Atos 5
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT
1 Nya osani utsyuǝ tsya dísiǝ wǝ baakpo Ananias ku wǝ usiǝ Safira. Mǝ tsya éfi mǝ kasɔ kǝtsyuǝ báte.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Nya úfi atabi nyamǝ eto ǝtsyuǝ ɔ́kula fɛ úfi afɛfɛ óboko batɔnkpe bamǝ. Ditsyǝbi nǝmfo eyifo wǝ usiǝ Safira eto bote nya ɔ́tɔnɔ nkǝ beeyifo nko.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Nya Petro lɛtɔ wǝ nkǝ, “Ananias, beso fǝtǝ Obonsam dítǝkǝ fǝ kato, nya útǝ fátɛyi Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ sidia? Nya féfi fǝ kasɔ ka fáte eto atabi ǝtsyuǝ fákula fǝtsyǝ ǝsuǝ?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Kasɔ kamǝǝ, fǝ kale keni fɛ fáte ke, nya atabi nnya báfo fǝ kayo tsya eyifo fǝ ale. Be dítǝ eso féfi nsusu bua bomfó eto okle? Inni bo betidi bamfo fátɛyi sidia, bomu Onanto!”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Kase Ananias lɛnɔ ditiki nǝmfo koo, lamfolamfo úduɔnɔ ókpo kasɔ, úkpǝ! Nyamfo ǝtǝ sikpi kplɛ ǝmuǝ mba kenke lɛnɔ nnya.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Nya bakosobi ba lɛkɛ mǝ lenti dífi kafia beti wǝ nya béfi wǝ bésu bébikǝ.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Fe abombosɔsɔ ǝtsyǝ eto kamaa, wǝ usiǝ tsya ǝbǝ údufǝ mfó. Fɛɛ wóannɔ tɔ lesa nǝ díkǝbǝ.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Nya Petro lɛtɔ wǝ nkǝ, “Tɛyi mɛ, se fǝ ku fǝ usǝ dífi mi kasɔ bétee, atabi nnya kenke báfó mi kayo ni nyamfoo?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Nya Petro lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Beso fonko fǝ usǝ lékle kɛnyɛ bɛnlɛ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ boto kabe? Bebe bakosobi ba dítsyi fǝ usǝ bésu bébikǝ ni mba mfo nɛ. Mǝ ke luutsyi fintsya besuko nɛ.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Lamfolamfo, wuntsya édu ɔ́nɔ nya úkpǝ. Nya se bakosobi bamǝ díbǝ bǝńyǝ se úkpǝ onlabee, bétsyi wuntsya bésu bébikǝ lǝ kaka bébikǝ wǝ usǝ ke.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Itǝ eso sikpi kplɛ ǝmuǝ mba kenke díkafo Ditiki Sɛɛ nǝmǝ bánɔ ku betidi ba kenke lɛnɔ lesa nǝ díbǝ mfó.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Lefe nǝmfo kenkee, batɔnkpe bamǝ éyifo ayanisa kpǝ lǝ betidi bamǝ nti. Bafokanɔfɔ ba lǝ mfóo, ákatsya lǝ Yudafɔ eto Disumuyo kaka baakpo Solomo eto Lekpata.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Ite bǝ betidi bamba kpǝ éfi lelabi ku díbu bǝtǝ bafokanɔfɔ tsyaa, báte sikpi bámfo budufǝ lǝ mǝ nti.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Tsya fɛɛ betidi kpǝ, basani ku besio ésinkli lǝ nkpǝ bua bo bensi kama nya báfo Bonamute bánɔ.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Nya betidi lékpa mǝ befimfi bálabesǝ lǝ mǝ belabekǝ ǝsuǝ lǝ kpakpaakpe kaka bébu bǝ Petro ebɔyɛ lǝ ɔlɛ botsyilama, lǝ wǝ koyo lǝ kokpo lǝ befimfi bamfó ǝsuǝ lǝ bǝmuǝ ale.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Nya betidi kpǝ lǝ kǝmǝ ka letsyilama Yerusalem lékpa mǝ befimfi ku mba awɔnɔ bua nlɛ bule báboko mǝ ɔflɔ nya bátsya mǝmblɛ bufi.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Nya Yudafɔ eto Usumunyǝ Ninǝ Kenke ku wǝ betidi ba ni Sadukifɔ eto ditsyukpa lɛsɛsǝ ǝnǝmi kekleke lǝ batɔnkpe bamǝ ǝsuǝ.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Lǝ nyamfo esoo, bǝmuǝ mǝ bákpe lǝ umǝ eto diyo.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Lǝ kǝtsyǝ kamfóo, Onanto eto ɔtɔnkpe utsyuǝ ǝbǝ ɔ́sini diyo nǝmǝ eto siku nya úlǝkǝ mǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Bidu bisu Yudafɔ eto Disumuyo lǝ bisu bidi betidi ba kenke etiki itsyi lǝ nkpǝ fɔfɔ bomǝ ǝsuǝ.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Nyaso se kale dísiǝǝ, lǝ kase Onanto eto ɔtɔnkpe lɛtɛyi mǝ ǝsuǝǝ, bésu bédufǝ Disumuyo mfó nya bétsyiko mǝ asa bote.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Fɛɛ se bésu mfóo, bǝnnyǝ mǝ! Nyaso bésinkli bǝbǝ bátɛyi mǝ bǝnkǝ,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Se búsuu, búnyǝ buǝ diyo nǝmǝ eto biku kenke ti, nya mba laase kesie ńyǝ mfó. Fɛɛ se bɔ́sini bikuu biamǝǝ, bóǝnnyǝ betidi bamǝ eto kuutsyuǝ lǝ diyo nǝmǝ kafo.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Lefe nǝ mba laase Disumuyo nǝmǝ eto uninǝ ku besumunyǝ ninǝ bamfo lɛnɔ ditiki nǝmfoo, íyifo mǝ yanii tinti, itsyise bánte lesa nǝ díbǝ lǝ batɔnkpe bamǝ lǝ ǝsuǝ.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Nyamfo eto kamaa, utsyuǝ ǝbǝ ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Betidi ba bímuǝ békpe lǝ diyoo, bebe, nyǝ mǝ ńyǝ lǝ Disumuyo nǝmǝ banlɛ betidi asa botee!”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Lamfolamfoo, mba laase mfo eto uninǝ ku wǝ betidi édu bésu Disumuyo mfo bésu bǝmuǝ mǝ baboko. Fɛɛ se báte sikpi bǝ betidi bamǝ ebubǝ bato mǝ aba esoo, bǝnnǝ mǝ lǝ ǝsuǝale ǝsuǝ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Se bákpa mǝ bésuko, bésu bǝńyǝnsǝ mǝ lǝ bakponkpo bamǝ eto ǝnǝmi. Usumunyǝ Ninǝ átɔ mǝ nkǝ,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Bóantɛyi mi boǝnkǝ biensidi etiki bɛtɛyi kulesa itsyi lǝ Yesu ǝmfo ǝsuǝ? Fɛɛ bíusensǝ wǝ ditiki nǝmǝ békpo lǝ Yerusalem kenke. Nya bela biǝ biefi wǝ ukpǝ eto dikpilolo bitǝkǝ bo lǝ ǝsuǝ!”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Mfó nya Petro ku batɔnkpe bamba bamǝ dílǝkǝ kɛnyɛ bátɛyi bǝ, “Etiki eto ɔnukualɛ ni bǝ Onanto ni futsyǝ ele bǝ butsyue koto, inni utidi.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Yesu wǝ bélo se bítǝ básɔ bámanklasǝ lǝ uyikabie ǝsuǝǝ, bo bana eto Onantoo, ni nwǝ létakasǝ wǝ utsyiko ɔkɔmǝ úbǝ nkpǝ nɛ.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Onanto ǝtsyǝ wǝ lǝ wǝ sediani lǝ kato kaka ni kakplɛkɔ kenke fe ɔtɔnkotɔnko ku Ofomfokǝtǝ itǝ lǝ Israelfɔ lǝ bǝnyǝ kusu batsyi mǝ akɔɛsi bawuninsǝ lǝ Onanto lǝ ufi mǝ abua ɔtsyɛ mǝ.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Bo ku Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ, nǝ Onanto leefi kǝtǝ mba leetsyue wǝ koto ni mba ni ditiki nǝmfo eto badansiɛ.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Se bakponkpo bamǝ lɛnɔ ditiki nǝmfo lǝ batɔnkpe bamǝ eto kɛnyɛɛ, kafo esi kányi mǝ tinti, nyaso báse nnya uyi bǝnkǝ ele bǝ balo mǝ.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Fɛɛ Farisifɔ eto osani ɔni wǝ lɛkɛ lǝ bakponkpo bamǝ nti baakpo Gamaliel áni ko mǝ. Úyifo utidi wǝ betidi kenke díkebu tinti, nya úyifo afi eto oteasa tsya. Wǝ ni futsyǝ létaka uńyǝ ɔ́tɛyi nkǝ, bǝtǝ lǝ batɔnkpe bamǝ lǝ babɔ, fɛ lǝ befi nsusu lǝ etiki nyamǝ ǝsuǝ.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Israelfɔ, bɛlɔ bebe sinini lǝ lesa nǝ bela biǝ bieyifo betidi bamfo!
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Lefe ditsyuǝ nǝ lefe mmǝǝ, osani utsyuǝ wǝ lɛkɛ baakpo Teuda, wǝ dífi wǝ ǝsuǝ uyifo fe uninǝ wǝ nkpe díbu onso. Betidi alofa ana dítǝkǝko wǝ. Nya lefe nǝ bálo wǝǝ, wǝ betidi ba dítǝkǝko wǝ ésensǝ, nya wǝ ditsyukpa nǝmǝ léba.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Lǝ nnya kamaa, lǝ betidi eto leklafee, Yuda wǝ ni Galileanyǝ ákpa betidi ókpo lǝ ǝsuǝ fe wǝ bǝtǝkǝkotsyuǝ. Nko ke se úkpǝǝ, wǝ bǝtǝkǝkotsyuǝ mfó ko dísensǝ.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Nyaso lesa nǝ minyǝ mɔɔtɛyi mi ko ni bǝ, beyani betidi bamfo. Lǝ asa nnya banlɛ bote nye asa nnya banlɛ buyifo eyifo mǝ kosate eto etsyuesaa, yǝmbɔklɛ fɛ yuusensǝ
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Fɛɛ lǝ Onanto eto etsyuesa inii, boǝmbofo mǝ kusu buti. Lǝ boambe kukɔnɔ kulaa tsyaa, buubǝ bunyǝ boǝ bɔlɛ botaka kǝńyǝ lǝ Onanto Kosate ǝsuǝ!”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Bakponkpo bamǝ áfo Gamaliel eto nsusu bo útǝ mǝ. Nyaso bákpadi batɔnkpe bamǝ báboko mǝ nti, nya báblɛ mǝ. Nya besi bǝkǝ mǝ ato bǝ bensi tɛyi kulesa saa itsyi lǝ Yesu eto ditiki ǝsuǝ bio. Nya báyani mǝ bédu.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Se batɔnkpe bamǝ dídu lǝ lekpokakpokɔ bantɔɔ, bǝnyǝ disuǝyuǝ tinti, itsyise bǝnyǝ bǝnkǝ Onanto ákla mǝ ókpe lǝ betidi ba baakpe kofani lǝ Yesu eto disi nti.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Nya diyi saa, bákate Ditiki Sɛɛ nǝme kátɛyi lǝ Yudafɔ eto Disumuyo ku ayo ayo kafe bǝnkǝ Yesu ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.