Lucas 6
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC
1 Lǝ Yudafɔ eto Ɔnwɛditsyǝyi lɔnii, Yesu ku wǝ bakasebi ákayɛ lǝ kusu kutsyuǝ ko lɛyɛ lǝ anta eto ɔkuɛ utsyuǝ kafo kafe. Mfó nya wǝ bakasebi dítsyiko anta nnya ńyǝ mfó bufǝsǝ kǝfǝ akayimi.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Mfó nya Farisifɔ bǝtsyuǝ lɛtɔ mǝ bǝnkǝ, “Beso bɛnlɛ lesa nǝ bo kɔfi dimǝntǝ bo kusu nkǝ buyifo lǝ Ɔnwɛditsyǝyi ǝsuǝ buyifo?”
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Nya Yesu dítǝ mbuayɛ ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Bíankla lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ lesa nǝ Oka David díyifo lǝ lefe nǝ kukpɛnsɛ lɛlɛ wǝ ku wǝ betidi ba dítǝkǝko wǝ?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Oka David ésu údufǝ Onanto eto kedikǝtǝkɔ úsu úfi lesa nǝ béfi bǝtǝ Onanto kedii, údi. Nya útǝ wǝ bǝtsyuǝ tsya ni ditsyuǝ bédi lǝ lefe nǝ iyifo botakebu lǝ bo kɔfi ǝsuǝ bǝ utidi bamba lǝ udi lesa nǝmfo. Kuutsyuǝ sa ǝmbǝ kusu enso Onanto eto Usumunyǝ hã.”
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Lǝ nnya kalosǝkɔɔ, Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Utidi Eto Ubii, wǝ ni Onamute itǝ Ɔnwɛditsyǝyi nɛ.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Lǝ Ɔnwɛditsyǝyi bamba ǝsuǝǝ, Yesu ésu Yudafɔ eto katsyakɔ nya ɔnlɛ asa bote. Osani utsyuǝ ákɛ mfó wǝ eto kodiani díkpǝ konyoma.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Nya se kɔfi eto bateasa ku Farisifɔ bǝtsyuǝ díkabɛbɛ kusu ko ǝsuǝ bɔɔyɛ bǝmuǝ Yesu bǝ óta kɔfi ubu esoo, béfi ǝnǝmi bǝtǝkǝ lǝ wǝ kekleke balɛ bobe lǝ wootsya bufi lǝ Ɔnwɛditsyǝyi.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Fɛɛ se Yesu dínyǝ mǝ nsusu utsyǝ lekpo esoo, ɔ́tɛyi osani ǝmǝ nkǝ, “Taka ǝńyǝ, lǝ abɔ ǝbǝ sɛtɔ mfo.” Nya osani ǝmǝ létaka úbǝ úńyǝ lǝ mǝ ǝnǝmi.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Nya Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Be kɔfi dítǝ bo kusu nkǝ buyifo lǝ Ɔnwɛditsyǝyi ǝsuǝ? Ɛlɛkɛ bǝ buyifo kasɛɛ lǝ Ɔnwɛditsyǝyi lee bǝ buyifo kabua? Nye, ɛlɛkɛ bǝ bafo utidi lǝ nkpǝ lee babiasǝ mu bomu?”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Yesu átsyilamasǝ ǝnǝmi óbe mǝ nya ɔ́tɛyi osani ǝmǝ nkǝ, “Nǝ fǝ kɔni etsyue, nya úyifo nko.” Nya wǝ kɔni komǝ létsya wǝ.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Nyaso mǝmblɛ kenke éyenki ku lɛblɔfi nya bétsyiko nsusu bufi lǝ lesa nǝ boofo Yesu buyifo ǝsuǝ.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Lǝ lefe nǝmfóo, Yesu ábe úsu kɔtini disi. Ɔ́kɛ mfó óto ola útǝ Onanto ketsye kamfó kenke.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Se kale dísiǝǝ, ókpadi wǝ bakasebi kenke útsyǝ nya úlǝkǝ lefosi inuǝ ba útǝkǝ diye nkǝ wǝ Batɔnkpe.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Mǝ ni Simon wǝ útǝkǝ diye nkǝ Petro ku wǝ ɔyimi Andreas ku Yakobo, Yohanes ku Filipo ku Bartolomeo,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 ku Mateo ku Tomas, ku Alfeo eto ubi Yakobo ku Simon wǝ baakpo bǝ utidi wǝ laakpɔ kǝtǝ wǝ umǝ
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 ku Yakobo eto ubi Yuda ku Yuda Iskariot wǝ léfiani nwǝ lídu Yesu útǝ.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Lǝ lefe nǝ Yesu ku wǝ batɔnkpe lɛyifǝ bétsyi kɔtini koǝ eto disi bǝbǝǝ, bǝbǝ bǝńyǝ lǝ kaka diyifo tsyɛ tsyɛ tsyɛ nya mba dítǝkǝko wǝ eto bǝtsyuǝ kpǝ ákɛ mfó nya sitiditu kplɛ sia dítsyi Yudea eto kasɔ ǝsuǝ kenke ku Yerusalem eto kǝmǝ ka lɛfi lekpo kɛnyɛ ka ni Tiro ku Sidon.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Bǝbǝ bǝ lǝ banɔ asa nnya Yesu díkate ku lǝ otsya mǝ efimbi kpǝ nnya banlɛ. Betidi ba awɔnɔ bua díkelǝ tsya ǝbǝ nya ótsya mǝ bufi.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Betidi bamfo kenke ákplatsya bǝ lǝ betidi Yesu lǝ mǝ efimbi lǝ ɛyɛ mǝ, itsyise ǝsuǝale ǝtsyuǝ eto okle ákabɔ ketsyi lǝ Yesu ǝsuǝ nnya díkatsya betidi bamǝ kenke.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Yesu átakasǝ ǝnǝmi óbe wǝ bakasebi, nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ,
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Ǝsuǝ ebuyuǝ mimba kukpɛnsǝ nlɛ mɔmɔ,
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Ǝsuǝ ebuyuǝ mi lǝ betidi eekisi mi,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 “Binyǝ disuǝyuǝ lǝ nyamfo kenke ǝbǝ, lǝ biwi kewi ku disuǝyuǝ, itsyise Onanto ebutǝ mi kayofofo kplɛ lǝ Onanto eto oto kato. Itsyise asa nyamfo eto okle mǝ bana díyifo Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi ba lɛkɛ kɔ kenke nɛ.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Fɛɛ mbɔbɔɛ itǝ mi batabinyǝ,
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Mbɔbɔɛ mǝǝtǝ mimba díkedi bími mɔmɔ,
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Mbɔbɔɛ mǝǝtǝ mi mba betidi kenke laatɛsǝ mɔmɔ,
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 “Fɛɛ mimba nlɛ mɔ etiki bɔnɔɔ, nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ bela mi balo lǝ biyifo kasɛɛ bitǝ mǝ.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Nya betidi ba leekudi mii, bekpo mǝ atsyɔ. Nya betidi ba laalo fǝ sɛsi nye beeyifo disialee, to ola lǝ mǝ disi.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Nya lǝ utsyuǝ ásɔ fǝ lǝ kotosii, tsyi nkonse tsya ǝtǝ wǝ. Nya lǝ utidi utsyuǝ éfi fǝ awu katoo, tǝ lǝ ufi nnya kalɔ tsya lǝ woala.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Utidi saa wǝ laadia asa lǝ fǝ ɔflɔɔ, tǝ wǝ. Nya lǝ utsyuǝ éfi fǝ lǝsatsyuǝǝ, mantɛyi fǝ usinkliko ni oboko.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Lesa nǝ faala fǝ beyifo bǝtǝ fǝǝ, ni ke ele bǝ fintsya yifo ǝtǝ betidi nɛ.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 “Lǝ ibǝ bǝ betidi ba laala mi ete mi tsya laalaa, nte atɛsǝ nye lɛninsɔ nǝ biunyǝ bitsyiko lǝ nnya ǝsuǝ? Mba ni babuayifo tsya aala betidi ba laala mǝǝ.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Nya lǝ betidi ba díyifo fǝ kasɛɛ ete fintsya leeyifo kasɛɛ kǝtǝǝ, nte lɛninsɔ nǝ ele bǝ befi bǝtǝ fǝ? Mba ni babuayifo tsya eeyifo nkoo.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Nya lǝ betidi ba ni mba leesinkli kǝbǝ kǝtsyǝ fǝ lǝ nnya kɛnyɛ hã faadia asa kǝtǝǝ, beso faala fǝ batɛsǝ fǝ? Babuayifo tsya aaba kǝtǝ mǝ bayɛtsyuǝ bǝ lǝ bǝtsyǝ mǝ nnya lǝ kɛnyɛ!
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Bomuu, bela mi balo lǝ biyifo mǝ kasɛɛ. Beba asa bitǝ mǝ, nya biambe kusu biǝ besinkliko kulesa bǝbǝ bǝtsyǝ lǝ nnya kɛnyɛ kokooko. Lǝ biyifo nkoo, biunyǝ kayofofo kplɛ lǝ nnya disi. Nya bookpo mi bǝ Onanto wǝ ni Onanto Fanlofanlo eto bebi. Itsyise Onanto kpe kafoɛkpɛ itǝ mba lǝǝnnyǝ kasɛɛ kǝtsyǝ lekpo ku mba nkpe disiale kulaa tsya.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Biyifo mba lǝǝnyǝ asa kaminsǝ fe kase mi Anto Onanto lǝǝnyǝ kaminsǝ.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Biankponko betidi bamba akpo lǝ Onanto tsya lǝ ɔyɛ mi lekpo bokponko. Bianlo betidi dikpi, lǝ Onanto tsya lǝ ɔyɛ mi dikpi bolo, bifi asa bɛtsyɛ betidi lǝ Onanto tsya lǝ ufi ɔtsyɛ mi.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Ele bǝ bitǝ betidi asa bǝ lǝ Onanto tsya lǝ utǝ mi asa. Lǝ sitintii, Onanto ebuyisǝ mi kenwu keyi kaba kakpo ɛyɛ lǝ wǝ lefonǝ eso. Kase faaklá asa yeyi kaba kakpo kǝtǝ utidii, nko eto okle ke Onanto looklá utǝ fǝ nɛ.”
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Mfó nya Yesu lɛtɛyi mǝ lekpa nkǝ, “Unǝmba anyɛnko wǝ unǝmbatsyuǝ. Lenni nkoo, mǝ inuǝ ba tã ebudu banɔ bedufǝ lǝ dibiǝ kafo.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Okasebi saa ante kaso wǝ oteasa. Fɛɛ lefe nǝ okasebi ǝmǝ lelosǝ asa bokasee, wǝǝtsyǝ fe wǝ oteasa ke.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 “Ntsyǝ fɛ fanlɛ dikubi kɛkɛ nǝ ntǝkǝ fǝ ɔyimitsyuǝ lǝ dinǝmi bobe fɛ fannlɛ dikubi kplɛ nǝ ntǝkǝ lǝ fǝ lele bunyǝ?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Ntsyǝ fɛ foofo fǝ ɔyimitsyuǝ bɔtɛyi fǝnkǝ, ‘Lekpakpa, tǝ lǝ nlǝkǝ dikubi kɛkɛ nǝ ntǝkǝ fǝ lǝ dinǝmi’ se dikubi kplɛ ntǝkǝ lǝ fǝ kosate eto lele ǝsuǝ? Fǝ, ǝnǝmi ǝnǝmi eto utidi! Ka dikubi kplɛ nǝ ntǝkǝ fǝ lǝ dinǝmi bulǝkǝ fɛ lǝ ǝnyǝ kusu ǝlǝkǝ fǝ ɔyimitsyuǝ eto lele kɛkɛ nǝ ntǝkǝ lǝ wǝ lele.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 “Kuyi sɛɛ aannwɔ ebibi bua, nya kuyi bua tsya laannwɔ ebibi sɛɛ.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Kuyi saa eto ebibi ǝsuǝ beefi kǝtsyǝ ko lekpo. Banlɛ koto eto awɔnsa lǝ kanyi ǝsuǝ, nya banlɛ awɔnsa nya beedi lǝ otonkpa tsya ǝsuǝ.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Utidi sɛɛ saa, asa sɛɛ laabɔ ketsyi lǝ wǝ asayifoyifo ǝsuǝ nnya leetsyi lǝ wǝ utu kǝmiǝ. Nya utidi bua tsya lǝǝlǝkǝ asa bua kate ketsyiko lǝ wǝ utu kǝmiǝ. Itsyise asa nnya nkpe lǝ utidi eto utu kǝmiǝǝ, nnya ni lesa nǝ laabɔ ketsyi lǝ wǝ kɛnyɛ nɛ.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 “Beso biakpadi mɛ biǝ Bonamute, Bonamute, fɛ bienyifo lǝ lesa nǝ maatɛyi mi ǝsuǝ?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Utidi saa wǝ lǝǝbǝ mɛ ɔflɔ nya wǝǝbǝ nkǝ wǝǝbǝ ɔnɔ lesa nǝ maatɛyi nya weeyifo lǝ nnya ǝsuǝǝ, moote mi futsyǝ eto okle uni.
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Ute fe utidi wǝ laato diyo nya óba kakplo nya óse ni unyǝnsǝ lǝ aba ǝsuǝ fɛ óto diyo nǝmǝ unyǝnsǝ. Se ketu díyi nya káyɛ mfó káfee, kulesa ményifo diyo nǝmǝ, itsyise dińyǝ lǝ kǝńyǝkɔ sɛɛ.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Fɛɛ utidi saa wǝ laanɔ mɔ ditiki nya woenyifo lǝ ni ǝsuǝǝ, uyifo fe utidi wǝ léto diyo nya wánse ni lǝ kasɔ ka nkpe ale ǝsuǝ nya wénku kasɔ fɛ útsyiko ofatiǝ ǝmǝ bose lǝ umuǝ sui. Nyaso lefe nǝ ketu díyi kába káyɛ lǝ diyo nǝmǝ ɔflɔ káfee, léba kenke lékpo lǝ kasɔ!”
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.