João 20

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɔsida eto kolensiǝnto se kale dímǝnsiǝ tɔ kaloo, Maria Magdalene ésu kudi komǝ ɔflɔ nya únyǝ nkǝ báminansǝ leba nǝ díti lǝ kudi komǝ kɛnyɛ mfó.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Nyaso útsyetsyi úsu Simon Petro ku okasebi wǝ Yesu laala ɔflɔ. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bǝtsyǝ ǝbǝ bétsyi Bonamute bédunko lǝ kudi komǝ kafo. Nya bunyi kaka bétsyi wǝ bésu bǝtsyǝ!”
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Mfó nya Petro ku okasebi ɔni ǝmǝ dídu bǝ beesu kudi komǝ ɔflɔ.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Mǝ inuǝ bamǝ étsyetsyi batɔ, fɛɛ okasebi ǝmǝ áfe Petro nya oka wǝ kudi komǝ ɔflɔ mfó budufǝ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Úbǝ kasɔ útsyue ǝnǝmi óbe kudi komǝ kafo. Únyǝ mfia flubia bomǝ, fɛɛ wéndufǝ ko kafo.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Simon Petro wǝ dítǝkǝ kama ubǝǝ, áyɛ údufǝ kudi komǝ kafo nya únyǝ se mfia flubia bomǝ nkpo lǝ kudi kafo lǝ kasɔ mfó.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Fɛɛ béfi kafia ka béfi bákle Yesu disi bǝtsyǝ lete, ke mánkɔ ku mfia flubia fɛfɛ bomǝ. Bǝkǝnǝ ke bǝtsyǝ lete.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Mfó nya okasebi wǝ leka kudi komǝ ɔflɔ búdufǝ tsya dídufǝ ko kafo. Únyǝ asa nyamǝ, nya ófo ɔ́nɔ.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Tsya, fɛɛ bánnɔ tɔ kasɔ nnya Awɔnisa Kɛnkɛ lɛtɛyi nkǝ ele bǝ Yesu taka utsyi ɔkɔmǝ ubǝ nkpǝ.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Nyamfo eto kama nya bakasebi bamǝ dísinkli bésu oto.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Fɛɛ Maria ǝbǝ únyǝ lǝ kudi komǝ ɔflɔ kewi keku. Nya lefe nǝ úńyǝ mfó ɔnlɛ keku buwii, usi úbǝ kasɔ óbe kudi komǝ kafo.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Mfó únyǝ Onanto eto batɔnkpe inuǝ ba nlɛ mfia flubia bensi lǝ kafo mfó. Ɔni si lǝ kaka Yesu eto disi dítsyǝ nya unuǝfǝ nsi lǝ wǝ akpa eti.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Bátɔ wǝ bǝ, “Boambe, beso fanlɛ keku buwi?”
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Lamfolamfo se ɔ́tsyi ɔwuninsǝǝ, únyǝ se Yesu nyǝ mfó. Fɛɛ woante nkǝ Yesu uni.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Mfó Yesu lɛtɔ wǝ nkǝ, “Boambe, beso fanlɛ keku buwi? Owoe fanlɛ bɔbɛbɛ?”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Nya Yesu lékpadi wǝ nkǝ, “Maria!”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Sinkli ayɛ mɛ butidi etɔ, itsyise ménsinkli tɔ nsu Anto ǝmǝ ɔflɔ kato. Bomu du esu atɛyi mɔ bayimi fǝ nsinkli ntɔ lǝ nwǝ ni mɔ Anto ku mǝ Anto, mɔ Onanto ku mǝ Onanto ɔflɔ.”
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Nyasoo, Maria Magdalenyǝ ésu ɔ́tɛyi bakasebi bamǝ nkǝ únyǝ Bonamute ǝmǝ nya ɔ́tɛyi mǝ asa nnya Yesu lɛtɛyi wǝ.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Kɔsida komǝ eto ditsyitsyo lefee, bakasebi bamǝ ákɔ besi lǝ diyo nya béti mǝ ǝsuǝ bákpe kekleke, se banlɛ Yudafɔ eto beninǝ sikpi bote eso. Nya Yesu díbǝ unyǝ lǝ mǝ ntinti, nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Diyuǝ lǝ disiǝko mi.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Se ɔ́tɛyi nyamfo ólosǝǝ, úfi wǝ ani ku lekpake óte mǝ. Ǝsuǝ ǝyuǝ bakasebi bamǝ se bǝńyǝ Bonamute ǝmǝ eso.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Nnya kamaa, Yesu esi ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Diyuǝ lǝ disiǝko mi. Fe kase Anto ǝmǝ létsyese mɛɛ, nko ke mintsya nlɛ mi botsyese nɛ.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Se ɔ́tɛyi nyamfo ólosǝǝ, ɔ́wula ókpo lǝ mǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Befo Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ nǝmǝ.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Lǝ bifi betidi eto abua bɛtsyɛ mǝǝ, Onanto éfi nnya ɔ́tsyɛ mǝ, fɛɛ mba eto abua bɛni bufi katsyɛɛ, Onanto tsya mémfi nnya ɔtsyɛ mǝ.”
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Lefe nǝ Yesu díbǝǝ, Toma, lefosi bakasebi inuǝ bamǝ eto ɔni wǝ bensi baakpo Ɔfimfinyǝǝ, mankɛ mǝ lenti.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Nyaso se úbǝǝ, bakasebi fɛfɛ bamǝ átɛyi wǝ bǝnkǝ, “Búnyǝ Bonamute ǝmǝ.”
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Kɔsida kɔni eto kamaa, bakasebi bamǝ esi bákɔ bési lǝ diyo kafo, nya Toma ákɛ mǝ lenti. Besi béti biku le diyo nǝmǝ ǝsuǝ bakɛ. Tsya fɛɛ, Yesu ǝbǝ úńyǝ lǝ mǝ ntinti nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Diyuǝ lǝ disiǝko mi.”
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Nya ɔ́tɛyi Toma nkǝ, “Bǝ lǝ ǝbǝ efi fǝ lɛnimi akpe mfo, lǝ abe mɔ ani. Lǝ efi fǝ kɔni akpe lǝ mɔ lekpake, lǝ ayɛ fǝ mamfokanɔ, nya lǝ afo anɔ!”
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Tomasi ǝlǝkǝ kɛnyɛ ɔ́tɛyi nkǝ, “Mɔ Onamute ku mɔ Onanto!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Mfó nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Se fǝnyǝ mɛ esoo, áfo ánɔ. Diyuǝ itǝ mba dímǝnyǝ mɛ, fɛɛ báfo bánɔ!”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yesu esi úyifo ayanisa kpǝ óte lǝ wǝ bakasebi kpǝ eto ǝnǝmi nnya báwɔni bákpe lǝ kukue komfo.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Fɛɛ báwɔni nyamfo bǝtsyǝ bǝ lǝ befo bɛnɔ biǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ku Onanto eto Ubi kosate ǝmǝ. Nya ɛyɛ lǝ boofo kanɔ lǝ wǝ ǝsuǝǝ, biunyǝ nkpǝ manlo.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.