Lucas 1

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɔ ɔyimisani Tiofilo, betidi kpǝ ákplatsya kase boofo, lǝ bawɔni lesa saa nǝ díbǝ lǝ bo nti bǝtsyǝ.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Báwɔni nnya fe kase betidi ba dínyǝ asa nyamfó lɛtɛyi bo idu lǝ nnya kasɔ ketsyikokɔ nya bábe Onanto eto Ditiki nǝmǝ letsya báte tsya.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Nyaso, Tiofilo lala, se míndufǝ lǝ asa nyamfo mínto nnya mímbe kenke idu lǝ kasɔ ketsyikokɔ ke esoo, mfi nsusu lǝ nnya ǝsuǝ minkǝ ɛlɛkɛ bǝ nwɔni asa nyamfo lǝ ekpa ɛyɛ lǝ kusu ǝsuǝ mfi ntǝ fǝ.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Nlɛ nyamfo buyifo nko bǝ lǝ ǝnyǝ ɔnukualɛ eto ditiki nǝmǝ bǝ lǝ ate asa nnya báte fǝ.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Lǝ lefe nǝ Herodes lídi seka lǝ Yudea eto kasɔ ǝsuǝǝ, Onanto eto usumunyǝ utsyuǝ wǝ baakpo Sakaria akɛ mfó. Ɔ́bɔ utsyi lǝ besumunyǝ ba lǝǝtǝ kedi eto ditsyukpa nǝ baakpo Abia ǝsuǝ. Sakaria eto usiǝ wǝ baakpo Elisabet tsya ábɔ utsyi lǝ Onanto eto Usumunyǝ wǝ baakpo Aaron éto kafo ǝsuǝ.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Usǝ ku usiǝ bamfo ǝsiǝ nkpǝ sɛɛ lǝ Onanto eto lelabi ǝsuǝ. Nya béyifo lǝ wǝ afi kenke ǝsuǝ kukunɔ.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ubi saa mankɛ mǝ, itsyise Elisabet anle. Nya mǝ inuǝ bamǝ tsya ébobe báfe.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Diyi lɔnii, Sakaria akɛ lǝ Yudafɔ eto Kedikǝtǝkɔ ɔlɛ wǝ Kesumuyifo buyifo itsyise wǝ ditsyukpa ítu.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Nya lǝ mǝ kesumu eto lekpa ǝsuǝǝ, bákpo básɛ bǝnyǝ bǝ Sakaria ni nwǝ ǝsuǝ ítǝkǝ. Nyaso wǝ ni nwǝ bǝlǝkǝ bǝ usu otonsǝ elufui utǝ Onanto lǝ Kedikǝtǝkɔ eto leba nǝmǝ ǝsuǝ. Mfó nya údufǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ kamǝ.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Nya lefe nǝ ɔkɛ mfó ɔnlɛ elufui botonsǝǝ, betidi fɛfɛ ǝńyǝ lǝ lekple balɛ ola boto.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Mfó Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ wǝ díńyǝ lǝ kaka ɔnlɛ elufui botonsǝ eto sediani dílǝkǝ ǝsuǝ óte wǝ.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Se Sakaria dínyǝ wǝǝ, óyakla nya óte sikpi tinti.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Fɛɛ Onanto eto ɔtɔnkpe emfó átɛyi wǝ nkǝ, “Sakaria, mante sikpi! Onanto ánɔ fǝ olatoto, nya fǝ usiǝ Elisabet ebole ubisaibi utǝ fǝ. Nya fuutǝkǝ wǝ diye fǝnkǝ Yohanes.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Lǝ wǝ bole ǝsuǝǝ, ebunyǝ disuǝyuǝ tinti. Nko ke tsya betidi kpǝ luunyǝ disuǝyuǝ nɛ.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Woofiani utidi kplɛ lǝ Bonamute eto ǝnǝmi. Yanle bǝ unǝ ntǝ bo nkpe ale nye ntǝ saa eto okle tsya. Nya idu lǝ wǝ lelefee, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ebusiǝ ko wǝ.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Nya ɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝǝ, Israel bebi ebusinkli bǝbǝ mǝ Onamute Onanto ɔflɔ.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Wǝ ni nwǝ lɔɔtɔ Bonamute eto bubǝ lǝ ǝsuǝale ku utu bokpe ǝsuǝ fe kase Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Elia dítsyǝ. Nya wuutǝ diyuǝ luubǝ bebi ku antomǝ nti. Nya wuunǝ koto tsyuetsyue okpe lǝ betidi ba ditidi ato ǝsuǝ bǝ lǝ bekefi nsusu sɛɛ bayɛ lǝ kusu ǝsuǝ lǝ mǝ asayifoyifo ǝsuǝ. Nyamfo luutǝ Bonamute eto betidi lǝ bǝsiǝ bakabe kusu itǝ wǝ bubǝ.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Mfó nya Sakaria lɛtɔ ɔtɔnkpe ǝmfó nkǝ, “Be luutǝ bǝ mfo nyamfo nnɔ? Itsyise mbobe mfiani uninǝsǝ nya mɔ usiǝ tsya díkafiani uninǝsiǝ.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Lǝ nnya ǝsuǝ ɔtɔnkpe ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Mɔ ni Gabriel wǝ lǝǝńyǝ lǝ Onanto eto ǝnǝmi. Wǝ létsyese mɛ nkǝ ntɛyi fǝ Ditiki Sɛɛ nǝmfo.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Fɛɛ ámamfo mɔ kɛnyɛ eto dikiti nǝmfo ánɔ. Ite bǝ ámamfo anɔ tsyaa, yuubǝ itǝ lǝ lefe nǝ Onanto dítsyue útsyǝ ǝsuǝ. Se fámamfo ánɔ eso ebofiani ɔmumu isu ese lefe nǝ diyi nǝmǝ léyo fɛ fǝ odiakami looyankli edi etiki.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Lǝ lefe nǝ asa nyamfo kenke díbǝǝ, íyifo betidi ba kenke díńyǝ bensekǝ Sakaria lǝ lekple mfó yanii, itsyise bánte lesa nǝ eso éfo wǝ lefe kpǝ nko lǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ kamǝ nko.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Se ɔ́bɔ úbǝ lekplee, wénsifo mǝ etiki budinko. Nyaso bǝnyǝ bǝ únyǝ bulǝkǝkate butsyuǝ lǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ mfó. Nyaso ɔ́nnlɛ etiki bofo budi nɛ, ini ani ete úfi ɔ́nlɛ mǝ etiki budi.Luka 1:22|src="CN01603c.tif" size="span" loc="Luk 1:22" copy="David C. Cook"
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Se Sakaria eto kesumu eto lefe léloo, úsinkli úsu diyo.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Nyamfó eto kamaa, Elisabet ésu ɔ́lɛ kafo, itǝ eso wénsikabɔ kesu umǝ bio. Nya ɔ́kula ǝsuǝ itǝ afa anɔ sɔ̃ɔ̃.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Lǝ nnya eso Elisabet átɛyi nkǝ, “Mɔmɔɔ, be asa nnya Bonamute díyifo útǝ mɛɛ, nya úlǝkǝ kofani lǝ mɛ ǝsuǝ lǝ betidi ba kenke eto ǝnǝmi.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Lǝ Elisabet eto kafolɛlɛ eto kofa kuande ǝsuǝǝ, Onanto átsyese wǝ ɔtɔnkpe Gabriel nkǝ usu umǝ wǝ baakpo Nasaret lǝ Galilea eto kasɔ.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Onanto eto Ɔtɔnkpe ǝmfo étsyi kɛnyɛ úsuko kebitɛ ka bátɔ bǝtǝ osani wǝ baakpo Yosef wǝ ditsyi Oka David eto kafo. Kebitɛ kamǝ eto diye ni Maria.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Onanto eto Ɔtɔnkpe ǝmfo ǝbǝ Maria ɔflɔ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Nsiǝsǝ fǝ lǝ diyuǝ ǝsuǝ! Fǝǝ bǝnǝ kafo! Bonamute si ko fǝ.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Ɔtɔnkpe ǝmfo eto kɛnyɛ ka óboko éyifo Maria yanii, nya itǝ wǝ disibubu lǝ kǝsiǝ kamǝ ǝsuǝ.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Lǝ nnya ǝsuǝ ɔtɔnkpe ǝmǝ átɛyi wǝ nkǝ, “Maria, mante sikpi. Onanto ǝnǝ fǝ kafo tinti.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Ebɔlɛ kafo nya foole ubisaibi, nya fuutǝkǝ wǝ diye fǝ Yesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Woofo diye tinti nya bookpo wǝ bǝ Onanto wǝ ni Ǝsuǝalenyǝ Kenke eto ubi. Nya Boanto Onanto luutǝ nkǝ ubi ǝmǝ di seka fe wǝ ona Oka David ke.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Nya wuudi seka lǝ Yakob eto kafo eto bebi ǝsuǝ isu manlo manlo. Nya wǝ sekakedikɔ embolo kulefe kulefe.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, Maria átɔ Ɔtɔnkpe ǝmǝ nkǝ, “Ntsyǝ nyamfo loofo bubǝ kǝtǝ, se minyi osani?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Onanto eto ɔtɔnkpe ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ebɔyifǝ disiǝ lǝ fǝ nya Ǝsuǝalenyǝ Kenke eto ǝsuǝale loola disiǝ lǝ fǝ. Nyaso ubi wǝ foole ebuyifo Ɔkɛnkɛnyǝ nya bookpo wǝ bǝ Onanto eto Ubisaibi.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Mɔmɔɔ, nla miǝ lǝ ate fǝ, fǝ otokpenyǝ wǝ baakpo Elisabet wǝ ni uninǝsiǝ wǝ baakpo okonɔ, fe ɔ́lɛ kafo kofa kuande nɛ.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Itsyise kulesa ǝmbǝ ale itǝ Onanto eto buyifo.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Nya Maria lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Bee, Boanto Onanto eto uyifoyifo mini. Utǝ ibǝ itǝ mɛ lǝ ǝsuǝ fe kase fátɛyi.” Lǝ nnya ǝsuǝ nya Onanto eto ɔtɔnkpe ǝmǝ dídu.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 — ausente —
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 — ausente —
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Se Elisabet lɛnɔ Maria eto kǝsiǝ kamǝǝ, ubi wǝ lɛkɛ wǝ lǝ kafo ko lɛkpɔ, nya Elisabet díyi ku Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ kenke.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Mfó nya óbesǝ ɔkɔɛ kato ɔ́tɛyi nkǝ, “Bákpo fǝ atsyɔ lǝ besio kenke nti, nya bákpo ubi wǝ fǝǝbǝ bole tsya atsyɔ!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Fɛɛ ntsyǝ minyǝ disi ɛkpɛ mmǝ bǝ mɔ Onamute eto ambe lǝ ubǝ mɔ ɔflɔ?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Akpa akpa se mínɔ fǝ kǝsiǝǝ, ubi wǝ nkpe mɛ lǝ kafo ábe ósa ku disuǝyuǝ.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Disuǝyuǝ itǝ fǝ sitinti, itsyise áfo kɛnyɛ ka Bonamute létsyese fǝ ánɔ bǝ yuubǝ itǝ nko.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, nya Maria lɛtɛyi nkǝ,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Nya mɔ lɛwɔnɔ nlɛ disuǝyuǝ bunyǝ lǝ fǝ Onanto wǝ ni mɔ Ofomfokǝtǝ ǝsuǝ,
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 itsyise ókloma únǝ mɛ kafo,
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Itsyise Ǝsuǝalenyǝ Kenke éyifo asa kplɛ útǝ mɛ,
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Wǝ kaminsǝnyǝnyǝ kpe lefe saa
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Wǝ kɔni éyifo asa kplɛ,
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Óbokosǝ baka kplɛ kasɔ lǝ mǝ akankpomɛ ǝsuǝ,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Útǝ nkǝ betidi ba kukpɛnsɛ nlɛ kenke lǝ bǝnyǝ asa sɛɛ bedi bemi tɔ,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ókloma kɛnyɛ ka
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Ókloma ɔlɛ kaminsǝnyǝnyǝ bufi kǝtǝ Abraham
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Maria ákɛ lǝ Elisabet ɔflɔ fenkǝ afa ǝtsyǝ fɛ úsinkli úsu oto.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Se Elisabet eto ubi eto lelefe léyoo, óle ubisaibi.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Nya Elisabet eto bayotsya ku wǝ batokpenyǝ lɛnɔ asa sɛɛ nnya Bonamute ǝmǝ díyifo útǝ wǝ. Nya mǝmblɛ dínyǝnko wǝ disuǝyuǝ tinti.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Se ubi ǝmǝ léfo eyi mflamflaa, bǝbǝ bǝnkǝ baala wǝ lelo nya bála bǝ lǝ befi wǝ anto eto diye Sakaria bǝtǝkǝ wǝ.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Fɛɛ wǝ ambe mántɔnɔko mǝ nko nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Kpa o-o! Bifi diye Yohanes bitǝkǝ wǝ.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Mfó bétsyiko etiki bunǝ ku wǝ katɛyi bǝnkǝ, “Fǝ otokpenyǝ saa ǝmbǝ baakpo nko.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Nya bátɔ wǝ anto lǝ ani eto eyifosa ǝsuǝ bǝ ote diye nǝ woala nkǝ bǝfi bǝtǝkǝ wǝ ubi ǝmǝ.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Mfó nya Sakaria léfo leba nǝ ǝsuǝ baawɔni asa kǝtǝkǝ nya ɔ́wɔni nkǝ, “Wǝ diye ni Yohanes.” Nya íyifo mǝmblɛ yanii.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Lamfolamfo Sakaria étsyiko etiki budi nya ɔ́tɛsǝ Onanto.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Sikpi ǝmuǝ mba wonko mǝ nsi lǝ koyotsya nya ítǝ ditiki nǝmfo dísensǝ dísu kǝmǝ kpǝ lǝ Yudea eto atini ǝsuǝ mfó kenke.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Betidi ba kenke lɛnɔ asa nyamfo etsyiko disi bubu katɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Nte utidi wǝ eto okle ubi ǝmfo luubǝ ofiani?” Itsyise ílǝkǝ ete wuee bǝ, Bonamute eto kɔni tǝkǝ lǝ wǝ ǝsuǝ.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Mfó nya Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛyifǝ dísiǝ lǝ ubi ǝmǝ eto anto Sakaria ǝsuǝ nya údi Onanto etiki ɔ́tɛyi utsyǝ nkǝ,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Atɛsǝ itǝ Bonamute, Israel eto Onanto,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Úlǝkǝ Ofomfokǝtǝ Kplɛ útǝ bo lǝ Oka David
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Útsyǝ kɛnyɛ kamfó kokooko ɛyɛ lǝ wǝ bǝnyɛlǝkǝtidi kɛnkɛ ǝsuǝ nkǝ,
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 wuulǝkǝ bo utsyiko lǝ balo
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Ɔ́tɛyi útsyǝ nkǝ wuunyǝ bo banamǝ kaminsǝ
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Nya ɔ́tɛyi bo anto Abraham kɛnyɛ klekle kamfo utsyǝ nkǝ,
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 wuulǝkǝ bo utsyiko lǝ bo balo eto ani,
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 Nya wuuyifo bo kɛnkɛ bǝ lǝ buyifo mba nyɛ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ lǝ wǝ ǝnǝmi lǝ bo nkpǝ kenke ǝsuǝ.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Nya fǝ, mɔ ubi, bookpo fǝ bǝnkǝ Onanto wǝ nso kenke eto Unyɛlǝkǝtidi.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Nya ebutǝ wǝ betidi te bǝ boonyǝ bofokǝtǝ
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Bo Onanto kpe lefonǝ nya woabe bo ku kaminsǝnyǝnyǝ.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Nya wuutǝ diyǝnde nǝmfo nkǝ dibǝ ditǝ lekpasǝ itǝ mba nkpe lǝ ketuntu ǝsuǝ
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Nya ubi ǝmǝ lébe nya ɔkɛ ale lǝ ǝsuǝ ku lɛwɔnɔ ǝsuǝ. Nya úsiǝ lǝ mfiminti isu ese lefe nǝ ɔ́bɔ úbǝ Israel eto kuse eto ǝnǝmi.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.