Lucas 19
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVI
1 Yesu ésu údufǝ Yeriko, nya ɔ́yɛ lǝ umǝ ǝmǝ kafo ɔntɔ.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Mfó nya mba laafo umǝnko eto uninǝ utsyuǝ wǝ baakpo Sakeo lɛkɛ, nya úyifo otabinyǝ tinti.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Úkabɛbɛ kusu ko ǝsuǝ wɔɔyɛ lǝ unyǝ utidi wǝ kon Yesu ni. Fɛɛ se úyifo utidi kliminti esoo, ɔnlɛ kusu ku kutsyuǝ bunyǝ se betidi mfui eso.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Nyaso útsyetsyi ɔ́tɔ betidi bamfo sɛtɔ nya óbe kuyi bǝ lǝ unyǝ Yesu, itsyise óte nkǝ wuubǝ ɔyɛ mfo.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Se Yesu léyo kuyi komǝ kalɔɔ, úkǝnǝ úńyǝ nya óbesǝ ǝnǝmi kato nya ɔ́tɛyi Sakeo nkǝ, “Sakeo, kɔse lǝ ayifǝ ǝbǝ kasɔ, itsyise fǝ diyo mɔɔsɔnɔ mi nɛ.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Sakeo ákɔse ɔ́yifǝ úbǝ kasɔ nya útǝ Yesu edufǝ ku disuǝyuǝ tinti.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Betidi ba dínyǝ nyamfó étsyiko etiki budi kawɔnɔnɔ lǝ Yesu ǝsuǝ katɛyi bǝ, “Osani ǝmfo esukayɛ utidi ǝmfo wǝ ni obuayifo eto diyo.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Mfó nya Sakeo létaka úńyǝ nya ɔ́tɛyi Bonamute ǝmǝ nkǝ, “Anto! Muufi mɔ bikǝ bia nkpe mɛ kenke eto kutsyǝ ntǝ bakombo. Nya betidi ba kenke eto bikǝ míntafa mímfoo, moofo mǝ nnya kayo eto sena ntsyǝ lǝ nnya kɛnyɛ.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Mfó nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mmi ǝmfo bofo ǝbǝ diyo nǝmfo, itsyise utidi wǝ mfo tsya eyifo Abraham eto kafo eto ubi.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Nya mɔ, Utidi Eto Ubii, mbǝ miǝ lǝ nlǝkǝ betidi ba kenke lénya kusu mboko nkpǝ.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Mfó nya betidi bamfó ńyǝ banlɛ asa nnya Yesu nlɛ mǝ bɔtɛyi bɔnɔ. Nya úsukosǝ nya ɔ́tɛyi mǝ lekpa ditsyuǝ, itsyise ofe ɔlɛ bɔnyi kafi Yerusalem nya bébu bǝ Onanto eto Sekadidi siamǝ ebubǝ sitinti mɔmɔ.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Lǝ lefe nǝ léfe mǝǝ, osani wǝ nkpe dibu utsyuǝ ákɛ mfó wǝ létaka úsu kasɔ famfamfa kǝtsyuǝ ǝsuǝ lǝ bǝtsyǝ wǝ seka. Nya úfi nsusu nkǝ, wuusinkli ubǝ wǝ umǝ.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Fɛ úduu, ókpadi wǝ beyifoyifo lefosi utsyǝ. Nya útǝ utsyuǝ saa atabi eto otobe ɔni. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, ‘Bifi atabi nyamǝ beto ɔlɔ isu ese lefe nǝ muubǝ.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 “Fɛɛ osani ǝmfo eto umǝ eto betidi ékekisi wǝ, nyaso bátsyese batɔnkpe bǝtsyuǝ bǝtǝkǝko wǝ bǝ besu batɛyi Okankplɛ nkǝ, ‘Boanla boǝ osani ǝmfo di bo oka.’
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Tsya, bǝtsyǝ osani ǝmǝ seka nya usi úsinkli úbǝ umǝ ǝmǝ. Lamfolamfo, útǝ bákpadi wǝ beyifoyifo bamǝ bǝbǝ bátsya lǝ wǝ ǝnǝmi nkǝ lǝ ɔnɔ kutǝkǝ ko bǝnyǝ.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 “Uyifoyifo tutɛ ǝbǝ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Bonamute, nnyǝ atabi eto etobe lefosi ntǝkǝ lǝ ɔni ǝmǝ fǝtǝ mɛ mfó ǝsuǝ.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 “Mfó nya Onamute ǝmǝ lɛtɛsǝ wǝ ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Álɔ eyifo! Eyifo uyifoyifo sɛɛ! Se fálɛ keyifo kɛkɛ kamfo ola fáyɛnko ke lǝ kusu sɛɛ esoo, muufi fǝ ntsyǝ seka lǝ kǝmǝ lefosi ǝsuǝ.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 “Uyifoyifo nuǝfǝ tsya ǝbǝ ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Bonamute, nnyǝ atabi eto etobe ɛnɔ ntǝkǝ lǝ ɔni wǝ fǝtǝ mɛ ǝsuǝ!’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 “Nya Onamute ǝmǝ lɛtɛyi uyifoyifo ǝmǝ tsya nkǝ, ‘Fǝǝ, ebudi seka lǝ kǝmǝ ɛnɔ ǝsuǝ!’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 “Uyifoyifo bamba ǝbǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Bonamute, nyǝ fǝ atabi eto otobe ɔni wǝ fǝtǝ mɛ. Mfí nnya nkle lǝ mɔ ofiamɛ ǝsuǝ nkula.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Nte fǝ sikpi itsyise eyifo nwǝ nkpe ale. Nya feefi lesa nǝ lenni fǝ lele kafloma keyifo fǝ lele. Nya feefi didisa nǝ fǝmankpe kulaa tsya keyifo fǝ lele.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 “Mfó nya Onamute ǝmǝ lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Uyifoyifo bua feni! Fǝ kosate eto kɛnyɛ eto etiki ni nnya muufi nlo fǝ dikpi! Eyi fǝ nyifo utidi wǝ nkpe ale. Nya meefi lesa nǝ lenni mɔ lele kafloma keyifo mɔ lele. Nya meefi lesa lǝ kaka mánkpe ku ditsyuǝ.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Nya lǝ eyi nkoo, beso fémemfi mɔ atabi esu akpe lǝ atabi kǝtsyǝkɔ? Mfóo, nyi miǝ muunyǝ kutǝkǝ lǝ nnya ǝsuǝ lǝ nsinkli ntsyi mbǝ.’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 “Mfó nya ɔ́tɛyi betidi ba ńyǝ mfo nkǝ, ‘Bɛlɛ atabi nyamǝ befo lǝ wǝ ani bitǝ uyifoyifo wǝ nkpe atabi eto etobe lefosi.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 “Fɛɛ betidi bamfo átɛyi wǝ bǝnkǝ, ‘Bonamute, uyifoyifo ǝmfó ebunyǝ atabi eto etobe lefosi útsyǝ!’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 “Mfó nya Onamute ǝmǝ dítǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Nlɛ fǝ bɔtɛyi sitinti minkǝ, utidi wǝ asa ntee, wǝ ni nwǝ Onanto luutǝ okpe enso nɛ. Nya utidi wǝ kulesa lentee, nnya nte wǝ kulaa tsyaa, bɔɔlɛ ni bafo wǝ lǝ ani.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Nya mɔmɔɔ, binǝ mɔ balo ba dímanla bǝ ndi seka lǝ mǝ ǝsuǝ beboko mfo lǝ belo mǝ lǝ mɔ ǝnǝmi.’ ”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Se Yesu lɛtɛyi mǝ asa nyamfo ólosǝǝ, ɔ́tɔ mǝ sɛtɔ úsu Yerusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Lefe nǝ ɔnlɛ Betfage ku Betania bɔfi lǝ Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini ɔflɔɔ, ótsyese wǝ bakasebi inuǝ ɔ́tɛyi nkǝ bakatɔ.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 Mfó nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bikatɔ lǝ umǝ kɛkɛ wǝ nkpe sɛtɔ mfó. Nya lǝ bɛlɛ wǝ budufǝǝ, biunyǝ ɔflimu eto lɛkpɔ ditsyuǝ nǝ bátsyasǝ lǝ ukuǝ bǝńyǝsǝ nǝ utidi kuutsyuǝ saa dímǝnsiǝ tɔ unyǝ. Benyankli ni ku ukuǝ lǝ bifi wǝ beboko mfo.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Lǝ utidi utsyuǝ atɔ mi lesa nǝ eso bényankli nii, bɛtɛyi wǝ biǝnkǝ, ‘Bonamute nlɛ ni bohiã.’ ”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Bakasebi bamǝ áyifǝ lǝ kusu bésu bǝnyǝ lesa saa fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Nya lǝ lefe nǝ bǝńyǝ banlɛ ubuki ǝmǝ bonyankli kǝlǝkǝǝ, ubuki ǝmǝ eto basate átɔ mǝ bǝnkǝ, “Beso bɛnlɛ wǝ bonyankli?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Mfó nya bakasebi bamǝ dítǝ mbuayɛ bǝnkǝ, “Bonamute ahiã wǝ.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Nya béfi ubuki ǝmǝ báboko Yesu. Mfó nya béfi mǝ mfia bésensǝ bákpo lǝ ubuki ǝmǝ ǝsuǝ nya báwunsǝko Yesu óbe úsiǝ lǝ wǝ.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Se úsiǝ lǝ wǝ ǝsuǝ nya báyɛ bantɔɔ, betidi bǝtsyuǝ éfi mǝ mfia bésensǝ bákpo lǝ kusu.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Lefe nǝ Yesu ńlɛ bɔnyi kafi Yerusalem lǝ kusu kaka ɔnlɛ Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini bɔyifǝ kǝbǝǝ, wǝ bakasebi kpǝ bamǝ étsyiko Onanto ani bɔsɔ nya báto keyudu banlɛ bofa bembembe lǝ asa kplɛ nnya bǝnyǝ eso.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Nya bátɛyi bǝnkǝ,
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Mfó nya Farisifɔ ba lɛkɛ lǝ sitiditu siamǝ nti lɛtɛyi Yesu bǝnkǝ, “Oteasa, ninko fǝ bakasebi lǝ bayɛ kudu bokpo!”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Mfó nya Yesu dítǝ mbuayɛ nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ lǝ bayɛ kudu bokpoo, aba nyamfo kosate ebutsyǝ kasɔ ku kudu bokpo.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Kase Yesu lɛyɛ ɔntɔ lǝ Yerusalem kedufǝkɔɔ, nya únyǝ umǝ ǝmǝǝ, úwi keku lǝ wǝ disi.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Nla sitinti miǝ lǝ nnya ete biunyǝ bete mmi eto diyi nǝmfo eto lesa nǝ loohiã itǝ bǝ lǝ binyǝ diyuǝ ini! Fɛɛ ibǝ ese mɔmɔɔ, bɛnlɛ bunyǝ lǝ bete!
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Lefe ditsyuǝ ebubǝ se mi balo luuńyǝ batsyilama mi lǝ kalebe saa kenke. Nya booti ǝbiǝ kenke nya kulesa lembofo budufǝ nye kabɔ kǝbǝ lekple.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Betidi ebɔtsylɔsǝ umǝ mfo kenke nya boolo betidi ba nkpe lǝ wǝ kenke. Nya leba ku ditsyuǝ sa embubu ditǝkǝ lǝ ni kǝtsyǝkɔ. Itsyise bɛni nya bíǝnyǝ lǝ bete lefe nǝ Onanto díbǝ nkǝ lǝ ofo mi lǝ nkpǝ!”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Yesu ésu údufǝ Onanto eto kedikǝtǝkɔ nya útsyiko mba nlɛ bikǝ bote mfó bola kabɔsǝ.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ bǝ Onanto átɛyi nkǝ, ‘Mɔ diyoo, betidi ebokpadi ni bǝ diyo kaka betidi laato ola.’ Nya mi dífi mfó befianisǝ beyu eto kabiɔkɔ!”
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Diyi saa, Yesu ákate asa lǝ Onanto eto Kedikǝtǝkɔ mfó. Onanto eto besumunyǝ ninǝ ku Afi eto bateasa ku betidi eto batɔnkotɔnko ála bǝ lǝ balo wǝ.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Fɛɛ bǝnyǝ kusu ko ǝsuǝ bɔɔyɛ, itsyise betidi kpǝ akɛ mfó ba eto ato léfo wǝ etiki nyamǝ kekleke eso.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.