǝnkǝ, ‘Nnyǝ okafɔse ǝmǝ nlɛ bubǝ! Betaka, bibǝ betsyako wǝ!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 “Mfó nya mbitɛ bomǝ létaka nya bábesǝ mǝ kakandiɛ eto ute kato.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Nya mba leeninǝ lɛtɛyi babesibe bamǝ bǝ, ‘Bitǝ bo mi nnuǝbi bomǝ eto ntsyuǝ itsyise bo kakandiɛ lɛ bɔni.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 “Nya babesibe bamǝ lɛtɛyi mǝ bǝnkǝ, ‘Bo nnuǝbi emboyo itǝ bo ku mi, nyaso bisu mba laate ɔflɔ, lǝ bisu beya butsyuǝ bitǝ ǝsuǝ.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 “Nya kase bésu mu kayakɔ koo, okafɔse ǝmǝ ǝbǝ údufǝ. Mbitɛ ɛnɔ ba dímuǝ ǝsuǝ ǝkǝko wǝ bédufǝ lǝ kaka banlɛ kusiǝ komǝ bokpa mfó nya béti siku.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “Kamaa, mbitɛ fɛfɛ bomǝ tsya ǝbǝ bédufǝ nya bétsyiko siku bɔsɔ katɛyi nkǝ, ‘Boanto, Boanto! Sini bo lǝ budufǝ!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 “Nya okafɔse ǝmǝ lɛtɛyi mǝ nkǝ, ‘Kulefe, minnyi mi!’ ”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Mfó nya Yesu lélosǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Nyaso bimuǝ ǝsuǝ bitsyuǝ, itsyise binyi diyi nye lefe nǝ muubǝ.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Lefe nǝmfóo, Onanto eto sekakedikɔ ebutsyǝ fe mmǝ. Lefe lɔnii, Osani utsyuǝ akɛ, wǝ léla nkǝ lǝ usu kusu kutsyuǝ nyaso ókpadi wǝ beyifoyifo nya úfi wǝ bikǝ ókpe mǝ lǝ ani.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Útǝ utsyuǝ saa lesa nǝ wuukefi keyifo lǝ wǝ ǝsuǝale ǝsuǝ, nya ɔnii, útǝ wǝ sika eto atabi akpi anɔ. Nya obambaa, útǝ wǝ akpi ǝnuǝ. Utsyǝfǝǝ, útǝ wǝ kɔkpi kɔni. Nya údu úsu wǝ kusu komǝ.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Uyifoyifo wǝ léfo atabi eto akpi anɔɔ, ésu ɔ́tsyi ɔ́wuninsǝ lǝ nnya ǝsuǝ nya únyǝ akpi anɔ útǝkǝsǝ.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Nko ke nwǝ bǝtǝ akpi ǝnuǝ tsya dínyǝ akpi ǝnuǝ útǝkǝsǝ.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Fɛɛ uyifoyifo wǝ bǝtǝ sika eto atabi kɔkpi kɔnwɛɛ, úsu úku dibiǝ nya úfi wǝ Onamute eto atabi nyamǝ ɔ́kula mfó.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Lǝ lefe kɛntsye eto kamaa, beyifoyifo bamfo eto Onamute ǝmǝ ésinkli úbǝ nya údufǝ lǝ nkunta ku mǝ.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Uyifoyifo wǝ léfo sika eto atabi akpi anɔ, éfi akpi anɔ bamba óboko nya ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Bonamute, ǝtǝ mɛ sika eto akpi anɔ, nya mínyǝ akpi anɔ bamba mínkpe.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 “Wǝ Onamute ǝmǝ átɛyi wǝ nkǝ, ‘Alɔ éyifo, uyifoyifo sɛɛ. Éyifo asa lǝ kusu ǝsuǝ nya fálɛ asa sɛkɛ ola, nyaso muufi fǝ ntsyǝ lǝ asa kpǝ eto kɛnyɛ. Dufǝ ǝbǝ lǝ ǝbǝ ǝnyǝnko mɛ disuǝyuǝ!’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “Nya uyifoyifo nuǝfǝ wǝ bǝtǝ sika eto akpi ǝnuǝ tsya díbǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Bonamute, ǝtǝ mɛ sika eto atabi akpi ǝnuǝ nya mínyǝ akpi ǝnuǝ bamba mínkpe.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 “Wǝ Onamute ǝmǝ átɛyi wǝ nkǝ, ‘Uyifoyifo sɛɛ, éyifo lesa saa lǝ kusu ǝsuǝ tinti! Se fálɛ asa sɛkɛ ola lǝ kusu ǝsuǝ esoo, muufi fǝ ntsyǝ lǝ kpǝ eto kɛnyɛ. Bǝ lǝ ǝbǝ ǝnyǝnko mɛ disuǝyuǝ!’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Mfó nya uyifoyifo wǝ léfo sika eto atabi kɔkpi kɔnwɛ tsya díbe nya ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Bonamute, nyi minkǝ eyifo utidi wǝ eto asa nkpe ale nnya fǝǝfǝsǝ asa lǝ kaka fámanto kuǝtsyuǝ. Nya faalɛ asa lǝ kaka fémense kulesa.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Nya se mínte sikpi esoo, mfi fǝ atabi nyamǝ nya mínku dibiǝ mímfi nnya mínkpe. Nyaso nyǝ fǝ atabi ni nyamfo.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Wǝ Onamute ǝmǝ átɛyi wǝ nkǝ, ‘Fǝ uyifoyifo bua, ɔflɔ́. Eyi fǝ meefi lesa kaka lǝ mánkpe nya mǝǝfǝsǝ asa lǝ kaka mánto kulesa.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Nyalɛ beso fémemfi mɔ atabi ésuko atabi kǝtsyǝkɔ bǝ lǝ mbǝǝ, lǝ nnyǝ nnya kutǝkǝ?’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 “Mfó nya onamute ǝmǝ lɛtɛyi nkǝ, ‘Mɔmɔ, lɛ atabi nyamfo afo lǝ wǝ ani lǝ befi nnya bitǝ nwǝ nkpe akpi lefosi.’
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Itsyise utidi wǝ nkpe asaa, wǝ ke bonsi boofi ditsyuǝ bakpe bawunsǝ nɛ. Nya utidi wǝ kulesa lentee, sɛkɛɛ nte wǝ tsyaa, bɔɔlɛ ni bafo wǝ lǝ ani.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Nya uyifoyifo bimba ǝmfo alɛɛ, beto wǝ bekpe lǝ ketuntu ka nkpe lǝ lekple. Kaka mfóo, wuwi keku unǝ wǝ animi.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Lefe nǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ luubǝ lǝ wǝ diyǝnde ǝsuǝ ku Onanto eto batɔnkpe kenkee, wuusiǝ lǝ wǝ lekankpomɛ ǝsuǝ.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Nya kawunsiǝ eto ese eto betidi kenke lɔɔbɔ bǝńyǝ lǝ wǝ ǝnǝmi. Nya wuusǝnsǝ mǝ lǝ akpa ǝnuǝ fe kase nwǝ laayɛnko bebuki leesǝnsǝ basamu kǝlǝkǝ lǝ bate nti.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Wuuńyǝsǝ betidi sɛɛ lǝ wǝ kodiani, nya wuutǝ mba ni betidi bua ńyǝ lǝ wǝ kǝmǝni.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 “Nya Oka ǝmǝ lɔɔtɛyi mba ńyǝ wǝ lǝ kodiani nkǝ, ‘Bibǝ, mi mba mɔ anto lékpo atsyɔ! Bibǝ bidufǝ lǝ sekakedikɔ ka bálɔ bǝtsyǝ itǝ mi idu taa kawunsiǝ eto ketsyikokɔ ke.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Kukpɛnsɛ álɛ mɛ nya bítǝ mɛ lesa míndi, utukuɛ álɛ mɛ, nya bítǝ mɛ ntu mínnǝ. Nyifo ɔfɔ nya béfo mɛ békpe lǝ mi ayo.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Lefe nǝ mínyɛ leyaa, bítǝ mɛ kafia nti. Nya lefe nǝ mínlɛ bufii, bɛlɛ mɛ ola. Lefe nǝ bákpe mɛ lǝ diyo, bíbǝ bebe mɛ.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “Mfó nya betidi sɛɛ bamǝ lɔɔtɔ wǝ bǝnkǝ, ‘Bonamute, dimanfe búnyǝ kukpɛnsɛ nlɛ fǝ fɛ bútǝ lesa fédi, nye bútǝ fǝ ntu fǝnǝ?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Dimanfe búnyǝ fǝ ɔfɔ fɛ bófo fǝ nye fányɛ leya bútǝ fǝ kafia féti?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Dimanfe bɔ́nɔ bǝ alɛ bufi nye bǝ akɛ lǝ diyo fɛ búbǝ bóbe fǝ?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “Mfó nya Oka ǝmǝ luutǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ, lefe saa nǝ fáwunsǝko utsyuǝ wǝ lǝmbǝ dibu saa lǝ mɔ bayimi bamfo ntii, mɔ féyifo fǝtǝ.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Mfó wɔɔtɛyi mba ńyǝ lǝ wǝ kǝmǝni nkǝ, ‘Bidu mɛ lǝ ɔflɔ, mi mba Onanto díkudi! Bisu bidufǝ lǝ ditefɛnku manlo nǝ Onanto létsyaka útǝ Obonsam ku wǝ batɔnkpe!
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Kukpɛnsɛ álɛ mɛ, fɛɛ bɛni bíǝntǝ mɛ lesa ndi. Utukuɛ álɛ mɛ, fɛɛ bíǝntǝ mɛ ntu nko ke.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Nyifo ɔfɔ wǝ díbǝ ɔ́sɔnɔ mi, tsya bíamfo mɛ. Nyɛ leya tsya bíenti mɛ kafia. Nnɔ bufi, bákpe mɛ lǝ diyo, fɛɛ bíǝmbǝ bisiǝsǝ mɛ.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Mfó buutǝ wǝ mbuayɛ bǝnkǝ, ‘Boanto, lemanfe búnyǝ kukpɛnsɛ lɛlɛ fǝ, nye ututkuɛ lɛ fǝ, nye féyifo ɔfɔ, nye fányɛ leya, nye fanlɛ bufi, nye fakɛ lǝ diyo fɛ bóǝmbǝ bobe nye bɔ́wunsǝko fǝ?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Oka ǝmǝ ebutǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ, lefe nǝ eto lefe bíenyifo kasɛɛ bítǝ betidi ba bíembu kulesa lǝ mɔ bǝtsyuǝ bamfo ntii, mɔ uni bíenyifo kulesa bitǝ!’ ”
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Yesu átɛyi ólosǝ nkǝ, “Nyaso boofi mba mfo batsyese kanyi kǝnyǝkɔ itǝ manlo manlo. Nya betidi sɛɛ bamfóo, mǝ ebunyǝ nkpǝ bo lǝmbɔkɛ kalokɔ kulefe kulefe.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.