Atos 5
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Nya osani utsyuǝ tsya dísiǝ wǝ baakpo Ananias ku wǝ usiǝ Safira. Mǝ tsya éfi mǝ kasɔ kǝtsyuǝ báte.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Nya úfi atabi nyamǝ eto ǝtsyuǝ ɔ́kula fɛ úfi afɛfɛ óboko batɔnkpe bamǝ. Ditsyǝbi nǝmfo eyifo wǝ usiǝ Safira eto bote nya ɔ́tɔnɔ nkǝ beeyifo nko.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Nya Petro lɛtɔ wǝ nkǝ, “Ananias, beso fǝtǝ Obonsam dítǝkǝ fǝ kato, nya útǝ fátɛyi Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ sidia? Nya féfi fǝ kasɔ ka fáte eto atabi ǝtsyuǝ fákula fǝtsyǝ ǝsuǝ?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Kasɔ kamǝǝ, fǝ kale keni fɛ fáte ke, nya atabi nnya báfo fǝ kayo tsya eyifo fǝ ale. Be dítǝ eso féfi nsusu bua bomfó eto okle? Inni bo betidi bamfo fátɛyi sidia, bomu Onanto!”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Kase Ananias lɛnɔ ditiki nǝmfo koo, lamfolamfo úduɔnɔ ókpo kasɔ, úkpǝ! Nyamfo ǝtǝ sikpi kplɛ ǝmuǝ mba kenke lɛnɔ nnya.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Nya bakosobi ba lɛkɛ mǝ lenti dífi kafia beti wǝ nya béfi wǝ bésu bébikǝ.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Fe abombosɔsɔ ǝtsyǝ eto kamaa, wǝ usiǝ tsya ǝbǝ údufǝ mfó. Fɛɛ wóannɔ tɔ lesa nǝ díkǝbǝ.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Nya Petro lɛtɔ wǝ nkǝ, “Tɛyi mɛ, se fǝ ku fǝ usǝ dífi mi kasɔ bétee, atabi nnya kenke báfó mi kayo ni nyamfoo?”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Nya Petro lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Beso fonko fǝ usǝ lékle kɛnyɛ bɛnlɛ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ boto kabe? Bebe bakosobi ba dítsyi fǝ usǝ bésu bébikǝ ni mba mfo nɛ. Mǝ ke luutsyi fintsya besuko nɛ.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Lamfolamfo, wuntsya édu ɔ́nɔ nya úkpǝ. Nya se bakosobi bamǝ díbǝ bǝńyǝ se úkpǝ onlabee, bétsyi wuntsya bésu bébikǝ lǝ kaka bébikǝ wǝ usǝ ke.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Itǝ eso sikpi kplɛ ǝmuǝ mba kenke díkafo Ditiki Sɛɛ nǝmǝ bánɔ ku betidi ba kenke lɛnɔ lesa nǝ díbǝ mfó.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Lefe nǝmfo kenkee, batɔnkpe bamǝ éyifo ayanisa kpǝ lǝ betidi bamǝ nti. Bafokanɔfɔ ba lǝ mfóo, ákatsya lǝ Yudafɔ eto Disumuyo kaka baakpo Solomo eto Lekpata.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Ite bǝ betidi bamba kpǝ éfi lelabi ku díbu bǝtǝ bafokanɔfɔ tsyaa, báte sikpi bámfo budufǝ lǝ mǝ nti.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Tsya fɛɛ betidi kpǝ, basani ku besio ésinkli lǝ nkpǝ bua bo bensi kama nya báfo Bonamute bánɔ.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Nya betidi lékpa mǝ befimfi bálabesǝ lǝ mǝ belabekǝ ǝsuǝ lǝ kpakpaakpe kaka bébu bǝ Petro ebɔyɛ lǝ ɔlɛ botsyilama, lǝ wǝ koyo lǝ kokpo lǝ befimfi bamfó ǝsuǝ lǝ bǝmuǝ ale.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Nya betidi kpǝ lǝ kǝmǝ ka letsyilama Yerusalem lékpa mǝ befimfi ku mba awɔnɔ bua nlɛ bule báboko mǝ ɔflɔ nya bátsya mǝmblɛ bufi.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Nya Yudafɔ eto Usumunyǝ Ninǝ Kenke ku wǝ betidi ba ni Sadukifɔ eto ditsyukpa lɛsɛsǝ ǝnǝmi kekleke lǝ batɔnkpe bamǝ ǝsuǝ.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Lǝ nyamfo esoo, bǝmuǝ mǝ bákpe lǝ umǝ eto diyo.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Lǝ kǝtsyǝ kamfóo, Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ ǝbǝ ɔ́sini diyo nǝmǝ eto siku nya úlǝkǝ mǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Bidu bisu Yudafɔ eto Disumuyo lǝ bisu bidi betidi ba kenke etiki itsyi lǝ nkpǝ fɔfɔ bomǝ ǝsuǝ.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Nyaso se kale dísiǝǝ, lǝ kase Onanto eto ɔtɔnkpe lɛtɛyi mǝ ǝsuǝǝ, bésu bédufǝ Disumuyo mfó nya bétsyiko mǝ asa bote.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Fɛɛ se bésu mfóo, bǝnnyǝ mǝ! Nyaso bésinkli bǝbǝ bátɛyi mǝ bǝnkǝ,
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 “Se búsuu, búnyǝ buǝ diyo nǝmǝ eto biku kenke ti, nya mba laase kesie ńyǝ mfó. Fɛɛ se bɔ́sini bikuu biamǝǝ, bóǝnnyǝ betidi bamǝ eto kuutsyuǝ lǝ diyo nǝmǝ kafo.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Lefe nǝ mba laase Disumuyo nǝmǝ eto uninǝ ku besumunyǝ ninǝ bamfo lɛnɔ ditiki nǝmfoo, íyifo mǝ yanii tinti, itsyise bánte lesa nǝ díbǝ lǝ batɔnkpe bamǝ lǝ ǝsuǝ.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Nyamfo eto kamaa, utsyuǝ ǝbǝ ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Betidi ba bímuǝ békpe lǝ diyoo, bebe, nyǝ mǝ ńyǝ lǝ Disumuyo nǝmǝ banlɛ betidi asa botee!”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Lamfolamfoo, mba laase mfo eto uninǝ ku wǝ betidi édu bésu Disumuyo mfo bésu bǝmuǝ mǝ baboko. Fɛɛ se báte sikpi bǝ betidi bamǝ ebubǝ bato mǝ aba esoo, bǝnnǝ mǝ lǝ ǝsuǝale ǝsuǝ.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Se bákpa mǝ bésuko, bésu bǝńyǝnsǝ mǝ lǝ bakponkpo bamǝ eto ǝnǝmi. Usumunyǝ Ninǝ átɔ mǝ nkǝ,
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Bóantɛyi mi boǝnkǝ biensidi etiki bɛtɛyi kulesa itsyi lǝ Yesu ǝmfo ǝsuǝ? Fɛɛ bíusensǝ wǝ ditiki nǝmǝ békpo lǝ Yerusalem kenke. Nya bela biǝ biefi wǝ ukpǝ eto dikpilolo bitǝkǝ bo lǝ ǝsuǝ!”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Mfó nya Petro ku batɔnkpe bamba bamǝ dílǝkǝ kɛnyɛ bátɛyi bǝ, “Etiki eto ɔnukualɛ ni bǝ Onanto ni futsyǝ ele bǝ butsyue koto, inni utidi.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Yesu wǝ bélo se bítǝ básɔ bámanklasǝ lǝ uyikabie ǝsuǝǝ, bo bana eto Onantoo, ni nwǝ létakasǝ wǝ utsyiko ɔkɔmǝ úbǝ nkpǝ nɛ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Onanto ǝtsyǝ wǝ lǝ wǝ sediani lǝ kato kaka ni kakplɛkɔ kenke fe ɔtɔnkotɔnko ku Ofomfokǝtǝ itǝ lǝ Israelfɔ lǝ bǝnyǝ kusu batsyi mǝ akɔɛsi bawuninsǝ lǝ Onanto lǝ ufi mǝ abua ɔtsyɛ mǝ.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Bo ku Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ, nǝ Onanto leefi kǝtǝ mba leetsyue wǝ koto ni mba ni ditiki nǝmfo eto badansiɛ.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Se bakponkpo bamǝ lɛnɔ ditiki nǝmfo lǝ batɔnkpe bamǝ eto kɛnyɛɛ, kafo esi kányi mǝ tinti, nyaso báse nnya uyi bǝnkǝ ele bǝ balo mǝ.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Fɛɛ Farisifɔ eto osani ɔni wǝ lɛkɛ lǝ bakponkpo bamǝ nti baakpo Gamaliel áni ko mǝ. Úyifo utidi wǝ betidi kenke díkebu tinti, nya úyifo afi eto oteasa tsya. Wǝ ni futsyǝ létaka uńyǝ ɔ́tɛyi nkǝ, bǝtǝ lǝ batɔnkpe bamǝ lǝ babɔ, fɛ lǝ befi nsusu lǝ etiki nyamǝ ǝsuǝ.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Israelfɔ, bɛlɔ bebe sinini lǝ lesa nǝ bela biǝ bieyifo betidi bamfo!
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Lefe ditsyuǝ nǝ lefe mmǝǝ, osani utsyuǝ wǝ lɛkɛ baakpo Teuda, wǝ dífi wǝ ǝsuǝ uyifo fe uninǝ wǝ nkpe díbu onso. Betidi alofa ana dítǝkǝko wǝ. Nya lefe nǝ bálo wǝǝ, wǝ betidi ba dítǝkǝko wǝ ésensǝ, nya wǝ ditsyukpa nǝmǝ léba.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Lǝ nnya kamaa, lǝ betidi eto leklafee, Yuda wǝ ni Galileanyǝ ákpa betidi ókpo lǝ ǝsuǝ fe wǝ bǝtǝkǝkotsyuǝ. Nko ke se úkpǝǝ, wǝ bǝtǝkǝkotsyuǝ mfó ko dísensǝ.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Nyaso lesa nǝ minyǝ mɔɔtɛyi mi ko ni bǝ, beyani betidi bamfo. Lǝ asa nnya banlɛ bote nye asa nnya banlɛ buyifo eyifo mǝ kosate eto etsyuesaa, yǝmbɔklɛ fɛ yuusensǝ
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Fɛɛ lǝ Onanto eto etsyuesa inii, boǝmbofo mǝ kusu buti. Lǝ boambe kukɔnɔ kulaa tsyaa, buubǝ bunyǝ boǝ bɔlɛ botaka kǝńyǝ lǝ Onanto Kosate ǝsuǝ!”
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Bakponkpo bamǝ áfo Gamaliel eto nsusu bo útǝ mǝ. Nyaso bákpadi batɔnkpe bamǝ báboko mǝ nti, nya báblɛ mǝ. Nya besi bǝkǝ mǝ ato bǝ bensi tɛyi kulesa saa itsyi lǝ Yesu eto ditiki ǝsuǝ bio. Nya báyani mǝ bédu.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Se batɔnkpe bamǝ dídu lǝ lekpokakpokɔ bantɔɔ, bǝnyǝ disuǝyuǝ tinti, itsyise bǝnyǝ bǝnkǝ Onanto ákla mǝ ókpe lǝ betidi ba baakpe kofani lǝ Yesu eto disi nti.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Nya diyi saa, bákate Ditiki Sɛɛ nǝme kátɛyi lǝ Yudafɔ eto Disumuyo ku ayo ayo kafe bǝnkǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.