João 12

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Se ibu eyi akua lǝ bedi Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto Diyii, Yesu ésu Betania, kaka Lazaro wǝ Yesu létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝ ditsyi.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Mfóo, banwa ditsyitsyosa bǝtǝ wǝ bǝ lǝ udi. Marta ni nwǝ lɛwunsǝko mǝ lǝ lesa nǝmǝ kedikɔ. Lazaro tsya akɛ lǝ mba ku Yesu dídi lesa nǝmǝ nti.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Mfó ǝmǝ nya Maria dífi nnuǝbi bo laanyi fififi béyifo betsyiko lǝ nnya baakpo naadi ǝsuǝ, nya bofo koya tinti eto dituntu kplɛ tɔ úsu ókpo Yesu lǝ akpa. Nya úfi wǝ disi eto sɛwɔni ɔ́si wǝ akpa. Bɔnyi fififi bomǝ éyi diyo nǝmǝ kenke.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Nya Yesu eto okasebi ɔni wǝ ni Yuda Iskariot, nwǝ luubǝ udu Yesu utǝ lɛtɛyi nkǝ,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “Beso bánte nnuǝbi bomfo sika flubia alofa ǝtsyǝ befi atabi nyamǝ bǝtǝ bakombo?”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Fɛɛ inni lǝ kase Yuda dífi kǝtsyuǝ lǝ bakombo eto asa eso ɔtɛyi nyamfo nko. Bomu uyu uni. Wǝ ɔflɔ atabi eto otobe dítsyǝ, nya úkeyu atabi nyamǝ eto ǝtsyuǝ kǝlǝkǝ kǝtǝ ǝsuǝ.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Yesu átɛyi nkǝ, “Beyani wǝ kpoo. Bitǝ lǝ uyifo lesa nǝ woofo buyifo kǝtsyǝ itǝ mɔ kǝbikǝ.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Bakombo kpe lǝ mi ɔflɔ lefe saa. Fɛɛ mɔɔ, mǝmɔɔkɛ lǝ mi ɔflɔ lefe saa.”
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Se Yudafɔ kpǝ lɛnɔ bǝ Yesu kpe lǝ Betania, béti wǝ bésu mfó. Nya inni Yesu mate eso bésu mfó, bomu lǝ bǝnyǝ Lazaro wǝ Yesu létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝ tsya.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Lǝ nyaso besumunyǝ ninǝ átsya béfi nsusu bǝ boolo wuntsya.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 Itsyise ɛyɛ lǝ Lazaro ǝsuǝ esoo, Yudafɔ kpǝ lǝ kesumu bɔni kǝtǝnko Yesu kama.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Se kale dísiǝ, betidi eto ditsyukpa kplɛ nǝ díbǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto diyisɛɛ nǝmǝ kedikɔɔ, ánɔ bǝ Yesu lɛ Yerusalem bubǝ.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Nyaso béfi katodi nya bésu bǝ baatsyako wǝ. Bákafa katɛyi bǝnkǝ,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Yesu ǝnyǝ ɔflimubi utsyuǝ nya úsiǝ lǝ wǝ fe kase báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ bǝnkǝ,
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Biante sikpi mi Sion eto umǝ eto betidi!
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Tutɛɛ, wǝ bakasebi mánnɔ nyamfo kasɔ. Fɛɛ lefe nǝ Onanto díkatakasǝ Yesu utsyi ɔkɔmǝ úbǝ ku dibuu, nya fɛ bákloma bǝ nnya báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ etsyi lǝ wǝ ǝsuǝ, nya nnya ni asa nyamfo kenke béyifo bǝtǝ wǝ nɛ.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Betidi ba díńyǝ mfó fɛ Yesu lékpadi Lazaro útsyiko kudi kafo lǝ ɔkɔmǝ óboko nkpǝǝ, ésu bátɛyi lesa nǝ díbǝ mfó.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Nyamfo esoo, betidi kpǝ ésu bátsyako wǝ, itsyise bánɔ ayanisa nnya úyifo óte eso.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Mfó Farisifɔ bamǝ lɛtɛyi mǝ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Bebe, kulesa anlɛ bɔlɛkɛ kǝtǝ bo! Binyǝ biǝ kawunsiǝ kenke édu bésu bǝtǝkǝko wǝ!”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Grikifɔ bǝtsyuǝ tsya akɛ lǝ betidi ba dísu Disumuyo lǝ Yerusalem lǝ diyi nǝmǝ kedikɔ nti.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Bésu Filipo wǝ dítsyi Betsaida lǝ Galilea ɔflɔ, nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Boanto, bola boǝ boǝnyǝ Yesu.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipo ésu ɔ́tɛyi Andrea nya mǝ inuǝ bamǝ dídu bésu bátɛyi Yesu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Mfó nya Yesu lɛtɛyi nkǝ, “Lefe nǝmǝ eboyo bǝ babesǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ eto diye kato.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti miǝ lǝ banto lentabi nǝmǝ lǝ kasɔ dibuu, lentabi lɔɔni ete disi diudi. Fɛɛ lǝ dibuu, nya fɛ diɔnwɔ ebibi kpǝ nɛ.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Utidi wǝ lela wǝ kosate eto nkpǝǝ, ebonyansǝ mu. Fɛɛ nwǝ dikisi wǝ kosate eto nkpǝ lǝ kawunsiǝ kamfoo, ebɔlɔ mu utsyǝ itǝ nkpǝ manlo.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Utsyuǝ saa ke lela nkǝ weeyifo mɔ keyifoo, ele bǝ utǝkǝko mɛ, itǝ bǝ mɔ uyifoyofo ǝmǝ ebusiǝ lǝ kaka minsi. Nya utsyuǝ saa ke ni mɔ uyifoyifoo, mɔ Anto ebokpe wǝ dibu.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 “Mɔmɔɔ, ɛlɛ mɛ bulǝ lǝ mɔ lɛkɔɛsi. Fɛɛ be ko ele bǝ ntɛyi? Bɔtɛyi ele bǝ ntɛyi minkǝ, ‘Nto, mǝntǝ lǝ kanyi kamfo eto okle lǝ kǝtǝkǝ mɛ lǝ ǝsuǝ lee’? Owo lo! Fɛɛ nyamfo eso mímbǝ kawunsiǝ, bǝ lǝ nnyǝ kanyi kamfo eto okle nɛ.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Nyaso Nto, tǝ lǝ babesǝ fǝ diye kato!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Se betidi ba dińyǝ mfo lɛnɔ ɔkɔɛ ǝmǝǝ, mǝ bǝtsyuǝ átɛyi bǝnkǝ ɔsɔmi uni díkumi. Nya bǝtsyuǝ lɛtɛyi bǝnkǝ, “Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ ni lɛtɛyi wǝ lesaatsyuǝ.”
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Mfó Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Inni mɔ eso ɔkɔɛ ǝmfó lɛbɔ, bomu mi eso.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 “Mɔmɔ ni lefe nǝ Onanto lookponko kawunsiǝ kamfo eto betidi lekpo. Nya Onanto luutu kawunsiǝ kamfo eto ǝsuǝalenyǝ lǝ wǝ seka ǝsuǝ.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Fɛɛ lǝ betsyi mɛ lǝ kasɔ babesǝ katoo, muunǝ betidi kenke mboko mɔ ɔflɔ.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Lefe nǝ Yesu lɛtɛyi nyamfoo, óte ukpǝ wǝ eto okle wǝǝbǝ bukpǝ.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Mfó nya sitiditu siamǝ lɛtɛyi nkǝ, “Bo kɔfi eto kukue lɛ bo bɔtɛyi nkǝ, Utidi Wǝ Bákpo Ɔhile Bǝtsyuǝ ebusiǝ nkpǝ isu manlo manlo. Nya ntsyǝ ibǝ fɛ fanlɛ bɔtɔyi fǝnkǝ boobesǝ Utidi Eto Ubi ǝmǝ kato? Owoe ni Utidi Eto Ubi ǝmǝ mfo?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Diyǝnde nǝmǝ si diɔkɛ lǝ mi nti itǝ lefe sɛkɛ ete. Se diyǝnde nǝmǝ nsi nkpe mi lenti esoo, bɛyɛ bɛtɔ, bǝ lǝ kale lǝ kayɛ mi bolo lǝ bidufǝ lǝ ketuntu ǝsuǝ. Itsyise nwǝ laayɛ lǝ ketuntuu, ante kaka ɔntɔ.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nyaso se lekpasǝ nkpe lǝ mi ntii, befo lekpasǝ nǝmǝ bɛnɔ bǝ lǝ biyifo lekpasǝ eto betidi.”
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Ite bǝ Yesu éyifo ayanisa kpǝ lǝ mǝ ǝnǝmi óte tsyaa, bámfo wǝ bánɔ.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Fɛɛ nyamfo ǝbǝ itǝ nko, bǝ lǝ Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Yesaya eto lesa nǝ ɔ́tɛyi utsyǝ lǝ ibǝ itǝ nko nkǝ,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Lǝ nyamfó eso bámfo bofo kanɔ, itsyise Yesaya esi ɔ́tɛyi nkǝ,
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 Onanto átɛyi nkǝ,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Yesaya átɛyi nyamfo itsyise úbunyǝ Yesu eto diyǝnde kokoko, nya údi etiki utsyi lǝ wǝ ǝsuǝ.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Fɛɛ ite nko tsyaa, Yudafɔ eto beninǝ kpǝ áfo Yesu banɔ. Fɛɛ lǝ Farisifɔ bamǝ eso baamfo etiki nyamfo budi kabɔsǝǝ lekple betidi nɔ, bǝ lǝ bayɛ mǝ bola lǝ mǝ katsyakɔ eso.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Baala bǝ baafo betidi eto atɛsǝ enso atɛsǝ nya ditsyi Onanto ɔflɔ.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Nyaso Yesu édi etiki ófa bembembe ɔ́tɛyi nkǝ, “Utsyuǝ saa ke laafo mɛ kanɔɔ, inni mɔ mate ete ófo ɔ́nɔ. Bomu ófo nwǝ létsyese mɛ tsya ɔ́nɔ.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Nya utsyuǝ saa ke lǝǝnyǝ mɛɛ, ǝǝnyǝ nwǝ létsyese mɛ tsya.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Mbǝ kawunsiǝ fe lekpasǝ, nya utsyuǝ saa ke léfo mɛ ɔnɔɔ, ensiembɔkɛ lǝ ketuntu ǝsuǝ bio.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 “Lǝ utsyuǝ aanɔ mɔ ditiki nya weentsyue ni koto, mǝmbolo wǝ dikpi, itsyise mǝmbǝ miǝ maalo kawunsiǝ eto betidi dikpi. Bomu mbǝ miǝ lǝ mmfo ntǝ mǝ.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Utidi wǝ kee lɛni mɛ nya wámmfo mɔ ditikii, kpe nwǝ lookponko wǝ lekpo. Etiki nya míndii, nya lookponko wǝ lekpo lǝ diyi fɛfɛ nǝmǝ nɛ.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Nyamfo eyifo sitinti itsyise mántɛyi kulesa lǝ mɔ ǝsuǝale ǝsuǝ. Bomu mɔ Anto wǝ létsyese mɛɛ, léte mɛ lesa nǝ ele bǝ ntɛyi ku kase ele bǝ ntɛyi ni.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Nya nnyi miǝ wǝ kɔfi komǝ ǝǝtǝ nkpǝ manlo. Nyaso lesa nǝ kee míntɛyii, ni ni lesa nǝ Anto ǝmǝ lɛtɛyi mɛ nkǝ ntɛyi nɛ.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.