Atos 5

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nya osani utsyuǝ tsya dísiǝ wǝ baakpo Ananias ku wǝ usiǝ Safira. Mǝ tsya éfi mǝ kasɔ kǝtsyuǝ báte.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Nya úfi atabi nyamǝ eto ǝtsyuǝ ɔ́kula fɛ úfi afɛfɛ óboko batɔnkpe bamǝ. Ditsyǝbi nǝmfo eyifo wǝ usiǝ Safira eto bote nya ɔ́tɔnɔ nkǝ beeyifo nko.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Nya Petro lɛtɔ wǝ nkǝ, “Ananias, beso fǝtǝ Obonsam dítǝkǝ fǝ kato, nya útǝ fátɛyi Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ sidia? Nya féfi fǝ kasɔ ka fáte eto atabi ǝtsyuǝ fákula fǝtsyǝ ǝsuǝ?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Kasɔ kamǝǝ, fǝ kale keni fɛ fáte ke, nya atabi nnya báfo fǝ kayo tsya eyifo fǝ ale. Be dítǝ eso féfi nsusu bua bomfó eto okle? Inni bo betidi bamfo fátɛyi sidia, bomu Onanto!”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Kase Ananias lɛnɔ ditiki nǝmfo koo, lamfolamfo úduɔnɔ ókpo kasɔ, úkpǝ! Nyamfo ǝtǝ sikpi kplɛ ǝmuǝ mba kenke lɛnɔ nnya.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Nya bakosobi ba lɛkɛ mǝ lenti dífi kafia beti wǝ nya béfi wǝ bésu bébikǝ.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Fe abombosɔsɔ ǝtsyǝ eto kamaa, wǝ usiǝ tsya ǝbǝ údufǝ mfó. Fɛɛ wóannɔ tɔ lesa nǝ díkǝbǝ.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Nya Petro lɛtɔ wǝ nkǝ, “Tɛyi mɛ, se fǝ ku fǝ usǝ dífi mi kasɔ bétee, atabi nnya kenke báfó mi kayo ni nyamfoo?”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Nya Petro lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Beso fonko fǝ usǝ lékle kɛnyɛ bɛnlɛ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ boto kabe? Bebe bakosobi ba dítsyi fǝ usǝ bésu bébikǝ ni mba mfo nɛ. Mǝ ke luutsyi fintsya besuko nɛ.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Lamfolamfo, wuntsya édu ɔ́nɔ nya úkpǝ. Nya se bakosobi bamǝ díbǝ bǝńyǝ se úkpǝ onlabee, bétsyi wuntsya bésu bébikǝ lǝ kaka bébikǝ wǝ usǝ ke.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Itǝ eso sikpi kplɛ ǝmuǝ mba kenke díkafo Ditiki Sɛɛ nǝmǝ bánɔ ku betidi ba kenke lɛnɔ lesa nǝ díbǝ mfó.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Lefe nǝmfo kenkee, batɔnkpe bamǝ éyifo ayanisa kpǝ lǝ betidi bamǝ nti. Bafokanɔfɔ ba lǝ mfóo, ákatsya lǝ Yudafɔ eto Disumuyo kaka baakpo Solomo eto Lekpata.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Ite bǝ betidi bamba kpǝ éfi lelabi ku díbu bǝtǝ bafokanɔfɔ tsyaa, báte sikpi bámfo budufǝ lǝ mǝ nti.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Tsya fɛɛ betidi kpǝ, basani ku besio ésinkli lǝ nkpǝ bua bo bensi kama nya báfo Bonamute bánɔ.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Nya betidi lékpa mǝ befimfi bálabesǝ lǝ mǝ belabekǝ ǝsuǝ lǝ kpakpaakpe kaka bébu bǝ Petro ebɔyɛ lǝ ɔlɛ botsyilama, lǝ wǝ koyo lǝ kokpo lǝ befimfi bamfó ǝsuǝ lǝ bǝmuǝ ale.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Nya betidi kpǝ lǝ kǝmǝ ka letsyilama Yerusalem lékpa mǝ befimfi ku mba awɔnɔ bua nlɛ bule báboko mǝ ɔflɔ nya bátsya mǝmblɛ bufi.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Nya Yudafɔ eto Usumunyǝ Ninǝ Kenke ku wǝ betidi ba ni Sadukifɔ eto ditsyukpa lɛsɛsǝ ǝnǝmi kekleke lǝ batɔnkpe bamǝ ǝsuǝ.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Lǝ nyamfo esoo, bǝmuǝ mǝ bákpe lǝ umǝ eto diyo.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Lǝ kǝtsyǝ kamfóo, Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ ǝbǝ ɔ́sini diyo nǝmǝ eto siku nya úlǝkǝ mǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ,
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 “Bidu bisu Yudafɔ eto Disumuyo lǝ bisu bidi betidi ba kenke etiki itsyi lǝ nkpǝ fɔfɔ bomǝ ǝsuǝ.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Nyaso se kale dísiǝǝ, lǝ kase Onanto eto ɔtɔnkpe lɛtɛyi mǝ ǝsuǝǝ, bésu bédufǝ Disumuyo mfó nya bétsyiko mǝ asa bote.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Fɛɛ se bésu mfóo, bǝnnyǝ mǝ! Nyaso bésinkli bǝbǝ bátɛyi mǝ bǝnkǝ,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Se búsuu, búnyǝ buǝ diyo nǝmǝ eto biku kenke ti, nya mba laase kesie ńyǝ mfó. Fɛɛ se bɔ́sini bikuu biamǝǝ, bóǝnnyǝ betidi bamǝ eto kuutsyuǝ lǝ diyo nǝmǝ kafo.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Lefe nǝ mba laase Disumuyo nǝmǝ eto uninǝ ku besumunyǝ ninǝ bamfo lɛnɔ ditiki nǝmfoo, íyifo mǝ yanii tinti, itsyise bánte lesa nǝ díbǝ lǝ batɔnkpe bamǝ lǝ ǝsuǝ.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Nyamfo eto kamaa, utsyuǝ ǝbǝ ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Betidi ba bímuǝ békpe lǝ diyoo, bebe, nyǝ mǝ ńyǝ lǝ Disumuyo nǝmǝ banlɛ betidi asa botee!”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Lamfolamfoo, mba laase mfo eto uninǝ ku wǝ betidi édu bésu Disumuyo mfo bésu bǝmuǝ mǝ baboko. Fɛɛ se báte sikpi bǝ betidi bamǝ ebubǝ bato mǝ aba esoo, bǝnnǝ mǝ lǝ ǝsuǝale ǝsuǝ.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Se bákpa mǝ bésuko, bésu bǝńyǝnsǝ mǝ lǝ bakponkpo bamǝ eto ǝnǝmi. Usumunyǝ Ninǝ átɔ mǝ nkǝ,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Bóantɛyi mi boǝnkǝ biensidi etiki bɛtɛyi kulesa itsyi lǝ Yesu ǝmfo ǝsuǝ? Fɛɛ bíusensǝ wǝ ditiki nǝmǝ békpo lǝ Yerusalem kenke. Nya bela biǝ biefi wǝ ukpǝ eto dikpilolo bitǝkǝ bo lǝ ǝsuǝ!”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Mfó nya Petro ku batɔnkpe bamba bamǝ dílǝkǝ kɛnyɛ bátɛyi bǝ, “Etiki eto ɔnukualɛ ni bǝ Onanto ni futsyǝ ele bǝ butsyue koto, inni utidi.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Yesu wǝ bélo se bítǝ básɔ bámanklasǝ lǝ uyikabie ǝsuǝǝ, bo bana eto Onantoo, ni nwǝ létakasǝ wǝ utsyiko ɔkɔmǝ úbǝ nkpǝ nɛ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Onanto ǝtsyǝ wǝ lǝ wǝ sediani lǝ kato kaka ni kakplɛkɔ kenke fe ɔtɔnkotɔnko ku Ofomfokǝtǝ itǝ lǝ Israelfɔ lǝ bǝnyǝ kusu batsyi mǝ akɔɛsi bawuninsǝ lǝ Onanto lǝ ufi mǝ abua ɔtsyɛ mǝ.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Bo ku Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ, nǝ Onanto leefi kǝtǝ mba leetsyue wǝ koto ni mba ni ditiki nǝmfo eto badansiɛ.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Se bakponkpo bamǝ lɛnɔ ditiki nǝmfo lǝ batɔnkpe bamǝ eto kɛnyɛɛ, kafo esi kányi mǝ tinti, nyaso báse nnya uyi bǝnkǝ ele bǝ balo mǝ.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Fɛɛ Farisifɔ eto osani ɔni wǝ lɛkɛ lǝ bakponkpo bamǝ nti baakpo Gamaliel áni ko mǝ. Úyifo utidi wǝ betidi kenke díkebu tinti, nya úyifo afi eto oteasa tsya. Wǝ ni futsyǝ létaka uńyǝ ɔ́tɛyi nkǝ, bǝtǝ lǝ batɔnkpe bamǝ lǝ babɔ, fɛ lǝ befi nsusu lǝ etiki nyamǝ ǝsuǝ.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Israelfɔ, bɛlɔ bebe sinini lǝ lesa nǝ bela biǝ bieyifo betidi bamfo!
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Lefe ditsyuǝ nǝ lefe mmǝǝ, osani utsyuǝ wǝ lɛkɛ baakpo Teuda, wǝ dífi wǝ ǝsuǝ uyifo fe uninǝ wǝ nkpe díbu onso. Betidi alofa ana dítǝkǝko wǝ. Nya lefe nǝ bálo wǝǝ, wǝ betidi ba dítǝkǝko wǝ ésensǝ, nya wǝ ditsyukpa nǝmǝ léba.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Lǝ nnya kamaa, lǝ betidi eto leklafee, Yuda wǝ ni Galileanyǝ ákpa betidi ókpo lǝ ǝsuǝ fe wǝ bǝtǝkǝkotsyuǝ. Nko ke se úkpǝǝ, wǝ bǝtǝkǝkotsyuǝ mfó ko dísensǝ.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Nyaso lesa nǝ minyǝ mɔɔtɛyi mi ko ni bǝ, beyani betidi bamfo. Lǝ asa nnya banlɛ bote nye asa nnya banlɛ buyifo eyifo mǝ kosate eto etsyuesaa, yǝmbɔklɛ fɛ yuusensǝ
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Fɛɛ lǝ Onanto eto etsyuesa inii, boǝmbofo mǝ kusu buti. Lǝ boambe kukɔnɔ kulaa tsyaa, buubǝ bunyǝ boǝ bɔlɛ botaka kǝńyǝ lǝ Onanto Kosate ǝsuǝ!”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Bakponkpo bamǝ áfo Gamaliel eto nsusu bo útǝ mǝ. Nyaso bákpadi batɔnkpe bamǝ báboko mǝ nti, nya báblɛ mǝ. Nya besi bǝkǝ mǝ ato bǝ bensi tɛyi kulesa saa itsyi lǝ Yesu eto ditiki ǝsuǝ bio. Nya báyani mǝ bédu.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Se batɔnkpe bamǝ dídu lǝ lekpokakpokɔ bantɔɔ, bǝnyǝ disuǝyuǝ tinti, itsyise bǝnyǝ bǝnkǝ Onanto ákla mǝ ókpe lǝ betidi ba baakpe kofani lǝ Yesu eto disi nti.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Nya diyi saa, bákate Ditiki Sɛɛ nǝme kátɛyi lǝ Yudafɔ eto Disumuyo ku ayo ayo kafe bǝnkǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.