Lucas 1
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVI
1 Mɔ ɔyimisani Tiofilo, betidi kpǝ ákplatsya kase boofo, lǝ bawɔni lesa saa nǝ díbǝ lǝ bo nti bǝtsyǝ.
1 Muitos já se dedicaram a elaborar um relato dos fatos que se cumpriram entre nós,
2 Báwɔni nnya fe kase betidi ba dínyǝ asa nyamfó lɛtɛyi bo idu lǝ nnya kasɔ ketsyikokɔ nya bábe Onanto eto Ditiki nǝmǝ letsya báte tsya.
2 conforme nos foram transmitidos por aqueles que desde o início foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Nyaso, Tiofilo lala, se míndufǝ lǝ asa nyamfo mínto nnya mímbe kenke idu lǝ kasɔ ketsyikokɔ ke esoo, mfi nsusu lǝ nnya ǝsuǝ minkǝ ɛlɛkɛ bǝ nwɔni asa nyamfo lǝ ekpa ɛyɛ lǝ kusu ǝsuǝ mfi ntǝ fǝ.
3 Eu mesmo investiguei tudo cuidadosamente, desde o começo, e decidi escrever-te um relato ordenado, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Nlɛ nyamfo buyifo nko bǝ lǝ ǝnyǝ ɔnukualɛ eto ditiki nǝmǝ bǝ lǝ ate asa nnya báte fǝ.
4 para que tenhas a certeza das coisas que te foram ensinadas.
5 Lǝ lefe nǝ Herodes lídi seka lǝ Yudea eto kasɔ ǝsuǝǝ, Onanto eto usumunyǝ utsyuǝ wǝ baakpo Sakaria akɛ mfó. Ɔ́bɔ utsyi lǝ besumunyǝ ba lǝǝtǝ kedi eto ditsyukpa nǝ baakpo Abia ǝsuǝ. Sakaria eto usiǝ wǝ baakpo Elisabet tsya ábɔ utsyi lǝ Onanto eto Usumunyǝ wǝ baakpo Aaron éto kafo ǝsuǝ.
5 No tempo de Herodes, rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo sacerdotal de Abias; Isabel, sua mulher, também era descendente de Arão.
6 Usǝ ku usiǝ bamfo ǝsiǝ nkpǝ sɛɛ lǝ Onanto eto lelabi ǝsuǝ. Nya béyifo lǝ wǝ afi kenke ǝsuǝ kukunɔ.
6 Ambos eram justos aos olhos de Deus, obedecendo de modo irrepreensível a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ubi saa mankɛ mǝ, itsyise Elisabet anle. Nya mǝ inuǝ bamǝ tsya ébobe báfe.
7 Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril; e ambos eram de idade avançada.
8 Diyi lɔnii, Sakaria akɛ lǝ Yudafɔ eto Kedikǝtǝkɔ ɔlɛ wǝ Kesumuyifo buyifo itsyise wǝ ditsyukpa ítu.
8 Certa vez, estando de serviço o seu grupo, Zacarias estava servindo como sacerdote diante de Deus.
9 Nya lǝ mǝ kesumu eto lekpa ǝsuǝǝ, bákpo básɛ bǝnyǝ bǝ Sakaria ni nwǝ ǝsuǝ ítǝkǝ. Nyaso wǝ ni nwǝ bǝlǝkǝ bǝ usu otonsǝ elufui utǝ Onanto lǝ Kedikǝtǝkɔ eto leba nǝmǝ ǝsuǝ. Mfó nya údufǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ kamǝ.
9 Ele foi escolhido por sorteio, de acordo com o costume do sacerdócio, para entrar no santuário do Senhor e oferecer incenso.
10 Nya lefe nǝ ɔkɛ mfó ɔnlɛ elufui botonsǝǝ, betidi fɛfɛ ǝńyǝ lǝ lekple balɛ ola boto.
10 Chegando a hora de oferecer incenso, o povo todo estava orando do lado de fora.
11 Mfó Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ wǝ díńyǝ lǝ kaka ɔnlɛ elufui botonsǝ eto sediani dílǝkǝ ǝsuǝ óte wǝ.
11 Então um anjo do Senhor apareceu a Zacarias, à direita do altar do incenso.
12 Se Sakaria dínyǝ wǝǝ, óyakla nya óte sikpi tinti.
12 Quando Zacarias o viu, perturbou-se e foi dominado pelo medo.
13 Fɛɛ Onanto eto ɔtɔnkpe emfó átɛyi wǝ nkǝ, “Sakaria, mante sikpi! Onanto ánɔ fǝ olatoto, nya fǝ usiǝ Elisabet ebole ubisaibi utǝ fǝ. Nya fuutǝkǝ wǝ diye fǝnkǝ Yohanes.
13 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Zacarias; sua oração foi ouvida. Isabel, sua mulher, lhe dará um filho, e você lhe dará o nome de João.
14 Lǝ wǝ bole ǝsuǝǝ, ebunyǝ disuǝyuǝ tinti. Nko ke tsya betidi kpǝ luunyǝ disuǝyuǝ nɛ.
14 Ele será motivo de prazer e de alegria para você, e muitos se alegrarão por causa do nascimento dele,
15 Woofiani utidi kplɛ lǝ Bonamute eto ǝnǝmi. Yanle bǝ unǝ ntǝ bo nkpe ale nye ntǝ saa eto okle tsya. Nya idu lǝ wǝ lelefee, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ebusiǝ ko wǝ.
15 pois será grande aos olhos do Senhor. Ele nunca tomará vinho nem bebida fermentada, e será cheio do Espírito Santo desde antes do seu nascimento.
16 Nya ɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝǝ, Israel bebi ebusinkli bǝbǝ mǝ Onamute Onanto ɔflɔ.
16 Fará retornar muitos dentre o povo de Israel ao Senhor, o seu Deus.
17 Wǝ ni nwǝ lɔɔtɔ Bonamute eto bubǝ lǝ ǝsuǝale ku utu bokpe ǝsuǝ fe kase Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Elia dítsyǝ. Nya wuutǝ diyuǝ luubǝ bebi ku antomǝ nti. Nya wuunǝ koto tsyuetsyue okpe lǝ betidi ba ditidi ato ǝsuǝ bǝ lǝ bekefi nsusu sɛɛ bayɛ lǝ kusu ǝsuǝ lǝ mǝ asayifoyifo ǝsuǝ. Nyamfo luutǝ Bonamute eto betidi lǝ bǝsiǝ bakabe kusu itǝ wǝ bubǝ.”
17 E irá adiante do Senhor, no espírito e no poder de Elias, para fazer voltar o coração dos pais a seus filhos e os desobedientes à sabedoria dos justos, para deixar um povo preparado para o Senhor".
18 Mfó nya Sakaria lɛtɔ ɔtɔnkpe ǝmfó nkǝ, “Be luutǝ bǝ mfo nyamfo nnɔ? Itsyise mbobe mfiani uninǝsǝ nya mɔ usiǝ tsya díkafiani uninǝsiǝ.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: "Como posso ter certeza disso? Sou velho, e minha mulher é de idade avançada".
19 Lǝ nnya ǝsuǝ ɔtɔnkpe ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Mɔ ni Gabriel wǝ lǝǝńyǝ lǝ Onanto eto ǝnǝmi. Wǝ létsyese mɛ nkǝ ntɛyi fǝ Ditiki Sɛɛ nǝmfo.
19 O anjo respondeu: "Sou Gabriel, o que está sempre na presença de Deus. Fui enviado para lhe transmitir estas boas novas.
20 Fɛɛ ámamfo mɔ kɛnyɛ eto dikiti nǝmfo ánɔ. Ite bǝ ámamfo anɔ tsyaa, yuubǝ itǝ lǝ lefe nǝ Onanto dítsyue útsyǝ ǝsuǝ. Se fámamfo ánɔ eso ebofiani ɔmumu isu ese lefe nǝ diyi nǝmǝ léyo fɛ fǝ odiakami looyankli edi etiki.”
20 Agora você ficará mudo. Não poderá falar até o dia em que isso acontecer, porque não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no tempo oportuno".
21 Lǝ lefe nǝ asa nyamfo kenke díbǝǝ, íyifo betidi ba kenke díńyǝ bensekǝ Sakaria lǝ lekple mfó yanii, itsyise bánte lesa nǝ eso éfo wǝ lefe kpǝ nko lǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ kamǝ nko.
21 Enquanto isso, o povo esperava por Zacarias, estranhando sua demora no santuário.
22 Se ɔ́bɔ úbǝ lekplee, wénsifo mǝ etiki budinko. Nyaso bǝnyǝ bǝ únyǝ bulǝkǝkate butsyuǝ lǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ mfó. Nyaso ɔ́nnlɛ etiki bofo budi nɛ, ini ani ete úfi ɔ́nlɛ mǝ etiki budi.Luka 1:22|src="CN01603c.tif" size="span" loc="Luk 1:22" copy="David C. Cook"
22 Quando saiu, não conseguia falar nada; o povo percebeu então que ele tivera uma visão no santuário. Zacarias fazia sinais para eles, mas permanecia mudo.
23 Se Sakaria eto kesumu eto lefe léloo, úsinkli úsu diyo.
23 Quando se completou seu período de serviço, ele voltou para casa.
24 Nyamfó eto kamaa, Elisabet ésu ɔ́lɛ kafo, itǝ eso wénsikabɔ kesu umǝ bio. Nya ɔ́kula ǝsuǝ itǝ afa anɔ sɔ̃ɔ̃.
24 Depois disso, Isabel, sua mulher, engravidou e durante cinco meses não saiu de casa.
25 Lǝ nnya eso Elisabet átɛyi nkǝ, “Mɔmɔɔ, be asa nnya Bonamute díyifo útǝ mɛɛ, nya úlǝkǝ kofani lǝ mɛ ǝsuǝ lǝ betidi ba kenke eto ǝnǝmi.”
25 E ela dizia: "Isto é obra do Senhor fez! Agora ele olhou para mim com favor, para desfazer a minha humilhação perante o povo. "
26 Lǝ Elisabet eto kafolɛlɛ eto kofa kuande ǝsuǝǝ, Onanto átsyese wǝ ɔtɔnkpe Gabriel nkǝ usu umǝ wǝ baakpo Nasaret lǝ Galilea eto kasɔ.
26 No sexto mês Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, cidade da Galiléia,
27 Onanto eto Ɔtɔnkpe ǝmfo étsyi kɛnyɛ úsuko kebitɛ ka bátɔ bǝtǝ osani wǝ baakpo Yosef wǝ ditsyi Oka David eto kafo. Kebitɛ kamǝ eto diye ni Maria.
27 a uma virgem prometida em casamento a certo homem chamado José, descendente de Davi. O nome da virgem era Maria.
28 Onanto eto Ɔtɔnkpe ǝmfo ǝbǝ Maria ɔflɔ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Nsiǝsǝ fǝ lǝ diyuǝ ǝsuǝ! Fǝǝ bǝnǝ kafo! Bonamute si ko fǝ.”
28 O anjo, aproximando-se dela, disse: "Alegre-se, agraciada! O Senhor está com você! "
29 Ɔtɔnkpe ǝmfo eto kɛnyɛ ka óboko éyifo Maria yanii, nya itǝ wǝ disibubu lǝ kǝsiǝ kamǝ ǝsuǝ.
29 Maria ficou perturbada com essas palavras, pensando no que poderia significar esta saudação.
30 Lǝ nnya ǝsuǝ ɔtɔnkpe ǝmǝ átɛyi wǝ nkǝ, “Maria, mante sikpi. Onanto ǝnǝ fǝ kafo tinti.
30 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Maria; você foi agraciada por Deus!
31 Ebɔlɛ kafo nya foole ubisaibi, nya fuutǝkǝ wǝ diye fǝ Yesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, e lhe porá o nome de Jesus.
32 Woofo diye tinti nya bookpo wǝ bǝ Onanto wǝ ni Ǝsuǝalenyǝ Kenke eto ubi. Nya Boanto Onanto luutǝ nkǝ ubi ǝmǝ di seka fe wǝ ona Oka David ke.
32 Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi,
33 Nya wuudi seka lǝ Yakob eto kafo eto bebi ǝsuǝ isu manlo manlo. Nya wǝ sekakedikɔ embolo kulefe kulefe.”
33 e ele reinará para sempre sobre o povo de Jacó; seu Reino jamais terá fim".
34 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, Maria átɔ Ɔtɔnkpe ǝmǝ nkǝ, “Ntsyǝ nyamfo loofo bubǝ kǝtǝ, se minyi osani?”
34 Perguntou Maria ao anjo: "Como acontecerá isso, se sou virgem? "
35 Onanto eto ɔtɔnkpe ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ebɔyifǝ disiǝ lǝ fǝ nya Ǝsuǝalenyǝ Kenke eto ǝsuǝale loola disiǝ lǝ fǝ. Nyaso ubi wǝ foole ebuyifo Ɔkɛnkɛnyǝ nya bookpo wǝ bǝ Onanto eto Ubisaibi.
35 O anjo respondeu: "O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Assim, aquele que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Mɔmɔɔ, nla miǝ lǝ ate fǝ, fǝ otokpenyǝ wǝ baakpo Elisabet wǝ ni uninǝsiǝ wǝ baakpo okonɔ, fe ɔ́lɛ kafo kofa kuande nɛ.
36 Também Isabel, sua parenta, terá um filho na velhice; aquela que diziam ser estéril já está em seu sexto mês de gestação.
37 Itsyise kulesa ǝmbǝ ale itǝ Onanto eto buyifo.”
37 Pois nada é impossível para Deus".
38 Nya Maria lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Bee, Boanto Onanto eto uyifoyifo mini. Utǝ ibǝ itǝ mɛ lǝ ǝsuǝ fe kase fátɛyi.” Lǝ nnya ǝsuǝ nya Onanto eto ɔtɔnkpe ǝmǝ dídu.
38 Respondeu Maria: "Sou serva do Senhor; que aconteça comigo conforme a tua palavra". Então o anjo a deixou.
39 — ausente —
39 Naqueles dias, Maria preparou-se e foi depressa para a uma cidade da região montanhosa da Judéia,
40 — ausente —
40 onde entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Se Elisabet lɛnɔ Maria eto kǝsiǝ kamǝǝ, ubi wǝ lɛkɛ wǝ lǝ kafo ko lɛkpɔ, nya Elisabet díyi ku Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ kenke.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê agitou-se em seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Mfó nya óbesǝ ɔkɔɛ kato ɔ́tɛyi nkǝ, “Bákpo fǝ atsyɔ lǝ besio kenke nti, nya bákpo ubi wǝ fǝǝbǝ bole tsya atsyɔ!
42 Em alta voz exclamou: "Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o filho que você dará à luz!
43 Fɛɛ ntsyǝ minyǝ disi ɛkpɛ mmǝ bǝ mɔ Onamute eto ambe lǝ ubǝ mɔ ɔflɔ?
43 Mas por que sou tão agraciada, a ponto de me visitar a mãe do meu Senhor?
44 Akpa akpa se mínɔ fǝ kǝsiǝǝ, ubi wǝ nkpe mɛ lǝ kafo ábe ósa ku disuǝyuǝ.
44 Logo que a sua saudação chegou aos meus ouvidos, o bebê que está em meu ventre agitou-se de alegria.
45 Disuǝyuǝ itǝ fǝ sitinti, itsyise áfo kɛnyɛ ka Bonamute létsyese fǝ ánɔ bǝ yuubǝ itǝ nko.”
45 Feliz é aquela que creu que se cumprirá aquilo que o Senhor lhe disse! "
46 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, nya Maria lɛtɛyi nkǝ,
46 Então disse Maria: "Minha alma engrandece ao Senhor
47 Nya mɔ lɛwɔnɔ nlɛ disuǝyuǝ bunyǝ lǝ fǝ Onanto wǝ ni mɔ Ofomfokǝtǝ ǝsuǝ,
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 itsyise ókloma únǝ mɛ kafo,
48 pois atentou para a humildade da sua serva. De agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Itsyise Ǝsuǝalenyǝ Kenke éyifo asa kplɛ útǝ mɛ,
49 pois o Poderoso fez grandes coisas em meu favor; santo é o seu nome.
50 Wǝ kaminsǝnyǝnyǝ kpe lefe saa
50 A sua misericórdia estende-se aos que o temem, de geração em geração.
51 Wǝ kɔni éyifo asa kplɛ,
51 Ele realizou poderosos feitos com seu braço; dispersou os que são soberbos no mais íntimo do coração.
52 Óbokosǝ baka kplɛ kasɔ lǝ mǝ akankpomɛ ǝsuǝ,
52 Derrubou governantes dos seus tronos, mas exaltou os humildes.
53 Útǝ nkǝ betidi ba kukpɛnsɛ nlɛ kenke lǝ bǝnyǝ asa sɛɛ bedi bemi tɔ,
53 Encheu de coisas boas os famintos, mas despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ókloma kɛnyɛ ka
54 Ajudou a seu servo Israel, lembrando-se da sua misericórdia
55 Ókloma ɔlɛ kaminsǝnyǝnyǝ bufi kǝtǝ Abraham
55 para com Abraão e seus descendentes para sempre, como dissera aos nossos antepassados".
56 Maria ákɛ lǝ Elisabet ɔflɔ fenkǝ afa ǝtsyǝ fɛ úsinkli úsu oto.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses e depois voltou para casa.
57 Se Elisabet eto ubi eto lelefe léyoo, óle ubisaibi.
57 Ao se completar o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Nya Elisabet eto bayotsya ku wǝ batokpenyǝ lɛnɔ asa sɛɛ nnya Bonamute ǝmǝ díyifo útǝ wǝ. Nya mǝmblɛ dínyǝnko wǝ disuǝyuǝ tinti.
58 Seus vizinhos e parentes ouviram falar da grande misericórdia que o Senhor lhe havia demonstrado e se alegraram com ela.
59 Se ubi ǝmǝ léfo eyi mflamflaa, bǝbǝ bǝnkǝ baala wǝ lelo nya bála bǝ lǝ befi wǝ anto eto diye Sakaria bǝtǝkǝ wǝ.
59 No oitavo dia foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome do pai, Zacarias;
60 Fɛɛ wǝ ambe mántɔnɔko mǝ nko nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Kpa o-o! Bifi diye Yohanes bitǝkǝ wǝ.”
60 mas sua mãe tomou a palavra e disse: "Não! Ele será chamado João".
61 Mfó bétsyiko etiki bunǝ ku wǝ katɛyi bǝnkǝ, “Fǝ otokpenyǝ saa ǝmbǝ baakpo nko.”
61 Disseram-lhe: "Você não há nenhum parente com esse nome".
62 Nya bátɔ wǝ anto lǝ ani eto eyifosa ǝsuǝ bǝ ote diye nǝ woala nkǝ bǝfi bǝtǝkǝ wǝ ubi ǝmǝ.
62 Então fizeram sinais ao pai do menino, para saber como queria que a criança se chamasse.
63 Mfó nya Sakaria léfo leba nǝ ǝsuǝ baawɔni asa kǝtǝkǝ nya ɔ́wɔni nkǝ, “Wǝ diye ni Yohanes.” Nya íyifo mǝmblɛ yanii.
63 Ele pediu uma tabuinha e, para admiração de todos, escreveu: "O nome dele é João".
64 Lamfolamfo Sakaria étsyiko etiki budi nya ɔ́tɛsǝ Onanto.
64 Imediatamente sua boca se abriu, sua língua se soltou e ele começou a falar, louvando a Deus.
65 Sikpi ǝmuǝ mba wonko mǝ nsi lǝ koyotsya nya ítǝ ditiki nǝmfo dísensǝ dísu kǝmǝ kpǝ lǝ Yudea eto atini ǝsuǝ mfó kenke.
65 Todos os vizinhos ficaram cheios de temor, e por toda a região montanhosa da Judéia se falava sobre essas coisas.
66 Betidi ba kenke lɛnɔ asa nyamfo etsyiko disi bubu katɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Nte utidi wǝ eto okle ubi ǝmfo luubǝ ofiani?” Itsyise ílǝkǝ ete wuee bǝ, Bonamute eto kɔni tǝkǝ lǝ wǝ ǝsuǝ.
66 Todos os que ouviam falar disso se perguntavam: "O que vai ser este menino? " Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Mfó nya Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛyifǝ dísiǝ lǝ ubi ǝmǝ eto anto Sakaria ǝsuǝ nya údi Onanto etiki ɔ́tɛyi utsyǝ nkǝ,
67 Seu pai, Zacarias, foi cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Atɛsǝ itǝ Bonamute, Israel eto Onanto,
68 "Louvado seja o Senhor, o Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo.
69 Úlǝkǝ Ofomfokǝtǝ Kplɛ útǝ bo lǝ Oka David
69 Ele promoveu poderosa salvação para nós, na linhagem do seu servo Davi,
70 Útsyǝ kɛnyɛ kamfó kokooko ɛyɛ lǝ wǝ bǝnyɛlǝkǝtidi kɛnkɛ ǝsuǝ nkǝ,
70 ( como falara pelos seus santos profetas, na antigüidade ),
71 wuulǝkǝ bo utsyiko lǝ balo
71 salvando-nos dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Ɔ́tɛyi útsyǝ nkǝ wuunyǝ bo banamǝ kaminsǝ
72 para mostrar sua misericórdia aos nossos antepassados e lembrar sua santa aliança,
73 Nya ɔ́tɛyi bo anto Abraham kɛnyɛ klekle kamfo utsyǝ nkǝ,
73 o juramento que fez ao nosso pai Abraão:
74 wuulǝkǝ bo utsyiko lǝ bo balo eto ani,
74 resgatar-nos da mão dos nossos inimigos para servi-lo sem medo,
75 Nya wuuyifo bo kɛnkɛ bǝ lǝ buyifo mba nyɛ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ lǝ wǝ ǝnǝmi lǝ bo nkpǝ kenke ǝsuǝ.
75 em santidade e justiça, diante dele todos os nossos dias.
76 Nya fǝ, mɔ ubi, bookpo fǝ bǝnkǝ Onanto wǝ nso kenke eto Unyɛlǝkǝtidi.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, pois irá adiante do Senhor, para lhe preparar o caminho,
77 Nya ebutǝ wǝ betidi te bǝ boonyǝ bofokǝtǝ
77 para dar ao seu povo o conhecimento da salvação, mediante o perdão dos seus pecados,
78 Bo Onanto kpe lefonǝ nya woabe bo ku kaminsǝnyǝnyǝ.
78 por causa das ternas misericórdias de nosso Deus, pelas quais do alto nos visitará o sol nascente
79 Nya wuutǝ diyǝnde nǝmfo nkǝ dibǝ ditǝ lekpasǝ itǝ mba nkpe lǝ ketuntu ǝsuǝ
79 para brilhar sobre aqueles que estão vivendo nas trevas e na sombra da morte, e guiar nossos pés no caminho da paz".
80 Nya ubi ǝmǝ lébe nya ɔkɛ ale lǝ ǝsuǝ ku lɛwɔnɔ ǝsuǝ. Nya úsiǝ lǝ mfiminti isu ese lefe nǝ ɔ́bɔ úbǝ Israel eto kuse eto ǝnǝmi.
80 E o menino crescia e se fortalecia no espírito; e viveu no deserto, até aparecer publicamente a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.