Mateus 21
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Se Yesu ku wǝ bakasebi lɛnyi bafi Yerusalem nya bédufǝ Betfage lǝ Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini ǝsuǝǝ, Yesu ála wǝ bakasebi inuǝ ɔ́tɔnsǝ.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bikatɔ lǝ kebuto ka nkpe sɛtɔ mfó. Mfóo, biunyǝ ɔflimu wǝ nńyǝ lǝ ukuǝ nya wǝ ubi nńyǝ wǝ lǝ akɔ. Nyankli wǝ ku ukuǝ lǝ akpa mǝ aboko mɛ.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Nya lǝ utsyuǝ átɔ mi lesaatsyuǝǝ, bɛtɛyi wǝ biǝnkǝ, ‘Bonamute lɛ mǝ bohiã.’ Ete booyani mǝ lamfolamfo bǝtǝ mi.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Nyamfo ǝbǝ itǝ fe kase Onanto eto unyɛlǝkǝtidi utsyuǝ lɛtɛyi utsyǝ nkǝ,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Bɛtɛyi Sion eto umǝnkplɛ eto betidi biǝnkǝ,
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Nyaso bakasebi inuǝ bamfó ésu nya béyifo fe kase Yesu lékpe mǝ nkǝ beyifo.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Bákpa ɔflimu ku ubi ǝmǝ báboko, nya béfi mǝ mfia bésensǝ bákpo lǝ mǝ ǝsuǝ nya Yesu lébe úsiǝ lǝ mǝ ǝsuǝ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Betidi bǝtsyuǝ lɛ keyudu boto. Nya bǝtsyuǝ tsya léla sekabe ku keyilɛ bésensǝ bákpo lǝ kusu.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Nya betidi ba ntɔ ku mba ntǝkǝ kenke nlɛ bofa katɛyi bǝnkǝ,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Lefe nǝ Yesu dídufǝ Yerusalem, umǝ ǝmǝ kenke ko dítinkǝ. Nya betidi lɛtɔ bǝnkǝ, “Owoe uni?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Betidi bǝtsyuǝ ǝtǝ mbuayɛ bǝnkǝ, “Nwǝ mfo ni Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Yesu wǝ dítsyi Nasaret lǝ Galilea eto kasɔ nɛ!”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yesu ésu údufǝ Disumuyo Kplɛ nya óla betidi ba kenke nlɛ bikǝ bote ku booya mfó úlǝkǝ lǝ diyo nǝmǝ. Úkǝ kapunu ka betidi nlɛ atabi bofloma ku mba laate ablonima eto akpomɛ uwui.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue bǝ Onanto átɛyi nkǝ, ‘Bookpo mɔ diyo nkǝ, ola katokɔ.’ Fɛɛ mi efi ni bíyifo beyu eto kabiɔkɔ!”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Nya bǝnǝmba ku abafa díbǝ wǝ ɔflɔ lǝ Disumuyo mfó nya Yesu létsya mǝ bufi.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Se besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa dínyǝ ayanisa nya Yesu nlɛ buyifo ku bekpefi ba nlɛ kudu bokpo katɛyi bǝnkǝ, “Atɛsǝ itǝ Oka David eto ubi,” lǝ Disumuyo mfóo, kafo ányi mǝ tinti.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Nyaso bátɔ Yesu bǝnkǝ, “Alɛ lesa nǝ bekpefi bamǝ nlɛ bɔtɛyi mfó bɔnɔ?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Lǝ nyamfo eto kamaa, Yesu édu lǝ besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa bamfó ɔflɔ nya úsu údufǝ Betania eto umǝ kaka úsu ólabe.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Se kale dísiǝ nya se úsinkli ɔnlɛ umǝ bubǝ ku olesiǝǝ, kukpǝnsɛ álɛ wǝ.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Únyǝ kudiyi kutsyuǝ lǝ kusu ɔflɔ mfó nya ɔ́tsyi úsu ko ɔflɔ. Fɛɛ wǝnnyǝ kulesa lǝ ko enso ko afanto. Nyaso ɔ́tɛyi kuyi komǝ nkǝ, “Ensiembɔnwɔ ebibi kulefe tsya.” Lamfolamfo kudiyi komǝ áblobe.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Se bakasebi bamǝ dínyǝ nkoo, éyifo mǝ yanii. Nya bátɔ bǝnkǝ, “Be dítǝ bǝ kudiyi komfo léblobe nko mmǝ?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Yesu ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Sitinti minlɛ mi bɔtɛyi minkǝ lǝ bekpe bofokanɔ bo lǝmbǝ kayakii, biofo nnya mínyifo kudiyi komfo buyifo. Fɛɛ inni nyamfo mate. Bomu biofo kɔtini komfo bɔtɛyi biǝ, ‘Nyi lǝ mfo esu edufǝ lǝ lekpo kafo,’ nya yuubǝ itǝ nko.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Nya lesa saa nǝ biɔtɔ Onanto lǝ olatoto ǝsuǝ lǝ bofokanɔ ǝsuǝǝ, biunyǝ ni.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Se Yesu dísinkli úbǝ Disumuyo Kplɛ mfó nya ɔnlɛ asa botee, besumunyǝ ninǝ ku Yudafɔ eto beninǝ bamǝ ǝbǝ bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Nte ǝsuǝale nnya fankpe feeyifo asa nyamfo eto okle? Nya owoe dítǝ fǝ ǝsuǝale nyamfo?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Mfó nya Yesu dítǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Mintsya mɔɔtɔ mi ditiki lɔni hã nnɔ. Nya lǝ bitǝ mɛ mbuayɛɛ, mɔɔtɛyi mi ǝsuǝale nnya minkpe meeyifo asa nyamfo eto okle.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Owoe ɔflɔ Yohanes léfo ǝsuǝale fɛ úflǝsǝ betidi ntuu? Onanto ɔflɔ lee, nye lǝ utidi ɔflɔ?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Fɛɛ lǝ bɔtɛyi boǝ utidi ɔflɔɔ, bɔlɛ sikpi bote lesa nǝ betidi luuyifo, itsyise mǝmblɛ áfo bánɔ bǝ Yohanes eyifo Onanto eto unyɛlǝkǝtidi.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Nyaso bǝtǝ Yesu mbuayɛ bǝnkǝ, “Bunyi kaka ófo ǝsuǝale utsyiko.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Ntsyǝ bibu itsyi lǝ ditiki nǝmfo ǝsuǝ? Utidi utsyuǝ ákɛ wǝ lɛkɛ bebisaibi inuǝ. Ɔ́tɛyi uninǝle nkǝ, ‘Ubi, su eyifo keyifo lǝ mɔ eyibibi eto ɔkuɛ mmi.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 “Útǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Mǝmbǝ busu.’ Fɛɛ kamaa, ɔ́tsyi wǝ nsusu ɔ́wuninsǝ nya úsu.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 “Anto ǝmǝ ésu wǝ ubi nuǝfǝ ɔflɔ nya ɔ́tɛyi wǝ nko ke. Wǝ átɔnɔ nkǝ, ‘Yo o-o, nto, muusu.’ Fɛɛ wénsu.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 “Mǝ inuǝ bamǝ eto ntii, mǝ owoe díyifo lǝ mǝ anto eto lelabi ǝsuǝ?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Itsyise Ntuflǝsǝtidi Yohanes ǝbǝ mi ɔflɔ nkǝ wǝǝbǝ ote mi kusu sɛɛ ko biɔyɛ, fɛɛ bíamfo wǝ bɛnɔ. Fɛɛ beyu ku basɔnɔdi bomu áfo wǝ bánɔ. Nya se bínyǝ nyamfo bítsyǝ lekpo tsyaa, bíamfloma mi nsusu biǝ biafo wǝ bɛnɔ.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 “Bɛnɔ lekpa bamba nǝmfo. Ɔkuɛmfo utsyuǝ ǝsiǝ wǝ léfo eyibibi eto ɔkuɛ, nya ókpe ɔkpɔ otsyilama wǝ. Óto kaka beeke eyibibi eto nte kǝlǝkǝ nya óto nwǝ laase ɔkuɛ ǝmǝ eto kǝsiǝkɔ. Nya úfi ɔkuɛ ǝmǝ ókpe beyifoyifo bǝtsyuǝ lǝ ani nkǝ bakase wǝ, nya údu úsu kusu.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Se lefe léyo bǝ balɛ eyibibi nyamǝǝ, ɔkuɛnsate ǝmfo ákpe wǝ ndomufɔ nkǝ besu bafo wǝ kedikɔ baboko wǝ.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 “Ɔkuɛmfo eto beyifoyifo bamfo ǝmuǝ wǝ ndomufɔ bamfo nya báblɛ ɔni, bálo ɔni, nya bákpɔ ɔni tsya aba.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Nyamfo eto kamaa, osate ǝmǝ esi ótsyese ndomufɔ bamba ba nso mba kɔ utu. Nya beyifoyifo bamǝ disi béyifo mǝ tsya nko ke.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Kalosǝkɔɔ, óla wǝ kosate eto ubi ótsyese mǝ. Nya ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Mfo nnɔ miǝ boobu mɔ ubi babe.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 “Fɛɛ se beyifoyifo bamǝ dínyǝ wǝ ubi ǝmfoo, bátɛyi mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, ‘Nnyǝ ɔkuɛmfo eto ubi wǝ lǝǝkǝ bikǝ biamǝ budii. Bibǝ lǝ bolo wǝ lǝ bɔlɛ wǝ kedikɔ bofo.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Nyaso bǝmuǝ wǝ nya báto wǝ bakpe lǝ ɔkpɔ ǝmǝ eto kama, nya bálo wǝ.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Mfó nya Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Mɔmɔɔ, lǝ eyibibi eto ɔkuɛnsate ǝmǝ ǝbǝǝ, be wuuyifo beyifoyifo bamǝ?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Bǝtǝ mbuayɛ bǝnkǝ, “Woolo betidi bua bamfó kaminsǝ mǝnyǝmǝnyǝ, ufi eyibibi eto ɔkuɛ ǝmǝ okpe beyifoyifo bamba ba luutǝ wǝ, wǝ kutsyǝ lǝ balɛ eyibibi nyamǝ.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Bíankla tɔ lesa nǝ nkpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ bǝnkǝ,
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Nya Yesu disi ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyaso nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ boofo Onanto eto sekakedikɔ lǝ mi ani befi bǝtǝ betidi ba lɔɔnwɔ ebibi nnya lɛlɛkɛ.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Nya utsyuǝ saa ke lɔɔtsyinini udu ɔnɔ lǝ leba nǝ báni mfó ǝsuǝǝ, wuufǝsǝ blublublu. Nya lǝ ibǝ bǝ leba nǝmǝ tsya asɔ utsyuǝ lǝ ǝsuǝǝ, dioba wǝ dikuǝ wǝ blublublu.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Lefe nǝ besumunyǝ ninǝ ku Farisifɔ lɛnɔ Yesu eto akpá nyamfoo, báte bǝ mǝ ɔnlɛ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Nyaso bála bǝ bǝmuǝ wǝ. Fɛɛ báté sitiditu siamǝ sikpi, itsyise mǝmblɛ kenke ébu Yesu fe Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.