Lucas 22

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lefe nǝ Yudafɔ leedi Nnamfokuã eto Abolo eto Diyi nǝ baakpo bǝ Ukpǝ Asa Bo Ɔ́yila ebɔfi.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Fɛɛ se Onanto eto besumunyǝ ninǝ mǝ ku afi eto bateasa díkate betidi bamfó sikpi esoo, bákabɛbɛ kusu ko ǝsuǝ bɔɔyɛ balo Yesu lǝ kabiɔbiɔ ǝsuǝ.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Mfó nya Obonsam dídufǝ lǝ Yuda wǝ baakpo tsya bǝ Iskariot ǝsuǝ. Nyaa uyifo Yesu eto lefosi bakasebi inuǝ bamǝ eto ɔni.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Nyaso Yuda ésu Onanto eto besumunyǝ ninǝ ku Onanto eto kedikǝtǝkɔ eto mba laase mfó eto beninǝ ɔflɔ. Nya bédi etiki itsyi lǝ kusu ko ǝsuǝ wɔɔyɛ fɛ boomuǝ Yesu ǝsuǝ.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Bǝnyǝ disuǝyuǝ, nya bátɛyi wǝ bǝ bootǝ wǝ atabi.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Nya Yuda tsya lɛtɔnɔ nko. Nyaso útsyiko lefe sɛɛ bɔbɛbɛ lǝ kusu ko ǝsuǝ wɔɔyɛ ufi Yesu okpe mǝ lǝ ani lǝ betidi bamǝ eto mante mante ǝsuǝ.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Lǝ nnya kamaa, diyi nǝ baalo basamubi itǝ Ukpǝ Asa Bo Ɔ́yila eto Diyi itǝ Nnamfokuã eto Diyididi ǝbǝ léyo.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Nya Yesu létsyese Petro ku Yohanes ɔtɔnsǝ ku kɛnyɛ kamfo nkǝ, “Bisu bɛlɔ Ukpǝ Asa Bo Ɔ́yila eto didisa bitsyǝ itǝ bo budi.”
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Sie faala fǝ bɔlɔ ni butsyǝ?”
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Nya útǝ mbuayɛ nkǝ, “Lǝ bidufǝ Yerusalem eto umǝ ǝmǝǝ, osani utsyuǝ ebubǝ otsyako mi wǝ ntsyi ntu ku ɔlɔtsyi. Bitǝkǝko wǝ lǝ bidufǝ diyo nǝ wuudufǝ.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Nya lǝ bɛtɛyi oyosate ǝmǝ biǝnkǝ, ‘Oteasa nkǝ bɔtɔ fǝ nkǝ, “Nte diyo nǝ kafo ele bǝ Mɔ ku mɔ bakasebi luubǝ bedi Ukpǝ Asa Bo Ɔ́yila eto didisa?” ’
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Woote mi abanslo kato eto diyo kplɛ ditsyuǝ nǝ bálɔ bǝtsyǝ nya bétsyue ǝsiǝsa lǝ ni kafo bǝtsyǝ. Bɛlɔ didisa nǝmǝ bitsyǝ mfó.”
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Mfó nya báyifǝ kusu bésu bǝnyǝ lesa saa pɛpɛɛpɛ fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ. Nya bálɔ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto edisa nyamǝ bǝtsyǝ mfó.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Se lefe léyoo, Yesu ku wǝ batɔnkpe bamǝ ésu bǝsiǝ kasɔ bǝ lǝ bedi lesa.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Iyifo mɔ lelabi kokooko bǝ lǝ ndi Ukpǝ Asa Bo Ɔ́yila eto didisa nǝmfo ku mi fɛ lǝ nnyǝ kanyi.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Nya nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ mensiembudi ni bio isu ése lefe nǝ muudi ni lǝ Onanto eto sekakedikɔ.”
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Nnya kamaa, Yesu éfi ditǝnǝkɔbe nya ɔ́sɔ ani. Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Befo nyamfo lǝ binǝ bitǝ bǝtsyuǝ.
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 Nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ idu mɔmɔ ɛntɔɔ, mensiembunǝ ntu bo lɛbɔ itsyi lǝ wanyi eto awɔnsa ǝsuǝ isu ese lefe nǝ Onanto eto sekadidi luubǝ.”
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Nya úfi abolo utsyuǝ nya ɔ́sɔ Onanto ani. Nya úbudi nnya nya úfi útǝ mǝ. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyamfo ni mɔ ǝsuǝ eto sinǝ sia muufi ntǝ Onanto kedi lǝ mi disi. Biyifo nyamfo bifi bikakloma mɛ.”
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Nko ke tsya úfi ntǝ ku lɛkɔbe úfi utǝ mǝ lǝ didisa nǝmǝ kama nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lɛkɔbetɔ nǝmfo eyifo Onanto eto ketsyue fɔfɔ ka utsyue utsyǝ fe ditsyǝbi, nǝ ni mɔ kɔtɔ ko mookpo lǝ kasɔ lǝ mi disi.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 Fɛɛ bete biǝ nwǝ dídu mɛ útǝǝ, si ɔlɛ kɔni bokpe ko mɛ lǝ ɔkpɛ ɔni mfo.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Nya mɔ, Utidi Eto Ubi, mbǝ nlɛ bofe fe kase Onanto lése uyi utsyǝ. Fɛɛ mbɔbuɛ itǝ utidi wǝ luudu mɛ utǝ.”
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Mfó nya beetsyiko bǝtsyuǝ bɔtɔ kanɔ bǝ owoe luuyifo nyamfo.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Kǝnǝ ǝbǝ kedufǝ bakasebi bamǝ nti itsyi nwǝ luudi ɔkplɛ ǝsuǝ.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Betidi ba lenni Yudafɔɔ, mǝ baka kpe ǝsuǝale lǝ mǝ betidi ǝsuǝ kenke. Nya baka bamfo kpe diye nǝ baala bǝ betidi bamfo kakpo mǝǝ, nǝ ni bǝ ‘Bafonǝtidi.’
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Fɛɛ inni nko ele bǝ itsyǝ lǝ mi nti. Bomu utidi wǝ ni nwǝ nso kenke lǝ mi ntii, ele bǝ uyifo wǝ ǝsuǝ ɔkɛkɛ enso. Fɛɛ nwǝ ni ɔtɔnkotɔnkoo, ele bǝ ofiani nwǝ leesumu betidi.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Nya owoe ni ɔkplɛnyǝ onso? Nwǝ lǝǝsiǝ lǝ ɔpunu ekedi lee, nwǝ leesumu wǝ? Lǝ ɔnukualɛɛ, nwǝ lǝǝsiǝ lǝ ɔpunu ekedi. Fɛɛ mɔɔ, nkpe mi lǝ nti fe nwǝ leesumu.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 Bíokpe ɔkɔɛ koko bítǝkǝko mɛ lǝ mɔ lefe kekleke kenke ǝsuǝ.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Nya fe kase mɔ Anto dítǝ mɛ ǝsuǝale nkǝ ndi sekaa, nko kǝ mintsya luutǝ mi ǝsuǝale nyamǝ eto okle nɛ.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Biudi binǝ lǝ mɔ lesakedikɔ lǝ mɔ sekakedikɔ. Nya biusiǝ lǝ akankpomɛ ǝsuǝ lǝ bidi seka lǝ Israel eto lefosi atobi ǝnuǝ nyamfo ǝsuǝ.”
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Mfó nya Yesu lɛtɛyi Simon Petro nkǝ, “Simon, Simon! Tsyue ato lǝ anɔ! Onanto ǝtǝ Obonsam kusu nkǝ oto mimblɛ obe lǝ usense mi nti, mba nkpe kɔnɔku mba lǝmbǝ kɔnɔ lǝ fe kase ɔkuɛmfo laaflɛ kamɔ kǝlǝkǝ lǝ kofo nti.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Fɛɛ Simon, mboto ola lǝ fǝ disi bǝ lǝ fǝ bofokanɔ lǝ bɔyɛ kɛnyɛ buyuǝ. Nya lefe nǝ fuusinkli ǝbǝ mɔ ɔflɔɔ, kpe fǝ bayimitsyuǝ nkɛale.”
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Nya Petro lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Bonamute, nńyǝ nlɛ kusu bobe miǝ bonko fǝ kenke ebolabe lǝ Aba eto diyo nya lǝ nkpǝ ku fǝ kulaa tsya!”
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Petro, nlɛ fǝ bɔtɛyi miǝ ketsye kamfo fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛɛ, ebutudi sitsyǝ fǝ enyi mɛ.”
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Mfó nya Yesu lɛtɔ wǝ bakasebi nkǝ, “Lefe ditsyuǝ nǝ léfe se míntsyese mi kusu nya míntǝ bíentsyi otabitobe nye kusuyɛyɛtobe nye afɔkpa kuǝtsyuǝ, béhiã lesatsyuǝ?”
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Fɛɛ mɔmɔɔ, utidi wǝ nkpe atabi eto otobe utsyuǝ nye kusuyɛyɛtobe utsyuǝ, ufi ɔlɛ. Nya nwǝ kalande kukǝtsyuǝ lentee, ele bǝ ufi wǝ awu nye kafia ote, lǝ usu oya ke.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Nya nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue eto lesa nǝ báwɔni bákpe mfó lɛ bɔtɛyi nkǝ, ‘Bákla wǝ bákpe lǝ betidi bua ntii,’ ele bǝ ibǝ itǝ nko lǝ mɛ ǝsuǝ. Itsyise lesa nǝ báwɔni itsyi lǝ mɛ ǝsuǝǝ, lɛ bubǝ kǝtǝ.”
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Nya bakasebi bamǝ lɛtɛyi bǝnkǝ, “Bonamute, bee! Nnyǝ nlanle nnuǝ nte mfo!”
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Yesu áyɛ ɔ́bɔ lǝ umǝ ǝmǝ nya úsu Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini ǝsuǝ fe kase woala buyifo. Nya wǝ bakasebi bamǝ tsya dítǝkǝko wǝ.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Se óyo kaka ǝmǝǝ, Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Beto ola, lǝ bɛyɛ disi butǝ le botokabe ǝsuǝ.”
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Nnya kamaa, óyani mǝ utsyǝ mfó ɔ́yɛ usu sɛtɔ sɛkɛ nya óse akonki óto ola.
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Nto, lǝ alaa, lǝkǝ kanyi eto lɛkɔbe nǝmfo etsyiko lǝ mɔ ɔflɔ. Fɛɛ menyifo lǝ mɔ lelabi ǝsuǝ, bomu lǝ fǝ lele ǝsuǝ.”
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Mfó nya Onanto eto ɔtɔnkpe dítsyi kato úbǝ úlǝkǝ ǝsuǝ óte wǝ nya ókpe wǝ nkɛale.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Nya lǝ kanyi kplɛ ka ɔnlɛ bunyǝ esoo, usi óto ola kekleke ókpe. Nya diwi nǝ lɛbɔ lekpo wǝ eyifo fe atɔbo nya nlɛ bola kakpo lǝ kasɔ.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Se Yesu létaka lǝ kaka ɔnlɛ ola boto mfóo, úsinkli úsu wǝ bakasebi bamǝ ɔflɔ. Nya úbǝ únyǝ nkǝ bálabe selabe itsyi lǝ lɛwɛnlo nǝ ǝsuǝ bakɛ eso.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Mfo nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Beso bɛnlɛ selabe? Betaka lǝ beto ola lǝ kase biembudufǝ lǝ botokabe ǝsuǝ.”
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Lefe nǝ Yesu ńyǝ ɔnlɛ etikii, betidi kpǝ bǝtsyuǝ áyɛ bétu wǝ. Yuda wǝ ni bakasebi lefosi inuǝ bamǝ eto ɔni lɛtɔnko mǝ. Ɔ́yɛ úsu Yesu ɔflɔ nkǝ lǝ ɔfiɔ wǝ lǝ kola.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Fɛɛ Yesu átɛyi Yuda nkǝ, “Yuda, bubǝ fǝbǝ fǝ aafiɔ mɔ, Utidi Eto Ubi, lǝ kola lǝ efi mɛ akpe lǝ betidi eto ani?”
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Lefe nǝ bakasebi ba lɛkɛ mfó ku Yesu dínyǝ lesa nǝ luubǝ ibǝ, bátɔ Yesu bǝnkǝ, “Bonamute, bɔkpɔnko mǝ ku bo nlande lee?”
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Mfó nya bakasebi bamǝ nti eto ɔni lésiabe Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto uyifoyifo eto kodianito úfǝ.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Fɛɛ Yesu áni ko mǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Isiǝ! Bitǝ mǝ kusu!” Mfó nya útidi uyifoyifo ǝmǝ eto koto nya wǝ koto dísinkli kótsya wǝ.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Nya Yesu lɛtɛyi besumufɔ ninǝ ku mba laase Disumuyo eto beninǝ ku kusǝ eto beninǝ ba díbǝ mfo bǝ lǝ bǝbǝ bǝmuǝ wǝ nkǝ, “Beso ele bǝ bifi keyi ku nlande bibǝ fe uwudifɔ mini?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Bonko mi ákɛ lǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ diyi saa tsya bíatɛtsyi biǝ biǝmuǝ lǝ ǝsuǝale mɛ ǝsuǝ. Fɛɛ mi lefe léyo bǝ biyifo nko se Obonsam eto ǝsuǝale ntekǝ kato.”
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Besumunyǝ ninǝ ku baka bamfó ǝmuǝ Yesu, nya béfi wǝ bésuko Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto diyo. Nya Petro tsya dítǝkǝko mǝ kama kama.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Betidi bǝtsyuǝ ákpe ute utsyuǝ lǝ diyo nǝmǝ eto lekple, nya Petro tsya dísu úsiǝ lǝ mǝ nti.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Se besio eto uyifoyifo ɔni dínyǝ Petro se ute díyǝnde okpo wǝ lǝ ǝsuǝ se usi mfóo, óbe wǝ tũũ nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Utidi ǝmfo tsya ǝǝtǝkǝko Yesu.”
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Fɛɛ Petro áni nyamfo nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Usio, minyi wǝ kulaa tsya!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Lǝ lefe kliminti ditsyuǝ eto kama, osani utsyuǝ tsya ǝnyǝ Petro wǝ únyi nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Fintsya mǝ nti eto ɔnɔ feni?”
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Íyifo fe lebombosɔsɔ lɔni eto kama, osani bamba utsyuǝ tsya ébǝ únyǝ kekleke ɔ́tɛyi nkǝ, “Kǝnǝ ku kǝtsyuǝ saa ǝmbǝ lǝ nyamfo ǝsuǝ bǝnkǝ osani ǝmfo tsya ǝtǝkǝko Yesu, itsyise Galileanyǝ uni!”
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Fɛɛ Petro ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Osani, mante lesa nǝ fanlɛ bɔtɛyi mfo kula kula!” Lamfolamfo, fe kase unsi únyǝ ɔnlɛ etiki, ukusɛ ko ditǝ kɛnyɛ.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Bonamute ǝmǝ ékensǝ óbe Petro. Mfó ǝmǝ nya Petro lékloma nkǝ Bonamute ǝmǝ átɛyi wǝ nkǝ, “Fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛ ketsye kamfoo, ebutudi kɛnyɛ sitsyǝ sɔ̃ɔ̃ fǝ enyi mɛ.”
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Petro ábɔ úsu lekple nya úwi keku kekleke.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Betidi ba díkase Yesu, ǝmǝ wǝ nya báblɛ wǝ.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Bákle wǝ ǝnǝmi nya báblɛwǝ, nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Owoe lɛsɔ fǝ? Tɛyi bo!”
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Nya báka wǝ lǝ esu bamba kpǝ ǝsuǝ tsya.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Se kale dísiǝǝ, kusǝ komǝ eto beninǝ ku besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa ǝbǝ bǝsiǝ. Nya bákpa Yesu bésuko mǝ ǝnǝmi.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 Nya betidi ba díbǝ batsya mfó lɛtɔ Yesu bǝnkǝ, “Tɛyi bo lǝ fǝ ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ǝmǝ.”
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 Nya lǝ ntɔ mi etiki ǝtsyuǝ, biǝmbofo kɛnyɛ bulǝkǝ katɛyi mɛ kulesa.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Fɛɛ idu mɔmɔ ɛntɔɔ, Onanto wǝ ni ǝsuǝalenyǝ kenke ebutsyǝ mɔ, Utidi Eto Ubi, lǝ wǝ kodiani.”
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Mfó nya mǝmblɛ lɛtɔ wǝ bǝnkǝ, “Nyalɛ, fǝ ni Onanto eto Ubi ǝmǝ?”
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Bátɛyi bǝnkǝ, “Yensihiã bo bǝ kuutsyuǝ saa si ubǝ udi adansiɛ lǝ nyamfo ǝsuǝ. Bo kosate ánɔ asa nnya ɔ́tɛyi!”
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.