João 13

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ibu diyi lɔni fɛ lǝ bedi Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto diyisɛɛ nǝmǝ. Yesu áte nkǝ wǝ lefe éboyo bǝ udu lǝ kawunsiǝ kamfo usu wǝ Anto ɔflɔ. Úkala mba ni wǝ bale lǝ kawunsiǝ mfo, nya óla mǝ sitinti isu ese taa kalosǝkɔ.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yesu ku wǝ bakasebi akɛ lǝ lesakedikɔ ku ditsyitsyo nǝmfó. Olo ǝmǝ ébusu údufǝ lǝ Yuda wǝ ni Simon Iskariot eto ubi eto nsusu nkǝ lǝ udi wǝ okpe lǝ udu Yesu utǝ wǝ balo.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesu áte nkǝ wǝ Anto éfi ǝsuǝale saa útǝ wǝ lǝ lesa saa ǝsuǝ. Uyi nkǝ útsyi Onanto ɔflɔ nya usinkli ɔntɔ lǝ Onanto ɔflɔ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Nyaso ótaka lǝ lesakedikɔ kamǝ nya úlǝkǝ wǝ awubunte kplɛ nnya kato útsyǝ nya úfi sebo ótsyasɛ lǝ nkɛ.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Úkuti ntu ókpo lǝ ɔkpɛ kplɛ utsyuǝ kafo nya útsyiko wǝ bakasebi bamǝ eto akpa buflǝ, ákasi nnya ku sebo sia ótsyasǝ lǝ nkɛ.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Se éyo Simon Petro ǝsuǝǝ, ɔ́tɔ Yesu nkǝ, “Bonamute, buflǝ fǝǝbǝ mɛ akpa lee?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yesu ǝtǝ wǝ mbuayɛ nkǝ, “Amannɔ tɔ lesa nǝ minlɛ buyifo mfo eto kasɔ, fɛɛ kamaa, ǝbɔnɔ nnya kasɔ.”
7 Jesus respondeu:
8 Simon Petro ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Kulefe! Mǝmbutǝ kusu miǝ lǝ ǝflǝ mɔ akpa kulefe.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Simon Petro átɛyi wǝ nkǝ, “Bonamute, nyalɛ mǝmflǝ mɔ akpa mate, bomu flǝ mɔ ani ku mɔ disi tsya!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Yesu ǝtǝ wǝ mbuayɛ nkǝ, “Utsyuǝ saa ke díkǝflǝ ntuu, ole. Nya weensihiã bǝ uflǝ wǝ ǝsuǝ bio, nnya lehiã ete ni bǝ uflǝ akpa. Itsyise wǝ kalebe saa ebole koko. Mi ǝsuǝ ébole, fɛɛ inni mimblɛ.”
10 Aí Jesus disse:
11 Yesu fe úyi nwǝ lǝǝbǝ wǝ bokpe lǝ ani, nyaso ɔ́tɛyi nkǝ, “Inni mimblɛ kenke lele.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Se Yesu díflǝ mǝ akpa ólosǝǝ, úsinkli úfi wǝ awu ókpe, nya úsinkli úsu úsiǝ lǝ kasɔ lǝ kedikɔ kamǝ. Mfó nya ɔ́tɔ wǝ bakasebi bamǝ nkǝ, “Bɛnɔ lesa nǝ mínyifo mi mfo eto kasɔ?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Biakpadi mɛ biǝ Oteasa ku Onamute, nya ɛflɔ bǝ bekpadi mɛ nko. Itsyise wǝ mini nɛ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Mɔ, nwǝ ni mi Onamute ku Oteasa ébuflǝ mi akpa. Lǝ nko inii, ele bǝ mi tsya flǝ mi bǝtsyuǝ eto akpa.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ditsyǝbi dini mínyifo mínte mi, bǝ mi tsya lǝ biyifo fe kase mínyifo mínte mi.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti miǝ uyifoyifo mamɔ oso wǝ Onamute. Nko ke ini bǝ ɔtɔyɛ mamɔ onso nwǝ lékpe wǝ kɔtɔ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Se binyi sitinti siamfo esoo, Onanto ebokpo mi atsyɔ lǝ bɛyɛ lǝ sitintisu ǝsuǝ biyifo asa!
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Inni mimblɛ eto etiki minlɛ bɔtɛyi mfo. Nyi mba mínlǝkǝ lǝ mi nti. Fɛɛ ele bǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue eto etiki bǝ itǝ fe kase báwɔni nnya bǝtsyǝ, ‘Utidi wǝ lékpe kɔni lǝ ɔkpɛ ɔni ku mɛ búdi lesaa, wǝ ni nwǝ létaka úńyǝ lǝ mɛ ǝsuǝ nɛ.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 “Nlɛ mi nyamfo bɔtɛyi katɔnsǝ fɛ lǝ ibǝ ibǝ, bǝ lǝ ibǝ ibǝ nko sitintii, biofo bɛnɔ biǝ Mɔ ni Nwǝ Mini.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Sitinti ini minlɛ mi bɔtɛyi minkǝ, utsyuǝ saa ke lefo utidi wǝ míntsyesee, mɔ ófo. Nya utsyuǝ saa ke léfo mɛɛ, nwǝ létsyese mɛ uni ófo.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Se Yesu lɛtɛyi etiki nyamfo ólosǝǝ, ílǝ wǝ tinti lǝ lɛkɔɛsi. Nya ɔ́tɛyi ókpasǝ nkǝ, “Sitinti minlɛ mi bɔtɛyi mi nkǝ, mi nti eto ɔni ebudu mɛ utǝ.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Mfó nya Yesu eto bakasebi bamǝ dítsyi bawuninsǝ bábe mǝ bǝtsyuǝ eto ǝnǝmi itsyise íyifo mǝ yaa, nya bánte mǝ nti eto nwǝ Yesu nlɛ.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Bakasebi bamǝ eto ɔni wǝ Yesu laala tintii, ǝsiǝ ɔfi Yesu.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Lǝ nyaso Simon Petro áma ǝnǝmi ókpe okasebi ǝmǝ, ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Tɔ wǝ futsyǝ ɔnlɛ.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Nyaso wuntsya étsyue kɛnyɛ lǝ Yesu ɔflɔ nya ɔ́tɔ wǝ buɛ nkǝ, “Bonamute, owoe ni futsyǝ?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Mfó nya Yesu dítǝ mbuayɛ nkǝ, “Utidi wǝ muubudi lesa nto kutu ntǝǝ, wǝ uni nɛ.” Lǝ nyaso Yesu ébudi lesa sɛkɛ úfi óto kutu nya úfi útǝ Yuda wǝ ni Simon Iskariot eto ubi.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Kase Yuda lefo lesa nǝmǝ koo, Obonsam ko dídufǝ wǝ lǝ ǝsuǝ.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Fɛɛ bafɛfɛ ba nsi lǝ lesakedikɔ mfó mánnɔ kasɔ lesa nǝ eso Yesu lɛtɛyi Yuda nko.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Mǝ bǝtsyuǝ ébu bǝ se ini Yuda díkalɛ mǝ otabitobe esoo, bɔtɛyi Yesu nlɛ wǝ nkǝ usu oya bikǝ bia boohiã itǝ mǝ diyisɛɛ nǝmǝ eto budi oboko lee usu utǝ bakombo lesatsyuǝ.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Nya se Yuda léfo lesa nǝmǝ koo, ete ɔ́bɔ údu. Kǝtsyǝ tsya idi lefe nǝmfó.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Se Yuda dídu eto kamaa, Yesu átɛyi nkǝ, “Mɔmɔɔ, bábesǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ eto diye kato. Nya ɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝǝ, bábesǝ Onanto eto diye kato.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Lǝ bábesǝ Onanto eto diye kato ɛyɛ lǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ ǝsuǝǝ, nyalɛ Onanto ebulǝkǝ Utidi Eto Ubi eto diyǝnde nǝ ǝsuǝ onkpe ote. Nya wuuyifo nkomǝ mɔmɔ mfoti.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Mɔ bebi, mensiembusiǝ lǝ mi ɔflɔ ɛklɛ bio. Biɔbɛbɛ mɛ, fɛɛ nlɛ mi bɔtɛyi mɔmɔ fe kase míntɛyi Yudafɔ eto beninǝ léfee miǝ, ‘Kaka mintɔɔ, biembofo mfó bubǝ.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Nya mɔmɔɔ, nlɛ mi kɔfi fɔfɔ butǝ. Bela mi bǝtsyuǝ! Kase minla mii, mi tsya la mi bǝtsyuǝ nko ke.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Lǝ bela bǝtsyuǝǝ, betidi ba tã ebɔyɛ lǝ nnya ǝsuǝ bate bǝ mɔ bakasebi bini.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Simon Petro átɔ wǝ nkǝ, “Bonamute, se fantɔ?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Petro átɔ wǝ nkǝ, “Bonamute, beso mǝmbofo fǝ butǝkǝko mɔmɔ kesu? Muukpǝ lǝ fǝ disi faa!”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Mfó Yesu ǝtǝ wǝ mbuayɛ nkǝ, “Ebofo bukpǝ sitinti lǝ mɔ disi fɛ? Sitinti, nlɛ fǝ bɔtɛyi miǝ, fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛɛ, ǝbɔni mɛ sitsyǝ, fǝ enyi mɛ kon.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.