Atos 7

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nya Usumunyǝ Ninǝ Kenke lɛtɔ Stefano nkǝ, “Etiki nnya banlɛ budi mfoo, sitinti ini banlɛ bɔtɛyi?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Nya Stefano dítǝ wǝ mbuayɛ nkǝ, “Boantomǝ ku mɔ bayimi, bitsyue koto kukɔnɔ lǝ bɛnɔ! Diyǝnde eto Onanto ǝlǝkǝ wǝ ǝsuǝ óte bo ona Abraham lǝ Mesopotamia eto kasɔ fɛ údu mfo úsu úsiǝ lǝ kasɔ ka baakpo Haran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Taka lǝ edu lǝ kasɔ kamfo ku lǝ fǝ betidi ɔflɔ lǝ esu kasɔ ka moote fǝ ǝsuǝ!’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 “Nyaso údu lǝ wǝ kasɔ nya úsu úsiǝ lǝ Haran. Lǝ Abraham eto anto eto ukpǝ eto kamaa, nya Onanto lékpa wǝ óboko kasɔ ka binsi mfo mmi nɛ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Onanto mémbudi kasɔ kamfo eto dikuku sɛkɛ saa útǝ Abraham fe wǝ kale, inni lɛ kokpa kɔni. Bomu ɔ́tɛyi wǝ ɔtɔnsǝ nkǝ kasɔ kamǝ ebofiani wǝ ku wǝ befluflu eto kale, ite bǝ ibǝ ese lefe nǝmfóo, ubi saa mánkɛ wǝ.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Nnya Onanto lɛtɛyi wǝ ni nkǝ, ‘Fǝ befluflu ebofiani bafɔ lǝ kasɔ ka lenni mǝ kalɛ ǝsuǝ. Boosiǝ mfo fe ndomufɔ nya boote mǝ ohiã itǝ alɛ alofa ana flɔflɔflɔ.’
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Nya usi ɔ́tɛyi wǝ tsya nkǝ, ‘Moolo betidi ba díyifo mǝ mǝ ndomufɔ dikpi. Nya lǝ nnya kamaa, buudu lǝ kasɔ kamfó bǝbǝ basumu mɛ lǝ kaka mfo.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Mmǝǝ ini Onanto lékle kɛnyɛ ku Abraham ini lelolala eto kɛnyɛklekle nɛ. Nyaso Abraham ála Isak lelo lǝ diyi flamflale se bále wǝ. Isak tsya ála Yakob lelo, nya Yakob tsya léla lelo lefosi bebi inuǝ ba bále díbǝ báfiani Yudafɔ eto ese lefosi ǝnuǝ ba lefo diye.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Yakob eto bebi bamfo ásɛsǝ ǝnǝmi lǝ mǝ ɔyimi Yosef ǝsuǝ. Nya bǝmuǝ wǝ báte fe ndomunyǝ lǝ Egipte eto kasɔ. Fɛɛ Onanto ǝsiǝko wǝ,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 nya úlǝkǝ wǝ útsyiko kanyi ku bulǝ saa ǝsuǝ. Se Yosef lɛbɔ úńyǝ lǝ Egipte eto Oka Farao eto ǝnǝmii, Onanto ǝtǝ wǝ ditsyǝbi sɛɛ ku kobe, itǝ Oka ǝmǝ éfi wǝ útsyǝ nwǝ laabe Egipte eto kasɔ ku wǝ diyo ku bikǝ kenke.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Lǝ lefe nǝmfoo, kukpɛnsɛ kekleke ǝbǝ lǝ Egipte ku Kanan eto nsɔ kenke, nya ínǝ kanyinyǝnyǝ kpǝ éboko. Bo bana mánkɛ didisa nǝ buudi.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Nya se Yakob lɛnɔ nkǝ didisa kpe lǝ Egipte, ókpe wǝ bebi ba ni bo bana ditutɛ nkǝ besu baya didisa baboko wǝ.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Lǝ mǝ dísu nuǝfǝǝ, Yosef ǝlǝkǝ wǝ ǝsuǝ óte wǝ bayimi nya Egipte eto Oka tsya díbǝ óte Yosef eto bayimi bamǝ.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Lǝ nnya eso Yosef ákpe wǝ bayimi nkǝ besu bakpa wǝ anto Yakob ku wǝ betidi kenke ba diyifo fe betidi fosi akuanse ku ɛnɔ báboko.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Nyaso Yakob édu úsu Egipte kaka wǝ ku wǝ bebi díkpǝ.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Kamaa, bétsyi bǝkpǝnkpǝ bamǝ bésinkli bésuko umǝ wǝ baakpo Sikem bésu bébikǝ mfó. Bébikǝ mǝ lǝ kudi ko Abraham léya ku sika flubia eto atabi ǝtsyuǝ lǝ Hamɔ eto bebi ɔflɔ.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Se kɛnyɛtsyǝtsyǝ ka Onanto dítsyǝ útǝ Abraham eto lefe nlɛ boyoo, wǝ befluflu ba mfe nkpe lǝ Egipte ébole béfui tinti.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Kafɛfɛkɔɔ, Oka fɔfɔ wǝ dímante Yosef étsyiko seka budi lǝ Egipte eto kasɔ.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Farao emfo ǝlǝkǝ nsusu bua úyifo Abraham eto befluflu bamfo disiale nya úkisi mǝ tsya. Itǝ ɔ́hiɛ mǝ bǝlǝkǝ mǝ bebisambi ba bále lǝ ayo báto bákpe lǝ kase buukpǝ.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 “Lefe nǝmfo eto lefe nnya bále Moses nɛ. Nya bǝnyǝ bǝ úyifo ubi wǝ laanɔ bobe tsya. Lǝ nyamfo esoo, wǝ antomǝ éfi wǝ bákula afa ǝtsyǝ sɔ̃ɔ̃ lǝ diyo.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Nya lefe nǝ bǝnyǝ bǝ bensiembofo wǝ bɔkulaa, bǝlǝkǝ wǝ lǝ mǝ ǝsuǝ. Nya Farao eto ubisiobi dísu ɔ́kɛ wǝ nya úfi wǝ ófianisǝ wǝ kafo eto ubi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Óbe wǝ nya békluǝsǝ wǝ fe Egiptenyǝ lǝ mǝ esu ku mǝ asayifofo ǝsuǝ. Nya óbe ófiani utidi wǝ lɛkɛ ǝsuǝale lǝ wǝ etikididi ku wǝ eyifosa kenke ǝsuǝ.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Se Moses léfo alɛ fosi anaa, íbǝ wǝ lǝ nsusu nkǝ lǝ usu obe kase banlɛ wǝ bayimi Israelfɔ buyifo.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Lǝ lefe nǝ úsu mfoo, únyǝ kase Egiptenyǝ nlɛ mǝ ɔni disiale buyifo. Esoo, úsu ɔ́wunsǝko wǝ ɔ́sɔ Egiptenyǝ ǝmfo ólo.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moses ébu nkǝ wǝ kosate eto betidi ǝbɔnɔ kasɔ nkǝ Onanto ebɔyɛ lǝ wǝ ǝsuǝ úlǝkǝ mǝ, fɛɛ mǝ mánnɔ nnya kasɔ nko.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Kǝsiǝsǝǝ, únyǝ Israelfɔ inuǝ ba nlɛ bɔkpɔ. Úsu nkǝ lǝ usu okpla mǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, ‘Bebee! Bayimi, bini! Yanle bǝ bikakpɔ keyifo lesafimfi mi bǝtsyua nko!’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 “Nya mǝ inuǝ bamǝ eto nwǝ nlɛ wǝ ɔyimi disiale buyifo dínǝ Moses útsyǝ kutsyǝ nya ɔ́tɔ wǝ nkǝ, ‘Be leka fǝ lǝ nnya ǝsuǝ? Owoe dílǝkǝ fǝ bo ɔtɔnkotɔnko ku okponkpo lǝ bo etiki nyamfo ǝsuǝ fɛ?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Lee, ala fǝ aalo mɛ fe kase fálo Egiptenyǝ ǝmǝ kǝnǝ?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Se Moses lɛ́nɔ ditiki nǝmfoo, útsyetsyi úsu ɔ́biɔ lǝ Midia eto kasɔ fe ɔfɔ. Nya mfó óle bebisaibi inuǝ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Lǝ alɛ fosi ana eto kamaa, Onanto eto ɔtɔnkpe ǝlǝkǝ ǝsuǝ óte wǝ fe ute wǝ nlɛ biyu eto kuyi botonsǝ eto ditsyǝbi lǝ Sinai eto kɔtini ɔflɔ lǝ mfiminti mfo.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Se Moses dínyǝ nyamfo nkoo, íyifo wǝ naa. Nyaso lefe nǝ ɔ́nyi ɔ́fi nkǝ lǝ obe lesa nǝ inii, nnya Onanto eto ɔkɔɛ ábɔ ɔ́tɛyi nkǝ,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Mɔ ni fǝ banamǝ eto Onanto, Abraham ku Isak ku Yakob eto Onanto.’ Moses étinkǝ ku sikpi eso wénsifo mfó bobe.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Onanto ǝmǝ átɛyi wǝ nkǝ, ‘Lǝkǝ fǝ afokpa! Itsyise kaka fǝńyǝǝ, kasɔ kɛnkɛ keni.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Mbunyǝ kase mɔ betidi nlɛ kanyi bunyǝ lǝ Egipte eto kasɔ mfó. Mbɔnɔ mǝ bɔwɔnɔnɔ ku nku bo banlɛ kakpadi mɛ. Nyaso mbubǝ miǝ lǝ mbǝ nlǝkǝ mǝ. Bǝ, mookpe fǝ kɔtɔ lǝ Egipte!’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Moses emfo ni utidi wǝ Israelfɔ lɛ́ni nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, ‘Owoe dílǝkǝ fǝ bo ɔtɔnkotɔnko ku okponkpo lǝ bo etiki nyamfo ǝsuǝ fɛ?’ Wǝ ni nwǝ Onanto létsyese nkǝ udi seka lǝ mǝ ǝsuǝ ku mǝ Ofomfokǝtǝ, ɛyɛ lǝ Onanto eto ɔtɔnkpe wǝ dílǝkǝ ǝsuǝ óte lǝ ute wǝ díkǝnyǝ lǝ mfiminti mfó nɛ.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ókpa mǝ betidi bamǝ údunko lǝ Egipte nya úyifo ayanisa úlǝkǝ asa kpǝ óte lǝ Egipte eto kasɔ ku lǝ Lekpo Sia eto kɛnyɛ ku lǝ lefe nǝ banyɛ lǝ mfiminti alɛ fosi ana sɔ̃ɔ̃.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 “Moses ǝmfo ni nwǝ lɛtɛyi Israelfɔ nkǝ, ‘Onanto ebotsyese mi wǝ unyɛlǝkǝtidi fe kase ótsyese mɛ, nya wuulǝkǝ wǝ utsyiko lǝ mi kosate eto nti.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Wǝ ni nwǝ lɛtɔnko Israelfɔ ba lɛkɛ lǝ mfiminti mfó. Wǝ lɛkɛ mfó ku bo banamǝ. Wǝ ni nwǝ dídinko Onanto eto ɔtɔnkpe etiki lǝ Sinai eto kɔtini ǝsuǝ. Wǝ nsi ni futsyǝ léfo Onanto eto ditiki nǝ lǝǝtǝ nkpǝ óboko bo.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Fɛɛ bo banamǝ mámfo Moses eto etiki nyamǝ nyaso bǝkǝ wǝ bǝtsyǝ kutsyǝ nya bála bǝ eni lǝ beesinkli besu Egipte eto kasɔ.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Nyaso bátɛyi Aaron bǝnkǝ, ‘Tsyǝ bǝfiǝ ba loofo bo bɔtɔnko ǝtǝ bo, itsyise boante lesa nǝ dísu íyifo Moses ǝmfo wǝ dínǝ bo ɔ́bɔnko lǝ Egipte eto kasɔ.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Lǝ nyaso báto ufiǝ fe onantsyui eto ubi. Wǝ bǝkǝtǝ kedi nya bǝnyǝ disuǝyuǝ diyi nǝmfo lǝ ufiǝ ǝmǝ béfi mǝ ani béyifo mfó eso.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Lǝ nyamfo eso Onanto étsyi kama ókpe mǝ. Nya oyani mǝ utǝ kofe ku kofande ku befandebi eto kesumu, fe kase báwɔni bákpe lǝ bɛnyɛlǝkǝtidi eto kukue nkǝ,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Bomu Molok eto dibú ku Romfa eto befandebi
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Bo banamǝ étsyi Onanto eto diyo nya ɔ́tɔ, ɔ́yɛnko mǝ lǝ mfiminti kafo. Báto diyo nǝmǝ fe kase Onanto dílǝkǝ óte Moses nkǝ bato ni pɛpɛɛpɛ.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Kama kamaa, bo bana ba léfo diyo nǝmǝ betsyiko lǝ mǝ antomǝ ɔflɔɔ, étsyi ni ku mǝ lǝ lefe nǝ báyɛ ku Yosua, nya bésu báfo kasɔ kamǝ betsyiko lǝ ese nnya Onanto lélà lǝ mfó se bántɔ. Nya lɛkɛ lǝ mǝ nti mfó isu ese Oka David eto lefe.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Onanto ála David eto asa tinti. Lǝ nnya eso David átɔ Onanto nkǝ utǝ wǝ kusu lǝ oto kǝsiǝkɔ utǝ wǝ, Yakob eto Onanto.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Fɛɛ Salomo ko díbǝ óto diyo nǝmǝ.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Fɛɛ Onanto Ǝsuǝalenyǝ Kenke ǝnsiǝ lǝ ayo nnya kawunsiǝ mfo eto betidi léto. Onanto áyɛ lǝ wǝ bǝnyɛlǝkǝtidi ǝsuǝ ɔ́tɛyi nkǝ,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Kato ni mɔ sekakedikɔ eto lekpomɛ,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Lee, inni mɔ kosate díyifo asa nyamfo kenke?’ ”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Lǝ nyaso Stefano ési ɔ́tɛyi mǝ nke, “Letotidi kon eto betidi bini! Ntsyǝ bimbǝ bofokanɔ mǝ! Bíti ato lǝ Onanto eto ditiki ǝsuǝ fe kase mi antomǝ díyifo. Lefe saa biataka kǝńyǝ lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝsuǝ.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Nte Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi ba mi banamǝ dímǝńyǝ lǝ ǝsuǝ? Bálo Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi ba díbǝ bábe letsya taa kɔ bǝ Ɔsɛɛtidi Wǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ lɛ bubǝ. Nya Ɔsɛɛtidi Wǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ǝmǝǝ, wǝ bɛni nya bíkǝ wǝ bítǝ bálo wǝ nɛ.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Mi ni mba léfo Onanto eto kɔfi ko útǝ mi ɛyɛ lǝ Onanto eto ɔtɔnkpe eto ani, fɛɛ bɛni bíentsyue ko koto!”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Se bánɔ etiki nnya Stefano lɛtɛyi lǝ mǝ ǝsuǝǝ, kafo ányi mǝ tinti nya báyimi mǝ anyi ku lɛblɔfi.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Fɛɛ se Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ nsiko Stefano esoo, óbesǝ wǝ ǝnǝmi kato fãã, nya únyǝ Onanto eto diyǝnde ku Yesu wǝ ńyǝ lǝ wǝ sediani.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bebe! Nnyǝ se kato lɛsini nya mínyǝ Utidi eto Ubi ǝmǝ se uńyǝ lǝ Onanto eto sediani!”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Nya báfã bembembe nya béti mǝ ato eto kafo nya bédufǝ wǝ lǝ ǝsuǝ bǝmuǝ wǝ.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Nya bǝnǝ wǝ bábɔnko lǝ umǝ ǝmǝ, nya bétsyiko wǝ aba. Nya mba ǝmǝ dínǝ wǝ bábɔnkoo, bǝlǝkǝ mǝ awukplɛ nnya bankpe bǝtsyǝ lǝ okosobi wǝ baakpo Saulo eto akɔ.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nya lefe nǝ banlɛ wǝ aba bɔkpɔɔ, Stefano ákpadi Bonamute nya óto ola nkǝ, “Bonamute Yesu, fo mɔ lɛwɔnɔ!”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Óse akonki nya ófa bembembe ɔ́tɛyi nkǝ, “Bonamute, fi mǝ abua nnya béyifo mfo atsyɛ mǝ!” Nya se ɔ́tɛyi nyamfo ólosǝǝ, úkpǝ.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.