Lucas 19
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARC
1 Yesu ésu údufǝ Yeriko, nya ɔ́yɛ lǝ umǝ ǝmǝ kafo ɔntɔ.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Mfó nya mba laafo umǝnko eto uninǝ utsyuǝ wǝ baakpo Sakeo lɛkɛ, nya úyifo otabinyǝ tinti.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Úkabɛbɛ kusu ko ǝsuǝ wɔɔyɛ lǝ unyǝ utidi wǝ kon Yesu ni. Fɛɛ se úyifo utidi kliminti esoo, ɔnlɛ kusu ku kutsyuǝ bunyǝ se betidi mfui eso.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Nyaso útsyetsyi ɔ́tɔ betidi bamfo sɛtɔ nya óbe kuyi bǝ lǝ unyǝ Yesu, itsyise óte nkǝ wuubǝ ɔyɛ mfo.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Se Yesu léyo kuyi komǝ kalɔɔ, úkǝnǝ úńyǝ nya óbesǝ ǝnǝmi kato nya ɔ́tɛyi Sakeo nkǝ, “Sakeo, kɔse lǝ ayifǝ ǝbǝ kasɔ, itsyise fǝ diyo mɔɔsɔnɔ mi nɛ.”
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Sakeo ákɔse ɔ́yifǝ úbǝ kasɔ nya útǝ Yesu edufǝ ku disuǝyuǝ tinti.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Betidi ba dínyǝ nyamfó étsyiko etiki budi kawɔnɔnɔ lǝ Yesu ǝsuǝ katɛyi bǝ, “Osani ǝmfo esukayɛ utidi ǝmfo wǝ ni obuayifo eto diyo.”
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Mfó nya Sakeo létaka úńyǝ nya ɔ́tɛyi Bonamute ǝmǝ nkǝ, “Anto! Muufi mɔ bikǝ bia nkpe mɛ kenke eto kutsyǝ ntǝ bakombo. Nya betidi ba kenke eto bikǝ míntafa mímfoo, moofo mǝ nnya kayo eto sena ntsyǝ lǝ nnya kɛnyɛ.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Mfó nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mmi ǝmfo bofo ǝbǝ diyo nǝmfo, itsyise utidi wǝ mfo tsya eyifo Abraham eto kafo eto ubi.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Nya mɔ, Utidi Eto Ubii, mbǝ miǝ lǝ nlǝkǝ betidi ba kenke lénya kusu mboko nkpǝ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Mfó nya betidi bamfó ńyǝ banlɛ asa nnya Yesu nlɛ mǝ bɔtɛyi bɔnɔ. Nya úsukosǝ nya ɔ́tɛyi mǝ lekpa ditsyuǝ, itsyise ofe ɔlɛ bɔnyi kafi Yerusalem nya bébu bǝ Onanto eto Sekadidi siamǝ ebubǝ sitinti mɔmɔ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Lǝ lefe nǝ léfe mǝǝ, osani wǝ nkpe dibu utsyuǝ ákɛ mfó wǝ létaka úsu kasɔ famfamfa kǝtsyuǝ ǝsuǝ lǝ bǝtsyǝ wǝ seka. Nya úfi nsusu nkǝ, wuusinkli ubǝ wǝ umǝ.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Fɛ úduu, ókpadi wǝ beyifoyifo lefosi utsyǝ. Nya útǝ utsyuǝ saa atabi eto otobe ɔni. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, ‘Bifi atabi nyamǝ beto ɔlɔ isu ese lefe nǝ muubǝ.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Fɛɛ osani ǝmfo eto umǝ eto betidi ékekisi wǝ, nyaso bátsyese batɔnkpe bǝtsyuǝ bǝtǝkǝko wǝ bǝ besu batɛyi Okankplɛ nkǝ, ‘Boanla boǝ osani ǝmfo di bo oka.’
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Tsya, bǝtsyǝ osani ǝmǝ seka nya usi úsinkli úbǝ umǝ ǝmǝ. Lamfolamfo, útǝ bákpadi wǝ beyifoyifo bamǝ bǝbǝ bátsya lǝ wǝ ǝnǝmi nkǝ lǝ ɔnɔ kutǝkǝ ko bǝnyǝ.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 “Uyifoyifo tutɛ ǝbǝ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Bonamute, nnyǝ atabi eto etobe lefosi ntǝkǝ lǝ ɔni ǝmǝ fǝtǝ mɛ mfó ǝsuǝ.’
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Mfó nya Onamute ǝmǝ lɛtɛsǝ wǝ ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Álɔ eyifo! Eyifo uyifoyifo sɛɛ! Se fálɛ keyifo kɛkɛ kamfo ola fáyɛnko ke lǝ kusu sɛɛ esoo, muufi fǝ ntsyǝ seka lǝ kǝmǝ lefosi ǝsuǝ.’
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 “Uyifoyifo nuǝfǝ tsya ǝbǝ ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Bonamute, nnyǝ atabi eto etobe ɛnɔ ntǝkǝ lǝ ɔni wǝ fǝtǝ mɛ ǝsuǝ!’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Nya Onamute ǝmǝ lɛtɛyi uyifoyifo ǝmǝ tsya nkǝ, ‘Fǝǝ, ebudi seka lǝ kǝmǝ ɛnɔ ǝsuǝ!’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Uyifoyifo bamba ǝbǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Bonamute, nyǝ fǝ atabi eto otobe ɔni wǝ fǝtǝ mɛ. Mfí nnya nkle lǝ mɔ ofiamɛ ǝsuǝ nkula.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Nte fǝ sikpi itsyise eyifo nwǝ nkpe ale. Nya feefi lesa nǝ lenni fǝ lele kafloma keyifo fǝ lele. Nya feefi didisa nǝ fǝmankpe kulaa tsya keyifo fǝ lele.’
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 “Mfó nya Onamute ǝmǝ lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Uyifoyifo bua feni! Fǝ kosate eto kɛnyɛ eto etiki ni nnya muufi nlo fǝ dikpi! Eyi fǝ nyifo utidi wǝ nkpe ale. Nya meefi lesa nǝ lenni mɔ lele kafloma keyifo mɔ lele. Nya meefi lesa lǝ kaka mánkpe ku ditsyuǝ.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Nya lǝ eyi nkoo, beso fémemfi mɔ atabi esu akpe lǝ atabi kǝtsyǝkɔ? Mfóo, nyi miǝ muunyǝ kutǝkǝ lǝ nnya ǝsuǝ lǝ nsinkli ntsyi mbǝ.’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 “Mfó nya ɔ́tɛyi betidi ba ńyǝ mfo nkǝ, ‘Bɛlɛ atabi nyamǝ befo lǝ wǝ ani bitǝ uyifoyifo wǝ nkpe atabi eto etobe lefosi.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 “Fɛɛ betidi bamfo átɛyi wǝ bǝnkǝ, ‘Bonamute, uyifoyifo ǝmfó ebunyǝ atabi eto etobe lefosi útsyǝ!’
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Mfó nya Onamute ǝmǝ dítǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Nlɛ fǝ bɔtɛyi sitinti minkǝ, utidi wǝ asa ntee, wǝ ni nwǝ Onanto luutǝ okpe enso nɛ. Nya utidi wǝ kulesa lentee, nnya nte wǝ kulaa tsyaa, bɔɔlɛ ni bafo wǝ lǝ ani.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Nya mɔmɔɔ, binǝ mɔ balo ba dímanla bǝ ndi seka lǝ mǝ ǝsuǝ beboko mfo lǝ belo mǝ lǝ mɔ ǝnǝmi.’ ”
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Se Yesu lɛtɛyi mǝ asa nyamfo ólosǝǝ, ɔ́tɔ mǝ sɛtɔ úsu Yerusalem.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Lefe nǝ ɔnlɛ Betfage ku Betania bɔfi lǝ Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini ɔflɔɔ, ótsyese wǝ bakasebi inuǝ ɔ́tɛyi nkǝ bakatɔ.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Mfó nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bikatɔ lǝ umǝ kɛkɛ wǝ nkpe sɛtɔ mfó. Nya lǝ bɛlɛ wǝ budufǝǝ, biunyǝ ɔflimu eto lɛkpɔ ditsyuǝ nǝ bátsyasǝ lǝ ukuǝ bǝńyǝsǝ nǝ utidi kuutsyuǝ saa dímǝnsiǝ tɔ unyǝ. Benyankli ni ku ukuǝ lǝ bifi wǝ beboko mfo.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Lǝ utidi utsyuǝ atɔ mi lesa nǝ eso bényankli nii, bɛtɛyi wǝ biǝnkǝ, ‘Bonamute nlɛ ni bohiã.’ ”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Bakasebi bamǝ áyifǝ lǝ kusu bésu bǝnyǝ lesa saa fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Nya lǝ lefe nǝ bǝńyǝ banlɛ ubuki ǝmǝ bonyankli kǝlǝkǝǝ, ubuki ǝmǝ eto basate átɔ mǝ bǝnkǝ, “Beso bɛnlɛ wǝ bonyankli?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Mfó nya bakasebi bamǝ dítǝ mbuayɛ bǝnkǝ, “Bonamute ahiã wǝ.”
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Nya béfi ubuki ǝmǝ báboko Yesu. Mfó nya béfi mǝ mfia bésensǝ bákpo lǝ ubuki ǝmǝ ǝsuǝ nya báwunsǝko Yesu óbe úsiǝ lǝ wǝ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Se úsiǝ lǝ wǝ ǝsuǝ nya báyɛ bantɔɔ, betidi bǝtsyuǝ éfi mǝ mfia bésensǝ bákpo lǝ kusu.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Lefe nǝ Yesu ńlɛ bɔnyi kafi Yerusalem lǝ kusu kaka ɔnlɛ Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini bɔyifǝ kǝbǝǝ, wǝ bakasebi kpǝ bamǝ étsyiko Onanto ani bɔsɔ nya báto keyudu banlɛ bofa bembembe lǝ asa kplɛ nnya bǝnyǝ eso.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Nya bátɛyi bǝnkǝ,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Mfó nya Farisifɔ ba lɛkɛ lǝ sitiditu siamǝ nti lɛtɛyi Yesu bǝnkǝ, “Oteasa, ninko fǝ bakasebi lǝ bayɛ kudu bokpo!”
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Mfó nya Yesu dítǝ mbuayɛ nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ lǝ bayɛ kudu bokpoo, aba nyamfo kosate ebutsyǝ kasɔ ku kudu bokpo.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Kase Yesu lɛyɛ ɔntɔ lǝ Yerusalem kedufǝkɔɔ, nya únyǝ umǝ ǝmǝǝ, úwi keku lǝ wǝ disi.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Nla sitinti miǝ lǝ nnya ete biunyǝ bete mmi eto diyi nǝmfo eto lesa nǝ loohiã itǝ bǝ lǝ binyǝ diyuǝ ini! Fɛɛ ibǝ ese mɔmɔɔ, bɛnlɛ bunyǝ lǝ bete!
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Lefe ditsyuǝ ebubǝ se mi balo luuńyǝ batsyilama mi lǝ kalebe saa kenke. Nya booti ǝbiǝ kenke nya kulesa lembofo budufǝ nye kabɔ kǝbǝ lekple.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Betidi ebɔtsylɔsǝ umǝ mfo kenke nya boolo betidi ba nkpe lǝ wǝ kenke. Nya leba ku ditsyuǝ sa embubu ditǝkǝ lǝ ni kǝtsyǝkɔ. Itsyise bɛni nya bíǝnyǝ lǝ bete lefe nǝ Onanto díbǝ nkǝ lǝ ofo mi lǝ nkpǝ!”
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yesu ésu údufǝ Onanto eto kedikǝtǝkɔ nya útsyiko mba nlɛ bikǝ bote mfó bola kabɔsǝ.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ bǝ Onanto átɛyi nkǝ, ‘Mɔ diyoo, betidi ebokpadi ni bǝ diyo kaka betidi laato ola.’ Nya mi dífi mfó befianisǝ beyu eto kabiɔkɔ!”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Diyi saa, Yesu ákate asa lǝ Onanto eto Kedikǝtǝkɔ mfó. Onanto eto besumunyǝ ninǝ ku Afi eto bateasa ku betidi eto batɔnkotɔnko ála bǝ lǝ balo wǝ.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Fɛɛ bǝnyǝ kusu ko ǝsuǝ bɔɔyɛ, itsyise betidi kpǝ akɛ mfó ba eto ato léfo wǝ etiki nyamǝ kekleke eso.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.