Lucas 1

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɔ ɔyimisani Tiofilo, betidi kpǝ ákplatsya kase boofo, lǝ bawɔni lesa saa nǝ díbǝ lǝ bo nti bǝtsyǝ.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Báwɔni nnya fe kase betidi ba dínyǝ asa nyamfó lɛtɛyi bo idu lǝ nnya kasɔ ketsyikokɔ nya bábe Onanto eto Ditiki nǝmǝ letsya báte tsya.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Nyaso, Tiofilo lala, se míndufǝ lǝ asa nyamfo mínto nnya mímbe kenke idu lǝ kasɔ ketsyikokɔ ke esoo, mfi nsusu lǝ nnya ǝsuǝ minkǝ ɛlɛkɛ bǝ nwɔni asa nyamfo lǝ ekpa ɛyɛ lǝ kusu ǝsuǝ mfi ntǝ fǝ.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Nlɛ nyamfo buyifo nko bǝ lǝ ǝnyǝ ɔnukualɛ eto ditiki nǝmǝ bǝ lǝ ate asa nnya báte fǝ.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Lǝ lefe nǝ Herodes lídi seka lǝ Yudea eto kasɔ ǝsuǝǝ, Onanto eto usumunyǝ utsyuǝ wǝ baakpo Sakaria akɛ mfó. Ɔ́bɔ utsyi lǝ besumunyǝ ba lǝǝtǝ kedi eto ditsyukpa nǝ baakpo Abia ǝsuǝ. Sakaria eto usiǝ wǝ baakpo Elisabet tsya ábɔ utsyi lǝ Onanto eto Usumunyǝ wǝ baakpo Aaron éto kafo ǝsuǝ.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Usǝ ku usiǝ bamfo ǝsiǝ nkpǝ sɛɛ lǝ Onanto eto lelabi ǝsuǝ. Nya béyifo lǝ wǝ afi kenke ǝsuǝ kukunɔ.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Ubi saa mankɛ mǝ, itsyise Elisabet anle. Nya mǝ inuǝ bamǝ tsya ébobe báfe.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Diyi lɔnii, Sakaria akɛ lǝ Yudafɔ eto Kedikǝtǝkɔ ɔlɛ wǝ Kesumuyifo buyifo itsyise wǝ ditsyukpa ítu.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Nya lǝ mǝ kesumu eto lekpa ǝsuǝǝ, bákpo básɛ bǝnyǝ bǝ Sakaria ni nwǝ ǝsuǝ ítǝkǝ. Nyaso wǝ ni nwǝ bǝlǝkǝ bǝ usu otonsǝ elufui utǝ Onanto lǝ Kedikǝtǝkɔ eto leba nǝmǝ ǝsuǝ. Mfó nya údufǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ kamǝ.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Nya lefe nǝ ɔkɛ mfó ɔnlɛ elufui botonsǝǝ, betidi fɛfɛ ǝńyǝ lǝ lekple balɛ ola boto.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Mfó Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ wǝ díńyǝ lǝ kaka ɔnlɛ elufui botonsǝ eto sediani dílǝkǝ ǝsuǝ óte wǝ.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Se Sakaria dínyǝ wǝǝ, óyakla nya óte sikpi tinti.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Fɛɛ Onanto eto ɔtɔnkpe emfó átɛyi wǝ nkǝ, “Sakaria, mante sikpi! Onanto ánɔ fǝ olatoto, nya fǝ usiǝ Elisabet ebole ubisaibi utǝ fǝ. Nya fuutǝkǝ wǝ diye fǝnkǝ Yohanes.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Lǝ wǝ bole ǝsuǝǝ, ebunyǝ disuǝyuǝ tinti. Nko ke tsya betidi kpǝ luunyǝ disuǝyuǝ nɛ.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Woofiani utidi kplɛ lǝ Bonamute eto ǝnǝmi. Yanle bǝ unǝ ntǝ bo nkpe ale nye ntǝ saa eto okle tsya. Nya idu lǝ wǝ lelefee, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ebusiǝ ko wǝ.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Nya ɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝǝ, Israel bebi ebusinkli bǝbǝ mǝ Onamute Onanto ɔflɔ.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Wǝ ni nwǝ lɔɔtɔ Bonamute eto bubǝ lǝ ǝsuǝale ku utu bokpe ǝsuǝ fe kase Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Elia dítsyǝ. Nya wuutǝ diyuǝ luubǝ bebi ku antomǝ nti. Nya wuunǝ koto tsyuetsyue okpe lǝ betidi ba ditidi ato ǝsuǝ bǝ lǝ bekefi nsusu sɛɛ bayɛ lǝ kusu ǝsuǝ lǝ mǝ asayifoyifo ǝsuǝ. Nyamfo luutǝ Bonamute eto betidi lǝ bǝsiǝ bakabe kusu itǝ wǝ bubǝ.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Mfó nya Sakaria lɛtɔ ɔtɔnkpe ǝmfó nkǝ, “Be luutǝ bǝ mfo nyamfo nnɔ? Itsyise mbobe mfiani uninǝsǝ nya mɔ usiǝ tsya díkafiani uninǝsiǝ.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Lǝ nnya ǝsuǝ ɔtɔnkpe ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Mɔ ni Gabriel wǝ lǝǝńyǝ lǝ Onanto eto ǝnǝmi. Wǝ létsyese mɛ nkǝ ntɛyi fǝ Ditiki Sɛɛ nǝmfo.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Fɛɛ ámamfo mɔ kɛnyɛ eto dikiti nǝmfo ánɔ. Ite bǝ ámamfo anɔ tsyaa, yuubǝ itǝ lǝ lefe nǝ Onanto dítsyue útsyǝ ǝsuǝ. Se fámamfo ánɔ eso ebofiani ɔmumu isu ese lefe nǝ diyi nǝmǝ léyo fɛ fǝ odiakami looyankli edi etiki.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Lǝ lefe nǝ asa nyamfo kenke díbǝǝ, íyifo betidi ba kenke díńyǝ bensekǝ Sakaria lǝ lekple mfó yanii, itsyise bánte lesa nǝ eso éfo wǝ lefe kpǝ nko lǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ kamǝ nko.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Se ɔ́bɔ úbǝ lekplee, wénsifo mǝ etiki budinko. Nyaso bǝnyǝ bǝ únyǝ bulǝkǝkate butsyuǝ lǝ Yudafɔ eto kedikǝtǝkɔ mfó. Nyaso ɔ́nnlɛ etiki bofo budi nɛ, ini ani ete úfi ɔ́nlɛ mǝ etiki budi.Luka 1:22|src="CN01603c.tif" size="span" loc="Luk 1:22" copy="David C. Cook"
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Se Sakaria eto kesumu eto lefe léloo, úsinkli úsu diyo.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Nyamfó eto kamaa, Elisabet ésu ɔ́lɛ kafo, itǝ eso wénsikabɔ kesu umǝ bio. Nya ɔ́kula ǝsuǝ itǝ afa anɔ sɔ̃ɔ̃.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Lǝ nnya eso Elisabet átɛyi nkǝ, “Mɔmɔɔ, be asa nnya Bonamute díyifo útǝ mɛɛ, nya úlǝkǝ kofani lǝ mɛ ǝsuǝ lǝ betidi ba kenke eto ǝnǝmi.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Lǝ Elisabet eto kafolɛlɛ eto kofa kuande ǝsuǝǝ, Onanto átsyese wǝ ɔtɔnkpe Gabriel nkǝ usu umǝ wǝ baakpo Nasaret lǝ Galilea eto kasɔ.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Onanto eto Ɔtɔnkpe ǝmfo étsyi kɛnyɛ úsuko kebitɛ ka bátɔ bǝtǝ osani wǝ baakpo Yosef wǝ ditsyi Oka David eto kafo. Kebitɛ kamǝ eto diye ni Maria.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Onanto eto Ɔtɔnkpe ǝmfo ǝbǝ Maria ɔflɔ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Nsiǝsǝ fǝ lǝ diyuǝ ǝsuǝ! Fǝǝ bǝnǝ kafo! Bonamute si ko fǝ.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Ɔtɔnkpe ǝmfo eto kɛnyɛ ka óboko éyifo Maria yanii, nya itǝ wǝ disibubu lǝ kǝsiǝ kamǝ ǝsuǝ.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Lǝ nnya ǝsuǝ ɔtɔnkpe ǝmǝ átɛyi wǝ nkǝ, “Maria, mante sikpi. Onanto ǝnǝ fǝ kafo tinti.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Ebɔlɛ kafo nya foole ubisaibi, nya fuutǝkǝ wǝ diye fǝ Yesu.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Woofo diye tinti nya bookpo wǝ bǝ Onanto wǝ ni Ǝsuǝalenyǝ Kenke eto ubi. Nya Boanto Onanto luutǝ nkǝ ubi ǝmǝ di seka fe wǝ ona Oka David ke.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Nya wuudi seka lǝ Yakob eto kafo eto bebi ǝsuǝ isu manlo manlo. Nya wǝ sekakedikɔ embolo kulefe kulefe.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, Maria átɔ Ɔtɔnkpe ǝmǝ nkǝ, “Ntsyǝ nyamfo loofo bubǝ kǝtǝ, se minyi osani?”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Onanto eto ɔtɔnkpe ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ebɔyifǝ disiǝ lǝ fǝ nya Ǝsuǝalenyǝ Kenke eto ǝsuǝale loola disiǝ lǝ fǝ. Nyaso ubi wǝ foole ebuyifo Ɔkɛnkɛnyǝ nya bookpo wǝ bǝ Onanto eto Ubisaibi.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Mɔmɔɔ, nla miǝ lǝ ate fǝ, fǝ otokpenyǝ wǝ baakpo Elisabet wǝ ni uninǝsiǝ wǝ baakpo okonɔ, fe ɔ́lɛ kafo kofa kuande nɛ.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Itsyise kulesa ǝmbǝ ale itǝ Onanto eto buyifo.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Nya Maria lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Bee, Boanto Onanto eto uyifoyifo mini. Utǝ ibǝ itǝ mɛ lǝ ǝsuǝ fe kase fátɛyi.” Lǝ nnya ǝsuǝ nya Onanto eto ɔtɔnkpe ǝmǝ dídu.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 — ausente —
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 — ausente —
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Se Elisabet lɛnɔ Maria eto kǝsiǝ kamǝǝ, ubi wǝ lɛkɛ wǝ lǝ kafo ko lɛkpɔ, nya Elisabet díyi ku Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ kenke.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Mfó nya óbesǝ ɔkɔɛ kato ɔ́tɛyi nkǝ, “Bákpo fǝ atsyɔ lǝ besio kenke nti, nya bákpo ubi wǝ fǝǝbǝ bole tsya atsyɔ!
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Fɛɛ ntsyǝ minyǝ disi ɛkpɛ mmǝ bǝ mɔ Onamute eto ambe lǝ ubǝ mɔ ɔflɔ?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Akpa akpa se mínɔ fǝ kǝsiǝǝ, ubi wǝ nkpe mɛ lǝ kafo ábe ósa ku disuǝyuǝ.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Disuǝyuǝ itǝ fǝ sitinti, itsyise áfo kɛnyɛ ka Bonamute létsyese fǝ ánɔ bǝ yuubǝ itǝ nko.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, nya Maria lɛtɛyi nkǝ,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Nya mɔ lɛwɔnɔ nlɛ disuǝyuǝ bunyǝ lǝ fǝ Onanto wǝ ni mɔ Ofomfokǝtǝ ǝsuǝ,
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 itsyise ókloma únǝ mɛ kafo,
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Itsyise Ǝsuǝalenyǝ Kenke éyifo asa kplɛ útǝ mɛ,
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Wǝ kaminsǝnyǝnyǝ kpe lefe saa
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Wǝ kɔni éyifo asa kplɛ,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Óbokosǝ baka kplɛ kasɔ lǝ mǝ akankpomɛ ǝsuǝ,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Útǝ nkǝ betidi ba kukpɛnsɛ nlɛ kenke lǝ bǝnyǝ asa sɛɛ bedi bemi tɔ,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ókloma kɛnyɛ ka
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Ókloma ɔlɛ kaminsǝnyǝnyǝ bufi kǝtǝ Abraham
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Maria ákɛ lǝ Elisabet ɔflɔ fenkǝ afa ǝtsyǝ fɛ úsinkli úsu oto.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Se Elisabet eto ubi eto lelefe léyoo, óle ubisaibi.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Nya Elisabet eto bayotsya ku wǝ batokpenyǝ lɛnɔ asa sɛɛ nnya Bonamute ǝmǝ díyifo útǝ wǝ. Nya mǝmblɛ dínyǝnko wǝ disuǝyuǝ tinti.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Se ubi ǝmǝ léfo eyi mflamflaa, bǝbǝ bǝnkǝ baala wǝ lelo nya bála bǝ lǝ befi wǝ anto eto diye Sakaria bǝtǝkǝ wǝ.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Fɛɛ wǝ ambe mántɔnɔko mǝ nko nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Kpa o-o! Bifi diye Yohanes bitǝkǝ wǝ.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Mfó bétsyiko etiki bunǝ ku wǝ katɛyi bǝnkǝ, “Fǝ otokpenyǝ saa ǝmbǝ baakpo nko.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Nya bátɔ wǝ anto lǝ ani eto eyifosa ǝsuǝ bǝ ote diye nǝ woala nkǝ bǝfi bǝtǝkǝ wǝ ubi ǝmǝ.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Mfó nya Sakaria léfo leba nǝ ǝsuǝ baawɔni asa kǝtǝkǝ nya ɔ́wɔni nkǝ, “Wǝ diye ni Yohanes.” Nya íyifo mǝmblɛ yanii.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Lamfolamfo Sakaria étsyiko etiki budi nya ɔ́tɛsǝ Onanto.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Sikpi ǝmuǝ mba wonko mǝ nsi lǝ koyotsya nya ítǝ ditiki nǝmfo dísensǝ dísu kǝmǝ kpǝ lǝ Yudea eto atini ǝsuǝ mfó kenke.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Betidi ba kenke lɛnɔ asa nyamfo etsyiko disi bubu katɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Nte utidi wǝ eto okle ubi ǝmfo luubǝ ofiani?” Itsyise ílǝkǝ ete wuee bǝ, Bonamute eto kɔni tǝkǝ lǝ wǝ ǝsuǝ.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Mfó nya Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛyifǝ dísiǝ lǝ ubi ǝmǝ eto anto Sakaria ǝsuǝ nya údi Onanto etiki ɔ́tɛyi utsyǝ nkǝ,
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Atɛsǝ itǝ Bonamute, Israel eto Onanto,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Úlǝkǝ Ofomfokǝtǝ Kplɛ útǝ bo lǝ Oka David
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Útsyǝ kɛnyɛ kamfó kokooko ɛyɛ lǝ wǝ bǝnyɛlǝkǝtidi kɛnkɛ ǝsuǝ nkǝ,
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 wuulǝkǝ bo utsyiko lǝ balo
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Ɔ́tɛyi útsyǝ nkǝ wuunyǝ bo banamǝ kaminsǝ
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Nya ɔ́tɛyi bo anto Abraham kɛnyɛ klekle kamfo utsyǝ nkǝ,
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 wuulǝkǝ bo utsyiko lǝ bo balo eto ani,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Nya wuuyifo bo kɛnkɛ bǝ lǝ buyifo mba nyɛ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ lǝ wǝ ǝnǝmi lǝ bo nkpǝ kenke ǝsuǝ.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Nya fǝ, mɔ ubi, bookpo fǝ bǝnkǝ Onanto wǝ nso kenke eto Unyɛlǝkǝtidi.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Nya ebutǝ wǝ betidi te bǝ boonyǝ bofokǝtǝ
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Bo Onanto kpe lefonǝ nya woabe bo ku kaminsǝnyǝnyǝ.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Nya wuutǝ diyǝnde nǝmfo nkǝ dibǝ ditǝ lekpasǝ itǝ mba nkpe lǝ ketuntu ǝsuǝ
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Nya ubi ǝmǝ lébe nya ɔkɛ ale lǝ ǝsuǝ ku lɛwɔnɔ ǝsuǝ. Nya úsiǝ lǝ mfiminti isu ese lefe nǝ ɔ́bɔ úbǝ Israel eto kuse eto ǝnǝmi.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.