Marcos 5

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nyamfo eto kamaa, Yesu ku wǝ bakasebi édu bésu Galilea eto Ditumbukplɛ eto situma sia nse lǝ Gerasefɔ eto kasɔ.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Le kase Yesu lɛbɔ le ɔklɔ ǝmǝ kafo koo, osani utsyuǝ wǝ lɛwɔnɔ bua nsi lǝ ǝsuǝǝ, ǝbǝ ótsyako wǝ. Osani ǝmfo ábɔ lǝ edi nnya lɛfi mfó nti.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Itsyise mfó úkǝsiǝ nɛ. Lǝ lefe nǝ lefe mmǝǝ, betidi ba kenke mámfo wǝ bumuǝ kakpe lǝ amana.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Lǝ lefe kpǝ ǝsuǝǝ, bákafo wǝ ani ku akpa bokle. Fɛɛ wókala nnya bufǝsǝ kabɔ. Utidi ǝmfo akɛ ǝsuǝale tinti, itǝ bǝ kutsyuǝ saa mánkamfo wǝ bumuǝ kǝtsyǝ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Kǝtsyǝ ku kakɔmi kenke úkatsyilama lǝ betidi eto edi ku atini nyamǝ nti, nya úkakpo kudu, ékefi abambi katsya wǝ ǝsuǝ.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Utidi ǝmfo ǝńyǝ kɔsɛsɛ fɛ únyǝ Yesu. Nyaso útsyetsyi úsu óse akonki lǝ Yesu eto ǝnǝmi.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Nya ófa bembembe ɔ́tɛyi nkǝ, “Onanto Fanlonlo eto Ubi! Be nkpe lǝ mɔ ku fǝ lenti mfo? Nlɛ fǝ lekpakpa, se mɛ uyi lǝ Onanto eto diye ǝsuǝ fǝnkǝ embunǝ mɛ koto!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ɔ́tɛyi nkomǝ, itsyise ɔ́nɔ bǝ Yesu Yesu áto ɔkuɛ nkǝ, “Lɛwɔnɔ bua bɔ lǝ osani ǝmfo ǝsuǝ.”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Nya Yesu lɛtɔ wǝ nkǝ, “Ntsyǝ baakpo fǝ?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nya ɔ́lɛ Yesu lekpakpa nkǝ woanla mǝ lǝ kasɔ kamǝ.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, bakplako kpǝ ǝńyǝ lɛ kɔtini komǝ ɔflɔ balɛ budi.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nya awɔnɔ nyamfo lɛlɛ Yesu lekpakpa bǝnkǝ, “La bo akpe lǝ bakplako ba ńyǝ lǝ mmǝ, lǝ budu budufǝ lǝ mǝ ǝsuǝ.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nya ɔ́tɔnɔ útǝ mǝ, nya awɔnɔ nyamǝ lɛbɔ lǝ osani ǝmfo ǝsuǝ nya bédu bésu bédufǝ lǝ bakplako bamǝ ǝsuǝ. Nya bakplako bamǝ kenke, ba eto utu luuyifo fe akpi ǝnuǝǝ, dítsyetsyi bésu báwunini lǝ kɔtini komǝ eto kotosi bésu bédufǝ lǝ ditumbukplɛ nǝmǝ nya bánya bátsylɔ kenke.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Nya mba nlɛ bakplako bamǝ bobee, dítsyetsyi bésu umǝ ǝmǝ ku mba lɛkɛ lǝ wǝ ɔflɔ mfó, nya bésu batɛyi betidi ba kenke lesa nǝ díbǝ. Mba bátɛyi ésu mfó, bésu bábe lesa nǝ díbǝ.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Nya lefe nǝ bǝbǝ Yesu ɔflɔɔ, bǝnyǝ utidi wǝ awɔnɔ bua kpǝ dísiǝ lǝ ǝsuǝ mfó. Nya únsi lǝ kasɔ, ónkpe awu, íkakpa ko wǝ. Nya sikpi dímuǝ mǝmblɛ kenke.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Betidi ba leka wǝ búnyǝǝ, átɛyi lesa saa nǝ díbǝ lǝ utidi ǝmǝ ku bakplako bamǝ ǝsuǝ.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Nyaso bálɛ Yesu lekpakpa bǝ udu lǝ mǝ kasɔ.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Lefe nǝ Yesu nlɛ budufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ ǝsuǝǝ, osani ǝmǝ ǝsuǝ awɔnɔ bua dísiǝǝ, alɛ wǝ lekpakpa nkǝ, “Tɔnɔ lǝ ntǝkǝko fǝ lǝ bukayɛ katsyilama.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Fɛɛ Yesu mántɔnɔ. Bomu ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Sinkli esu fǝ betidi ɔflɔ lǝ atɛyi mǝ kase Onamute ǝmǝ lɛwunsǝ ko fǝ ku kase únyǝ fǝ kaminsǝ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Nyaso osani ǝmfo édu úsu ótsyilama Kǝmǝ Lefosi kamǝ nya ɔ́tɛyi betidi bamǝ lesa saa nǝ Yesu díyifo útǝ wǝ. Nya íyifo mba lɛnɔ nnya yanii.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yesu ǝsiǝ lǝ ɔklɔ úsinkli úsu ditumbukplɛ nǝmǝ eto Yudafɔ eto lekpake nǝ nse. Se úsu údufǝ ditumbukplɛ nǝmǝ eto kɛnyɛ mfóo, betidi kpǝ ǝbǝ bátsyilama wǝ.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Nya Yudafɔ eto katsyakɔ eto uninǝ ɔni utsyuǝ wǝ baakpo Yairo ǝbǝ mfó. Se únyǝ Yesuu, óse akonki lǝ wǝ akɔ.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Nya ɔ́lɛ wǝ lekpakpa kekleke nkǝ, “Mɔ ubisiobi kɛkɛ lɛ bufi kekleke. Nyaso bǝ lǝ ǝbǝ efi fǝ kɔni ǝtǝkǝ lǝ wǝ bǝ lǝ ǝsuǝ lǝ imuǝ wǝ ale lǝ ɔkɛ nkpǝ.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Nyaso Yesu átaka útǝkǝko wǝ.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Nya usio utsyuǝ akɛ lǝ mǝ nti, wǝ kɔtɔ díkakpo lǝ lefosi alɛ ǝnuǝ sɔ̃ɔ̃ ǝsuǝ.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ɔkɛ lǝ kanyi ǝsuǝ lǝ lefe nǝ eto lefe mba leeyifo afa díkǝtǝ wǝ afa kulaatsya. Wóbiasǝ wǝ atabi kenke ótsya bufi bomfo, tsya bufi bomǝ mányuǝ wǝ. Kato bomu bóbe.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ɔ́nɔ etiki itsyi lǝ Yesu ǝsuǝ, nyaso útǝkǝko betidi ba dítǝkǝko Yesu kama.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Ɔ́tɛyi wǝ ǝsuǝ nkǝ, “Lǝ mfó wǝ awu butidi koo, eni bufi bomǝ ǝbɔyɛ mɛ.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Nyaso lefe nǝ útidi Yesu eto awuu, kɔtɔ komǝ díkakpo wǝǝ, ála kplo lamfolamfo! Nya únyǝ utsyǝ lekpo lǝ wǝ ǝsuǝ nkǝ wǝ bufi bomǝ áyɛ wǝ, nyaso kanyi ka ɔnlɛ bunyǝǝ, álo.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Lamfolamfo Yesu áte nkǝ ǝsuǝale ǝtsyuǝ ábɔ wǝ lǝ wǝ ǝsuǝ. Nyaso úkǝnǝ úńyǝ, nya ɔ́tsyi ɔwuninsǝ, nya ɔ́tɔ betidi bamǝ ntǝkǝko wǝ nkǝ, “Owoe ni futsyǝ dítidi mɛ awu?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Wǝ bakasebi bamǝ átɔ wǝ bǝnkǝ, “Be kase betidi bamfo letsyilama fǝ. Beso faatɔ fǝ, owoe ni futsyǝ dítidi fǝ?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Tsyaa, Yesu esi úkǝnǝ úńyǝ ɔlɛ ǝnǝmi botsyilamasǝ kabe lǝ woofo futsyǝ dítidi wǝ bunyǝ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Usio ǝmǝ mfó ǝnyǝ utsyǝ lekpo nkǝ lesatsyuǝ ǝbǝ wǝ lǝ ǝsuǝ. Nyaso lǝ sikpitete ku ketinkǝ ǝsuǝǝ, ɔ́bɔ úbǝ óse akonki lǝ Yesu eto akɔ. Nya ɔ́tɛyi wǝ lǝ ɔnukualɛ ǝsuǝ, lesa nǝ díbǝ.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ ubisiobi, fǝ bofokanɔ átsya fǝ. Su lǝ diyuǝ ǝsuǝ. Fǝ kanyi ensiǝmbu sinkli kǝbǝ bio.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Lǝ lefe nǝ Yesu nlɛ nyamfo bɔtɛyii, batɔnkpe bǝtsyuǝ étsyi Yudafɔ eto katsyakɔ kamǝ eto uninǝ ǝmǝ eto diyo bǝbǝ nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Fǝ ubi ǝmǝ ébukpǝ koko. Beso fensi fanlɛ Oteasa ǝmfo bulǝ?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu méntsyue ditiki nǝ mba nlɛ bɔtɛyi mfó ato. Bomu ɔ́tɛyi Yairo nkǝ, “Mante sikpi, fo anɔ ete.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nya Yesu lékpa Petro ku Yakobo ku wǝ ɔyimisani Yohanes mate hã, nya bésu Yairo eto diyo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Nya lefe nǝ bédufǝ diyo nǝmǝ, nya Yesu dínyǝ kase banlɛ kanyi bunyǝ kakpo edu kewi nkuu,
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 údufǝ lǝ mǝnti nya ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Be léboko kudu komfo bokpo? Beso bɛnlɛ nku? Dikpefi nǝmfó ménkpǝ. Selabe ete onlabe.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Se ɔ́tɛyi nkoo, betidi ba ńyǝ mfó étsyiko wǝ bumǝ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Yesu ákɔbe usiobi kɛkɛ ǝmǝ lǝ kɔni nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Talita Koumu.” Nya kasɔ lǝ sele siamǝ ni nkǝ, “Disiobi, nlɛ fǝ bɔtɛyi minkǝ, taka ǝńyǝ!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Lamfolamfo, disiobi nǝmǝ nǝ dikafo lefosi alɛ ǝnuǝǝ, átaka úńyǝ nya útsyiko bɔyɛ katsyilama. Se íbǝ nkoo, íyifo mǝmblɛ yanii.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Nyaso Yesu ǝkǝ mǝ ato kekleke nkǝ bantɛyi kuutsyuǝ saa. Nya kamaa, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bitǝ wǝ lesatsyuǝ lǝ udi.”
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.