Marcos 5

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nyamfo eto kamaa, Yesu ku wǝ bakasebi édu bésu Galilea eto Ditumbukplɛ eto situma sia nse lǝ Gerasefɔ eto kasɔ.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Le kase Yesu lɛbɔ le ɔklɔ ǝmǝ kafo koo, osani utsyuǝ wǝ lɛwɔnɔ bua nsi lǝ ǝsuǝǝ, ǝbǝ ótsyako wǝ. Osani ǝmfo ábɔ lǝ edi nnya lɛfi mfó nti.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Itsyise mfó úkǝsiǝ nɛ. Lǝ lefe nǝ lefe mmǝǝ, betidi ba kenke mámfo wǝ bumuǝ kakpe lǝ amana.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Lǝ lefe kpǝ ǝsuǝǝ, bákafo wǝ ani ku akpa bokle. Fɛɛ wókala nnya bufǝsǝ kabɔ. Utidi ǝmfo akɛ ǝsuǝale tinti, itǝ bǝ kutsyuǝ saa mánkamfo wǝ bumuǝ kǝtsyǝ.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Kǝtsyǝ ku kakɔmi kenke úkatsyilama lǝ betidi eto edi ku atini nyamǝ nti, nya úkakpo kudu, ékefi abambi katsya wǝ ǝsuǝ.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Utidi ǝmfo ǝńyǝ kɔsɛsɛ fɛ únyǝ Yesu. Nyaso útsyetsyi úsu óse akonki lǝ Yesu eto ǝnǝmi.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Nya ófa bembembe ɔ́tɛyi nkǝ, “Onanto Fanlonlo eto Ubi! Be nkpe lǝ mɔ ku fǝ lenti mfo? Nlɛ fǝ lekpakpa, se mɛ uyi lǝ Onanto eto diye ǝsuǝ fǝnkǝ embunǝ mɛ koto!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ɔ́tɛyi nkomǝ, itsyise ɔ́nɔ bǝ Yesu Yesu áto ɔkuɛ nkǝ, “Lɛwɔnɔ bua bɔ lǝ osani ǝmfo ǝsuǝ.”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Nya Yesu lɛtɔ wǝ nkǝ, “Ntsyǝ baakpo fǝ?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Nya ɔ́lɛ Yesu lekpakpa nkǝ woanla mǝ lǝ kasɔ kamǝ.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, bakplako kpǝ ǝńyǝ lɛ kɔtini komǝ ɔflɔ balɛ budi.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Nya awɔnɔ nyamfo lɛlɛ Yesu lekpakpa bǝnkǝ, “La bo akpe lǝ bakplako ba ńyǝ lǝ mmǝ, lǝ budu budufǝ lǝ mǝ ǝsuǝ.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Nya ɔ́tɔnɔ útǝ mǝ, nya awɔnɔ nyamǝ lɛbɔ lǝ osani ǝmfo ǝsuǝ nya bédu bésu bédufǝ lǝ bakplako bamǝ ǝsuǝ. Nya bakplako bamǝ kenke, ba eto utu luuyifo fe akpi ǝnuǝǝ, dítsyetsyi bésu báwunini lǝ kɔtini komǝ eto kotosi bésu bédufǝ lǝ ditumbukplɛ nǝmǝ nya bánya bátsylɔ kenke.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Nya mba nlɛ bakplako bamǝ bobee, dítsyetsyi bésu umǝ ǝmǝ ku mba lɛkɛ lǝ wǝ ɔflɔ mfó, nya bésu batɛyi betidi ba kenke lesa nǝ díbǝ. Mba bátɛyi ésu mfó, bésu bábe lesa nǝ díbǝ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Nya lefe nǝ bǝbǝ Yesu ɔflɔɔ, bǝnyǝ utidi wǝ awɔnɔ bua kpǝ dísiǝ lǝ ǝsuǝ mfó. Nya únsi lǝ kasɔ, ónkpe awu, íkakpa ko wǝ. Nya sikpi dímuǝ mǝmblɛ kenke.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Betidi ba leka wǝ búnyǝǝ, átɛyi lesa saa nǝ díbǝ lǝ utidi ǝmǝ ku bakplako bamǝ ǝsuǝ.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Nyaso bálɛ Yesu lekpakpa bǝ udu lǝ mǝ kasɔ.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Lefe nǝ Yesu nlɛ budufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ ǝsuǝǝ, osani ǝmǝ ǝsuǝ awɔnɔ bua dísiǝǝ, alɛ wǝ lekpakpa nkǝ, “Tɔnɔ lǝ ntǝkǝko fǝ lǝ bukayɛ katsyilama.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Fɛɛ Yesu mántɔnɔ. Bomu ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Sinkli esu fǝ betidi ɔflɔ lǝ atɛyi mǝ kase Onamute ǝmǝ lɛwunsǝ ko fǝ ku kase únyǝ fǝ kaminsǝ.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Nyaso osani ǝmfo édu úsu ótsyilama Kǝmǝ Lefosi kamǝ nya ɔ́tɛyi betidi bamǝ lesa saa nǝ Yesu díyifo útǝ wǝ. Nya íyifo mba lɛnɔ nnya yanii.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yesu ǝsiǝ lǝ ɔklɔ úsinkli úsu ditumbukplɛ nǝmǝ eto Yudafɔ eto lekpake nǝ nse. Se úsu údufǝ ditumbukplɛ nǝmǝ eto kɛnyɛ mfóo, betidi kpǝ ǝbǝ bátsyilama wǝ.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Nya Yudafɔ eto katsyakɔ eto uninǝ ɔni utsyuǝ wǝ baakpo Yairo ǝbǝ mfó. Se únyǝ Yesuu, óse akonki lǝ wǝ akɔ.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Nya ɔ́lɛ wǝ lekpakpa kekleke nkǝ, “Mɔ ubisiobi kɛkɛ lɛ bufi kekleke. Nyaso bǝ lǝ ǝbǝ efi fǝ kɔni ǝtǝkǝ lǝ wǝ bǝ lǝ ǝsuǝ lǝ imuǝ wǝ ale lǝ ɔkɛ nkpǝ.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Nyaso Yesu átaka útǝkǝko wǝ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Nya usio utsyuǝ akɛ lǝ mǝ nti, wǝ kɔtɔ díkakpo lǝ lefosi alɛ ǝnuǝ sɔ̃ɔ̃ ǝsuǝ.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ɔkɛ lǝ kanyi ǝsuǝ lǝ lefe nǝ eto lefe mba leeyifo afa díkǝtǝ wǝ afa kulaatsya. Wóbiasǝ wǝ atabi kenke ótsya bufi bomfo, tsya bufi bomǝ mányuǝ wǝ. Kato bomu bóbe.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ɔ́nɔ etiki itsyi lǝ Yesu ǝsuǝ, nyaso útǝkǝko betidi ba dítǝkǝko Yesu kama.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Ɔ́tɛyi wǝ ǝsuǝ nkǝ, “Lǝ mfó wǝ awu butidi koo, eni bufi bomǝ ǝbɔyɛ mɛ.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Nyaso lefe nǝ útidi Yesu eto awuu, kɔtɔ komǝ díkakpo wǝǝ, ála kplo lamfolamfo! Nya únyǝ utsyǝ lekpo lǝ wǝ ǝsuǝ nkǝ wǝ bufi bomǝ áyɛ wǝ, nyaso kanyi ka ɔnlɛ bunyǝǝ, álo.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Lamfolamfo Yesu áte nkǝ ǝsuǝale ǝtsyuǝ ábɔ wǝ lǝ wǝ ǝsuǝ. Nyaso úkǝnǝ úńyǝ, nya ɔ́tsyi ɔwuninsǝ, nya ɔ́tɔ betidi bamǝ ntǝkǝko wǝ nkǝ, “Owoe ni futsyǝ dítidi mɛ awu?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Wǝ bakasebi bamǝ átɔ wǝ bǝnkǝ, “Be kase betidi bamfo letsyilama fǝ. Beso faatɔ fǝ, owoe ni futsyǝ dítidi fǝ?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Tsyaa, Yesu esi úkǝnǝ úńyǝ ɔlɛ ǝnǝmi botsyilamasǝ kabe lǝ woofo futsyǝ dítidi wǝ bunyǝ.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Usio ǝmǝ mfó ǝnyǝ utsyǝ lekpo nkǝ lesatsyuǝ ǝbǝ wǝ lǝ ǝsuǝ. Nyaso lǝ sikpitete ku ketinkǝ ǝsuǝǝ, ɔ́bɔ úbǝ óse akonki lǝ Yesu eto akɔ. Nya ɔ́tɛyi wǝ lǝ ɔnukualɛ ǝsuǝ, lesa nǝ díbǝ.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ ubisiobi, fǝ bofokanɔ átsya fǝ. Su lǝ diyuǝ ǝsuǝ. Fǝ kanyi ensiǝmbu sinkli kǝbǝ bio.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Lǝ lefe nǝ Yesu nlɛ nyamfo bɔtɛyii, batɔnkpe bǝtsyuǝ étsyi Yudafɔ eto katsyakɔ kamǝ eto uninǝ ǝmǝ eto diyo bǝbǝ nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Fǝ ubi ǝmǝ ébukpǝ koko. Beso fensi fanlɛ Oteasa ǝmfo bulǝ?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu méntsyue ditiki nǝ mba nlɛ bɔtɛyi mfó ato. Bomu ɔ́tɛyi Yairo nkǝ, “Mante sikpi, fo anɔ ete.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nya Yesu lékpa Petro ku Yakobo ku wǝ ɔyimisani Yohanes mate hã, nya bésu Yairo eto diyo.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Nya lefe nǝ bédufǝ diyo nǝmǝ, nya Yesu dínyǝ kase banlɛ kanyi bunyǝ kakpo edu kewi nkuu,
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 údufǝ lǝ mǝnti nya ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Be léboko kudu komfo bokpo? Beso bɛnlɛ nku? Dikpefi nǝmfó ménkpǝ. Selabe ete onlabe.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Se ɔ́tɛyi nkoo, betidi ba ńyǝ mfó étsyiko wǝ bumǝ.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Yesu ákɔbe usiobi kɛkɛ ǝmǝ lǝ kɔni nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Talita Koumu.” Nya kasɔ lǝ sele siamǝ ni nkǝ, “Disiobi, nlɛ fǝ bɔtɛyi minkǝ, taka ǝńyǝ!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Lamfolamfo, disiobi nǝmǝ nǝ dikafo lefosi alɛ ǝnuǝǝ, átaka úńyǝ nya útsyiko bɔyɛ katsyilama. Se íbǝ nkoo, íyifo mǝmblɛ yanii.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Nyaso Yesu ǝkǝ mǝ ato kekleke nkǝ bantɛyi kuutsyuǝ saa. Nya kamaa, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bitǝ wǝ lesatsyuǝ lǝ udi.”
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.