Atos 26
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC
1 Nya Agripa lɛtɛyi Paulo nkǝ, “Kusu kpe bǝ di fǝ etiki.”
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Bo Oka Sɛɛ Agripa, disi ɛkpɛ kpe mɛ mmi bǝ moofo mɔ ditiki bulǝkǝ kate lǝ fǝ ǝnǝmi lǝ nnya eso Yudafɔ dífi etiki lǝ mɛ ǝsuǝ.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Itsyise nyi miǝ fǝǝ, eyi Yudafɔ eto kǝnǝ ka nkpe lǝ mǝ nti ku mǝ akpa kenke kukɔnɔ. Nyamfo esoo, minlɛ fǝ lekpakpa nɛ. Kpe utu lǝ anɔ mɔ etiki ǝtǝ mɛ.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “Yudafɔ kenke yi kase mínlɛ mɔ ǝsuǝ ola idu lǝ mɔ sikpefi lefe lǝ mɔ umǝ ku lǝ Yerusalem tsya.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Lǝ bɔɔtɛyi ɔnukualɛɛ, nko seka mísiǝ nkpǝ fe Farisinyǝ itsyi taa mɔ sikpefi lefe nɛ. Nya Yudafɔ eto afi ku akpa kpe ale eso nsumu bamba saa eto ale kenke.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Lǝ nyaso ete béfi etiki nyamfo banlɛ butǝkǝ mɛ lǝ ǝsuǝ nɛ lǝ kase mińyǝ minlɛ kusu bobe itǝ kɛnyɛ ka Onanto lɛtɛyi bo bana mǝ utsyǝ eso.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Israelfɔ eto lefosi atobi ǝnuǝ nnya kenke lǝ bokplatsya kekleke kǝtsyǝ ku kakɔmi bǝ lǝ mǝ tsya lǝ bǝnyǝ kusu ko minlɛ bobe mfo. Bo Oka Sɛɛ, nyamfo eso Yudafɔ nlɛ mɛ kɛnyɛ bola kǝtǝkǝ mɛ etiki lǝ ǝsuǝ nɛ.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Beso ele bǝ ilǝ bǝ mi mba nkpe mfo kenke fo bɛnɔ biǝ Onanto aatakasǝ bǝkpǝnkpǝ?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Lefe nǝ léfe mmǝǝ, mfi nnya ntǝkǝ lǝ mɔ ǝsuǝ miǝ muuyifo lesa saa nǝ moofo lǝ nńyǝ lǝ Yesu wǝ ni Nasaretnyǝ eto mba ntǝkǝko wǝ lǝ ǝsuǝ.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Yudafɔ eto besumunyǝ ninǝ ǝtǝ mɛ ǝsuǝale bǝ mmuǝ betidi kɛnkɛ kpǝ nkpe lǝ diyo lǝ Yerusalem. Nya mba bálo lǝ mǝ nti tsyaa, íyifo mɔ lelabi bǝ ibǝ nko
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Ntǝkǝko mǝ nya mínkpɔ mǝ nya mínte mǝ ohiã ɛyɛ isu kǝmǝ bamba ka letsyo kulaa tsya. Nya míntǝ miǝ beyifo mǝ asafimfi lǝ Yudafɔ eto ntsyakɔ kenke. Nya míńyǝ mǝ lǝ ǝsuǝ ku lɛblɔfi miǝ bedi mbusiotiki nnya dińyǝ lǝ Yesu ǝsuǝ.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Nko eto ditsyǝbi ǝsuǝ minkɛ minyɛ mintɔ lǝ Damasko ku ǝsuǝale fe kase besumunyǝ ninǝ dítǝ mɛ.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Bo Oka Sɛɛ, kase minyɛ kusu lǝ kakɔmi eto lefosi ǝnuǝ lefee, nnyǝ diyǝnde nǝ lekpa lenso mfenti eto kofe ditsyi kato nya lékpo létsyilama bonko mba nyɛ bɔntɔ.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Nya mfó se bomblɛ dídu bɔ́nɔɔ, nnɔ ɔkɔɛ utsyuǝ lǝ Yudafɔ eto sele ǝsuǝ nlɛ bɔtɛyi nkǝ, ‘Saulo, Saulo, beso fǝńyǝ mɛ lǝ ǝsuǝ nko? Lǝ áta biyu kokpaa, fǝ kosate ete loofo lefabe.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 “Nya míntɔ wǝ minkǝ, ‘Bonamute, owoe fe ni?’
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Mɔmɔɔ, taka ǝńyǝ! Se mínkǝlǝkǝ ǝsuǝ mínte fǝ esoo, muufi fǝ nyifo mɔ uyifoyifo. Ɛbɔtɛyi kawunsiǝ eto betidi kenke lesa nǝ fǝnyǝ mfo ku asa nnya muukǝlǝkǝ nkate fǝ.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Nya kaka minlɛ fǝ botsyesee, moose fǝ, nlǝkǝ fǝ ntsyiko lǝ fǝ betidi ku lǝ bele bamba tsya nti.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Muutǝ asini mǝ ǝnǝmi nnya luutǝ bǝ ebulǝkǝ mǝ etsyiko lǝ Obonsam eto ǝsuǝale ku ketuntu ka bankpe ǝsuǝ bǝ lǝ bafo Onanto eto ǝsuǝale ku diyǝnde nǝ ǝsuǝ onkpe banɔ. Bǝ lǝ Onanto lǝ ufi mǝ abua ɔtsyɛ mǝ itǝ bǝ lǝ bǝnyǝ kǝsiǝkɔ kato fe mba úlǝkǝ óboko wǝ akɔ báfiani mba úlǝkǝ utsyǝ itsyise báfo mɛ bánɔ eso.’
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “Lǝ nyasoo, Oka Agripa, nyamfo eso mányɛ buyifo lǝ nnya Onanto dílǝkǝ óte mɛ itsyi kato ǝsuǝ nɛ.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Ntsyiko Ditiki Sɛɛ nǝmǝ budi kate Damaskofɔ lǝ nnya kama Yerusalemfɔ, lǝ nnya kama Yudafɔ kenke ku mba lenni Yudafɔ tsya miǝ besinkli lǝ mǝ abua ǝsuǝ lǝ befi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onanto, lǝ bate lǝ mǝ asayifoyifo ǝsuǝ bǝ bátsyi báwuninsǝ sitinti.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Nyamfo eso Yudafɔ dímuǝ mɛ lǝ Yudafɔ eto Disumuyo nɛ. Nya bála bǝ eni baalo mɛ.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Fɛɛ Onanto ǝlǝkǝ mɛ utsyiko lǝ mǝ ani. Nyaso minsi minkpe nkpǝ minlɛ adansiɛ nyamfo budi kate mi beninǝ ku betidi kenke tsya nɛ. Lesa nǝ minlɛ bɔtɛyi mfoo, nnya tututu ni nnya Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi ku nnya Moses lɛtɛyi bǝ yuubǝ itǝ nɛ.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Nnya ni bǝ Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ebubǝ unyǝ kanyi. Nya wǝ ni utidi tutɛ wǝ lootaka utsyi ɔkɔmǝ ubǝ, nya wǝ luunǝ diyǝnde oboko Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ kenke.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Lamfolamfoo, Festo áfa ɔ́tɛyi nkǝ, “Paulo, disi ábia fǝ! Fǝ sikuente kplɛ siamǝ ábiasǝ fǝ disi!”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Nya Paulo lɛtɛyi nkǝ, “Ububutidi Festo, disi mambia mɛ. Biemfi ditiki nǝmfo fe ayɛtiki. Etiki tinti minlɛ bɔtɛyi.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Sitinti, Oka Agripa yi etiki nnya minlɛ bɔtɛyi mfo. Nyaso minlɛ wǝ etiki budinko ku utu faa nɛ. Mfo nnɔ miǝ nyamfo eto kulesa menyifo wǝ akulasa, uyi nnya lesa saa.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Oka Agripa, áfo nnya Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lɛtɛyi ánɔ? Nyi miǝ áfo mǝ ánɔ.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Nya Agripa lɛtɔ Paulo nkǝ, “Ala fǝ ntsyi nwuninsǝ mfiani Ukristonyǝ lǝ lefe kliminti nǝmfo ǝsuǝ?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Nya Paulo dítǝ mbuayɛ nkǝ, “Lefe kliminti dini o-o, lɛkɛntsyɛ dinii, nlɛ ola boto mmi minkǝǝ, mi mba nkpe mfo kenke tsyi bɛwuninsǝ fe mintsya kǝ. Fɛɛ biunyǝ kanyi bakpe mi amana fe kase mɔ nlɛ bunyǝ mǝ!”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Nya Oka Agripa ku Festo ku Bernike ku betidi bamba bamfó kenke létaka bǝńyǝ.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Nya se bataka bábɔ lǝ mfoo, bákpe disi lǝ Paulo eto ditiki nǝmfo ǝsuǝ bátɛyi bǝnkǝ, “Utidi ǝmfo menyifo lesa saa bua nǝ ele bǝ balo wǝ nye bakpe wǝ lǝ diyo.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Nya Agripa lɛtɛyi Festo nkǝ, “Eni boofo wǝ boyani lenni nya úkefi ditiki nǝmfo útsyǝ Okankplɛ Kaisare lǝ ǝnǝmi eso.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.