Atos 28

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Lefe nǝ bɔ́bɔ bófe lǝ bulǝ bomǝ ǝsuǝǝ, búsu bóte boǝnkǝ mfó ni kasɔ ka ntu letsyilama baakpo Malta.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Nya kasɔ kamfo eto betidi léfo bo kukɔnɔ. Lefe nǝmfo eyifo ɔsɔmi ku lɛyɔ lefe, nyaso bátsyaka ute kplɛ lǝ lekpo kɛnyɛ bǝtǝ bo nya báfo bo kukɔnɔ.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Nya lefe nǝ Paulo nlɛ atɔni ǝtsyuǝ bɔsɛ lǝ ubǝ okpe lǝ ute ǝmǝ ǝsuǝ, owa utsyuǝ ko lɛbɔ lǝ atɔni nyamǝ nti itsyi lǝ ute ǝmǝ eto lɛyilabi eso, nya óbe ɔ́yɛ ókle Paulo eto kɔni.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Nya se mfó eto betidi dínyǝ bǝ owa ǝmfo faka lǝ wǝ kɔni ǝsuǝ, bátɛyi bǝnkǝ, “Utidi ǝmfo eyifo nwǝ laalo betidi. Nyaso itǝ bǝ ɔbɔ utsyi lǝ lekpo eto ukpǝ kǝmiǝ tsyaa, bo Ufiǝ ɔnukualɛ embɔtɔnɔ nkǝ usiǝ nkpǝ.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Nya Paulo lɛwunya wǝ lǝ wǝ kɔni ókpe lǝ ute ǝmǝ kǝmiǝ nya kulesa saa ményifo wǝ tsya.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Nya betidi ba díńyǝ banlɛ wǝ bobee, díbu bǝ wɔɔfɔ nye wɔɔsɔ kasɔ ukpǝ lamfolamfo. Nya se bǝńyǝ bábe wǝ ɛklɛɛ fɛ kulesa mǝmbǝǝ, bétsyi mǝ nsusu lǝ wǝ ǝsuǝ báwuninsǝ nya bátɛyi bǝnkǝ ufiǝ utsyuǝ uni.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Nya kaka búsu bɔ́yifǝ mfóo, éyifo kasɔ ka lɛfi Oka Publio eto diyo. Nya oka ǝmfo tsya léfo bo ku disuǝyuǝ, nya óbe bo itǝ eyi ǝtsyǝ sɔ̃ɔ̃.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Lǝ lefe nǝmfo tututu, Publio eto anto ánɔ bufi. Atikesi ǝmuǝ wǝ, nya ɔnlɛ kafo boto tsya. Nya se Paulo dísu wǝ ɔflɔ lǝ diyo nya óto ola nya úfi ani útǝkǝ lǝ wǝǝ, bufi bomǝ áyɛ wǝ.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Se bánɔ bǝ bufi bomǝ áyɛ wǝǝ, befimfi ba kenke nkpe lǝ kasɔ kamǝ mǝmblɛ ábɔ bǝbǝ, nya Paulo létsya mǝ.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Nya lǝ eyifosa nyamfo esoo, bátsyɛ bo asa kpǝ. Nya se lefe léyo bǝ budu mfoo, báboko bo asa kpǝ bǝ bufi bɔyɛ kusu.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Búsiǝ mfó éfo afa ǝtsyǝ fɛ búdu. Lefe nǝ bɔnlɛ buluu, búsiǝ lǝ ɔklɔ wǝ baakpo bǝnkǝ Bafimfi Eto Bǝfiǝ wǝ dítsyi Aleksandria wǝ díbǝ úńyǝ lǝ kasɔ kamfó lǝ lɛyɔ lefe nǝmǝ mfó.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Se búdu mfóo, umǝnkplɛ wǝ búsu búńyǝ ni Sirakusa. Nya búsiǝ mfo tsya eyi ǝtsyǝ.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Se búdu mfóo, bɔyɛ búsu búdufǝ Regio. Nya se kale dísiǝǝ, ufiebi sɛɛ etsyiko bɔsɔ ketsyi bo kama wǝ lɛwunsǝko bo, wǝ lékpa bo úsuko Puteoli lǝ diyi nuǝfǝ ǝsuǝ.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Nya mfóo, búsu búnyǝ mba bafokanɔfɔ bǝtsyuǝ, nya bálɛ bo lekpakpa bǝ busiǝ lǝ mǝ ɔflɔ eyi akuanse. Lǝ nyamfo eto kama se búdu mfóo, búsu búdufǝ Roma.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Nya se bayimi ba nkpe lǝ Roma tsya lɛnɔ bǝ bokpe kusu bɔlɛ bubǝǝ, bǝtsyuǝ ba dítsyi faa ǝbǝ bákɔ lǝ bo lǝ Apia eto asi. Nya bǝtsyuǝ tsya díbǝ bákɔ lǝ bo lǝ kaka baakpo Nsɔnɔkɔ Ntsyǝ. Se Paulo dínyǝ mǝǝ, ɔsɔ Onanto ani, nya isi ékpe wǝ nkɛale enso.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Nya lefe nǝ búsu búdufǝ Romaa, bǝtǝ Paulo kusu bǝ úsiǝ kaka woala. Nya bǝtǝ kusu bǝ bamamanyǝ bamǝ eto ɔni kase wǝ.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Lǝ eyi ǝtsyǝ kamaa, Paulo ákpadi Yudafɔ eto batɔnkotɔnko ba nkpe lǝ mfó kenke bǝbǝ básɔ lebo. Se bátsyaa, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mɔ bayimi, Yudafɔ ba nkpe lǝ Yerusalem dímuǝ mɛ nya befi mɛ bésu bǝtǝ Romafɔ eto Aba bǝnkǝ okponko mɛ lekpo lǝ lefe nǝ eto lefe nǝ ményifo bo Yudafɔ eto kutsyuǝ saa kulesa nye ńta bo banamǝ eto lekpa saa mbu.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Romafɔ bamfó ákponko mɛ lekpo nya bála bǝ lǝ bayani mɛ. Itsyisee, bǝnnyǝ lesa nǝ ǝsuǝ bɔɔyɛ balo mɛ nye balo mɛ dikpi fe kase Yudafɔ eto beninǝ ba dimuǝ mɛ lela.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Nya lefe nǝmfo se Yudafɔ bamfó dímantɔnɔ lǝ nyamfó ǝsuǝǝ, ɔ́tɔnɔ nkǝ ntɛyi mǝ lǝ nla miǝ bakpa mɛ lǝ nsu nnyǝ Okankplɛ Kaisare kosate ɔflɔ. Nya yenyifo mɔ lelabi miǝ maala bo kasɔ eto betidi kɛnyɛ.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Nyamfo eso mínkpadi mi lǝ ndiko mi etiki nɛ. Itsyise Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ini Israelfɔ kenke eto nwǝ banlɛ kusu bobee, wǝ ni nwǝ mimfo minɔ miǝ wǝ ni nwǝ eso baakpe mɛ lǝ amana ǝsuǝ nɛ.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Bo alɛɛ, bóamfo tɔ kulesa itsyi lǝ fǝ ǝsuǝ. Nya bóamfo kukue nye kɛnyɛ bua saa lǝ fǝ ǝsuǝ itsyi lǝ bayimi ba dítsyi Yudea bǝbǝ bo ɔflɔ.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Fɛɛ bola boǝ boanɔ lesatsyuǝ itsyi lǝ lesa nǝ fáfo fánɔ mfo ǝsuǝ. Itsyise sintintii, baantɛyi kulesa sɛɛ sa itsyi lǝ ditsyukpa nǝmfo ǝsuǝ ku kalebe saa.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Nyaso bǝtsyǝ wǝ diyi lɔni, nya betidi kpǝ díbǝ wǝ ɔflɔ. Mfo nya údi mǝ etiki itsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝ. Nya ókpa mǝ nsusu úsuko kaka Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lɛwɔni asa bǝtsyǝ itsyi lǝ Yesu ǝsuǝ. Nya údi mǝ etiki idu lǝ olesiǝ isu ese lǝ ditsyitsyo lefe.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Nya betidi bǝtsyuǝ lǝ mǝ nti léfo wǝ bánɔ, fɛɛ bǝtsyuǝ tsya dímamfo lesa nǝ ɔ́tɛyi banɔ.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Nya etiki nyamfo léboko kǝnǝ lǝ mǝ nti. Nya se banlɛ busǝnsǝ keluu, Paulo átɛyi mǝ etiki fɛfɛ nǝmfo nkǝ, “Ɔnukualɛ uni bǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛyɛ lǝ Yesaya ǝsuǝ nya ɔ́tɛyi bo banamǝ bǝnkǝ,
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Bisu bikatɛyi Yudafɔ bǝnkǝ,
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Itsyise betidi bamfo eto ketu kpe ale,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 — ausente —
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Nya Paulo lɛkɛ mfoó alɛ ǝnuǝ lǝ diyo nǝ ófo úkafó kayo, nya úkafo betidi ba kenke ba díkǝbǝ wǝ ɔflɔ.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Óbe Onanto eto sekakedikɔ letsya ku wǝ utu ku ǝsuǝale útǝ mǝ, nya óte mǝ asa nnya lɛyɛ lǝ Bonanto Yesu Kristo ǝsuǝ. Nya kutsyuǝ saa ménti wǝ kusu.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.