Atos 5
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Nya osani utsyuǝ tsya dísiǝ wǝ baakpo Ananias ku wǝ usiǝ Safira. Mǝ tsya éfi mǝ kasɔ kǝtsyuǝ báte.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Nya úfi atabi nyamǝ eto ǝtsyuǝ ɔ́kula fɛ úfi afɛfɛ óboko batɔnkpe bamǝ. Ditsyǝbi nǝmfo eyifo wǝ usiǝ Safira eto bote nya ɔ́tɔnɔ nkǝ beeyifo nko.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Nya Petro lɛtɔ wǝ nkǝ, “Ananias, beso fǝtǝ Obonsam dítǝkǝ fǝ kato, nya útǝ fátɛyi Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ sidia? Nya féfi fǝ kasɔ ka fáte eto atabi ǝtsyuǝ fákula fǝtsyǝ ǝsuǝ?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Kasɔ kamǝǝ, fǝ kale keni fɛ fáte ke, nya atabi nnya báfo fǝ kayo tsya eyifo fǝ ale. Be dítǝ eso féfi nsusu bua bomfó eto okle? Inni bo betidi bamfo fátɛyi sidia, bomu Onanto!”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Kase Ananias lɛnɔ ditiki nǝmfo koo, lamfolamfo úduɔnɔ ókpo kasɔ, úkpǝ! Nyamfo ǝtǝ sikpi kplɛ ǝmuǝ mba kenke lɛnɔ nnya.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Nya bakosobi ba lɛkɛ mǝ lenti dífi kafia beti wǝ nya béfi wǝ bésu bébikǝ.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Fe abombosɔsɔ ǝtsyǝ eto kamaa, wǝ usiǝ tsya ǝbǝ údufǝ mfó. Fɛɛ wóannɔ tɔ lesa nǝ díkǝbǝ.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Nya Petro lɛtɔ wǝ nkǝ, “Tɛyi mɛ, se fǝ ku fǝ usǝ dífi mi kasɔ bétee, atabi nnya kenke báfó mi kayo ni nyamfoo?”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Nya Petro lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Beso fonko fǝ usǝ lékle kɛnyɛ bɛnlɛ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ boto kabe? Bebe bakosobi ba dítsyi fǝ usǝ bésu bébikǝ ni mba mfo nɛ. Mǝ ke luutsyi fintsya besuko nɛ.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Lamfolamfo, wuntsya édu ɔ́nɔ nya úkpǝ. Nya se bakosobi bamǝ díbǝ bǝńyǝ se úkpǝ onlabee, bétsyi wuntsya bésu bébikǝ lǝ kaka bébikǝ wǝ usǝ ke.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Itǝ eso sikpi kplɛ ǝmuǝ mba kenke díkafo Ditiki Sɛɛ nǝmǝ bánɔ ku betidi ba kenke lɛnɔ lesa nǝ díbǝ mfó.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Lefe nǝmfo kenkee, batɔnkpe bamǝ éyifo ayanisa kpǝ lǝ betidi bamǝ nti. Bafokanɔfɔ ba lǝ mfóo, ákatsya lǝ Yudafɔ eto Disumuyo kaka baakpo Solomo eto Lekpata.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Ite bǝ betidi bamba kpǝ éfi lelabi ku díbu bǝtǝ bafokanɔfɔ tsyaa, báte sikpi bámfo budufǝ lǝ mǝ nti.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Tsya fɛɛ betidi kpǝ, basani ku besio ésinkli lǝ nkpǝ bua bo bensi kama nya báfo Bonamute bánɔ.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Nya betidi lékpa mǝ befimfi bálabesǝ lǝ mǝ belabekǝ ǝsuǝ lǝ kpakpaakpe kaka bébu bǝ Petro ebɔyɛ lǝ ɔlɛ botsyilama, lǝ wǝ koyo lǝ kokpo lǝ befimfi bamfó ǝsuǝ lǝ bǝmuǝ ale.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Nya betidi kpǝ lǝ kǝmǝ ka letsyilama Yerusalem lékpa mǝ befimfi ku mba awɔnɔ bua nlɛ bule báboko mǝ ɔflɔ nya bátsya mǝmblɛ bufi.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Nya Yudafɔ eto Usumunyǝ Ninǝ Kenke ku wǝ betidi ba ni Sadukifɔ eto ditsyukpa lɛsɛsǝ ǝnǝmi kekleke lǝ batɔnkpe bamǝ ǝsuǝ.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Lǝ nyamfo esoo, bǝmuǝ mǝ bákpe lǝ umǝ eto diyo.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Lǝ kǝtsyǝ kamfóo, Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ ǝbǝ ɔ́sini diyo nǝmǝ eto siku nya úlǝkǝ mǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Bidu bisu Yudafɔ eto Disumuyo lǝ bisu bidi betidi ba kenke etiki itsyi lǝ nkpǝ fɔfɔ bomǝ ǝsuǝ.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Nyaso se kale dísiǝǝ, lǝ kase Onanto eto ɔtɔnkpe lɛtɛyi mǝ ǝsuǝǝ, bésu bédufǝ Disumuyo mfó nya bétsyiko mǝ asa bote.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Fɛɛ se bésu mfóo, bǝnnyǝ mǝ! Nyaso bésinkli bǝbǝ bátɛyi mǝ bǝnkǝ,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 “Se búsuu, búnyǝ buǝ diyo nǝmǝ eto biku kenke ti, nya mba laase kesie ńyǝ mfó. Fɛɛ se bɔ́sini bikuu biamǝǝ, bóǝnnyǝ betidi bamǝ eto kuutsyuǝ lǝ diyo nǝmǝ kafo.”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Lefe nǝ mba laase Disumuyo nǝmǝ eto uninǝ ku besumunyǝ ninǝ bamfo lɛnɔ ditiki nǝmfoo, íyifo mǝ yanii tinti, itsyise bánte lesa nǝ díbǝ lǝ batɔnkpe bamǝ lǝ ǝsuǝ.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Nyamfo eto kamaa, utsyuǝ ǝbǝ ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Betidi ba bímuǝ békpe lǝ diyoo, bebe, nyǝ mǝ ńyǝ lǝ Disumuyo nǝmǝ banlɛ betidi asa botee!”
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Lamfolamfoo, mba laase mfo eto uninǝ ku wǝ betidi édu bésu Disumuyo mfo bésu bǝmuǝ mǝ baboko. Fɛɛ se báte sikpi bǝ betidi bamǝ ebubǝ bato mǝ aba esoo, bǝnnǝ mǝ lǝ ǝsuǝale ǝsuǝ.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Se bákpa mǝ bésuko, bésu bǝńyǝnsǝ mǝ lǝ bakponkpo bamǝ eto ǝnǝmi. Usumunyǝ Ninǝ átɔ mǝ nkǝ,
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 “Bóantɛyi mi boǝnkǝ biensidi etiki bɛtɛyi kulesa itsyi lǝ Yesu ǝmfo ǝsuǝ? Fɛɛ bíusensǝ wǝ ditiki nǝmǝ békpo lǝ Yerusalem kenke. Nya bela biǝ biefi wǝ ukpǝ eto dikpilolo bitǝkǝ bo lǝ ǝsuǝ!”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Mfó nya Petro ku batɔnkpe bamba bamǝ dílǝkǝ kɛnyɛ bátɛyi bǝ, “Etiki eto ɔnukualɛ ni bǝ Onanto ni futsyǝ ele bǝ butsyue koto, inni utidi.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Yesu wǝ bélo se bítǝ básɔ bámanklasǝ lǝ uyikabie ǝsuǝǝ, bo bana eto Onantoo, ni nwǝ létakasǝ wǝ utsyiko ɔkɔmǝ úbǝ nkpǝ nɛ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Onanto ǝtsyǝ wǝ lǝ wǝ sediani lǝ kato kaka ni kakplɛkɔ kenke fe ɔtɔnkotɔnko ku Ofomfokǝtǝ itǝ lǝ Israelfɔ lǝ bǝnyǝ kusu batsyi mǝ akɔɛsi bawuninsǝ lǝ Onanto lǝ ufi mǝ abua ɔtsyɛ mǝ.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Bo ku Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ, nǝ Onanto leefi kǝtǝ mba leetsyue wǝ koto ni mba ni ditiki nǝmfo eto badansiɛ.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Se bakponkpo bamǝ lɛnɔ ditiki nǝmfo lǝ batɔnkpe bamǝ eto kɛnyɛɛ, kafo esi kányi mǝ tinti, nyaso báse nnya uyi bǝnkǝ ele bǝ balo mǝ.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Fɛɛ Farisifɔ eto osani ɔni wǝ lɛkɛ lǝ bakponkpo bamǝ nti baakpo Gamaliel áni ko mǝ. Úyifo utidi wǝ betidi kenke díkebu tinti, nya úyifo afi eto oteasa tsya. Wǝ ni futsyǝ létaka uńyǝ ɔ́tɛyi nkǝ, bǝtǝ lǝ batɔnkpe bamǝ lǝ babɔ, fɛ lǝ befi nsusu lǝ etiki nyamǝ ǝsuǝ.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Israelfɔ, bɛlɔ bebe sinini lǝ lesa nǝ bela biǝ bieyifo betidi bamfo!
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Lefe ditsyuǝ nǝ lefe mmǝǝ, osani utsyuǝ wǝ lɛkɛ baakpo Teuda, wǝ dífi wǝ ǝsuǝ uyifo fe uninǝ wǝ nkpe díbu onso. Betidi alofa ana dítǝkǝko wǝ. Nya lefe nǝ bálo wǝǝ, wǝ betidi ba dítǝkǝko wǝ ésensǝ, nya wǝ ditsyukpa nǝmǝ léba.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Lǝ nnya kamaa, lǝ betidi eto leklafee, Yuda wǝ ni Galileanyǝ ákpa betidi ókpo lǝ ǝsuǝ fe wǝ bǝtǝkǝkotsyuǝ. Nko ke se úkpǝǝ, wǝ bǝtǝkǝkotsyuǝ mfó ko dísensǝ.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Nyaso lesa nǝ minyǝ mɔɔtɛyi mi ko ni bǝ, beyani betidi bamfo. Lǝ asa nnya banlɛ bote nye asa nnya banlɛ buyifo eyifo mǝ kosate eto etsyuesaa, yǝmbɔklɛ fɛ yuusensǝ
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Fɛɛ lǝ Onanto eto etsyuesa inii, boǝmbofo mǝ kusu buti. Lǝ boambe kukɔnɔ kulaa tsyaa, buubǝ bunyǝ boǝ bɔlɛ botaka kǝńyǝ lǝ Onanto Kosate ǝsuǝ!”
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Bakponkpo bamǝ áfo Gamaliel eto nsusu bo útǝ mǝ. Nyaso bákpadi batɔnkpe bamǝ báboko mǝ nti, nya báblɛ mǝ. Nya besi bǝkǝ mǝ ato bǝ bensi tɛyi kulesa saa itsyi lǝ Yesu eto ditiki ǝsuǝ bio. Nya báyani mǝ bédu.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Se batɔnkpe bamǝ dídu lǝ lekpokakpokɔ bantɔɔ, bǝnyǝ disuǝyuǝ tinti, itsyise bǝnyǝ bǝnkǝ Onanto ákla mǝ ókpe lǝ betidi ba baakpe kofani lǝ Yesu eto disi nti.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Nya diyi saa, bákate Ditiki Sɛɛ nǝme kátɛyi lǝ Yudafɔ eto Disumuyo ku ayo ayo kafe bǝnkǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.