Atos 2

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nyaso se Pentekoste eto Diyi léyoo, bafokanɔfɔ kenke átsya lǝ kalebe kani kplo.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Lamfolamfoo, bánɔ kɔsɔ fe ufiebi kekleke eto bɔsɔ ditsyi kato. Nya ufiebi ǝmǝ díyi diyo nǝ kafo bakɛ kenke.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Nya lesatsyuǝ fe ute eto odiakami díbǝ dísiǝ lǝ mǝ utsyuǝ saa ǝsuǝ.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Nya Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ dídufǝ lǝ mǝmblɛ ǝsuǝ, nya bétsyiko Onanto bɔtɛsǝ lǝ bele ate ate ǝsuǝ fe kase Lɛwɔnɔ nǝmǝ dítǝ mǝ nkǝ bedi.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Nya lǝ lefe nǝmfó tututuu, Yudafɔ ba lǝǝtǝ Onanto dibu ba dítsyi kawunsiǝ eto ese ese ǝbǝ bakɛ lǝ Yerusalem.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Nyaso lefe nǝ bánɔ kudu kplɛ komfóo, betidi kpǝ ésu bátsya mfó. Iyifo mǝ yanii ku sikpi se mǝ utsyuǝ saa lɛnɔ banlɛ etiki budi lǝ wǝ sele ǝsuǝ.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Lǝ nyamfo esoo, íyifo mǝ yanii ku sikpi nya bétsyiko mǝ ǝsuǝ bɔtɔ bǝnkǝ, “Nya betidi ba kenke nlɛ etiki budi mfoo, inni Galileafɔ beni fɛ?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Nya ntsyǝ ibǝ fɛ bo utsyuǝ saa nlɛ etiki bɔnɔ lǝ bo bele ǝsuǝ?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 — ausente —
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 — ausente —
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 ku Kretafɔ ku Arabiafɔ. Bomblɛ lɛ bɔnɔ se banlɛ Onanto eto asa kplɛ nnya ɔnlɛ buyifo bulǝkǝ kate lǝ bo bele ǝsuǝ!”
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Kuutsyuǝ saa wǝ díńyǝ mfó mánnɔ eyifosa nyamǝ kasɔ. Íyifo mǝ yanii, nya bákatɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Nnya díbǝ mfo eto kasɔ nkpǝ?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Fɛɛ mba díńyǝ mfó eto bǝtsyuǝ ǝkǝmǝ mǝ ákatɛyi bǝ, “Ntǝ ete békpǝ, inni kulesa ini kon!”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Mfó nya Petro létaka úńyǝ ku lefosi ɔnwɛ fɛfɛ bamǝ nya óbesǝ ɔkɔɛ kato ɔ́tɛyi nkǝ, “Mi Yudafɔ ku mimba nkpe lǝ Yerusalem, nla miǝ bitsyue ato lǝ nkpasǝ mi lǝ bɛnɔ lesa nǝ díbǝ mfo.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Inni nte betidi bamfo díkpǝ fe kase bǝtsyuǝ díbu seka, itsyise olesiǝ eto abombo ɔwɔnɔmbǝ ete ni nyamfo nɛ.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Bomu lesa nǝ nlɛ bubǝ mfoo, eyifo lesa nǝ Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Yoel lɛtɛyi utsyǝ kokooko nkǝ,
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Onanto átɛyi nkǝ,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Ee, sitinti lǝ lefe nǝmfoo, muutǝ mɔ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ yifǝ disiǝ lǝ mɔ beyifoyifo, besio ku basani kenke ǝsuǝ.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Nya muutǝ asa kplɛ kplɛ ku anyinsa bǝ
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Kofe ebona tũũ,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Lǝ lefe nǝmfoo, boofo utsyuǝ saa ke lookpadi Bonamute eto diye,
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Petro esi údi etiki ɔ́tɛyi nkǝ, “Israelfɔ bɛnɔ etiki nyamfo. Yesu Nasaretnyǝ ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ. Nya óte nyamfo lefe nǝ ɔ́yɛ lǝ wǝ ǝsuǝ úlǝkǝ wǝ ǝsuǝale óte, nya úyifo asa kplɛ ku ayanisa kpǝ óte fe kase mi kosate nyi. Itsyisee, íbǝ lǝ mi nti mfo.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Nya Onanto lɛtɔnɔ faa lǝ wǝ ketsyue ǝsuǝ óyani wǝ útǝ mi nya bítǝ babuayifo lélo wǝ lǝ lefe nǝ bɛsɔ wǝ bémanklasǝ lǝ uyikabie ǝsuǝ.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Tsyaa, Onanto esi ótakasǝ wǝ utsyiko ɔkɔmǝ nya ɔ́bɔ útsyi lǝ ukpǝ eto ani, itsyise ukpǝ embofo wǝ buti kakpe.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Nyamfo Oka David lɛtɛyi itsyi lǝ wǝ ǝsuǝ nkǝ,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Lǝ nyamfo esoo, disuǝyuǝ eyi mɛ ǝsuǝ, nyaso muufi atɛsǝ ntǝ wǝ lefe saa!
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Itsyise ǝmbutǝ kusu ukpǝ tǝkǝ mɛ kato.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Fǝ dítǝ mínte nkpǝ eto kusu
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 “Nyaso, mɔ bayimi, nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ, bo ona Oka David wǝ lefo diye ǝkpǝ nya bébikǝ wǝ nya wǝ kudi nkpe lǝ bo nti mfo eyo mmi.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Fɛɛ uyifo Onanto eto unyɛlǝkǝtidi. Nyaso óte lesa nǝ Onanto lɛtɛyi utsyǝ nkǝ wootsyese David eto kafo eto ubi lǝ ubǝ udi seka lǝ David eto kɛnyɛ.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Se David léte nyamfo ɔtɔnsǝ esoo, ɔ́tɛyi utsyǝ nkǝ Kristo ebotaka utsyi ɔkɔmǝ. Ɔ́tɛyi nkǝ Onanto mányani wǝ utsyǝ lǝ ɔkɔmǝ, nya wǝ ǝsuǝ eto sinǝ tsya mémbu lǝ wǝ kudi kafo mfó.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Wǝ ni Yesu ǝmǝ Onanto létakasǝ utsyiko ɔkɔmǝ, nya ini etiki eto ɔnukualɛɛ, bomblɛ ni wǝ badansiɛ.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Wǝ Anto Onanto ábesǝ wǝ kato úsu unsi lǝ wǝ kodiani, nya ófo Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ utsyiko lǝ wǝ ɔflɔ fe kase ɔ́tɛyi utsyǝ. Lesa nǝ bɛnlɛ bunyǝ, kanɔ mfoo, eyifo wǝ ǝtǝsa nnya úfi útǝ bo.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 — ausente —
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Nyaso nla miǝ mi Israelfɔ kenke te biǝnkǝ wǝ Anto Onanto ni futsyǝ dítǝ Yesu wǝ básɔ lǝ uyikabie ǝsuǝ bélo Onanto dítǝ ófiani Bonamute ku Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Bǝtsyǝ.”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Nya se betidi bamfo lɛnɔ Petro eto etiki nyamfoo, ílǝ mǝ lǝ akɔɛsi. Nyaso bátɔ Petro ku batɔnkpe fɛfɛ bǝnkǝ, “Bayimi, be ele bǝ buyifo?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Nyaso Petro átɛyi mǝ nkǝ, “Ele bǝ mi utsyuǝ saa sinkli ɔyɛ abua buyifo, lǝ ofloma, lǝ ofo ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa nǝmǝ lǝ Yesu Kristo eto diye ǝsuǝ, lǝ Onanto lǝ ufi wǝ abua ɔtsyɛ wǝ, lǝ ofo Onanto eto ǝtǝsa nnya ni Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Nkomǝ eto kɛnyɛtsyǝtsyǝ te itǝ mi ku mi bebi ku mba kenke ditsyi katsyontsyokɔ ku betidi ba kenke Bonamute bo Anto lookpadi bafiani wǝ bale.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Nnya kamaa, Petro édi adansiɛ údi mǝ etiki kpǝ nya ɔ́lɛ mǝ kɔlɛ, ɔ́lɛ mǝ lekpakpa nkǝ, “Bilǝkǝ mi ǝsuǝ bitsyiko lǝ kotonǝnǝ ko nlɛ bubǝ lǝ kawunsiǝ bua kamfo eto betidi ǝsuǝ.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Lǝ nyamfo esoo, betidi kpǝ ba lɛnɔ Petro eto ditiki nǝmǝ áfo banɔ, nya bǝflǝsǝ mǝ ntu, nya mǝ utú ébutsyǝ fe betidi akpi ǝtsyǝ. Mǝ dísu bákɔ diyi nǝmfo lǝ bafokanɔfɔ ǝsuǝ nɛ.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Béfi mǝ lefe bǝtǝ batɔnkpe bamǝ nya báte mǝ asa, nya bákato ola kǝtǝ Onanto, nya békedi lesa kakɔ tsya, nya bǝsiǝ ku bǝtsyuǝ lǝ lɔniyifoyifo ǝsuǝ.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Se batɔnkpe bamǝ díyifo ayanisa kpǝ esoo, íyifo betidi bamǝ yanii.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Nyaso bafokanɔfɔ lǝ mfo ákatsya lefe saa nya békesie mǝ asa kenke kǝtǝ bǝtsyuǝ.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Nya lǝ báte mǝ bikǝǝ, békefi atabi nnya bǝnyǝ késuko békesie, utsyuǝ saa lǝ kase éhiã wǝ ǝsuǝ.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Nya békesu kátsya lǝ Anto Onanto eto Disumuyo diyi saa, nya bákatsya lǝ etsyukpa etsyukpa kédi asa lǝ mǝ ayo ku disuǝyuǝ ku utu faa.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Nya bákatɛsǝ Onanto. Itǝ betidi ba tã ékebu mǝ. Nya diyi saa, Bonamute kǝtǝ betidi fɔfɔ ba bofo lǝ nkpǝ díkǝbǝ kákɔ lǝ mǝ ǝsuǝ.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.