João 12
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ
1 Se ibu eyi akua lǝ bedi Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto Diyii, Yesu ésu Betania, kaka Lazaro wǝ Yesu létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝ ditsyi.
1 Seis dias antes da Páscoa, veio Jesus a Betânia, onde estava Lázaro, o que estivera morto, e a quem ele ressuscitara dos mortos.
2 Mfóo, banwa ditsyitsyosa bǝtǝ wǝ bǝ lǝ udi. Marta ni nwǝ lɛwunsǝko mǝ lǝ lesa nǝmǝ kedikɔ. Lazaro tsya akɛ lǝ mba ku Yesu dídi lesa nǝmǝ nti.
2 Fizeram-lhe ali uma ceia, e Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Mfó ǝmǝ nya Maria dífi nnuǝbi bo laanyi fififi béyifo betsyiko lǝ nnya baakpo naadi ǝsuǝ, nya bofo koya tinti eto dituntu kplɛ tɔ úsu ókpo Yesu lǝ akpa. Nya úfi wǝ disi eto sɛwɔni ɔ́si wǝ akpa. Bɔnyi fififi bomǝ éyi diyo nǝmǝ kenke.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, caríssimo, ungiu os pés de Jesus, e limpou os pés com os seus cabelos; e a casa se encheu com o cheiro do unguento.
4 Nya Yesu eto okasebi ɔni wǝ ni Yuda Iskariot, nwǝ luubǝ udu Yesu utǝ lɛtɛyi nkǝ,
4 Então, disse um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, aquele que o havia de trair:
5 “Beso bánte nnuǝbi bomfo sika flubia alofa ǝtsyǝ befi atabi nyamǝ bǝtǝ bakombo?”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos denários, e não se deu aos pobres?
6 Fɛɛ inni lǝ kase Yuda dífi kǝtsyuǝ lǝ bakombo eto asa eso ɔtɛyi nyamfo nko. Bomu uyu uni. Wǝ ɔflɔ atabi eto otobe dítsyǝ, nya úkeyu atabi nyamǝ eto ǝtsyuǝ kǝlǝkǝ kǝtǝ ǝsuǝ.
6 Então ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e subtraía o que nela foi colocado.
7 Yesu átɛyi nkǝ, “Beyani wǝ kpoo. Bitǝ lǝ uyifo lesa nǝ woofo buyifo kǝtsyǝ itǝ mɔ kǝbikǝ.
7 Disse, pois, Jesus: Deixe-a sozinha! Para o dia do meu sepultamento o tem guardado.
8 Bakombo kpe lǝ mi ɔflɔ lefe saa. Fɛɛ mɔɔ, mǝmɔɔkɛ lǝ mi ɔflɔ lefe saa.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Se Yudafɔ kpǝ lɛnɔ bǝ Yesu kpe lǝ Betania, béti wǝ bésu mfó. Nya inni Yesu mate eso bésu mfó, bomu lǝ bǝnyǝ Lazaro wǝ Yesu létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝ tsya.
9 Portanto, muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e eles foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 Lǝ nyaso besumunyǝ ninǝ átsya béfi nsusu bǝ boolo wuntsya.
10 Mas os principais sacerdotes consultaram como poderiam também matar a Lázaro,
11 Itsyise ɛyɛ lǝ Lazaro ǝsuǝ esoo, Yudafɔ kpǝ lǝ kesumu bɔni kǝtǝnko Yesu kama.
11 porque por causa dele muitos dos judeus se afastaram, e creram em Jesus.
12 Se kale dísiǝ, betidi eto ditsyukpa kplɛ nǝ díbǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto diyisɛɛ nǝmǝ kedikɔɔ, ánɔ bǝ Yesu lɛ Yerusalem bubǝ.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Nyaso béfi katodi nya bésu bǝ baatsyako wǝ. Bákafa katɛyi bǝnkǝ,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Abençoado é o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Yesu ǝnyǝ ɔflimubi utsyuǝ nya úsiǝ lǝ wǝ fe kase báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ bǝnkǝ,
14 E Jesus, tendo encontrado um jumentinho, assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Biante sikpi mi Sion eto umǝ eto betidi!
15 Não temas, filha de Sião; eis que o teu Rei vem, assentado sobre um potro de jumenta.
16 Tutɛɛ, wǝ bakasebi mánnɔ nyamfo kasɔ. Fɛɛ lefe nǝ Onanto díkatakasǝ Yesu utsyi ɔkɔmǝ úbǝ ku dibuu, nya fɛ bákloma bǝ nnya báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ etsyi lǝ wǝ ǝsuǝ, nya nnya ni asa nyamfo kenke béyifo bǝtǝ wǝ nɛ.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam essas coisas; mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e que eles tinham feito essas coisas para ele.
17 Betidi ba díńyǝ mfó fɛ Yesu lékpadi Lazaro útsyiko kudi kafo lǝ ɔkɔmǝ óboko nkpǝǝ, ésu bátɛyi lesa nǝ díbǝ mfó.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando chamou a Lázaro para fora da sepultura, testemunhava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Nyamfo esoo, betidi kpǝ ésu bátsyako wǝ, itsyise bánɔ ayanisa nnya úyifo óte eso.
18 Por causa disso, também a multidão lhe saiu ao encontro, porque eles tinham ouvido que ele fizera este milagre.
19 Mfó Farisifɔ bamǝ lɛtɛyi mǝ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Bebe, kulesa anlɛ bɔlɛkɛ kǝtǝ bo! Binyǝ biǝ kawunsiǝ kenke édu bésu bǝtǝkǝko wǝ!”
19 Disseram, então, os fariseus entre si: Percebestes que nada conseguis fazer? Eis que o mundo vai após ele.
20 Grikifɔ bǝtsyuǝ tsya akɛ lǝ betidi ba dísu Disumuyo lǝ Yerusalem lǝ diyi nǝmǝ kedikɔ nti.
20 E havia alguns gregos entre os que tinham subido para adorar na festa;
21 Bésu Filipo wǝ dítsyi Betsaida lǝ Galilea ɔflɔ, nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Boanto, bola boǝ boǝnyǝ Yesu.”
21 estes, pois, vieram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipo ésu ɔ́tɛyi Andrea nya mǝ inuǝ bamǝ dídu bésu bátɛyi Yesu.
22 Filipe veio e contou para André; e novamente André e Filipe disseram a Jesus.
23 Mfó nya Yesu lɛtɛyi nkǝ, “Lefe nǝmǝ eboyo bǝ babesǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ eto diye kato.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem será glorificado.
24 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti miǝ lǝ banto lentabi nǝmǝ lǝ kasɔ dibuu, lentabi lɔɔni ete disi diudi. Fɛɛ lǝ dibuu, nya fɛ diɔnwɔ ebibi kpǝ nɛ.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, permanece só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Utidi wǝ lela wǝ kosate eto nkpǝǝ, ebonyansǝ mu. Fɛɛ nwǝ dikisi wǝ kosate eto nkpǝ lǝ kawunsiǝ kamfoo, ebɔlɔ mu utsyǝ itǝ nkpǝ manlo.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Utsyuǝ saa ke lela nkǝ weeyifo mɔ keyifoo, ele bǝ utǝkǝko mɛ, itǝ bǝ mɔ uyifoyofo ǝmǝ ebusiǝ lǝ kaka minsi. Nya utsyuǝ saa ke ni mɔ uyifoyifoo, mɔ Anto ebokpe wǝ dibu.
26 Se algum homem me serve, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se algum homem me servir, meu Pai o honrará.
27 “Mɔmɔɔ, ɛlɛ mɛ bulǝ lǝ mɔ lɛkɔɛsi. Fɛɛ be ko ele bǝ ntɛyi? Bɔtɛyi ele bǝ ntɛyi minkǝ, ‘Nto, mǝntǝ lǝ kanyi kamfo eto okle lǝ kǝtǝkǝ mɛ lǝ ǝsuǝ lee’? Owo lo! Fɛɛ nyamfo eso mímbǝ kawunsiǝ, bǝ lǝ nnyǝ kanyi kamfo eto okle nɛ.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para esta hora é que eu vim.
28 Nyaso Nto, tǝ lǝ babesǝ fǝ diye kato!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu, dizendo: Eu já o tenho glorificado, e novamente o glorificarei.
29 Se betidi ba dińyǝ mfo lɛnɔ ɔkɔɛ ǝmǝǝ, mǝ bǝtsyuǝ átɛyi bǝnkǝ ɔsɔmi uni díkumi. Nya bǝtsyuǝ lɛtɛyi bǝnkǝ, “Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ ni lɛtɛyi wǝ lesaatsyuǝ.”
29 A multidão, pois, que ali estava e que a ouvira, dizia ter sido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Mfó Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Inni mɔ eso ɔkɔɛ ǝmfó lɛbɔ, bomu mi eso.
30 Jesus respondeu e disse: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 “Mɔmɔ ni lefe nǝ Onanto lookponko kawunsiǝ kamfo eto betidi lekpo. Nya Onanto luutu kawunsiǝ kamfo eto ǝsuǝalenyǝ lǝ wǝ seka ǝsuǝ.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Fɛɛ lǝ betsyi mɛ lǝ kasɔ babesǝ katoo, muunǝ betidi kenke mboko mɔ ɔflɔ.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos os homens atrairei a mim.
33 Lefe nǝ Yesu lɛtɛyi nyamfoo, óte ukpǝ wǝ eto okle wǝǝbǝ bukpǝ.
33 E dizia isto, significando de que morte ele deveria morrer.
34 Mfó nya sitiditu siamǝ lɛtɛyi nkǝ, “Bo kɔfi eto kukue lɛ bo bɔtɛyi nkǝ, Utidi Wǝ Bákpo Ɔhile Bǝtsyuǝ ebusiǝ nkpǝ isu manlo manlo. Nya ntsyǝ ibǝ fɛ fanlɛ bɔtɔyi fǝnkǝ boobesǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ kato? Owoe ni Utidi Eto Ubi ǝmǝ mfo?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: É necessário que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Diyǝnde nǝmǝ si diɔkɛ lǝ mi nti itǝ lefe sɛkɛ ete. Se diyǝnde nǝmǝ nsi nkpe mi lenti esoo, bɛyɛ bɛtɔ, bǝ lǝ kale lǝ kayɛ mi bolo lǝ bidufǝ lǝ ketuntu ǝsuǝ. Itsyise nwǝ laayɛ lǝ ketuntuu, ante kaka ɔntɔ.
35 Então, Jesus disse-lhes: Ainda por um pouco de tempo a luz está convosco. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não venham sobre vós, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nyaso se lekpasǝ nkpe lǝ mi ntii, befo lekpasǝ nǝmǝ bɛnɔ bǝ lǝ biyifo lekpasǝ eto betidi.”
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus e retirou-se, escondendo-se deles.
37 Ite bǝ Yesu éyifo ayanisa kpǝ lǝ mǝ ǝnǝmi óte tsyaa, bámfo wǝ bánɔ.
37 Mas, apesar de ter feito tantos milagres diante deles, não criam nele;
38 Fɛɛ nyamfo ǝbǝ itǝ nko, bǝ lǝ Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Yesaya eto lesa nǝ ɔ́tɛyi utsyǝ lǝ ibǝ itǝ nko nkǝ,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem tem acreditado em nosso relato? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Lǝ nyamfó eso bámfo bofo kanɔ, itsyise Yesaya esi ɔ́tɛyi nkǝ,
39 Por isso, eles não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 Onanto átɛyi nkǝ,
40 Ele cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, para que eles não vejam com seus olhos, nem compreendam no seu coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Yesaya átɛyi nyamfo itsyise úbunyǝ Yesu eto diyǝnde kokoko, nya údi etiki utsyi lǝ wǝ ǝsuǝ.
41 Essas coisas disse Isaías quando ele viu a sua glória, e dele falou.
42 Fɛɛ ite nko tsyaa, Yudafɔ eto beninǝ kpǝ áfo Yesu banɔ. Fɛɛ lǝ Farisifɔ bamǝ eso baamfo etiki nyamfo budi kabɔsǝǝ lekple betidi nɔ, bǝ lǝ bayɛ mǝ bola lǝ mǝ katsyakɔ eso.
42 Contudo, muitos dentre os principais governantes creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem colocados para fora da sinagoga;
43 Baala bǝ baafo betidi eto atɛsǝ enso atɛsǝ nya ditsyi Onanto ɔflɔ.
43 porque eles amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Nyaso Yesu édi etiki ófa bembembe ɔ́tɛyi nkǝ, “Utsyuǝ saa ke laafo mɛ kanɔɔ, inni mɔ mate ete ófo ɔ́nɔ. Bomu ófo nwǝ létsyese mɛ tsya ɔ́nɔ.
44 Jesus clamou e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Nya utsyuǝ saa ke lǝǝnyǝ mɛɛ, ǝǝnyǝ nwǝ létsyese mɛ tsya.
45 E quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 Mbǝ kawunsiǝ fe lekpasǝ, nya utsyuǝ saa ke léfo mɛ ɔnɔɔ, ensiembɔkɛ lǝ ketuntu ǝsuǝ bio.
46 Eu vim como luz para o mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 “Lǝ utsyuǝ aanɔ mɔ ditiki nya weentsyue ni koto, mǝmbolo wǝ dikpi, itsyise mǝmbǝ miǝ maalo kawunsiǝ eto betidi dikpi. Bomu mbǝ miǝ lǝ mmfo ntǝ mǝ.
47 E se algum homem ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Utidi wǝ kee lɛni mɛ nya wámmfo mɔ ditikii, kpe nwǝ lookponko wǝ lekpo. Etiki nya míndii, nya lookponko wǝ lekpo lǝ diyi fɛfɛ nǝmǝ nɛ.
48 Quem me rejeitar, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no último dia.
49 Nyamfo eyifo sitinti itsyise mántɛyi kulesa lǝ mɔ ǝsuǝale ǝsuǝ. Bomu mɔ Anto wǝ létsyese mɛɛ, léte mɛ lesa nǝ ele bǝ ntɛyi ku kase ele bǝ ntɛyi ni.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu um mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Nya nnyi miǝ wǝ kɔfi komǝ ǝǝtǝ nkpǝ manlo. Nyaso lesa nǝ kee míntɛyii, ni ni lesa nǝ Anto ǝmǝ lɛtɛyi mɛ nkǝ ntɛyi nɛ.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna; portanto, as coisas que eu digo, conforme me disse o Pai, assim eu digo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.