Atos 25

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eyi ǝtsyǝ eto kama se Festo díbǝ údufǝ lǝ wǝ sininǝ kedikɔɔ, údu lǝ Kaisarea úsu Yerusalem.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Mfó nya besumunyǝ ninǝ ku Yudafɔ eto beninǝ lɛtɛyi wǝ etiki itsyi lǝ Paulo ǝsuǝ. Nya bálɛ wǝ lekpakpa bǝnkǝ
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 okpa Paulo oboko Yerusalem. Nya mǝ nsusu ni bǝnkǝ bɔɔbiɔ bǝsǝkǝ wǝ lǝ kusu. Nya lǝ ubǝ ɔlɛ bofee, lǝ balo wǝ.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Nya Festo lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Paulo labe lǝ diyo lǝ Kaesarea. Nya mintsya luubǝ mfo lefe kliminti eto kama.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Nyaso bitǝ lǝ mi beninǝ lǝ bǝbǝ mfó lǝ bǝbǝ bǝlǝkǝ kabua ka úyifo bate.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Lǝ eyi mflamfla nye lefosi eto kamaa, Festo ésinkli úsu Kaesarea. Se kale dísiǝǝ, ókpadi Paulo eto lekpo nǝmfo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Nya se Paulo díbǝ údufǝ lekpokakpokɔ mfóo, Yudafɔ ba ditsyi Yerusalem ǝbǝ bǝńyǝ bátsyilama wǝ nya báwe etiki kpǝ bǝtǝkǝ wǝ lǝ ǝsuǝ nya bámfo kɛnyɛ bulǝkǝ kate ɔnukualɛ wǝ nkpe lǝ nnya.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Paulo édi etiki ɔ́tɛyi nkǝ, “Ményifo kabua saa nta Yudafɔ eto kɔfi nye Disumuyo nye Okankplɛ Kaisare eto kɔfi ǝsuǝ mbu.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Nya se Festo léla nkǝ lǝ Yudafɔ la wǝ asa esoo, ɔ́tɔ Paulo nkǝ, “Ala fǝnkǝ eesu Yerusalem lǝ nsu nkponko fǝ lekpo nǝmǝ mfó?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Nya Paulo lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Owo. Iyifo mɛ kusutǝtǝ bǝnkǝ kasɔ kamfo eto Okankplɛ Kaisare kosate kponko mɛ lekpo nǝmfo. Fǝ kosate yi sitinti fǝnkǝ manta kɔfi sa mbu nyifo kabua sa lǝ Yudafɔ ǝsuǝ.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Lǝ nyifo lesa nǝ díńyǝ itǝ bǝ balo mǝǝ, mɔɔtɔnɔ miǝ balo mɛ! Fɛɛ lǝ mánta kɔfi saa mbuu, yembutǝ kusu bǝ fǝ nye utidi bamba lǝ ufi mɛ utǝ betidi bamfo lǝ balo. Lǝ nyaso mfi mɔ etiki nlɛ butsyǝ lǝ Okankplɛ Kaisare eto ǝnǝmi!”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Nyamfo eto kamaa, Festo ku wǝ beninǝ álɛ etiki nyamǝ bábe nya ɔ́tɛyi Paulo bǝnkǝ, “Se féfi fǝ etiki fanlɛ Okankplɛ Kaisare butǝ esoo, ebusu Okankplɛ Kaisare eto ǝnǝmi.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Lǝ eyi ǝtsyuǝ eto kamaa, Oka Agripa ku wǝ ɔyimisio wǝ baakpo Bernike ǝbǝ Festo ɔflɔ lǝ Kaisarea bǝ lǝ bǝbǝ bǝnyǝ wǝ bǝsiǝsǝ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Bǝsiǝ mfó eyi kpǝ nya Festo dífi Paulo eto etiki ɔ́tɛyi Oka ǝmfo nkǝ, “Osani utsyuǝ labe lǝ Aba eto diyo mfo, nya Felike léyani utsyǝ.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Lefe nǝ mínsu Yerusalem, besumunyǝ ninǝ ku mǝ batɔnkotɔnko átɛyi mɛ etiki nnya bála bǝtǝkǝ wǝ, nya bátɛyi mɛ bǝ ntǝ kusu lǝ balo wǝ dikpi.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Nya mínlǝkǝ kasɔ mínte mǝ miǝ Romafɔ eto kɔfi mǝntǝ kusu bǝ balo utidi dikpi fɛ lǝ bakponko wǝ lekpo. Ele bǝ bǝtǝ wǝ kusu lǝ wǝ ku betidi ba lɛkɛ etiki lǝ batsya batɛyi nya fɛ lǝ balo wǝ dikpi.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Lefe nǝ bǝbǝ mfo lǝ etiki nyamfo ǝsuǝǝ, mintsya mémfi nnya ntsyǝ lǝ ǝsuǝ. Lǝ nnya kǝsiǝsǝ eto olesiǝǝ, ntǝ miǝ bakpa osani ǝmfo baboko mɔ lekpokakpokɔ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Fɛɛ etiki nnya béfi lɛ wǝǝ, menyifo etiki bua nnya mímbu miǝ nnya boofi lǝ wǝ ǝsuǝ.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Asa nnya bátɛyi mfó eyifo etiki nnya ditsyi lǝ mǝ kafokanɔ ku utidi wǝ baakpo Yesu wǝ díkpǝ, nya Paulo, wǝ nlɛ bɔtɛyi nkǝ okpe nkpǝ ǝsuǝ!
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Iyifo mɛ basaa nya mante kase mɔɔyɛ nla etiki nyamǝ. Lǝ nyaso ntɔ Paulo lǝ woola nkǝ woefi ditiki nǝmǝ usuko Yerusalem lǝ usu ulǝkǝ etiki nyamfo kɛnyɛ lǝ Yerusalem mfó.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Nya Paulo lɛtɛyi nkǝ óla nkǝ woefi wǝ etiki usuko Okankplɛ Kaisare lǝ udi, lǝ nyaso ntǝ miǝ beti wǝ bakpe lǝ diyo isu ese lefe nǝ mootsyese wǝ Okankplɛ ǝmǝ ɔflɔ.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Nya Oka Agripa lɛtɛyi Festo nkǝ, “Nla miǝ mɔ kosate lǝ nnɔ wǝ ditiki nǝmǝ.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Nya se kale disiǝǝ, Oka Agripa ku Berenike álɔkɔ ku bekankǝ bǝbǝ lekayo nya bédufǝ lekpokakpokɔ mfó. Nya bamamanyǝ ku umǝ ǝmǝ eto beninǝ dítǝkǝko mǝ bǝǝbǝ. Nya Festo dítǝ ǝsuǝale nkǝ bakpa Paulo baboko.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Nya Festo lɛtɛyi nkǝ, “Oka Agripa ku mi mba kenke díbǝ bétsya mfo, osani ǝmfo ni utidi wǝ Yudafɔ ba nkpe lǝ Yerusalem ku Kaisarea mfo kenke tsya léla bǝ balo!
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Fɛɛ lǝ mɔ nsusu ǝsuǝǝ, wényifo kulesa nǝ dítǝ bǝ balo wǝ dikpǝnkpi. Fɛɛ wǝ ǝmǝ tsya nkǝ úfi wǝ etiki útǝ bo Okankplɛ. Nya mintsya mánni nko.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Fɛɛ be ni lesa nǝ ele bǝ nwɔni ntǝ bo Okankplɛ ǝmfo? Itsyisee, wényifo tɔ kabua saa mǝ. Lǝ nyaso nkpa wǝ mboko mi ku fǝ Oka Agripa titlu, minkǝ lǝ bidufǝ lǝ wǝ ditiki ǝsuǝ lǝ bete mɛ ditiki nǝ ele bǝ nwɔni ntsyese wǝ.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Itsyisee, yanlɛkɛ bǝ nkpa nwǝ bákpe lǝ diyo ntsyese kasɔ kamfo eto Okankplɛ lǝ lefe nǝ eto lefe mǝnnyǝ kabua ka úyifo ka mɔɔwɔni ntsyese wǝ.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.