Atos 28
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Lefe nǝ bɔ́bɔ bófe lǝ bulǝ bomǝ ǝsuǝǝ, búsu bóte boǝnkǝ mfó ni kasɔ ka ntu letsyilama baakpo Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Nya kasɔ kamfo eto betidi léfo bo kukɔnɔ. Lefe nǝmfo eyifo ɔsɔmi ku lɛyɔ lefe, nyaso bátsyaka ute kplɛ lǝ lekpo kɛnyɛ bǝtǝ bo nya báfo bo kukɔnɔ.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Nya lefe nǝ Paulo nlɛ atɔni ǝtsyuǝ bɔsɛ lǝ ubǝ okpe lǝ ute ǝmǝ ǝsuǝ, owa utsyuǝ ko lɛbɔ lǝ atɔni nyamǝ nti itsyi lǝ ute ǝmǝ eto lɛyilabi eso, nya óbe ɔ́yɛ ókle Paulo eto kɔni.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Nya se mfó eto betidi dínyǝ bǝ owa ǝmfo faka lǝ wǝ kɔni ǝsuǝ, bátɛyi bǝnkǝ, “Utidi ǝmfo eyifo nwǝ laalo betidi. Nyaso itǝ bǝ ɔbɔ utsyi lǝ lekpo eto ukpǝ kǝmiǝ tsyaa, bo Ufiǝ ɔnukualɛ embɔtɔnɔ nkǝ usiǝ nkpǝ.”
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Nya Paulo lɛwunya wǝ lǝ wǝ kɔni ókpe lǝ ute ǝmǝ kǝmiǝ nya kulesa saa ményifo wǝ tsya.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Nya betidi ba díńyǝ banlɛ wǝ bobee, díbu bǝ wɔɔfɔ nye wɔɔsɔ kasɔ ukpǝ lamfolamfo. Nya se bǝńyǝ bábe wǝ ɛklɛɛ fɛ kulesa mǝmbǝǝ, bétsyi mǝ nsusu lǝ wǝ ǝsuǝ báwuninsǝ nya bátɛyi bǝnkǝ ufiǝ utsyuǝ uni.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Nya kaka búsu bɔ́yifǝ mfóo, éyifo kasɔ ka lɛfi Oka Publio eto diyo. Nya oka ǝmfo tsya léfo bo ku disuǝyuǝ, nya óbe bo itǝ eyi ǝtsyǝ sɔ̃ɔ̃.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Lǝ lefe nǝmfo tututu, Publio eto anto ánɔ bufi. Atikesi ǝmuǝ wǝ, nya ɔnlɛ kafo boto tsya. Nya se Paulo dísu wǝ ɔflɔ lǝ diyo nya óto ola nya úfi ani útǝkǝ lǝ wǝǝ, bufi bomǝ áyɛ wǝ.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Se bánɔ bǝ bufi bomǝ áyɛ wǝǝ, befimfi ba kenke nkpe lǝ kasɔ kamǝ mǝmblɛ ábɔ bǝbǝ, nya Paulo létsya mǝ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Nya lǝ eyifosa nyamfo esoo, bátsyɛ bo asa kpǝ. Nya se lefe léyo bǝ budu mfoo, báboko bo asa kpǝ bǝ bufi bɔyɛ kusu.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Búsiǝ mfó éfo afa ǝtsyǝ fɛ búdu. Lefe nǝ bɔnlɛ buluu, búsiǝ lǝ ɔklɔ wǝ baakpo bǝnkǝ Bafimfi Eto Bǝfiǝ wǝ dítsyi Aleksandria wǝ díbǝ úńyǝ lǝ kasɔ kamfó lǝ lɛyɔ lefe nǝmǝ mfó.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Se búdu mfóo, umǝnkplɛ wǝ búsu búńyǝ ni Sirakusa. Nya búsiǝ mfo tsya eyi ǝtsyǝ.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Se búdu mfóo, bɔyɛ búsu búdufǝ Regio. Nya se kale dísiǝǝ, ufiebi sɛɛ etsyiko bɔsɔ ketsyi bo kama wǝ lɛwunsǝko bo, wǝ lékpa bo úsuko Puteoli lǝ diyi nuǝfǝ ǝsuǝ.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Nya mfóo, búsu búnyǝ mba bafokanɔfɔ bǝtsyuǝ, nya bálɛ bo lekpakpa bǝ busiǝ lǝ mǝ ɔflɔ eyi akuanse. Lǝ nyamfo eto kama se búdu mfóo, búsu búdufǝ Roma.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Nya se bayimi ba nkpe lǝ Roma tsya lɛnɔ bǝ bokpe kusu bɔlɛ bubǝǝ, bǝtsyuǝ ba dítsyi faa ǝbǝ bákɔ lǝ bo lǝ Apia eto asi. Nya bǝtsyuǝ tsya díbǝ bákɔ lǝ bo lǝ kaka baakpo Nsɔnɔkɔ Ntsyǝ. Se Paulo dínyǝ mǝǝ, ɔsɔ Onanto ani, nya isi ékpe wǝ nkɛale enso.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Nya lefe nǝ búsu búdufǝ Romaa, bǝtǝ Paulo kusu bǝ úsiǝ kaka woala. Nya bǝtǝ kusu bǝ bamamanyǝ bamǝ eto ɔni kase wǝ.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Lǝ eyi ǝtsyǝ kamaa, Paulo ákpadi Yudafɔ eto batɔnkotɔnko ba nkpe lǝ mfó kenke bǝbǝ básɔ lebo. Se bátsyaa, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mɔ bayimi, Yudafɔ ba nkpe lǝ Yerusalem dímuǝ mɛ nya befi mɛ bésu bǝtǝ Romafɔ eto Aba bǝnkǝ okponko mɛ lekpo lǝ lefe nǝ eto lefe nǝ ményifo bo Yudafɔ eto kutsyuǝ saa kulesa nye ńta bo banamǝ eto lekpa saa mbu.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Romafɔ bamfó ákponko mɛ lekpo nya bála bǝ lǝ bayani mɛ. Itsyisee, bǝnnyǝ lesa nǝ ǝsuǝ bɔɔyɛ balo mɛ nye balo mɛ dikpi fe kase Yudafɔ eto beninǝ ba dimuǝ mɛ lela.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Nya lefe nǝmfo se Yudafɔ bamfó dímantɔnɔ lǝ nyamfó ǝsuǝǝ, ɔ́tɔnɔ nkǝ ntɛyi mǝ lǝ nla miǝ bakpa mɛ lǝ nsu nnyǝ Okankplɛ Kaisare kosate ɔflɔ. Nya yenyifo mɔ lelabi miǝ maala bo kasɔ eto betidi kɛnyɛ.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Nyamfo eso mínkpadi mi lǝ ndiko mi etiki nɛ. Itsyise Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ini Israelfɔ kenke eto nwǝ banlɛ kusu bobee, wǝ ni nwǝ mimfo minɔ miǝ wǝ ni nwǝ eso baakpe mɛ lǝ amana ǝsuǝ nɛ.”
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Bo alɛɛ, bóamfo tɔ kulesa itsyi lǝ fǝ ǝsuǝ. Nya bóamfo kukue nye kɛnyɛ bua saa lǝ fǝ ǝsuǝ itsyi lǝ bayimi ba dítsyi Yudea bǝbǝ bo ɔflɔ.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Fɛɛ bola boǝ boanɔ lesatsyuǝ itsyi lǝ lesa nǝ fáfo fánɔ mfo ǝsuǝ. Itsyise sintintii, baantɛyi kulesa sɛɛ sa itsyi lǝ ditsyukpa nǝmfo ǝsuǝ ku kalebe saa.”
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Nyaso bǝtsyǝ wǝ diyi lɔni, nya betidi kpǝ díbǝ wǝ ɔflɔ. Mfo nya údi mǝ etiki itsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝ. Nya ókpa mǝ nsusu úsuko kaka Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lɛwɔni asa bǝtsyǝ itsyi lǝ Yesu ǝsuǝ. Nya údi mǝ etiki idu lǝ olesiǝ isu ese lǝ ditsyitsyo lefe.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Nya betidi bǝtsyuǝ lǝ mǝ nti léfo wǝ bánɔ, fɛɛ bǝtsyuǝ tsya dímamfo lesa nǝ ɔ́tɛyi banɔ.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Nya etiki nyamfo léboko kǝnǝ lǝ mǝ nti. Nya se banlɛ busǝnsǝ keluu, Paulo átɛyi mǝ etiki fɛfɛ nǝmfo nkǝ, “Ɔnukualɛ uni bǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛyɛ lǝ Yesaya ǝsuǝ nya ɔ́tɛyi bo banamǝ bǝnkǝ,
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Bisu bikatɛyi Yudafɔ bǝnkǝ,
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Itsyise betidi bamfo eto ketu kpe ale,
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 — ausente —
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Nya Paulo lɛkɛ mfoó alɛ ǝnuǝ lǝ diyo nǝ ófo úkafó kayo, nya úkafo betidi ba kenke ba díkǝbǝ wǝ ɔflɔ.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Óbe Onanto eto sekakedikɔ letsya ku wǝ utu ku ǝsuǝale útǝ mǝ, nya óte mǝ asa nnya lɛyɛ lǝ Bonanto Yesu Kristo ǝsuǝ. Nya kutsyuǝ saa ménti wǝ kusu.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.