João 12
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC
1 Se ibu eyi akua lǝ bedi Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto Diyii, Yesu ésu Betania, kaka Lazaro wǝ Yesu létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝ ditsyi.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Mfóo, banwa ditsyitsyosa bǝtǝ wǝ bǝ lǝ udi. Marta ni nwǝ lɛwunsǝko mǝ lǝ lesa nǝmǝ kedikɔ. Lazaro tsya akɛ lǝ mba ku Yesu dídi lesa nǝmǝ nti.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 Mfó ǝmǝ nya Maria dífi nnuǝbi bo laanyi fififi béyifo betsyiko lǝ nnya baakpo naadi ǝsuǝ, nya bofo koya tinti eto dituntu kplɛ tɔ úsu ókpo Yesu lǝ akpa. Nya úfi wǝ disi eto sɛwɔni ɔ́si wǝ akpa. Bɔnyi fififi bomǝ éyi diyo nǝmǝ kenke.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 Nya Yesu eto okasebi ɔni wǝ ni Yuda Iskariot, nwǝ luubǝ udu Yesu utǝ lɛtɛyi nkǝ,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 “Beso bánte nnuǝbi bomfo sika flubia alofa ǝtsyǝ befi atabi nyamǝ bǝtǝ bakombo?”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Fɛɛ inni lǝ kase Yuda dífi kǝtsyuǝ lǝ bakombo eto asa eso ɔtɛyi nyamfo nko. Bomu uyu uni. Wǝ ɔflɔ atabi eto otobe dítsyǝ, nya úkeyu atabi nyamǝ eto ǝtsyuǝ kǝlǝkǝ kǝtǝ ǝsuǝ.
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 Yesu átɛyi nkǝ, “Beyani wǝ kpoo. Bitǝ lǝ uyifo lesa nǝ woofo buyifo kǝtsyǝ itǝ mɔ kǝbikǝ.
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 Bakombo kpe lǝ mi ɔflɔ lefe saa. Fɛɛ mɔɔ, mǝmɔɔkɛ lǝ mi ɔflɔ lefe saa.”
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Se Yudafɔ kpǝ lɛnɔ bǝ Yesu kpe lǝ Betania, béti wǝ bésu mfó. Nya inni Yesu mate eso bésu mfó, bomu lǝ bǝnyǝ Lazaro wǝ Yesu létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝ tsya.
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 Lǝ nyaso besumunyǝ ninǝ átsya béfi nsusu bǝ boolo wuntsya.
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 Itsyise ɛyɛ lǝ Lazaro ǝsuǝ esoo, Yudafɔ kpǝ lǝ kesumu bɔni kǝtǝnko Yesu kama.
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 Se kale dísiǝ, betidi eto ditsyukpa kplɛ nǝ díbǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto diyisɛɛ nǝmǝ kedikɔɔ, ánɔ bǝ Yesu lɛ Yerusalem bubǝ.
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 Nyaso béfi katodi nya bésu bǝ baatsyako wǝ. Bákafa katɛyi bǝnkǝ,
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Yesu ǝnyǝ ɔflimubi utsyuǝ nya úsiǝ lǝ wǝ fe kase báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ bǝnkǝ,
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 “Biante sikpi mi Sion eto umǝ eto betidi!
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 Tutɛɛ, wǝ bakasebi mánnɔ nyamfo kasɔ. Fɛɛ lefe nǝ Onanto díkatakasǝ Yesu utsyi ɔkɔmǝ úbǝ ku dibuu, nya fɛ bákloma bǝ nnya báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ etsyi lǝ wǝ ǝsuǝ, nya nnya ni asa nyamfo kenke béyifo bǝtǝ wǝ nɛ.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 Betidi ba díńyǝ mfó fɛ Yesu lékpadi Lazaro útsyiko kudi kafo lǝ ɔkɔmǝ óboko nkpǝǝ, ésu bátɛyi lesa nǝ díbǝ mfó.
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 Nyamfo esoo, betidi kpǝ ésu bátsyako wǝ, itsyise bánɔ ayanisa nnya úyifo óte eso.
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 Mfó Farisifɔ bamǝ lɛtɛyi mǝ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Bebe, kulesa anlɛ bɔlɛkɛ kǝtǝ bo! Binyǝ biǝ kawunsiǝ kenke édu bésu bǝtǝkǝko wǝ!”
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Grikifɔ bǝtsyuǝ tsya akɛ lǝ betidi ba dísu Disumuyo lǝ Yerusalem lǝ diyi nǝmǝ kedikɔ nti.
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 Bésu Filipo wǝ dítsyi Betsaida lǝ Galilea ɔflɔ, nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Boanto, bola boǝ boǝnyǝ Yesu.”
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 Filipo ésu ɔ́tɛyi Andrea nya mǝ inuǝ bamǝ dídu bésu bátɛyi Yesu.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 Mfó nya Yesu lɛtɛyi nkǝ, “Lefe nǝmǝ eboyo bǝ babesǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ eto diye kato.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti miǝ lǝ banto lentabi nǝmǝ lǝ kasɔ dibuu, lentabi lɔɔni ete disi diudi. Fɛɛ lǝ dibuu, nya fɛ diɔnwɔ ebibi kpǝ nɛ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Utidi wǝ lela wǝ kosate eto nkpǝǝ, ebonyansǝ mu. Fɛɛ nwǝ dikisi wǝ kosate eto nkpǝ lǝ kawunsiǝ kamfoo, ebɔlɔ mu utsyǝ itǝ nkpǝ manlo.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Utsyuǝ saa ke lela nkǝ weeyifo mɔ keyifoo, ele bǝ utǝkǝko mɛ, itǝ bǝ mɔ uyifoyofo ǝmǝ ebusiǝ lǝ kaka minsi. Nya utsyuǝ saa ke ni mɔ uyifoyifoo, mɔ Anto ebokpe wǝ dibu.
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 “Mɔmɔɔ, ɛlɛ mɛ bulǝ lǝ mɔ lɛkɔɛsi. Fɛɛ be ko ele bǝ ntɛyi? Bɔtɛyi ele bǝ ntɛyi minkǝ, ‘Nto, mǝntǝ lǝ kanyi kamfo eto okle lǝ kǝtǝkǝ mɛ lǝ ǝsuǝ lee’? Owo lo! Fɛɛ nyamfo eso mímbǝ kawunsiǝ, bǝ lǝ nnyǝ kanyi kamfo eto okle nɛ.
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Nyaso Nto, tǝ lǝ babesǝ fǝ diye kato!”
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Se betidi ba dińyǝ mfo lɛnɔ ɔkɔɛ ǝmǝǝ, mǝ bǝtsyuǝ átɛyi bǝnkǝ ɔsɔmi uni díkumi. Nya bǝtsyuǝ lɛtɛyi bǝnkǝ, “Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ ni lɛtɛyi wǝ lesaatsyuǝ.”
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 Mfó Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Inni mɔ eso ɔkɔɛ ǝmfó lɛbɔ, bomu mi eso.
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 “Mɔmɔ ni lefe nǝ Onanto lookponko kawunsiǝ kamfo eto betidi lekpo. Nya Onanto luutu kawunsiǝ kamfo eto ǝsuǝalenyǝ lǝ wǝ seka ǝsuǝ.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 Fɛɛ lǝ betsyi mɛ lǝ kasɔ babesǝ katoo, muunǝ betidi kenke mboko mɔ ɔflɔ.”
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 Lefe nǝ Yesu lɛtɛyi nyamfoo, óte ukpǝ wǝ eto okle wǝǝbǝ bukpǝ.
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Mfó nya sitiditu siamǝ lɛtɛyi nkǝ, “Bo kɔfi eto kukue lɛ bo bɔtɛyi nkǝ, Utidi Wǝ Bákpo Ɔhile Bǝtsyuǝ ebusiǝ nkpǝ isu manlo manlo. Nya ntsyǝ ibǝ fɛ fanlɛ bɔtɔyi fǝnkǝ boobesǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ kato? Owoe ni Utidi Eto Ubi ǝmǝ mfo?”
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Diyǝnde nǝmǝ si diɔkɛ lǝ mi nti itǝ lefe sɛkɛ ete. Se diyǝnde nǝmǝ nsi nkpe mi lenti esoo, bɛyɛ bɛtɔ, bǝ lǝ kale lǝ kayɛ mi bolo lǝ bidufǝ lǝ ketuntu ǝsuǝ. Itsyise nwǝ laayɛ lǝ ketuntuu, ante kaka ɔntɔ.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nyaso se lekpasǝ nkpe lǝ mi ntii, befo lekpasǝ nǝmǝ bɛnɔ bǝ lǝ biyifo lekpasǝ eto betidi.”
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Ite bǝ Yesu éyifo ayanisa kpǝ lǝ mǝ ǝnǝmi óte tsyaa, bámfo wǝ bánɔ.
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 Fɛɛ nyamfo ǝbǝ itǝ nko, bǝ lǝ Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Yesaya eto lesa nǝ ɔ́tɛyi utsyǝ lǝ ibǝ itǝ nko nkǝ,
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 Lǝ nyamfó eso bámfo bofo kanɔ, itsyise Yesaya esi ɔ́tɛyi nkǝ,
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 Onanto átɛyi nkǝ,
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Yesaya átɛyi nyamfo itsyise úbunyǝ Yesu eto diyǝnde kokoko, nya údi etiki utsyi lǝ wǝ ǝsuǝ.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 Fɛɛ ite nko tsyaa, Yudafɔ eto beninǝ kpǝ áfo Yesu banɔ. Fɛɛ lǝ Farisifɔ bamǝ eso baamfo etiki nyamfo budi kabɔsǝǝ lekple betidi nɔ, bǝ lǝ bayɛ mǝ bola lǝ mǝ katsyakɔ eso.
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Baala bǝ baafo betidi eto atɛsǝ enso atɛsǝ nya ditsyi Onanto ɔflɔ.
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Nyaso Yesu édi etiki ófa bembembe ɔ́tɛyi nkǝ, “Utsyuǝ saa ke laafo mɛ kanɔɔ, inni mɔ mate ete ófo ɔ́nɔ. Bomu ófo nwǝ létsyese mɛ tsya ɔ́nɔ.
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 Nya utsyuǝ saa ke lǝǝnyǝ mɛɛ, ǝǝnyǝ nwǝ létsyese mɛ tsya.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 Mbǝ kawunsiǝ fe lekpasǝ, nya utsyuǝ saa ke léfo mɛ ɔnɔɔ, ensiembɔkɛ lǝ ketuntu ǝsuǝ bio.
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 “Lǝ utsyuǝ aanɔ mɔ ditiki nya weentsyue ni koto, mǝmbolo wǝ dikpi, itsyise mǝmbǝ miǝ maalo kawunsiǝ eto betidi dikpi. Bomu mbǝ miǝ lǝ mmfo ntǝ mǝ.
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Utidi wǝ kee lɛni mɛ nya wámmfo mɔ ditikii, kpe nwǝ lookponko wǝ lekpo. Etiki nya míndii, nya lookponko wǝ lekpo lǝ diyi fɛfɛ nǝmǝ nɛ.
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 Nyamfo eyifo sitinti itsyise mántɛyi kulesa lǝ mɔ ǝsuǝale ǝsuǝ. Bomu mɔ Anto wǝ létsyese mɛɛ, léte mɛ lesa nǝ ele bǝ ntɛyi ku kase ele bǝ ntɛyi ni.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 Nya nnyi miǝ wǝ kɔfi komǝ ǝǝtǝ nkpǝ manlo. Nyaso lesa nǝ kee míntɛyii, ni ni lesa nǝ Anto ǝmǝ lɛtɛyi mɛ nkǝ ntɛyi nɛ.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.