Atos 27

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nya lefe nǝ báse uyi bǝnkǝ ele bǝ busu Roma lǝ Italiaa, bákpa Paulo ku mba bákpe lǝ diyo ku babamba bákpe lǝ omamanyǝ ninǝ wǝ baakpo Yulio eto ani. We ni Okankplɛ eto bamamanyǝ eto ditsyukpa eto uninǝ.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Nya búfi ɔklɔ wǝ dítsyi Adramitio nya útǝ ǝnǝmi Asia eto lekpake eti. Nya bo ku Makedonianyǝ wǝ baakpo Aristarko wǝ ditsyi Tesalonika dísiǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Nya lefe nǝ kale dísiǝǝ, bóyo Sidon eto lekpo kɛnyɛ. Mfó Yulio dítǝ Paulo kusu kafo faa nkǝ usu umǝ lǝ usu unyǝ wǝ bayɛtsyuǝ itǝ lǝ bǝtǝ wǝ asa nnya wuufi ɔyɛ kusu.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Nya se busi búdu mfóo lǝ ɔklɔ ǝsuǝ nya lǝ kase ufiebi ǝmǝ lɛkɛ kɛnyɛ ale esoo, bɔyɛ Kipro eto Ɔnwɛdukue eti kaka bɔ́bɔ lǝ ufiebi ǝmǝ ǝsuǝ.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nya se bófe mfóo, bɔ́yɛ lǝ Kilikia ku Pamfilia eto lekpo kɛnyɛ, nya búsu búńyǝ lǝ umǝ wǝ baakpo Mira lǝ Likia eto lekpake.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Lǝ mfó omamanyǝ ninǝ wǝ nyɛnko bo ǝnyǝ ɔklɔ utsyuǝ wǝ ditsyi Aleksandria ɔntɔ lǝ Italia eto kasɔ. Nya útǝ búsiǝ lǝ wǝ.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nya lǝ eyi kpǝ eto kamaa, ílǝ fɛ búsu bóyo umǝ wǝ baakpo Knido. Nya lǝ ufiebi wǝ nlɛ bɔsɔ kekleke esoo, bóamfo bɔyɛ kesu sɛtɔ. Nyaso se búdufǝ Salmonee, bɔ́tsyi bɔ́yɛ búsu Kreta ɔflɔ kaka kasɔ kamǝ díti ufiebi ǝmǝ eso wánkɛ kɛnyɛ ale.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Disiale fɛ bɔ́yɛ búsu búdufǝ kaka baakpo Ɔklɔ eto Kǝńyǝnkɔ ka lɛlɛkɛ ka dimensitsyo ku umǝ wǝ baakpo Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nya se búkedi eyi kpǝ lǝ kusu ko bɔnyɛ esoo, Yudafɔ eto kɛnyɛ leklefe ébofe. Nya bɔyɛ lǝ ntu ǝsuǝ lǝ lefe nǝmfo ebubǝ ɛkɛ ale eso. Lǝ nyamfo esoo, Paulo álɛ mǝ kɔlɛ nkǝ,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Boanto mǝǝ, nnyǝ minkǝ bo kusu bɔyɛ idu mɔmɔ ɛntɔ ǝbǝ ale bɔkɛ kaso, itsyise ɔklɔ ǝmfo ebudufǝ lǝ bulǝ ǝsuǝ, nya asa kpǝ ku betidi tsya ebɔtsylɔ.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Fɛɛ bamamanyǝ eto uninǝ ǝmfo áfo ɔklɔ ǝmǝ eto okanka ku ɔklɔ sate eto lesa nǝ bátɛyi ɔ́nɔ enso nnya Paulo lɛtɛyi.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Nyaso se ɔnwɛkǝtsyǝkɔ kamǝ mánlɛkɛ itǝ lefe kentsyɛ se lɛyɔ lefe nlɛ bubǝ esoo, mba wǝ ku mǝ nyɛ kusu átɛyi bǝnkǝ bala bǝ baayɛ besu bedufǝ Foinike bomu. Mfoti ebɔlɛkɛ itǝ mǝ bɔkɛ lǝ lɛyɔ lefe nǝmǝ. Itsyise Foinike eyifo umǝ lǝ Kreta eto kasɔ eto kaka kakɔlɔ kpǝ lǝǝtsyǝ ɔnwɛ nnya leeti ufiebi kusu lǝ kofe eto diyo kedufǝkɔ eti.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Lǝ lefe nǝmfó ufiebi sɛɛ utsyuǝ etsyiko bɔsɔ ketsyi Ɔnwɛdikue eti, nya iyifo fe yɔɔlɛkɛ itǝ kusu bɔyɛ. Lǝ nyaso bǝmuǝ ǝsuǝ nya bédu báyɛ lǝ Kreta ɔflɔ.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Fɛɛ lamfolamfoo, ufiebi bua utsyuǝ ko dítsyiko bɔsɔ itsyi lǝ kodiani eto lekpake itsyi lǝ Kreta eti.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Nya ɔ́sɔ útsyi ɔklɔ ǝmǝ eto sɛtɔ óbesǝ kato. Bala bǝ lǝ yɔɔlɛkɛ lǝ batsyi ɔklɔ ǝmǝ eto ǝnǝmi bawuninsǝ besuko kasɔ eti, tsya bamfo. Nyaso báyani wǝ nya ufiebi ǝmǝ lɛsɔ útsyi wǝ ɔ́yɛnko.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Nya kama kamaa, búsu búnyǝ kabiɔnkɔ sɛkɛ kǝtsyuǝ lǝ kasɔ ka ntu letsyilama ka baakpo Kauda eto kutsyǝ kɔni. Nya disiǝale fɛ bófo bo ɔklɔ kɛkɛ ǝmǝ botsyasǝ lǝ ɔkplɛ wǝ ǝsuǝ bunsi.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Nya se bǝnyǝ bǝ bulǝ saa ensibǝǝ, béfi kekuǝ bákle ɔklɔ kplɛ ǝmǝ tsya. Báte sikpi bǝnkǝ ufiebi ebɔsɔ utsyi wǝ usu okpe lǝ kota eto kɔwunimi bua ǝsuǝ lǝ Libia eto lekpo kɛnyɛ. Nyaso bábokosǝ ufiebi nto mfia bo bátsyasǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ ǝsuǝ kasɔ. Lǝ nyamfo eso ufiebi ǝmǝ ǝnǝ wǝ ɔ́yɛnko.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Se kale dísiǝ fɛ ufiebi ǝmǝ dímanyɛ tɔ bɔsɔɔ, bétsyiko bikǝ bia nkpe lǝ wǝ kafo bulǝkǝ kato kakpe lǝ ntu ǝsuǝ.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Nya lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, bétsyiko ɔklɔ ǝmǝ eto biyifokǝ kpǝ tsya bɔsɛ kato kakpe.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Lǝ eyi kpǝ nnya dítǝkǝǝ, ufiebi ǝmǝ ásɔ kekleke isi eso itǝ bǝ bóǝnyǝ kofe nye befandebi. Nya itǝ bǝ bo kpǝ ménsibe kusu boǝ busi bɔɔkɛ nkpǝ kon!
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nya lefe kpǝ ǝbǝ léfe bankɛ kɔni bendi lesa, mfó Paulo létaka úńyǝ lǝ mǝ ǝnǝmi nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mɔ bayimi, lǝ nnya ete bɛnɔ mɔ etikii, eni bóendu lǝ Kreta, enni asa nyamfo kenke mǝmbǝ itsyǝ bo mmǝ.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Nyaso nlɛ mi lekpakpa tinti minkǝ bekpe utu, ɔklɔ ǝmǝ ebonya, fɛɛ bo kuutsyuǝ saa embukpǝ!
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Itsyise kǝnǝ ku ketsyee, Onanto wǝ mbǝ mɛ ini wǝ meesumuu, wǝ ɔtɔnkpe ǝbǝ úńyǝ mɛ lǝ ɔflɔ.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Nya ɔ́tɛyi mɛ nkǝ, ‘Paulo, mensite sikpi. Ele bǝ efi fǝ ditiki ǝsuko Kaisare ǝflɔ! Itsyise Onanto kpe kafo ɛkpɛ, úńyǝ fonko mba nyɛ kusu kaminsǝ eso mi kutsyuǝ saa embonya.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Nyaso mɔ betidi, bimuǝ utu bɛlɛ! Mfo Onanto nnɔ, lesa saa ebubǝ itǝ fe kase ɔ́tɛyi mɛ.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Fɛɛ ele bǝ ɔklɔ ǝmǝ su ɔsi lǝ kɔwunimi ǝsuǝ lǝ kasɔ ka ntu letsyilama.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Nya ufiebi dísukosǝ bɔsɔ ketinkǝsǝ bo sɛtɔ ku kama lǝ Adria eto lekpo ǝsuǝ itǝ lefosi eyi ana. Nya lǝ lefosi diyi nale eto ntsyentii, bo ɔklɔ ǝmǝ eto beyifoyifo ebu bǝnkǝ bɔɔnyi bafi kasɔ kǝtsyuǝ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Mfo nya bésusu ntu bomǝ eto letsyobi bábe, nya bǝnyǝ bǝnkǝ ntu bomǝ eto letsyobi eyifo fe akpa kolofa akpafosi ǝnuǝ. Nya se besi báyɛ bésu sɛtɔ sɛkɛɛ, besi bésusu nya bǝnyǝ bǝ ntu bomǝ eto letsyobi eyifo akpa afosi ɔwɔnɔmbǝ.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Nya se báte sikpi bǝnkǝ ufiebi ebɔsɔ utsyi ɔklɔ ǝmǝ usu ɔsɔ lǝ abansǝ ǝtsyuǝ ǝsuǝ esoo, báyani bitu bena bia nkpe kalende tinti lǝǝmuǝ ɔklɔ kǝńyǝnsǝ lǝ kalebe kani. Nya bǝńyǝ nya bákato ola kekleke bǝ kale lǝ kǝsiǝ mlǝ.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Nyaso se ɔklɔ ǝmǝ eto beyifoyifo léla bǝ lǝ betsyetsyi bedu esoo, bǝlǝkǝ ɔklɔ kɛkɛ ǝmǝ bǝtǝkǝ lǝ ntu ǝsuǝ nya báko bátɛyi bǝnkǝ bála bǝ babe lǝ ɔklɔ kplɛ ǝmǝ eto sɛtɔ sia bákpe bitu bia nkpe kalende ebofo ɔklɔ ǝmǝ bumuǝ kǝtsyǝ.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Fɛɛ Paulo átɛyi bamamanyǝ ku mǝ uninǝ nkǝ, “Lǝ betidi bamfo mankɛ lǝ ɔklɔ ǝmfo kafoo, biukpǝ.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nyaso bamamanyǝ bamfo ála ukuǝ wǝ lɛkɔbe ɔklɔ kɛkɛ ǝmǝ ɔnlɛ, nya báyani wǝ bákpe lǝ ntu bomǝ ǝsuǝ.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Nya lefe nǝ kale nlɛ busiǝǝ, Paulo álɛ mǝ lekpakpa nkǝ mǝmblɛ di lesa. Nya usi ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Eyi lefosi ana nɛ se bɔkɛ lǝ bulǝ ǝsuǝ nya mi kuutsyuǝ saa ménsifi tɔ kulesa okpe kɛnyɛ.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Lǝ nyaso nlɛ mi lekpakpa minkǝ, bidi lesatsyuǝ lǝ binyǝ ǝsuǝale itǝ bǝ biembukpǝ. Itsyise lɛ ɔsɔsɔ ɔni embusiǝ lǝ mi ǝsuǝ.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nyaso Paulo éfi didisa, nya se ɔ́sɔ Onanto ani lǝ mǝmblɛ eto ǝnǝmi mfóo, úbudi lesa nǝmǝ ditsyuǝ údi.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Lamfolamfoo, utsyuǝ saa eto utu ǝsiǝǝ kasɔ nya mǝmblɛ dítsyiko lesa nǝmǝ budi.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Betidi ba lɛkɛ lǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo eyifo betidi alofa ǝnuǝ awosi akuanse ku ekua.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Nya se bédi bálosǝǝ, betidi bamǝ esi bǝlǝkǝ bidikǝ bia kenke díbu lǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo bákpe lǝ ntu ǝsuǝ, itǝ bǝ ɔklɔ ǝmǝ átaka kalende.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Lefe nǝ kale dísiǝ kakpaa, bǝnnyǝ lekpo kɛnyɛ bǝtsyǝ lekpo mfó. Fɛɛ bǝnyǝ ɔklɔ eto ɔnwɛkǝtsyǝkɔ kǝtsyuǝ lǝ lekpo kɛnyɛ mfó kaka beebu bǝ yɔɔlɛkɛ bǝ bayɛ lǝ besu bǝńyǝnsǝ ɔklɔ ǝmǝ.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Nyaso bala kekue ka lɛkɔbe bitu bia lǝǝmuǝ ɔklɔ kǝnyǝnsǝ, nya bányankli kekue ka lɛkɔbe ɔklɔ ǝmǝ eto nnya laate wǝ kusu lǝ ɔlɛ bɔyɛ. Nya bábesǝ ɔklɔ ǝmǝ eto mfia bo ufiebi leetsyi itǝ lǝ ufiebi ǝmǝ lǝ unǝ mǝ ɔyɛnko usuko.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nya se báyɛ bantɔɔ, ɔklɔ ǝmǝ ésu ɔ́si lǝ kɔwunimi ǝsuǝ itǝ bǝ wénsifo bɔyɛ bio. Nya se ufiebi tsya nlɛ bɔsɔ kǝkǝ wǝ kama esoo, óba úsensǝ kenke.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Nya se bamamanyǝ bamfo díbu bǝ mba bákpe lǝ Aba eto diyo bamǝ ebutsyetsyi beduu, bǝlǝkǝ nsusu bǝ lǝ basɔ mǝ balo.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Fɛɛ se mǝ ɔtɔnkotɔnko ǝmfo léla nkǝ woafo Paulo lǝ nkpǝ esoo, wántɔnɔ ku mǝ. Nyaso útǝ kusu nkǝ nwǝ kee loofoo, lǝ basa bedufǝ lǝ ntu bomǝ ǝsuǝ lǝ bake babɔ.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Nya mba luubu tsyaa, lǝ bǝsiǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ eto kǝtsyǝ ku lesa nǝ kee loofo mǝ butsyi kayɛnko lǝ ntu bomǝ ǝsuǝ kabɔsǝ kesuko utuflɔ. Lǝ nyaso bomblɛ éyifo nko nya bɔ́bɔ búsu lekpo kɛnyɛ mfó, bo kutsyuǝ saa ménkpǝ.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.