Atos 26

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nya Agripa lɛtɛyi Paulo nkǝ, “Kusu kpe bǝ di fǝ etiki.”
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Bo Oka Sɛɛ Agripa, disi ɛkpɛ kpe mɛ mmi bǝ moofo mɔ ditiki bulǝkǝ kate lǝ fǝ ǝnǝmi lǝ nnya eso Yudafɔ dífi etiki lǝ mɛ ǝsuǝ.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Itsyise nyi miǝ fǝǝ, eyi Yudafɔ eto kǝnǝ ka nkpe lǝ mǝ nti ku mǝ akpa kenke kukɔnɔ. Nyamfo esoo, minlɛ fǝ lekpakpa nɛ. Kpe utu lǝ anɔ mɔ etiki ǝtǝ mɛ.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 “Yudafɔ kenke yi kase mínlɛ mɔ ǝsuǝ ola idu lǝ mɔ sikpefi lefe lǝ mɔ umǝ ku lǝ Yerusalem tsya.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Lǝ bɔɔtɛyi ɔnukualɛɛ, nko seka mísiǝ nkpǝ fe Farisinyǝ itsyi taa mɔ sikpefi lefe nɛ. Nya Yudafɔ eto afi ku akpa kpe ale eso nsumu bamba saa eto ale kenke.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Lǝ nyaso ete béfi etiki nyamfo banlɛ butǝkǝ mɛ lǝ ǝsuǝ nɛ lǝ kase mińyǝ minlɛ kusu bobe itǝ kɛnyɛ ka Onanto lɛtɛyi bo bana mǝ utsyǝ eso.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Israelfɔ eto lefosi atobi ǝnuǝ nnya kenke lǝ bokplatsya kekleke kǝtsyǝ ku kakɔmi bǝ lǝ mǝ tsya lǝ bǝnyǝ kusu ko minlɛ bobe mfo. Bo Oka Sɛɛ, nyamfo eso Yudafɔ nlɛ mɛ kɛnyɛ bola kǝtǝkǝ mɛ etiki lǝ ǝsuǝ nɛ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Beso ele bǝ ilǝ bǝ mi mba nkpe mfo kenke fo bɛnɔ biǝ Onanto aatakasǝ bǝkpǝnkpǝ?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 “Lefe nǝ léfe mmǝǝ, mfi nnya ntǝkǝ lǝ mɔ ǝsuǝ miǝ muuyifo lesa saa nǝ moofo lǝ nńyǝ lǝ Yesu wǝ ni Nasaretnyǝ eto mba ntǝkǝko wǝ lǝ ǝsuǝ.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Yudafɔ eto besumunyǝ ninǝ ǝtǝ mɛ ǝsuǝale bǝ mmuǝ betidi kɛnkɛ kpǝ nkpe lǝ diyo lǝ Yerusalem. Nya mba bálo lǝ mǝ nti tsyaa, íyifo mɔ lelabi bǝ ibǝ nko
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Ntǝkǝko mǝ nya mínkpɔ mǝ nya mínte mǝ ohiã ɛyɛ isu kǝmǝ bamba ka letsyo kulaa tsya. Nya míntǝ miǝ beyifo mǝ asafimfi lǝ Yudafɔ eto ntsyakɔ kenke. Nya míńyǝ mǝ lǝ ǝsuǝ ku lɛblɔfi miǝ bedi mbusiotiki nnya dińyǝ lǝ Yesu ǝsuǝ.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Nko eto ditsyǝbi ǝsuǝ minkɛ minyɛ mintɔ lǝ Damasko ku ǝsuǝale fe kase besumunyǝ ninǝ dítǝ mɛ.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Bo Oka Sɛɛ, kase minyɛ kusu lǝ kakɔmi eto lefosi ǝnuǝ lefee, nnyǝ diyǝnde nǝ lekpa lenso mfenti eto kofe ditsyi kato nya lékpo létsyilama bonko mba nyɛ bɔntɔ.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Nya mfó se bomblɛ dídu bɔ́nɔɔ, nnɔ ɔkɔɛ utsyuǝ lǝ Yudafɔ eto sele ǝsuǝ nlɛ bɔtɛyi nkǝ, ‘Saulo, Saulo, beso fǝńyǝ mɛ lǝ ǝsuǝ nko? Lǝ áta biyu kokpaa, fǝ kosate ete loofo lefabe.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 “Nya míntɔ wǝ minkǝ, ‘Bonamute, owoe fe ni?’
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Mɔmɔɔ, taka ǝńyǝ! Se mínkǝlǝkǝ ǝsuǝ mínte fǝ esoo, muufi fǝ nyifo mɔ uyifoyifo. Ɛbɔtɛyi kawunsiǝ eto betidi kenke lesa nǝ fǝnyǝ mfo ku asa nnya muukǝlǝkǝ nkate fǝ.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Nya kaka minlɛ fǝ botsyesee, moose fǝ, nlǝkǝ fǝ ntsyiko lǝ fǝ betidi ku lǝ bele bamba tsya nti.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Muutǝ asini mǝ ǝnǝmi nnya luutǝ bǝ ebulǝkǝ mǝ etsyiko lǝ Obonsam eto ǝsuǝale ku ketuntu ka bankpe ǝsuǝ bǝ lǝ bafo Onanto eto ǝsuǝale ku diyǝnde nǝ ǝsuǝ onkpe banɔ. Bǝ lǝ Onanto lǝ ufi mǝ abua ɔtsyɛ mǝ itǝ bǝ lǝ bǝnyǝ kǝsiǝkɔ kato fe mba úlǝkǝ óboko wǝ akɔ báfiani mba úlǝkǝ utsyǝ itsyise báfo mɛ bánɔ eso.’
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 “Lǝ nyasoo, Oka Agripa, nyamfo eso mányɛ buyifo lǝ nnya Onanto dílǝkǝ óte mɛ itsyi kato ǝsuǝ nɛ.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Ntsyiko Ditiki Sɛɛ nǝmǝ budi kate Damaskofɔ lǝ nnya kama Yerusalemfɔ, lǝ nnya kama Yudafɔ kenke ku mba lenni Yudafɔ tsya miǝ besinkli lǝ mǝ abua ǝsuǝ lǝ befi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onanto, lǝ bate lǝ mǝ asayifoyifo ǝsuǝ bǝ bátsyi báwuninsǝ sitinti.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nyamfo eso Yudafɔ dímuǝ mɛ lǝ Yudafɔ eto Disumuyo nɛ. Nya bála bǝ eni baalo mɛ.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Fɛɛ Onanto ǝlǝkǝ mɛ utsyiko lǝ mǝ ani. Nyaso minsi minkpe nkpǝ minlɛ adansiɛ nyamfo budi kate mi beninǝ ku betidi kenke tsya nɛ. Lesa nǝ minlɛ bɔtɛyi mfoo, nnya tututu ni nnya Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi ku nnya Moses lɛtɛyi bǝ yuubǝ itǝ nɛ.
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 Nnya ni bǝ Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ebubǝ unyǝ kanyi. Nya wǝ ni utidi tutɛ wǝ lootaka utsyi ɔkɔmǝ ubǝ, nya wǝ luunǝ diyǝnde oboko Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ kenke.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Lamfolamfoo, Festo áfa ɔ́tɛyi nkǝ, “Paulo, disi ábia fǝ! Fǝ sikuente kplɛ siamǝ ábiasǝ fǝ disi!”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Nya Paulo lɛtɛyi nkǝ, “Ububutidi Festo, disi mambia mɛ. Biemfi ditiki nǝmfo fe ayɛtiki. Etiki tinti minlɛ bɔtɛyi.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Sitinti, Oka Agripa yi etiki nnya minlɛ bɔtɛyi mfo. Nyaso minlɛ wǝ etiki budinko ku utu faa nɛ. Mfo nnɔ miǝ nyamfo eto kulesa menyifo wǝ akulasa, uyi nnya lesa saa.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Oka Agripa, áfo nnya Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lɛtɛyi ánɔ? Nyi miǝ áfo mǝ ánɔ.”
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Nya Agripa lɛtɔ Paulo nkǝ, “Ala fǝ ntsyi nwuninsǝ mfiani Ukristonyǝ lǝ lefe kliminti nǝmfo ǝsuǝ?”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Nya Paulo dítǝ mbuayɛ nkǝ, “Lefe kliminti dini o-o, lɛkɛntsyɛ dinii, nlɛ ola boto mmi minkǝǝ, mi mba nkpe mfo kenke tsyi bɛwuninsǝ fe mintsya kǝ. Fɛɛ biunyǝ kanyi bakpe mi amana fe kase mɔ nlɛ bunyǝ mǝ!”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Nya Oka Agripa ku Festo ku Bernike ku betidi bamba bamfó kenke létaka bǝńyǝ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 Nya se bataka bábɔ lǝ mfoo, bákpe disi lǝ Paulo eto ditiki nǝmfo ǝsuǝ bátɛyi bǝnkǝ, “Utidi ǝmfo menyifo lesa saa bua nǝ ele bǝ balo wǝ nye bakpe wǝ lǝ diyo.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Nya Agripa lɛtɛyi Festo nkǝ, “Eni boofo wǝ boyani lenni nya úkefi ditiki nǝmfo útsyǝ Okankplɛ Kaisare lǝ ǝnǝmi eso.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.