Lucas 22
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Lefe nǝ Yudafɔ leedi Nnamfokuã eto Abolo eto Diyi nǝ baakpo bǝ Ukpǝ Asa Bo Ɔ́yila ebɔfi.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Fɛɛ se Onanto eto besumunyǝ ninǝ mǝ ku afi eto bateasa díkate betidi bamfó sikpi esoo, bákabɛbɛ kusu ko ǝsuǝ bɔɔyɛ balo Yesu lǝ kabiɔbiɔ ǝsuǝ.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Mfó nya Obonsam dídufǝ lǝ Yuda wǝ baakpo tsya bǝ Iskariot ǝsuǝ. Nyaa uyifo Yesu eto lefosi bakasebi inuǝ bamǝ eto ɔni.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Nyaso Yuda ésu Onanto eto besumunyǝ ninǝ ku Onanto eto kedikǝtǝkɔ eto mba laase mfó eto beninǝ ɔflɔ. Nya bédi etiki itsyi lǝ kusu ko ǝsuǝ wɔɔyɛ fɛ boomuǝ Yesu ǝsuǝ.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Bǝnyǝ disuǝyuǝ, nya bátɛyi wǝ bǝ bootǝ wǝ atabi.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Nya Yuda tsya lɛtɔnɔ nko. Nyaso útsyiko lefe sɛɛ bɔbɛbɛ lǝ kusu ko ǝsuǝ wɔɔyɛ ufi Yesu okpe mǝ lǝ ani lǝ betidi bamǝ eto mante mante ǝsuǝ.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Lǝ nnya kamaa, diyi nǝ baalo basamubi itǝ Ukpǝ Asa Bo Ɔ́yila eto Diyi itǝ Nnamfokuã eto Diyididi ǝbǝ léyo.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Nya Yesu létsyese Petro ku Yohanes ɔtɔnsǝ ku kɛnyɛ kamfo nkǝ, “Bisu bɛlɔ Ukpǝ Asa Bo Ɔ́yila eto didisa bitsyǝ itǝ bo budi.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Sie faala fǝ bɔlɔ ni butsyǝ?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Nya útǝ mbuayɛ nkǝ, “Lǝ bidufǝ Yerusalem eto umǝ ǝmǝǝ, osani utsyuǝ ebubǝ otsyako mi wǝ ntsyi ntu ku ɔlɔtsyi. Bitǝkǝko wǝ lǝ bidufǝ diyo nǝ wuudufǝ.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Nya lǝ bɛtɛyi oyosate ǝmǝ biǝnkǝ, ‘Oteasa nkǝ bɔtɔ fǝ nkǝ, “Nte diyo nǝ kafo ele bǝ Mɔ ku mɔ bakasebi luubǝ bedi Ukpǝ Asa Bo Ɔ́yila eto didisa?” ’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Woote mi abanslo kato eto diyo kplɛ ditsyuǝ nǝ bálɔ bǝtsyǝ nya bétsyue ǝsiǝsa lǝ ni kafo bǝtsyǝ. Bɛlɔ didisa nǝmǝ bitsyǝ mfó.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Mfó nya báyifǝ kusu bésu bǝnyǝ lesa saa pɛpɛɛpɛ fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ. Nya bálɔ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto edisa nyamǝ bǝtsyǝ mfó.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Se lefe léyoo, Yesu ku wǝ batɔnkpe bamǝ ésu bǝsiǝ kasɔ bǝ lǝ bedi lesa.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Iyifo mɔ lelabi kokooko bǝ lǝ ndi Ukpǝ Asa Bo Ɔ́yila eto didisa nǝmfo ku mi fɛ lǝ nnyǝ kanyi.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Nya nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ mensiembudi ni bio isu ése lefe nǝ muudi ni lǝ Onanto eto sekakedikɔ.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Nnya kamaa, Yesu éfi ditǝnǝkɔbe nya ɔ́sɔ ani. Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Befo nyamfo lǝ binǝ bitǝ bǝtsyuǝ.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ idu mɔmɔ ɛntɔɔ, mensiembunǝ ntu bo lɛbɔ itsyi lǝ wanyi eto awɔnsa ǝsuǝ isu ese lefe nǝ Onanto eto sekadidi luubǝ.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Nya úfi abolo utsyuǝ nya ɔ́sɔ Onanto ani. Nya úbudi nnya nya úfi útǝ mǝ. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyamfo ni mɔ ǝsuǝ eto sinǝ sia muufi ntǝ Onanto kedi lǝ mi disi. Biyifo nyamfo bifi bikakloma mɛ.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Nko ke tsya úfi ntǝ ku lɛkɔbe úfi utǝ mǝ lǝ didisa nǝmǝ kama nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lɛkɔbetɔ nǝmfo eyifo Onanto eto ketsyue fɔfɔ ka utsyue utsyǝ fe ditsyǝbi, nǝ ni mɔ kɔtɔ ko mookpo lǝ kasɔ lǝ mi disi.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Fɛɛ bete biǝ nwǝ dídu mɛ útǝǝ, si ɔlɛ kɔni bokpe ko mɛ lǝ ɔkpɛ ɔni mfo.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Nya mɔ, Utidi Eto Ubi, mbǝ nlɛ bofe fe kase Onanto lése uyi utsyǝ. Fɛɛ mbɔbuɛ itǝ utidi wǝ luudu mɛ utǝ.”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Mfó nya beetsyiko bǝtsyuǝ bɔtɔ kanɔ bǝ owoe luuyifo nyamfo.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Kǝnǝ ǝbǝ kedufǝ bakasebi bamǝ nti itsyi nwǝ luudi ɔkplɛ ǝsuǝ.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Betidi ba lenni Yudafɔɔ, mǝ baka kpe ǝsuǝale lǝ mǝ betidi ǝsuǝ kenke. Nya baka bamfo kpe diye nǝ baala bǝ betidi bamfo kakpo mǝǝ, nǝ ni bǝ ‘Bafonǝtidi.’
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Fɛɛ inni nko ele bǝ itsyǝ lǝ mi nti. Bomu utidi wǝ ni nwǝ nso kenke lǝ mi ntii, ele bǝ uyifo wǝ ǝsuǝ ɔkɛkɛ enso. Fɛɛ nwǝ ni ɔtɔnkotɔnkoo, ele bǝ ofiani nwǝ leesumu betidi.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Nya owoe ni ɔkplɛnyǝ onso? Nwǝ lǝǝsiǝ lǝ ɔpunu ekedi lee, nwǝ leesumu wǝ? Lǝ ɔnukualɛɛ, nwǝ lǝǝsiǝ lǝ ɔpunu ekedi. Fɛɛ mɔɔ, nkpe mi lǝ nti fe nwǝ leesumu.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Bíokpe ɔkɔɛ koko bítǝkǝko mɛ lǝ mɔ lefe kekleke kenke ǝsuǝ.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Nya fe kase mɔ Anto dítǝ mɛ ǝsuǝale nkǝ ndi sekaa, nko kǝ mintsya luutǝ mi ǝsuǝale nyamǝ eto okle nɛ.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Biudi binǝ lǝ mɔ lesakedikɔ lǝ mɔ sekakedikɔ. Nya biusiǝ lǝ akankpomɛ ǝsuǝ lǝ bidi seka lǝ Israel eto lefosi atobi ǝnuǝ nyamfo ǝsuǝ.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Mfó nya Yesu lɛtɛyi Simon Petro nkǝ, “Simon, Simon! Tsyue ato lǝ anɔ! Onanto ǝtǝ Obonsam kusu nkǝ oto mimblɛ obe lǝ usense mi nti, mba nkpe kɔnɔku mba lǝmbǝ kɔnɔ lǝ fe kase ɔkuɛmfo laaflɛ kamɔ kǝlǝkǝ lǝ kofo nti.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Fɛɛ Simon, mboto ola lǝ fǝ disi bǝ lǝ fǝ bofokanɔ lǝ bɔyɛ kɛnyɛ buyuǝ. Nya lefe nǝ fuusinkli ǝbǝ mɔ ɔflɔɔ, kpe fǝ bayimitsyuǝ nkɛale.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Nya Petro lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Bonamute, nńyǝ nlɛ kusu bobe miǝ bonko fǝ kenke ebolabe lǝ Aba eto diyo nya lǝ nkpǝ ku fǝ kulaa tsya!”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Petro, nlɛ fǝ bɔtɛyi miǝ ketsye kamfo fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛɛ, ebutudi sitsyǝ fǝ enyi mɛ.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Mfó nya Yesu lɛtɔ wǝ bakasebi nkǝ, “Lefe ditsyuǝ nǝ léfe se míntsyese mi kusu nya míntǝ bíentsyi otabitobe nye kusuyɛyɛtobe nye afɔkpa kuǝtsyuǝ, béhiã lesatsyuǝ?”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Fɛɛ mɔmɔɔ, utidi wǝ nkpe atabi eto otobe utsyuǝ nye kusuyɛyɛtobe utsyuǝ, ufi ɔlɛ. Nya nwǝ kalande kukǝtsyuǝ lentee, ele bǝ ufi wǝ awu nye kafia ote, lǝ usu oya ke.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Nya nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue eto lesa nǝ báwɔni bákpe mfó lɛ bɔtɛyi nkǝ, ‘Bákla wǝ bákpe lǝ betidi bua ntii,’ ele bǝ ibǝ itǝ nko lǝ mɛ ǝsuǝ. Itsyise lesa nǝ báwɔni itsyi lǝ mɛ ǝsuǝǝ, lɛ bubǝ kǝtǝ.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Nya bakasebi bamǝ lɛtɛyi bǝnkǝ, “Bonamute, bee! Nnyǝ nlanle nnuǝ nte mfo!”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Yesu áyɛ ɔ́bɔ lǝ umǝ ǝmǝ nya úsu Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini ǝsuǝ fe kase woala buyifo. Nya wǝ bakasebi bamǝ tsya dítǝkǝko wǝ.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Se óyo kaka ǝmǝǝ, Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Beto ola, lǝ bɛyɛ disi butǝ le botokabe ǝsuǝ.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nnya kamaa, óyani mǝ utsyǝ mfó ɔ́yɛ usu sɛtɔ sɛkɛ nya óse akonki óto ola.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Nto, lǝ alaa, lǝkǝ kanyi eto lɛkɔbe nǝmfo etsyiko lǝ mɔ ɔflɔ. Fɛɛ menyifo lǝ mɔ lelabi ǝsuǝ, bomu lǝ fǝ lele ǝsuǝ.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Mfó nya Onanto eto ɔtɔnkpe dítsyi kato úbǝ úlǝkǝ ǝsuǝ óte wǝ nya ókpe wǝ nkɛale.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Nya lǝ kanyi kplɛ ka ɔnlɛ bunyǝ esoo, usi óto ola kekleke ókpe. Nya diwi nǝ lɛbɔ lekpo wǝ eyifo fe atɔbo nya nlɛ bola kakpo lǝ kasɔ.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Se Yesu létaka lǝ kaka ɔnlɛ ola boto mfóo, úsinkli úsu wǝ bakasebi bamǝ ɔflɔ. Nya úbǝ únyǝ nkǝ bálabe selabe itsyi lǝ lɛwɛnlo nǝ ǝsuǝ bakɛ eso.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Mfo nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Beso bɛnlɛ selabe? Betaka lǝ beto ola lǝ kase biembudufǝ lǝ botokabe ǝsuǝ.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Lefe nǝ Yesu ńyǝ ɔnlɛ etikii, betidi kpǝ bǝtsyuǝ áyɛ bétu wǝ. Yuda wǝ ni bakasebi lefosi inuǝ bamǝ eto ɔni lɛtɔnko mǝ. Ɔ́yɛ úsu Yesu ɔflɔ nkǝ lǝ ɔfiɔ wǝ lǝ kola.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Fɛɛ Yesu átɛyi Yuda nkǝ, “Yuda, bubǝ fǝbǝ fǝ aafiɔ mɔ, Utidi Eto Ubi, lǝ kola lǝ efi mɛ akpe lǝ betidi eto ani?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Lefe nǝ bakasebi ba lɛkɛ mfó ku Yesu dínyǝ lesa nǝ luubǝ ibǝ, bátɔ Yesu bǝnkǝ, “Bonamute, bɔkpɔnko mǝ ku bo nlande lee?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Mfó nya bakasebi bamǝ nti eto ɔni lésiabe Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto uyifoyifo eto kodianito úfǝ.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Fɛɛ Yesu áni ko mǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Isiǝ! Bitǝ mǝ kusu!” Mfó nya útidi uyifoyifo ǝmǝ eto koto nya wǝ koto dísinkli kótsya wǝ.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Nya Yesu lɛtɛyi besumufɔ ninǝ ku mba laase Disumuyo eto beninǝ ku kusǝ eto beninǝ ba díbǝ mfo bǝ lǝ bǝbǝ bǝmuǝ wǝ nkǝ, “Beso ele bǝ bifi keyi ku nlande bibǝ fe uwudifɔ mini?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Bonko mi ákɛ lǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ diyi saa tsya bíatɛtsyi biǝ biǝmuǝ lǝ ǝsuǝale mɛ ǝsuǝ. Fɛɛ mi lefe léyo bǝ biyifo nko se Obonsam eto ǝsuǝale ntekǝ kato.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Besumunyǝ ninǝ ku baka bamfó ǝmuǝ Yesu, nya béfi wǝ bésuko Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto diyo. Nya Petro tsya dítǝkǝko mǝ kama kama.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Betidi bǝtsyuǝ ákpe ute utsyuǝ lǝ diyo nǝmǝ eto lekple, nya Petro tsya dísu úsiǝ lǝ mǝ nti.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Se besio eto uyifoyifo ɔni dínyǝ Petro se ute díyǝnde okpo wǝ lǝ ǝsuǝ se usi mfóo, óbe wǝ tũũ nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Utidi ǝmfo tsya ǝǝtǝkǝko Yesu.”
56 — ausente —
57 Fɛɛ Petro áni nyamfo nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Usio, minyi wǝ kulaa tsya!”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Lǝ lefe kliminti ditsyuǝ eto kama, osani utsyuǝ tsya ǝnyǝ Petro wǝ únyi nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Fintsya mǝ nti eto ɔnɔ feni?”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Íyifo fe lebombosɔsɔ lɔni eto kama, osani bamba utsyuǝ tsya ébǝ únyǝ kekleke ɔ́tɛyi nkǝ, “Kǝnǝ ku kǝtsyuǝ saa ǝmbǝ lǝ nyamfo ǝsuǝ bǝnkǝ osani ǝmfo tsya ǝtǝkǝko Yesu, itsyise Galileanyǝ uni!”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Fɛɛ Petro ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Osani, mante lesa nǝ fanlɛ bɔtɛyi mfo kula kula!” Lamfolamfo, fe kase unsi únyǝ ɔnlɛ etiki, ukusɛ ko ditǝ kɛnyɛ.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Bonamute ǝmǝ ékensǝ óbe Petro. Mfó ǝmǝ nya Petro lékloma nkǝ Bonamute ǝmǝ átɛyi wǝ nkǝ, “Fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛ ketsye kamfoo, ebutudi kɛnyɛ sitsyǝ sɔ̃ɔ̃ fǝ enyi mɛ.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Petro ábɔ úsu lekple nya úwi keku kekleke.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Betidi ba díkase Yesu, ǝmǝ wǝ nya báblɛ wǝ.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Bákle wǝ ǝnǝmi nya báblɛwǝ, nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Owoe lɛsɔ fǝ? Tɛyi bo!”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Nya báka wǝ lǝ esu bamba kpǝ ǝsuǝ tsya.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Se kale dísiǝǝ, kusǝ komǝ eto beninǝ ku besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa ǝbǝ bǝsiǝ. Nya bákpa Yesu bésuko mǝ ǝnǝmi.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Nya betidi ba díbǝ batsya mfó lɛtɔ Yesu bǝnkǝ, “Tɛyi bo lǝ fǝ ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ǝmǝ.”
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Nya lǝ ntɔ mi etiki ǝtsyuǝ, biǝmbofo kɛnyɛ bulǝkǝ katɛyi mɛ kulesa.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Fɛɛ idu mɔmɔ ɛntɔɔ, Onanto wǝ ni ǝsuǝalenyǝ kenke ebutsyǝ mɔ, Utidi Eto Ubi, lǝ wǝ kodiani.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Mfó nya mǝmblɛ lɛtɔ wǝ bǝnkǝ, “Nyalɛ, fǝ ni Onanto eto Ubi ǝmǝ?”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Bátɛyi bǝnkǝ, “Yensihiã bo bǝ kuutsyuǝ saa si ubǝ udi adansiɛ lǝ nyamfo ǝsuǝ. Bo kosate ánɔ asa nnya ɔ́tɛyi!”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.