Atos 28
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Lefe nǝ bɔ́bɔ bófe lǝ bulǝ bomǝ ǝsuǝǝ, búsu bóte boǝnkǝ mfó ni kasɔ ka ntu letsyilama baakpo Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nya kasɔ kamfo eto betidi léfo bo kukɔnɔ. Lefe nǝmfo eyifo ɔsɔmi ku lɛyɔ lefe, nyaso bátsyaka ute kplɛ lǝ lekpo kɛnyɛ bǝtǝ bo nya báfo bo kukɔnɔ.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Nya lefe nǝ Paulo nlɛ atɔni ǝtsyuǝ bɔsɛ lǝ ubǝ okpe lǝ ute ǝmǝ ǝsuǝ, owa utsyuǝ ko lɛbɔ lǝ atɔni nyamǝ nti itsyi lǝ ute ǝmǝ eto lɛyilabi eso, nya óbe ɔ́yɛ ókle Paulo eto kɔni.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Nya se mfó eto betidi dínyǝ bǝ owa ǝmfo faka lǝ wǝ kɔni ǝsuǝ, bátɛyi bǝnkǝ, “Utidi ǝmfo eyifo nwǝ laalo betidi. Nyaso itǝ bǝ ɔbɔ utsyi lǝ lekpo eto ukpǝ kǝmiǝ tsyaa, bo Ufiǝ ɔnukualɛ embɔtɔnɔ nkǝ usiǝ nkpǝ.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Nya Paulo lɛwunya wǝ lǝ wǝ kɔni ókpe lǝ ute ǝmǝ kǝmiǝ nya kulesa saa ményifo wǝ tsya.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Nya betidi ba díńyǝ banlɛ wǝ bobee, díbu bǝ wɔɔfɔ nye wɔɔsɔ kasɔ ukpǝ lamfolamfo. Nya se bǝńyǝ bábe wǝ ɛklɛɛ fɛ kulesa mǝmbǝǝ, bétsyi mǝ nsusu lǝ wǝ ǝsuǝ báwuninsǝ nya bátɛyi bǝnkǝ ufiǝ utsyuǝ uni.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Nya kaka búsu bɔ́yifǝ mfóo, éyifo kasɔ ka lɛfi Oka Publio eto diyo. Nya oka ǝmfo tsya léfo bo ku disuǝyuǝ, nya óbe bo itǝ eyi ǝtsyǝ sɔ̃ɔ̃.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Lǝ lefe nǝmfo tututu, Publio eto anto ánɔ bufi. Atikesi ǝmuǝ wǝ, nya ɔnlɛ kafo boto tsya. Nya se Paulo dísu wǝ ɔflɔ lǝ diyo nya óto ola nya úfi ani útǝkǝ lǝ wǝǝ, bufi bomǝ áyɛ wǝ.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Se bánɔ bǝ bufi bomǝ áyɛ wǝǝ, befimfi ba kenke nkpe lǝ kasɔ kamǝ mǝmblɛ ábɔ bǝbǝ, nya Paulo létsya mǝ.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Nya lǝ eyifosa nyamfo esoo, bátsyɛ bo asa kpǝ. Nya se lefe léyo bǝ budu mfoo, báboko bo asa kpǝ bǝ bufi bɔyɛ kusu.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Búsiǝ mfó éfo afa ǝtsyǝ fɛ búdu. Lefe nǝ bɔnlɛ buluu, búsiǝ lǝ ɔklɔ wǝ baakpo bǝnkǝ Bafimfi Eto Bǝfiǝ wǝ dítsyi Aleksandria wǝ díbǝ úńyǝ lǝ kasɔ kamfó lǝ lɛyɔ lefe nǝmǝ mfó.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Se búdu mfóo, umǝnkplɛ wǝ búsu búńyǝ ni Sirakusa. Nya búsiǝ mfo tsya eyi ǝtsyǝ.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Se búdu mfóo, bɔyɛ búsu búdufǝ Regio. Nya se kale dísiǝǝ, ufiebi sɛɛ etsyiko bɔsɔ ketsyi bo kama wǝ lɛwunsǝko bo, wǝ lékpa bo úsuko Puteoli lǝ diyi nuǝfǝ ǝsuǝ.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Nya mfóo, búsu búnyǝ mba bafokanɔfɔ bǝtsyuǝ, nya bálɛ bo lekpakpa bǝ busiǝ lǝ mǝ ɔflɔ eyi akuanse. Lǝ nyamfo eto kama se búdu mfóo, búsu búdufǝ Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Nya se bayimi ba nkpe lǝ Roma tsya lɛnɔ bǝ bokpe kusu bɔlɛ bubǝǝ, bǝtsyuǝ ba dítsyi faa ǝbǝ bákɔ lǝ bo lǝ Apia eto asi. Nya bǝtsyuǝ tsya díbǝ bákɔ lǝ bo lǝ kaka baakpo Nsɔnɔkɔ Ntsyǝ. Se Paulo dínyǝ mǝǝ, ɔsɔ Onanto ani, nya isi ékpe wǝ nkɛale enso.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Nya lefe nǝ búsu búdufǝ Romaa, bǝtǝ Paulo kusu bǝ úsiǝ kaka woala. Nya bǝtǝ kusu bǝ bamamanyǝ bamǝ eto ɔni kase wǝ.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Lǝ eyi ǝtsyǝ kamaa, Paulo ákpadi Yudafɔ eto batɔnkotɔnko ba nkpe lǝ mfó kenke bǝbǝ básɔ lebo. Se bátsyaa, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mɔ bayimi, Yudafɔ ba nkpe lǝ Yerusalem dímuǝ mɛ nya befi mɛ bésu bǝtǝ Romafɔ eto Aba bǝnkǝ okponko mɛ lekpo lǝ lefe nǝ eto lefe nǝ ményifo bo Yudafɔ eto kutsyuǝ saa kulesa nye ńta bo banamǝ eto lekpa saa mbu.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Romafɔ bamfó ákponko mɛ lekpo nya bála bǝ lǝ bayani mɛ. Itsyisee, bǝnnyǝ lesa nǝ ǝsuǝ bɔɔyɛ balo mɛ nye balo mɛ dikpi fe kase Yudafɔ eto beninǝ ba dimuǝ mɛ lela.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Nya lefe nǝmfo se Yudafɔ bamfó dímantɔnɔ lǝ nyamfó ǝsuǝǝ, ɔ́tɔnɔ nkǝ ntɛyi mǝ lǝ nla miǝ bakpa mɛ lǝ nsu nnyǝ Okankplɛ Kaisare kosate ɔflɔ. Nya yenyifo mɔ lelabi miǝ maala bo kasɔ eto betidi kɛnyɛ.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Nyamfo eso mínkpadi mi lǝ ndiko mi etiki nɛ. Itsyise Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ini Israelfɔ kenke eto nwǝ banlɛ kusu bobee, wǝ ni nwǝ mimfo minɔ miǝ wǝ ni nwǝ eso baakpe mɛ lǝ amana ǝsuǝ nɛ.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Bo alɛɛ, bóamfo tɔ kulesa itsyi lǝ fǝ ǝsuǝ. Nya bóamfo kukue nye kɛnyɛ bua saa lǝ fǝ ǝsuǝ itsyi lǝ bayimi ba dítsyi Yudea bǝbǝ bo ɔflɔ.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Fɛɛ bola boǝ boanɔ lesatsyuǝ itsyi lǝ lesa nǝ fáfo fánɔ mfo ǝsuǝ. Itsyise sintintii, baantɛyi kulesa sɛɛ sa itsyi lǝ ditsyukpa nǝmfo ǝsuǝ ku kalebe saa.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Nyaso bǝtsyǝ wǝ diyi lɔni, nya betidi kpǝ díbǝ wǝ ɔflɔ. Mfo nya údi mǝ etiki itsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝ. Nya ókpa mǝ nsusu úsuko kaka Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lɛwɔni asa bǝtsyǝ itsyi lǝ Yesu ǝsuǝ. Nya údi mǝ etiki idu lǝ olesiǝ isu ese lǝ ditsyitsyo lefe.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Nya betidi bǝtsyuǝ lǝ mǝ nti léfo wǝ bánɔ, fɛɛ bǝtsyuǝ tsya dímamfo lesa nǝ ɔ́tɛyi banɔ.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Nya etiki nyamfo léboko kǝnǝ lǝ mǝ nti. Nya se banlɛ busǝnsǝ keluu, Paulo átɛyi mǝ etiki fɛfɛ nǝmfo nkǝ, “Ɔnukualɛ uni bǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ lɛyɛ lǝ Yesaya ǝsuǝ nya ɔ́tɛyi bo banamǝ bǝnkǝ,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Bisu bikatɛyi Yudafɔ bǝnkǝ,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Itsyise betidi bamfo eto ketu kpe ale,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 — ausente —
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 — ausente —
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Nya Paulo lɛkɛ mfoó alɛ ǝnuǝ lǝ diyo nǝ ófo úkafó kayo, nya úkafo betidi ba kenke ba díkǝbǝ wǝ ɔflɔ.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Óbe Onanto eto sekakedikɔ letsya ku wǝ utu ku ǝsuǝale útǝ mǝ, nya óte mǝ asa nnya lɛyɛ lǝ Bonanto Yesu Kristo ǝsuǝ. Nya kutsyuǝ saa ménti wǝ kusu.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.