João 12
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Se ibu eyi akua lǝ bedi Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto Diyii, Yesu ésu Betania, kaka Lazaro wǝ Yesu létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝ ditsyi.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Mfóo, banwa ditsyitsyosa bǝtǝ wǝ bǝ lǝ udi. Marta ni nwǝ lɛwunsǝko mǝ lǝ lesa nǝmǝ kedikɔ. Lazaro tsya akɛ lǝ mba ku Yesu dídi lesa nǝmǝ nti.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Mfó ǝmǝ nya Maria dífi nnuǝbi bo laanyi fififi béyifo betsyiko lǝ nnya baakpo naadi ǝsuǝ, nya bofo koya tinti eto dituntu kplɛ tɔ úsu ókpo Yesu lǝ akpa. Nya úfi wǝ disi eto sɛwɔni ɔ́si wǝ akpa. Bɔnyi fififi bomǝ éyi diyo nǝmǝ kenke.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Nya Yesu eto okasebi ɔni wǝ ni Yuda Iskariot, nwǝ luubǝ udu Yesu utǝ lɛtɛyi nkǝ,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Beso bánte nnuǝbi bomfo sika flubia alofa ǝtsyǝ befi atabi nyamǝ bǝtǝ bakombo?”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Fɛɛ inni lǝ kase Yuda dífi kǝtsyuǝ lǝ bakombo eto asa eso ɔtɛyi nyamfo nko. Bomu uyu uni. Wǝ ɔflɔ atabi eto otobe dítsyǝ, nya úkeyu atabi nyamǝ eto ǝtsyuǝ kǝlǝkǝ kǝtǝ ǝsuǝ.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Yesu átɛyi nkǝ, “Beyani wǝ kpoo. Bitǝ lǝ uyifo lesa nǝ woofo buyifo kǝtsyǝ itǝ mɔ kǝbikǝ.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Bakombo kpe lǝ mi ɔflɔ lefe saa. Fɛɛ mɔɔ, mǝmɔɔkɛ lǝ mi ɔflɔ lefe saa.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Se Yudafɔ kpǝ lɛnɔ bǝ Yesu kpe lǝ Betania, béti wǝ bésu mfó. Nya inni Yesu mate eso bésu mfó, bomu lǝ bǝnyǝ Lazaro wǝ Yesu létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝ tsya.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Lǝ nyaso besumunyǝ ninǝ átsya béfi nsusu bǝ boolo wuntsya.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Itsyise ɛyɛ lǝ Lazaro ǝsuǝ esoo, Yudafɔ kpǝ lǝ kesumu bɔni kǝtǝnko Yesu kama.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Se kale dísiǝ, betidi eto ditsyukpa kplɛ nǝ díbǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto diyisɛɛ nǝmǝ kedikɔɔ, ánɔ bǝ Yesu lɛ Yerusalem bubǝ.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Nyaso béfi katodi nya bésu bǝ baatsyako wǝ. Bákafa katɛyi bǝnkǝ,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Yesu ǝnyǝ ɔflimubi utsyuǝ nya úsiǝ lǝ wǝ fe kase báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ bǝnkǝ,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Biante sikpi mi Sion eto umǝ eto betidi!
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Tutɛɛ, wǝ bakasebi mánnɔ nyamfo kasɔ. Fɛɛ lefe nǝ Onanto díkatakasǝ Yesu utsyi ɔkɔmǝ úbǝ ku dibuu, nya fɛ bákloma bǝ nnya báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ etsyi lǝ wǝ ǝsuǝ, nya nnya ni asa nyamfo kenke béyifo bǝtǝ wǝ nɛ.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Betidi ba díńyǝ mfó fɛ Yesu lékpadi Lazaro útsyiko kudi kafo lǝ ɔkɔmǝ óboko nkpǝǝ, ésu bátɛyi lesa nǝ díbǝ mfó.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Nyamfo esoo, betidi kpǝ ésu bátsyako wǝ, itsyise bánɔ ayanisa nnya úyifo óte eso.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Mfó Farisifɔ bamǝ lɛtɛyi mǝ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Bebe, kulesa anlɛ bɔlɛkɛ kǝtǝ bo! Binyǝ biǝ kawunsiǝ kenke édu bésu bǝtǝkǝko wǝ!”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Grikifɔ bǝtsyuǝ tsya akɛ lǝ betidi ba dísu Disumuyo lǝ Yerusalem lǝ diyi nǝmǝ kedikɔ nti.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Bésu Filipo wǝ dítsyi Betsaida lǝ Galilea ɔflɔ, nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Boanto, bola boǝ boǝnyǝ Yesu.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipo ésu ɔ́tɛyi Andrea nya mǝ inuǝ bamǝ dídu bésu bátɛyi Yesu.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Mfó nya Yesu lɛtɛyi nkǝ, “Lefe nǝmǝ eboyo bǝ babesǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ eto diye kato.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti miǝ lǝ banto lentabi nǝmǝ lǝ kasɔ dibuu, lentabi lɔɔni ete disi diudi. Fɛɛ lǝ dibuu, nya fɛ diɔnwɔ ebibi kpǝ nɛ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Utidi wǝ lela wǝ kosate eto nkpǝǝ, ebonyansǝ mu. Fɛɛ nwǝ dikisi wǝ kosate eto nkpǝ lǝ kawunsiǝ kamfoo, ebɔlɔ mu utsyǝ itǝ nkpǝ manlo.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Utsyuǝ saa ke lela nkǝ weeyifo mɔ keyifoo, ele bǝ utǝkǝko mɛ, itǝ bǝ mɔ uyifoyofo ǝmǝ ebusiǝ lǝ kaka minsi. Nya utsyuǝ saa ke ni mɔ uyifoyifoo, mɔ Anto ebokpe wǝ dibu.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 “Mɔmɔɔ, ɛlɛ mɛ bulǝ lǝ mɔ lɛkɔɛsi. Fɛɛ be ko ele bǝ ntɛyi? Bɔtɛyi ele bǝ ntɛyi minkǝ, ‘Nto, mǝntǝ lǝ kanyi kamfo eto okle lǝ kǝtǝkǝ mɛ lǝ ǝsuǝ lee’? Owo lo! Fɛɛ nyamfo eso mímbǝ kawunsiǝ, bǝ lǝ nnyǝ kanyi kamfo eto okle nɛ.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Nyaso Nto, tǝ lǝ babesǝ fǝ diye kato!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Se betidi ba dińyǝ mfo lɛnɔ ɔkɔɛ ǝmǝǝ, mǝ bǝtsyuǝ átɛyi bǝnkǝ ɔsɔmi uni díkumi. Nya bǝtsyuǝ lɛtɛyi bǝnkǝ, “Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ ni lɛtɛyi wǝ lesaatsyuǝ.”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Mfó Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Inni mɔ eso ɔkɔɛ ǝmfó lɛbɔ, bomu mi eso.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 “Mɔmɔ ni lefe nǝ Onanto lookponko kawunsiǝ kamfo eto betidi lekpo. Nya Onanto luutu kawunsiǝ kamfo eto ǝsuǝalenyǝ lǝ wǝ seka ǝsuǝ.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Fɛɛ lǝ betsyi mɛ lǝ kasɔ babesǝ katoo, muunǝ betidi kenke mboko mɔ ɔflɔ.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Lefe nǝ Yesu lɛtɛyi nyamfoo, óte ukpǝ wǝ eto okle wǝǝbǝ bukpǝ.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Mfó nya sitiditu siamǝ lɛtɛyi nkǝ, “Bo kɔfi eto kukue lɛ bo bɔtɛyi nkǝ, Utidi Wǝ Bákpo Ɔhile Bǝtsyuǝ ebusiǝ nkpǝ isu manlo manlo. Nya ntsyǝ ibǝ fɛ fanlɛ bɔtɔyi fǝnkǝ boobesǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ kato? Owoe ni Utidi Eto Ubi ǝmǝ mfo?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Diyǝnde nǝmǝ si diɔkɛ lǝ mi nti itǝ lefe sɛkɛ ete. Se diyǝnde nǝmǝ nsi nkpe mi lenti esoo, bɛyɛ bɛtɔ, bǝ lǝ kale lǝ kayɛ mi bolo lǝ bidufǝ lǝ ketuntu ǝsuǝ. Itsyise nwǝ laayɛ lǝ ketuntuu, ante kaka ɔntɔ.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nyaso se lekpasǝ nkpe lǝ mi ntii, befo lekpasǝ nǝmǝ bɛnɔ bǝ lǝ biyifo lekpasǝ eto betidi.”
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Ite bǝ Yesu éyifo ayanisa kpǝ lǝ mǝ ǝnǝmi óte tsyaa, bámfo wǝ bánɔ.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Fɛɛ nyamfo ǝbǝ itǝ nko, bǝ lǝ Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Yesaya eto lesa nǝ ɔ́tɛyi utsyǝ lǝ ibǝ itǝ nko nkǝ,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Lǝ nyamfó eso bámfo bofo kanɔ, itsyise Yesaya esi ɔ́tɛyi nkǝ,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 Onanto átɛyi nkǝ,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Yesaya átɛyi nyamfo itsyise úbunyǝ Yesu eto diyǝnde kokoko, nya údi etiki utsyi lǝ wǝ ǝsuǝ.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Fɛɛ ite nko tsyaa, Yudafɔ eto beninǝ kpǝ áfo Yesu banɔ. Fɛɛ lǝ Farisifɔ bamǝ eso baamfo etiki nyamfo budi kabɔsǝǝ lekple betidi nɔ, bǝ lǝ bayɛ mǝ bola lǝ mǝ katsyakɔ eso.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Baala bǝ baafo betidi eto atɛsǝ enso atɛsǝ nya ditsyi Onanto ɔflɔ.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Nyaso Yesu édi etiki ófa bembembe ɔ́tɛyi nkǝ, “Utsyuǝ saa ke laafo mɛ kanɔɔ, inni mɔ mate ete ófo ɔ́nɔ. Bomu ófo nwǝ létsyese mɛ tsya ɔ́nɔ.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Nya utsyuǝ saa ke lǝǝnyǝ mɛɛ, ǝǝnyǝ nwǝ létsyese mɛ tsya.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Mbǝ kawunsiǝ fe lekpasǝ, nya utsyuǝ saa ke léfo mɛ ɔnɔɔ, ensiembɔkɛ lǝ ketuntu ǝsuǝ bio.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 “Lǝ utsyuǝ aanɔ mɔ ditiki nya weentsyue ni koto, mǝmbolo wǝ dikpi, itsyise mǝmbǝ miǝ maalo kawunsiǝ eto betidi dikpi. Bomu mbǝ miǝ lǝ mmfo ntǝ mǝ.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Utidi wǝ kee lɛni mɛ nya wámmfo mɔ ditikii, kpe nwǝ lookponko wǝ lekpo. Etiki nya míndii, nya lookponko wǝ lekpo lǝ diyi fɛfɛ nǝmǝ nɛ.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Nyamfo eyifo sitinti itsyise mántɛyi kulesa lǝ mɔ ǝsuǝale ǝsuǝ. Bomu mɔ Anto wǝ létsyese mɛɛ, léte mɛ lesa nǝ ele bǝ ntɛyi ku kase ele bǝ ntɛyi ni.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Nya nnyi miǝ wǝ kɔfi komǝ ǝǝtǝ nkpǝ manlo. Nyaso lesa nǝ kee míntɛyii, ni ni lesa nǝ Anto ǝmǝ lɛtɛyi mɛ nkǝ ntɛyi nɛ.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.