Lucas 19
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NAA
1 Yesu ésu údufǝ Yeriko, nya ɔ́yɛ lǝ umǝ ǝmǝ kafo ɔntɔ.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Mfó nya mba laafo umǝnko eto uninǝ utsyuǝ wǝ baakpo Sakeo lɛkɛ, nya úyifo otabinyǝ tinti.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Úkabɛbɛ kusu ko ǝsuǝ wɔɔyɛ lǝ unyǝ utidi wǝ kon Yesu ni. Fɛɛ se úyifo utidi kliminti esoo, ɔnlɛ kusu ku kutsyuǝ bunyǝ se betidi mfui eso.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Nyaso útsyetsyi ɔ́tɔ betidi bamfo sɛtɔ nya óbe kuyi bǝ lǝ unyǝ Yesu, itsyise óte nkǝ wuubǝ ɔyɛ mfo.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Se Yesu léyo kuyi komǝ kalɔɔ, úkǝnǝ úńyǝ nya óbesǝ ǝnǝmi kato nya ɔ́tɛyi Sakeo nkǝ, “Sakeo, kɔse lǝ ayifǝ ǝbǝ kasɔ, itsyise fǝ diyo mɔɔsɔnɔ mi nɛ.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Sakeo ákɔse ɔ́yifǝ úbǝ kasɔ nya útǝ Yesu edufǝ ku disuǝyuǝ tinti.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Betidi ba dínyǝ nyamfó étsyiko etiki budi kawɔnɔnɔ lǝ Yesu ǝsuǝ katɛyi bǝ, “Osani ǝmfo esukayɛ utidi ǝmfo wǝ ni obuayifo eto diyo.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Mfó nya Sakeo létaka úńyǝ nya ɔ́tɛyi Bonamute ǝmǝ nkǝ, “Anto! Muufi mɔ bikǝ bia nkpe mɛ kenke eto kutsyǝ ntǝ bakombo. Nya betidi ba kenke eto bikǝ míntafa mímfoo, moofo mǝ nnya kayo eto sena ntsyǝ lǝ nnya kɛnyɛ.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Mfó nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mmi ǝmfo bofo ǝbǝ diyo nǝmfo, itsyise utidi wǝ mfo tsya eyifo Abraham eto kafo eto ubi.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Nya mɔ, Utidi Eto Ubii, mbǝ miǝ lǝ nlǝkǝ betidi ba kenke lénya kusu mboko nkpǝ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Mfó nya betidi bamfó ńyǝ banlɛ asa nnya Yesu nlɛ mǝ bɔtɛyi bɔnɔ. Nya úsukosǝ nya ɔ́tɛyi mǝ lekpa ditsyuǝ, itsyise ofe ɔlɛ bɔnyi kafi Yerusalem nya bébu bǝ Onanto eto Sekadidi siamǝ ebubǝ sitinti mɔmɔ.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Lǝ lefe nǝ léfe mǝǝ, osani wǝ nkpe dibu utsyuǝ ákɛ mfó wǝ létaka úsu kasɔ famfamfa kǝtsyuǝ ǝsuǝ lǝ bǝtsyǝ wǝ seka. Nya úfi nsusu nkǝ, wuusinkli ubǝ wǝ umǝ.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Fɛ úduu, ókpadi wǝ beyifoyifo lefosi utsyǝ. Nya útǝ utsyuǝ saa atabi eto otobe ɔni. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, ‘Bifi atabi nyamǝ beto ɔlɔ isu ese lefe nǝ muubǝ.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 “Fɛɛ osani ǝmfo eto umǝ eto betidi ékekisi wǝ, nyaso bátsyese batɔnkpe bǝtsyuǝ bǝtǝkǝko wǝ bǝ besu batɛyi Okankplɛ nkǝ, ‘Boanla boǝ osani ǝmfo di bo oka.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Tsya, bǝtsyǝ osani ǝmǝ seka nya usi úsinkli úbǝ umǝ ǝmǝ. Lamfolamfo, útǝ bákpadi wǝ beyifoyifo bamǝ bǝbǝ bátsya lǝ wǝ ǝnǝmi nkǝ lǝ ɔnɔ kutǝkǝ ko bǝnyǝ.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 “Uyifoyifo tutɛ ǝbǝ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Bonamute, nnyǝ atabi eto etobe lefosi ntǝkǝ lǝ ɔni ǝmǝ fǝtǝ mɛ mfó ǝsuǝ.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 “Mfó nya Onamute ǝmǝ lɛtɛsǝ wǝ ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Álɔ eyifo! Eyifo uyifoyifo sɛɛ! Se fálɛ keyifo kɛkɛ kamfo ola fáyɛnko ke lǝ kusu sɛɛ esoo, muufi fǝ ntsyǝ seka lǝ kǝmǝ lefosi ǝsuǝ.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Uyifoyifo nuǝfǝ tsya ǝbǝ ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Bonamute, nnyǝ atabi eto etobe ɛnɔ ntǝkǝ lǝ ɔni wǝ fǝtǝ mɛ ǝsuǝ!’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 “Nya Onamute ǝmǝ lɛtɛyi uyifoyifo ǝmǝ tsya nkǝ, ‘Fǝǝ, ebudi seka lǝ kǝmǝ ɛnɔ ǝsuǝ!’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Uyifoyifo bamba ǝbǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Bonamute, nyǝ fǝ atabi eto otobe ɔni wǝ fǝtǝ mɛ. Mfí nnya nkle lǝ mɔ ofiamɛ ǝsuǝ nkula.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Nte fǝ sikpi itsyise eyifo nwǝ nkpe ale. Nya feefi lesa nǝ lenni fǝ lele kafloma keyifo fǝ lele. Nya feefi didisa nǝ fǝmankpe kulaa tsya keyifo fǝ lele.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “Mfó nya Onamute ǝmǝ lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Uyifoyifo bua feni! Fǝ kosate eto kɛnyɛ eto etiki ni nnya muufi nlo fǝ dikpi! Eyi fǝ nyifo utidi wǝ nkpe ale. Nya meefi lesa nǝ lenni mɔ lele kafloma keyifo mɔ lele. Nya meefi lesa lǝ kaka mánkpe ku ditsyuǝ.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Nya lǝ eyi nkoo, beso fémemfi mɔ atabi esu akpe lǝ atabi kǝtsyǝkɔ? Mfóo, nyi miǝ muunyǝ kutǝkǝ lǝ nnya ǝsuǝ lǝ nsinkli ntsyi mbǝ.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “Mfó nya ɔ́tɛyi betidi ba ńyǝ mfo nkǝ, ‘Bɛlɛ atabi nyamǝ befo lǝ wǝ ani bitǝ uyifoyifo wǝ nkpe atabi eto etobe lefosi.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 “Fɛɛ betidi bamfo átɛyi wǝ bǝnkǝ, ‘Bonamute, uyifoyifo ǝmfó ebunyǝ atabi eto etobe lefosi útsyǝ!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Mfó nya Onamute ǝmǝ dítǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Nlɛ fǝ bɔtɛyi sitinti minkǝ, utidi wǝ asa ntee, wǝ ni nwǝ Onanto luutǝ okpe enso nɛ. Nya utidi wǝ kulesa lentee, nnya nte wǝ kulaa tsyaa, bɔɔlɛ ni bafo wǝ lǝ ani.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Nya mɔmɔɔ, binǝ mɔ balo ba dímanla bǝ ndi seka lǝ mǝ ǝsuǝ beboko mfo lǝ belo mǝ lǝ mɔ ǝnǝmi.’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Se Yesu lɛtɛyi mǝ asa nyamfo ólosǝǝ, ɔ́tɔ mǝ sɛtɔ úsu Yerusalem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Lefe nǝ ɔnlɛ Betfage ku Betania bɔfi lǝ Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini ɔflɔɔ, ótsyese wǝ bakasebi inuǝ ɔ́tɛyi nkǝ bakatɔ.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Mfó nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bikatɔ lǝ umǝ kɛkɛ wǝ nkpe sɛtɔ mfó. Nya lǝ bɛlɛ wǝ budufǝǝ, biunyǝ ɔflimu eto lɛkpɔ ditsyuǝ nǝ bátsyasǝ lǝ ukuǝ bǝńyǝsǝ nǝ utidi kuutsyuǝ saa dímǝnsiǝ tɔ unyǝ. Benyankli ni ku ukuǝ lǝ bifi wǝ beboko mfo.
30 dizendo-lhes:
31 Lǝ utidi utsyuǝ atɔ mi lesa nǝ eso bényankli nii, bɛtɛyi wǝ biǝnkǝ, ‘Bonamute nlɛ ni bohiã.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Bakasebi bamǝ áyifǝ lǝ kusu bésu bǝnyǝ lesa saa fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Nya lǝ lefe nǝ bǝńyǝ banlɛ ubuki ǝmǝ bonyankli kǝlǝkǝǝ, ubuki ǝmǝ eto basate átɔ mǝ bǝnkǝ, “Beso bɛnlɛ wǝ bonyankli?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Mfó nya bakasebi bamǝ dítǝ mbuayɛ bǝnkǝ, “Bonamute ahiã wǝ.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Nya béfi ubuki ǝmǝ báboko Yesu. Mfó nya béfi mǝ mfia bésensǝ bákpo lǝ ubuki ǝmǝ ǝsuǝ nya báwunsǝko Yesu óbe úsiǝ lǝ wǝ.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Se úsiǝ lǝ wǝ ǝsuǝ nya báyɛ bantɔɔ, betidi bǝtsyuǝ éfi mǝ mfia bésensǝ bákpo lǝ kusu.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Lefe nǝ Yesu ńlɛ bɔnyi kafi Yerusalem lǝ kusu kaka ɔnlɛ Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini bɔyifǝ kǝbǝǝ, wǝ bakasebi kpǝ bamǝ étsyiko Onanto ani bɔsɔ nya báto keyudu banlɛ bofa bembembe lǝ asa kplɛ nnya bǝnyǝ eso.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Nya bátɛyi bǝnkǝ,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Mfó nya Farisifɔ ba lɛkɛ lǝ sitiditu siamǝ nti lɛtɛyi Yesu bǝnkǝ, “Oteasa, ninko fǝ bakasebi lǝ bayɛ kudu bokpo!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Mfó nya Yesu dítǝ mbuayɛ nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ lǝ bayɛ kudu bokpoo, aba nyamfo kosate ebutsyǝ kasɔ ku kudu bokpo.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Kase Yesu lɛyɛ ɔntɔ lǝ Yerusalem kedufǝkɔɔ, nya únyǝ umǝ ǝmǝǝ, úwi keku lǝ wǝ disi.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Nla sitinti miǝ lǝ nnya ete biunyǝ bete mmi eto diyi nǝmfo eto lesa nǝ loohiã itǝ bǝ lǝ binyǝ diyuǝ ini! Fɛɛ ibǝ ese mɔmɔɔ, bɛnlɛ bunyǝ lǝ bete!
42 dizendo:
43 Lefe ditsyuǝ ebubǝ se mi balo luuńyǝ batsyilama mi lǝ kalebe saa kenke. Nya booti ǝbiǝ kenke nya kulesa lembofo budufǝ nye kabɔ kǝbǝ lekple.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Betidi ebɔtsylɔsǝ umǝ mfo kenke nya boolo betidi ba nkpe lǝ wǝ kenke. Nya leba ku ditsyuǝ sa embubu ditǝkǝ lǝ ni kǝtsyǝkɔ. Itsyise bɛni nya bíǝnyǝ lǝ bete lefe nǝ Onanto díbǝ nkǝ lǝ ofo mi lǝ nkpǝ!”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Yesu ésu údufǝ Onanto eto kedikǝtǝkɔ nya útsyiko mba nlɛ bikǝ bote mfó bola kabɔsǝ.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ bǝ Onanto átɛyi nkǝ, ‘Mɔ diyoo, betidi ebokpadi ni bǝ diyo kaka betidi laato ola.’ Nya mi dífi mfó befianisǝ beyu eto kabiɔkɔ!”
46 dizendo-lhes:
47 Diyi saa, Yesu ákate asa lǝ Onanto eto Kedikǝtǝkɔ mfó. Onanto eto besumunyǝ ninǝ ku Afi eto bateasa ku betidi eto batɔnkotɔnko ála bǝ lǝ balo wǝ.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Fɛɛ bǝnyǝ kusu ko ǝsuǝ bɔɔyɛ, itsyise betidi kpǝ akɛ mfó ba eto ato léfo wǝ etiki nyamǝ kekleke eso.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.