Atos 26
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Nya Agripa lɛtɛyi Paulo nkǝ, “Kusu kpe bǝ di fǝ etiki.”
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Bo Oka Sɛɛ Agripa, disi ɛkpɛ kpe mɛ mmi bǝ moofo mɔ ditiki bulǝkǝ kate lǝ fǝ ǝnǝmi lǝ nnya eso Yudafɔ dífi etiki lǝ mɛ ǝsuǝ.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Itsyise nyi miǝ fǝǝ, eyi Yudafɔ eto kǝnǝ ka nkpe lǝ mǝ nti ku mǝ akpa kenke kukɔnɔ. Nyamfo esoo, minlɛ fǝ lekpakpa nɛ. Kpe utu lǝ anɔ mɔ etiki ǝtǝ mɛ.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 “Yudafɔ kenke yi kase mínlɛ mɔ ǝsuǝ ola idu lǝ mɔ sikpefi lefe lǝ mɔ umǝ ku lǝ Yerusalem tsya.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Lǝ bɔɔtɛyi ɔnukualɛɛ, nko seka mísiǝ nkpǝ fe Farisinyǝ itsyi taa mɔ sikpefi lefe nɛ. Nya Yudafɔ eto afi ku akpa kpe ale eso nsumu bamba saa eto ale kenke.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Lǝ nyaso ete béfi etiki nyamfo banlɛ butǝkǝ mɛ lǝ ǝsuǝ nɛ lǝ kase mińyǝ minlɛ kusu bobe itǝ kɛnyɛ ka Onanto lɛtɛyi bo bana mǝ utsyǝ eso.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Israelfɔ eto lefosi atobi ǝnuǝ nnya kenke lǝ bokplatsya kekleke kǝtsyǝ ku kakɔmi bǝ lǝ mǝ tsya lǝ bǝnyǝ kusu ko minlɛ bobe mfo. Bo Oka Sɛɛ, nyamfo eso Yudafɔ nlɛ mɛ kɛnyɛ bola kǝtǝkǝ mɛ etiki lǝ ǝsuǝ nɛ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Beso ele bǝ ilǝ bǝ mi mba nkpe mfo kenke fo bɛnɔ biǝ Onanto aatakasǝ bǝkpǝnkpǝ?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Lefe nǝ léfe mmǝǝ, mfi nnya ntǝkǝ lǝ mɔ ǝsuǝ miǝ muuyifo lesa saa nǝ moofo lǝ nńyǝ lǝ Yesu wǝ ni Nasaretnyǝ eto mba ntǝkǝko wǝ lǝ ǝsuǝ.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Yudafɔ eto besumunyǝ ninǝ ǝtǝ mɛ ǝsuǝale bǝ mmuǝ betidi kɛnkɛ kpǝ nkpe lǝ diyo lǝ Yerusalem. Nya mba bálo lǝ mǝ nti tsyaa, íyifo mɔ lelabi bǝ ibǝ nko
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Ntǝkǝko mǝ nya mínkpɔ mǝ nya mínte mǝ ohiã ɛyɛ isu kǝmǝ bamba ka letsyo kulaa tsya. Nya míntǝ miǝ beyifo mǝ asafimfi lǝ Yudafɔ eto ntsyakɔ kenke. Nya míńyǝ mǝ lǝ ǝsuǝ ku lɛblɔfi miǝ bedi mbusiotiki nnya dińyǝ lǝ Yesu ǝsuǝ.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Nko eto ditsyǝbi ǝsuǝ minkɛ minyɛ mintɔ lǝ Damasko ku ǝsuǝale fe kase besumunyǝ ninǝ dítǝ mɛ.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Bo Oka Sɛɛ, kase minyɛ kusu lǝ kakɔmi eto lefosi ǝnuǝ lefee, nnyǝ diyǝnde nǝ lekpa lenso mfenti eto kofe ditsyi kato nya lékpo létsyilama bonko mba nyɛ bɔntɔ.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Nya mfó se bomblɛ dídu bɔ́nɔɔ, nnɔ ɔkɔɛ utsyuǝ lǝ Yudafɔ eto sele ǝsuǝ nlɛ bɔtɛyi nkǝ, ‘Saulo, Saulo, beso fǝńyǝ mɛ lǝ ǝsuǝ nko? Lǝ áta biyu kokpaa, fǝ kosate ete loofo lefabe.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 “Nya míntɔ wǝ minkǝ, ‘Bonamute, owoe fe ni?’
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Mɔmɔɔ, taka ǝńyǝ! Se mínkǝlǝkǝ ǝsuǝ mínte fǝ esoo, muufi fǝ nyifo mɔ uyifoyifo. Ɛbɔtɛyi kawunsiǝ eto betidi kenke lesa nǝ fǝnyǝ mfo ku asa nnya muukǝlǝkǝ nkate fǝ.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Nya kaka minlɛ fǝ botsyesee, moose fǝ, nlǝkǝ fǝ ntsyiko lǝ fǝ betidi ku lǝ bele bamba tsya nti.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Muutǝ asini mǝ ǝnǝmi nnya luutǝ bǝ ebulǝkǝ mǝ etsyiko lǝ Obonsam eto ǝsuǝale ku ketuntu ka bankpe ǝsuǝ bǝ lǝ bafo Onanto eto ǝsuǝale ku diyǝnde nǝ ǝsuǝ onkpe banɔ. Bǝ lǝ Onanto lǝ ufi mǝ abua ɔtsyɛ mǝ itǝ bǝ lǝ bǝnyǝ kǝsiǝkɔ kato fe mba úlǝkǝ óboko wǝ akɔ báfiani mba úlǝkǝ utsyǝ itsyise báfo mɛ bánɔ eso.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Lǝ nyasoo, Oka Agripa, nyamfo eso mányɛ buyifo lǝ nnya Onanto dílǝkǝ óte mɛ itsyi kato ǝsuǝ nɛ.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Ntsyiko Ditiki Sɛɛ nǝmǝ budi kate Damaskofɔ lǝ nnya kama Yerusalemfɔ, lǝ nnya kama Yudafɔ kenke ku mba lenni Yudafɔ tsya miǝ besinkli lǝ mǝ abua ǝsuǝ lǝ befi mǝ ǝsuǝ bǝtǝ Onanto, lǝ bate lǝ mǝ asayifoyifo ǝsuǝ bǝ bátsyi báwuninsǝ sitinti.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nyamfo eso Yudafɔ dímuǝ mɛ lǝ Yudafɔ eto Disumuyo nɛ. Nya bála bǝ eni baalo mɛ.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Fɛɛ Onanto ǝlǝkǝ mɛ utsyiko lǝ mǝ ani. Nyaso minsi minkpe nkpǝ minlɛ adansiɛ nyamfo budi kate mi beninǝ ku betidi kenke tsya nɛ. Lesa nǝ minlɛ bɔtɛyi mfoo, nnya tututu ni nnya Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi ku nnya Moses lɛtɛyi bǝ yuubǝ itǝ nɛ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Nnya ni bǝ Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ebubǝ unyǝ kanyi. Nya wǝ ni utidi tutɛ wǝ lootaka utsyi ɔkɔmǝ ubǝ, nya wǝ luunǝ diyǝnde oboko Yudafɔ ku mba lenni Yudafɔ kenke.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Lamfolamfoo, Festo áfa ɔ́tɛyi nkǝ, “Paulo, disi ábia fǝ! Fǝ sikuente kplɛ siamǝ ábiasǝ fǝ disi!”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Nya Paulo lɛtɛyi nkǝ, “Ububutidi Festo, disi mambia mɛ. Biemfi ditiki nǝmfo fe ayɛtiki. Etiki tinti minlɛ bɔtɛyi.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Sitinti, Oka Agripa yi etiki nnya minlɛ bɔtɛyi mfo. Nyaso minlɛ wǝ etiki budinko ku utu faa nɛ. Mfo nnɔ miǝ nyamfo eto kulesa menyifo wǝ akulasa, uyi nnya lesa saa.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Oka Agripa, áfo nnya Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lɛtɛyi ánɔ? Nyi miǝ áfo mǝ ánɔ.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Nya Agripa lɛtɔ Paulo nkǝ, “Ala fǝ ntsyi nwuninsǝ mfiani Ukristonyǝ lǝ lefe kliminti nǝmfo ǝsuǝ?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Nya Paulo dítǝ mbuayɛ nkǝ, “Lefe kliminti dini o-o, lɛkɛntsyɛ dinii, nlɛ ola boto mmi minkǝǝ, mi mba nkpe mfo kenke tsyi bɛwuninsǝ fe mintsya kǝ. Fɛɛ biunyǝ kanyi bakpe mi amana fe kase mɔ nlɛ bunyǝ mǝ!”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Nya Oka Agripa ku Festo ku Bernike ku betidi bamba bamfó kenke létaka bǝńyǝ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Nya se bataka bábɔ lǝ mfoo, bákpe disi lǝ Paulo eto ditiki nǝmfo ǝsuǝ bátɛyi bǝnkǝ, “Utidi ǝmfo menyifo lesa saa bua nǝ ele bǝ balo wǝ nye bakpe wǝ lǝ diyo.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Nya Agripa lɛtɛyi Festo nkǝ, “Eni boofo wǝ boyani lenni nya úkefi ditiki nǝmfo útsyǝ Okankplɛ Kaisare lǝ ǝnǝmi eso.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.